Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

voor hoeveel jaar en ouder is deze film? zou em graag willen zien.

16 jaar en ouder.

Dit is de enige juiste manier waarop de succesvolle macabere musical verfilmd had kunnen worden: door er volop voor te gaan. Regisseur Burton stort zich vol overgave op de bloederige taferelen en leeft zich uit in de prachtige decors, maar hij weet ook zijn personages voldoende diepgang te geven en integreert de musical-elementen prachtig in het verhaal. Depp is perfect in de hoofdrol. Grimmig en somber, maar ook meeslepend en betoverend.

Een mooie film, en JD speelt weer als altijd goed zijn rol.

Tsja, ieder z`n mening. Ik ben ook absoluut een filmliefhebber en wil ook op een zo goed mogelijke manier kunnen genieten van een film en in mijn geval is dat toch echt wel thuis! Niet iedereen kijkt z`n films op n 19" schermpje via de pc namelijk, je hebt ook nog zoiets als dvd branders en iets grotere schermen dan 19"... de retail is ondertussen al overal te halen dus ik ga m vanavond lekker thuis op de bank kijken en nee, niet op een 19" maar op een Sony 40" full hd die een tig keer beter beeld geeft dan ik in de bios te zien krijg! Daarnaast ook een veel beter geluid, geen irritatie van pratende en kuchende mensen om me heen en pauze wanneer ik dat wil.

Kom als ik `m gezien heb straks nog wel even m`n stem geven.

Ik wist niet dat het een verfilming van een musical was, helaas, alhoewel ik naarmate de film vorderde ik me steeds minder ging ergeren aan de zang.

Had zonder zang voor mij althans een stuk mooier kunnen zijn.

Deze film ( de cover eigenlijk) doet me ergens denken aan Lemony Snicket, klopt dit of ben ik fout? Ik heb de film immers nog niet gezien...

Deze film was wel ok, want

- acteer werk is perfect

- goed gelet op details(bv. weerspiegeling ramen)

- geluid past echt bij film

De enige maar is dat het verhaal een beetje saai wordt omdat er vrij weinig in gebeurt. Het laatste deel van de film werd weer interresant. Daarom omdat alles goed was behalve dat het een beetje saai werd een gemiddelde waardering

Eindelijk weer een musical die iets goed doet wat andere musicals vaak fout doen, namelijk nummers die het verhaal vertellen en vooruit duwen in plaats van dat ze de film ophouden. Zowel Depp als Bonham Carter zijn geweldig en ook de typische Tim Burton sfeer is weer aanwezig!

Normaal gezien houdt ik helemaal niet van musicals, en de eerste minuten vondt ik de film echt niet mijn ding, maar naar verloop van tijd, als de film wat over de essentie gaat praten (en de leuke karakters komen), dan is het prachtig gewoonweg. De liedjes draaien al dagen in mijn hoofd.

Daarnaast is het acteren ook weer goed, en de sfeer is veruit subliem hé!

leuke film ,moest wel even wennen aan dat vele gezang

ik wist niet dat johnny kon zingen,haha

Als ik me niet vergis heeft Depp wel ooit in een band gezeten, geen idee of hij daar zanger was maar hij is dus wel een beetje bekend in de muziekwereld.

Ik vind dit dus helemaal niks

Al dat gezing in die film, niks voor mij

0,5 *

Aardige film. Hoewel ik me er meer van had voorgesteld was "Sweeney Todd" absoluut geen koude kermis waar je van thuis komt. Het gezang maakt de film juist sfeervoller en vooral minder sinister. Hoewel ik zelf totaal geen sympathie voor Todd kon opbrengen, waren bijpersonages zoals Toby of Sacha Baron Cohen in zijn eerste fatsoenlijke rol memorabel. Het einde was werkelijk een verademing na anderhalf uur van voorspelbare wendingen die in enkele regels samengevat konden worden Barbier keert na jaren terug om wraak te nemen op mensen die hem bij zijn familie hebben weg genomen en helpt daarbij het slechtlopende zaakje van ene Mrs. Lovett. Hoe dan ook, de film was nooit ergelijk of saai, maar met Burton aan het stuur kon ik alleen de strandscene/solo van Carter echt herkennen. Niet het wereldje wat ik dacht dat geschapen was door Burton over Mr. Todd. Depp, Carter en Rickman spelen overigens heerlijk en maken het tegenvallende plot zo veel beter.

3.0

Mijn recensie zoals ik die voor "webregio.nl" heb geschreven nu alvast maar hier:

Als het om een Tim Burton film gaat ben ik altijd op voorhand al enthousiast. Art-direction waar je U tegen zegt, een apart gevoel voor humor dat in elke film een goeie plaats krijgt, en natuurlijk de manier waarop hij het typetje met het karakter kan combineren. Zijn personages blijven altijd typetjes. Rare, vaak (enigzins) gestoorde borderline personen die ondanks dat wel de karakterontwikkeling hebben die je van een echte acteursregisseur mag verwachten. Dit, in combinatie met acteurs als Johnny Depp en Helena Bonham Carter geeft vaak de meest interessante taferelen. En als het dan om een legende als Sweeney Todd gaat, kon het haast niet meer fout lopen.

