Non C'è Due Senza Quattro (1984)

Wel weeeer zo'n kanjer van een Spencer/Hill film, dit was de laatste waar ik destijds voor naar de bioscoop ben geweest.

Na een paar minderen was dit toch weer echt een knaller!

Ook weer leuke muziek (waar deze films pattent op hebben) en een paar hilarische gevechten, zoals gewoonlijk een lange in het midden (in het restaurant) en een iets minder lange op het eind.

Ik wil DIE tafel!! hahahahaha!

Het gegeven is al zo vaak gebruikt, maar indien je de juiste acteurs hebt kan het wat zijn. Vrij grappige wisselwerking weer tussen Hill en Spencer. Nadeel is wel dat het knokken minder aan bod komt. 2.5 sterren

Heb deze film nu al een aantal keer gezien, maar blijf het nog steeds een redelijk vermakelijk filmpje vinden. Gebeurt een hoop onzin in natuurlijk en de gevechtscenes zien er enorm knullig uit, maar toch is het vermakelijk. Ook wel een klein beetje jeugdsentiment denk ik.

2,5*

Barboni & Adriaan.

Het duo Spencer en Hill heeft onder leiding van Barboni wel vaker geknokt, maar ook deze film moet het vooral hebben van het jeugdsentiment – tijdens de jaren ’80 draaiden deze films gewoon in de Nederlandse bioscopen – en de chemie tussen het duo. De meeste grappen zijn inmiddels niet meer te doen en de knullige knokpartijen zijn veelal ook van het niveau Bassie & Adriaan. Het duo heeft wel betere films gemaakt.

Doorsnee.

Wederom gewoon een leuke Actie / Komedie van het leuke duo Italiaanse Terence Hill en Bud Spencer en natuurlijk ook jeugd/tiener-sentiment.

Het verhaal stelt natuurlijk weinig voor en is ook behoorlijk aan de flauwe en saaie kant, maar ondanks dat valt de uitvoering wel mee en valt er genoeg te genieten van de typische humor en actie (vuistactie in combinatie met overdreven hard vuistgeluid) van Terence Hill en Bud Spencer. Dit was één van de laatste films van hun samen en deze film zijn ze ook al een beetje op leeftijd. Het was ook min of meer het einde van hun tijdperk (hun hoogtijdagen waren natuurlijk in de jaren 70, waar ze vrijwel ieder jaar samen een film maakten) en men was ook wel een beetje uitgekeken op hun. Nu zie ik ze overigens nog graag, als ze nog eens worden uitgezonden op een Duitse (daar klinken ze ook het beste op) televisiezender (meestal ARD of ZDF) op een zaterdagnacht.

Al met al gewoon weer een verdienstelijk film van het leuke duo Terence Hill en Bud Spencer en vanwege het jeugdsentiment krijgt hij van mij een voldoende.

P.S. die April Clough was overigens vroeger wel een leuke verschijning en ze speelde een paar keer mee in hun films als dom sexy blondje.

De vier vuisten in het kwadraat zijn stukken beter dan voorganger De vier vuisten slaan op hol (1983) . Hoewel het concept hetzelfde is vind ik deze film in alle facetten beter.

Bud, de saxofoonspeler en Terence, de vliegenier krijgen een opdracht. Ze moeten een dubbelrol aannemen van twee rijke magneten waar ze sprekend op lijken.

De flamboyante actiecomedie is grappiger. Het duo is vooral minder flauw. Daarnaast zijn ze gewoon beter op dreef. Zo zijn de deftige typetjes bij vlagen dolkomisch. Ook soms omdat ze er moeite mee hebben (vooral Bud Spencer).

Deze dubelrollen vereisen ook professioneler camerawerk met een onzichtbare split. Ook qua actie ziet het camerawerk er beter uit en het beeld is vloeiender.

Tenslotte zit in tegenstelling tot de vier dolle vuisten het script veel beter in elkaar. Een stuk geloofwaardiger terwijl het nauwelijks inlevert qua absurdisme.

Dit alles bij elkaar genomen kom ik op een verbetering van twee halve sterren ten opzichte van de geziene voorganger.

Misschien is het geen goed idee om films uit je jeugd te herbekijken. Ik heb de indruk dat de films van Bud & Terence niet zo best verouderen. Het komt oubollig en goedkoop over. Toch heb ik af en toe ook nog wel eens kunnen lachen. Hun dubbelrol als de rijke Brazilianen was best vermakelijk. Een kwartier korter was beter geweest voor het kijkplezier. Een euvel waar wel meer van hun films aan leiden.

Voor de liefhebbers vooral de mensen,die uit de seventies en eighties komen, is deze van de vrolijke vier vuisten.

Toch wel een van de leukste.

Onschuldige humor,en slapstick aktie waarin zij van plaats ruilen met dubbelgangers.

Alleen zijn ze niet zo sjiek en netjes als hun dubbelgangers.

Wat voor de nodige hilariteit zorgt.

Die zij moeten beschermen tegen de gangsters.

Een dolle dwaze erg leuke film.

Geen plot zo dwaas voor Bud Spencer en Terrence Hill. Jazzsaxofonist Greg [Bud Spencer] en stuntman Eliot [Terence Hill] kunnen een flinke duit verdienen, omdat ze dubbelgangers zijn van de steenrijke broers Antonio en Bastiano Coimbra de la Coronilla y Azevedo. Greg en Eliot reizen af naar Rio en doen zich voor als Antonio en Bastiano, die het doelwit zijn voor de handlangers van de beruchte gangster Tango [Nello Pazzafini]. Vooral Spencer maakt een vermoeide indruk en de actiescènes vallen dan ook een beetje tegen.

Een typische Bud Spencer & Terence Hill film met de nodige luchtige gedateerde humor, drukke muziek en geweldige knokpartijen. Dit keer als dubbelganger, ik denk dat zowat elke actieheld in het verleden dat al een keer gedaan heeft. Weliswaar op een eigen manier. De Spencer & Hill films zijn niet topkwaliteit, maar het blijft jeugdnostalgie en ideaal als je iets luchtiger wil zien. Double Trouble is alvast een leuke film uit de reeks.