Amsterdam (2009)

Flinterdun verhaal in deze film overgoten met sfeerbeelden van het amsterdamse stadsleven.

Als je van plaatjes kijken houdt met mooie muziek eronder, ben je hier op je plek. Maar ook veel geschreeuw, geruzie en oppervlakkige personages moeten je kunnen bekoren...

2 sterren

Kicks deel 2.

Maar dan nèt niet. Niet dat Kicks een feest was oid. Ook hier worden de multiculti-vooroordeeltjes wederom gepresenteerd alsof het lucht betreft. En wederom moeten de verschillende verhaallijnen elkaar ontmoeten. Niet zo'n origineel concept.

Daarnaast zijn sommige plotjes niet echt de moeite waard of bijna vervelend. Het hoofdpoltje weet ook al niet te overtuigen, sommige aardige scenes en een handvol leuke shots ten spijt.

Echt slecht wordt het ook niet, al vind ik persoonlijk Tomei niet zo heel sterk. En blijft het jammer dat de verhaaltjes niet goed worden uitgewerkt. E.e.a. blijft wat aan de oppervlakte hangen en door de ietwat platte characters is er weinig betrokkenheid bij de kijker. Nijholt is overigens volledig misplaatst.

Redelijk.

Echt helemaal een onvoldoende wil ik de film niet geven maar echt een juweeltje vind ik het ook niet. De shots wisselen elkaar af en toe heel rommelig af waardoor het geheel nogal chaotisch overkomt. Soms gebeurt er zo snel iets en dan gaan we alweer over naar een ander shot zodat je amper hebt kunnen zien wat er nou eigenlijk gebeurd was. Bijvoorbeeld bij die steekpartij in de discotheek.

Ik vond de karakters niet allemaal overtuigend overkomen. Ten eerste klonken niemand ook maar een beetje amsterdams terwijl het toch in hartje amsterdam plaatsvindt. Verder vond ik de optredens van de politie erg overdreven en amerikaans weergegeven. Zowel op het moment dat het broertje door twee agenten wordt gevonden alswel het verhoor dat erna volgt.

Wel positief vond ik dat het een spannend verhaal was. En ik vond Mimoun Oaissa een overtuigende rol neerzetten.

Soms heb ik van die nachten dat ik niet kan slapen en dan denkt ik laat ik eens een film gaan kijken. Deze avond was dat Amsterdam en achteraf gezien had ik dat beter niet kunnen doen.

Vooraf had ik gehoopt dat deze wat beter zou zijn dan Kicks maar helaas was deze nog veel slechter. Alles is heel chaotisch onsympathiek en veel te overdreven. Eigenlijk is dit een typisch Nederlands product in zijn aller slechtste vorm. Overal zit wel een provocatie en nergens maakt het indruk. Waarom Tomei zich hiervoor heeft geleend is mij werkelijk een raadsel.

Waardeloze film.

Bizarre film. Het ene moment kijk je naar Oaïssa, bekend van het Schnitzelparadijs (de serie), en het volgende naar Tomei. Die vorig jaar nog schitterde naast Mickey Rourke in The Wrestler.

De titel is prima gekozen aangezien het eigenlijk een soort karakterstudie van de stad Amsterdam is. Daarnaast heeft men goed afgekeken bij de films van Iñárritu. Opzich niet bijster origineel dus, maar wel een interessant uitgangspunt.

Helaas gaat het hier al meteen fout. Praktisch alle personages zijn extreem stereotype, van naïeve toeristen tot illegale Marokkanen en van criminele jongeren tot Franse homo's op de camping. Het leek wel alsof ze expres het lijstje afgingen.

Het acteerwerk vond ik wisselvallig, Herbers vond ik bijvoorbeeld een sterke rol neerzetten maar Oaissa weer erg matig. Ik weet niet waarom, maar ik vind hem geen goede acteur. Het maakt niet uit waar ik hem zie, om één of andere reden geloof ik gewoon nooit wat hij zegt.

De film is trouwens niet bepaald reclame voor SIRE. De meeste personen hebben een extreem kort lontje en beginnen bij het minste of geringste als gekken tegen elkaar te schreeuwen. Dit kwam veel te geforceerd over en dus totaal niet overtuigend.

Maar het grootste minpunt is dat de film spuuglelijk is. Ik weet niet waarmee er gefilmd is, maar het ziet er heel amateuristisch uit, alsof ze een simpel homevideo cameraatje gebruiken.

Bijzonder matige film dus, al zat het script redelijk in elkaar en zaten er hier en daar sterke dialogen tussen. Maar helaas is dat niet genoeg om de film te redden. 1.5*

Wat een belachelijke film was dit en wat een geweldige promotie voor Amsterdam ! En dan het einde, is die gast (Mimoun Oaïssa) soms helemaal van Amsterdam naar Marokko gerend in dezelfde gehavende kleren om de begrafenis bij te wonen ? Hoe wist hij in godsnaam dat zijn vader overleden was ?

Nee dit was een belachelijk niet realistische film waarin alleen maar de criminaliteit en homo's belicht werden in Amsterdam. De verhaal lijnen sloegen ook nergens op. Ook die Duitse familie waarvan de vrouw en de dochter gewoon Nederlandse en Belgische actrices zijn sloeg nergens op. Die Belgische actrice Marie Vinck is overigens wel een leuke meid, net zoals Katja Herbers trouwens.

Waarom Marisa Tomei zich heeft laten strikken voor deze belachelijke film is mij een raadsel.

Deze film moet inderdaad een soort Crash voorstellen maar dan wel een zeer waardeloze.

P.S. de politie in Amsterdam kwam ook erg intelligent over in deze film

Ik deel niet vaak halve sterren uit, maar bij deze film kan ik helaas niet anders. Er valt namelijk helemaal niks positiefs te melden. Ongelooflijk, wat een in en in slechte film! Laat ik dan toch iets positief proberen te maken, namelijk de winnaars van het toppunt van slecht acteren: de 2 Amsterdamse (al praten ze bekakt) criminelen. God, wat een miscasting zeg, denk de slechtst vertolkte rollen die ik ooit heb gezien.

Ik vraag me bij dit soort wanproducten altijd af wat de acteurs en regisseur er zelf van denken nadat ze het gezien hebben. Kan me toch niet voorstellen dat er ook maar iemand tevreden of trots is geweest.

0,5*

Ik dacht de hele film dat het vast geregisseerd zou zijn door iemand van buiten Amsterdam, want hoe anders zou het zo'n ongelofelijk clichématig beeld van de stad op kunnen leveren? En inderdaad, de regisseur is een Vlaming. Het irritante aan de film is dat het een beeld probeert te schetsen van Amsterdam via de welbekende cliches: we hebben de crimineel die uit ''het wereldje'' wil ontsnappen; we hebben de opstandige pubers; we hebben het verveelde yuppen-koppel; we hebben de stervende vader en de oudste zoon die verdwenen is. Het is een opeenstapeling van karikaturale personages die gemakzuchtig bij elkaar geschreven worden en soms zelfs niks toevoegen aan de centrale verhaallijn. En dan de soundtrack, allejezus, dat anno 2009 nog gebruik gemaakt moet worden van een monotone technobeat om spanning te suggereren...

Toen ik na 43 minuten even moest plassen vroeg ik me af waar ik al die tijd naar had zitten kijken: een verwarde, matig geacteerde film zonder duidelijk verhaal die eerder op de zenuwen werkt dan dat hij weet te boeien. Een vriend van me vond hem goed, dus deed ik m'n best om hem uit te zitten, maar het kostte me veel moeite: hij werd echt niet beter.