Let wel, haast niet meer. Want het loopt hier toch wel enigzins fout. Wat art-direction betreft is Burton nog steeds even sterk. Met behulp van production designer Dante Feretti, die ook de sets van “Gangs of New York” en “The Black Dahlia” zo prachtig in beeld bracht en het virtuoze camerawerk van Dariusz Wolski die de Pirates of the Caribbean trilogie op film zette, weer Burton hier een weergaloos Londen neer te zetten. In een tracking shot (weliswaar gedeeltelijk digitaal) dat ons aan het begin van de film door Londen leid krijgen we het resultaat in vogelvlucht te zien, en dat is werkelijk ongelofelijk. Het gitzwarte Londen dat geheel in sinistere barokke stijl is opgetrokken is nog net te herkennen, en toch een geheel andere ‘ghost-town’ geworden dan je zou verwachten. Dit is dan ook meteen het sterkste punt van de film.

Het musical element, dat 80% van de film inneemt, is namelijk wat minder geslaagd. Alhoewel een laag ingezette toon van Depp hier en daar wel wat sfeer toevoegt is het toch raar om midden in een sinistere scene, een donker en gevaarlijk uitziend persoon een vrolijk liedje in te horen zetten. Deze stijlbreuk is dan ook een sterk minpunt aan de film, en maakt het veel moeilijker om echt verschrikt te blijven opkijken als er midden in een vrolijk melodietje weer iemand wordt afgemaakt.

Het is desalniettemin bewonderenswaardig dat Depp je wederom overhaalt om met de ernstig gestoorde Todd mee te leven, dat zal alleen hij kunnen. Met Bonham Carter vormt hij een geweldig duo, even krankzinnig als aandoenlijk, even gelikt als smerig. En ja, toegegeven, het blijft een feest om naar een Burtonfilm als deze te kijken.

3*

nou ik ben hier eigenlijk helemaal niet zo enthousiast over. dat stomme gezing de hele tijd (en ja ik weet het is een musical achtige film) en ook werd het verhaal maar heel oppervlakkig verteld. zeker 1 van de slechtere films van Johnny en Tim. Ik kann og vele andere musicals waarin het niet irritant is dat ze zingen en een verhaal wat je wel mee sleept.

wel mooi in beeld gebracht en ik vind het leuk om te zien hoe Johnny elke film were totaal verschillende rollen neer kan zetten.

ik geef deze film toch een 2. en dat is voor het liedje dat helena bonham carter zingt wanneer ze johnny voor het eerst ziet. en voor de sfeer.

Leuke rol van cohen trouwens

Ik had meer verwacht van de film.. Depp was best wel goed.. Kan me nog steeds niet voorstellen dat hij zo serieus kan blijven in de buurt van Bonham Carter.. Wat zo vaak gewoon te droog over komt xD Het einde blijf ik vaag en afgeragelt vinden...

*4,5

krijgt van het toonaangevende blad De Telegraaf 2 sterren..

Waarom geven mensen een lage score alleen omdat ze niet van de muziek/nummers houden? Behalve het feit dat je dan misschien in de eerste plaats beter gewoon weg kan blijven als je weet dat je musicals niks vindt (dat terzijde), vind ik het onzin om een musical een lage score te geven puur omdat je niks hebt met muzikale nummers tijdens een film.

Da's dan een knap merkwaardige redenatie van jouw kant.

Sweeney Todd is een misser zoals ze zelden worden gemaakt, en gezien de namen die eraan mee hebben gewerkt is dat niet minder dan zonde. De liedjes zijn werkelijk afgrijselijk, het verhaal sleept zich voort als (ik quote Edmund B.) een astmatische mier met zware boodschappen, en de film krijgt het tongue in cheek sfeertje maar niet voor elkaar. Eigenlijk heb ik me gewoon 2 uur lang kapot geërgerd.

1*.

Dat is jouw persoonlijke mening maar ik zie genoeg mensen (en dan quote ik even Bartel) die een lage score geven met als argument:

Dat je de film misschien niet goed vind, kan best. Maar je kan toch geen musical afkraken met het argument dat je niks hebt met gezang in films? Als je nou de nummers zelf niks vind (zoals jij) dan snap ik dat je een lage score geeft (ook al ben ik het absoluut niet met je eens).

Mensen toch. Dit is een meesterwerkje. Dit had zoveel slechter uitgewerkt kunnen worden, maar Burton weet er toch weer iets geweldigs van te maken. Depp was subliem. Helen Bonhem Carter was ook erg goed. Ik heb op de cast echt helemaal niks aan te merken. De film is voorspelbaar, maar goed, Het is al een bestaand verhaal. De muziek was ook schitterend, meschien iets te veel van het zelfde, maar dat boeit niks bij deze film.

Burton .

Offtopic discussie verwijderd.

mooi gedaan, en het killen, subliem

stoere praat

wat ik dan merkwaardig vind, is dat je de moeite neemt om de film helemaal af te kijken.

Shocking, maar ik kijk een film altijd in z'n geheel en al helemaal in de bios...

Dan spreek je je eerdere bericht:

toch wel tegen...

Mensen. Als je niet van musicals houd ga dan niet naar een musical in de bioscoop. Zo simpel is het...

Trouwens ook leuk om Sacha Baron Cohen in een serieuzere rol te zien.

Nee, want er is een verschil tussen standaard iets hebben tegen nummers tijdens een film (oftewel elke musical zoals ik hier bedoel) en de nummers in de film zelf.