Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Het is tussen mij en Tim Burton nogal hit-and-miss. Deze vond ik helaas weer niet zo bijzonder. Natuurlijk mooi en sfeervol, natuurlijk een paar geweldige rollen, maar de Depp/Burton samenwerkingen beginnen wat mij betreft een beetje teveel op elkaar te lijken. Daarnaast vond ik de muziek ook niet zo goed.

Da's dan een knap merkwaardige redenatie van jouw kant.

Sweeney Todd is een misser zoals ze zelden worden gemaakt, en gezien de namen die eraan mee hebben gewerkt is dat niet minder dan zonde. De liedjes zijn werkelijk afgrijselijk, het verhaal sleept zich voort als (ik quote Edmund B.) een astmatische mier met zware boodschappen, en de film krijgt het tongue in cheek sfeertje maar niet voor elkaar. Eigenlijk heb ik me gewoon 2 uur lang kapot geërgerd.

1*.

Heel veel oogsnoep, maar het oorsnoep was niet aan mij besteed. Ik ben sowieso niet into musical, maar met Burton aan het roer durf ik mij er nog wel aan te wagen. Tevergeefs, zo bleek (wederom). Ik geef drie sterren voor de visuele kost die gelukkig wel super is.

Erg degelijk.

Ik had best trek in Burtons volgende werk, vooral omdat het weer een samenwerking met Depp zou zijn, waar ik minder blij mee was dat het een musical zou zijn.....en niet ongegrond want dat was zoeen beetje waar ik me aan stoorde.

Laat ik eerst begin met paar goede punten wat de film moeite waar maken, Johnny Depp is onbarmhartig en solide....hij zet dadelijk een uitstekende rol neer....angstaanjagend en kluchtig tegelijkertijd.

Dat oscar nominatie is niet zo gek, maar een oscar? nee absoluut niet......hoewel zijn rol ijzersterk is komt het naar mijn mening niet in de buurt van zijn sterkste rollen. Helena Bonham Carter is net als altijd weird genoeg om de rol aan te kunnen, voor mij de grootste bijdrage aan de film. Ook nieuwkomers Jamie Campbell Bower en Jayne Wisener doen goede zaken....jammer van wat mindere screen-time....Sacha Baron Cohen kleine bijrol wat tevens niet verkeerd.

Tim Burtons stijl is weer geweldig, duister....geestig....griezelige sfeer....vol met excentrieke personages....de decors....stevige camera....et cetera. toch is Burtons stijl hier niet genoeg voor een meesterwerk, Correctie:....(De film is verre van een meesterwerk).....

De plot...tja een man keert terug voor wraak....doodeenvoudig maar kan ook zeer interresant zijn, wraak films zijn mijn ding, maar toch moet er wat spanning in zitten vooral met zoeen duistere sfeer....om te zeggen dat de film niet spannend is is absurd, maar om te zeggen dat de film behoorlijk spannend is is ook idioot....want erg spanned wordt ie nooit...het griezeligheid is continu aanwezig maar toch.

Het geweld in de film, geen idee wat je er mee moet....volkomen onnodig en het past ongetwijfeld niet bij de film...(iets wat de studios ook niet erg blij mee waren)....en ik kan ze geen ongelijk voor geven. het is niet schokkend noch deftig. Meest irriterend van de film is natuurlijk en ik denk ook de meeste die de film niet konden waarderen het feit dat de film een musical is, ik ben nooit een fan geweest van musical en hier zal ook geen verandering aan komen....het is werkelijk treiterend als je er niet van houd.....telkens als ze beginnen met zingen denken je van....(here we go again )....het zou malen beter geweest zijn als Sweeney Todd geen musical was....maar daar kan je Burton natuurlijk niet voor verwijten.

Sweeney Todd: een vermakelijk film met een geweldige cineast en een topcast....maar ongetwijfeld geen meesterwerk.

3 en half sterren

De pluspunten van de film zijn vooral te vinden in de art-direction en sfeer, en ook de acteurs passen goed bij hun rol. Minpunten zijn vooral te vinden in de voorspelbaarheid van het verhaal, en het constante gezang wat iets van de sfeer wegneemt. Hoewel de film wel uniek is, en musicals vanuit Hollywood vrij schaars zijn, had ik achteraf liever een versie zonder de liedjes gehad.

Wat een onverwacht schitterende film zeg. Laat ik alvast duidelijk zijn dat ik musicals normaal echt een misdaad tegen de menselijkheid vind. Het belangrijkste, het verhaal, is natuurlijk opzich al waard voor een dikke voldoende. Cinematografisch was het van begin tot eind schitterend. De geweldige openingsscene, die ik al op youtube had gezien maanden geleden, kwam op het witte doek nog beter naar voren. De grauwe straten van London, de gore stadslucht, het contrast met de felblauwe zee, het dieprode bloed, het is allemaal tegen het perfecte aan.

Dan komen we bij een substantieel deel van de film, de zang en muziek. In het begin vond ik het eigenlijk vooral heel irritant.. daarna ga je wat beter naar de tekst luisteren en hoor je pas de genialiteit. Komische teksten en leuke rijm. Zoals ik al zei zag ik echt tegen het zangaspect op, maar het viel me heel erg mee, sterker nog, het werkte gewoon heel goed.

Tim Burton heeft gewoon een bijzonder goede en originele film neergezet. 4.5*

Opzich gaat Burton best vooruit met dit grauwe product. Al die felgekleurde sprookjes als de scissor-man en sjakie deden gruwelijk pijn aan mijn ogen.

Maar de film boeit helaas maar heel af en toe, de momenten dat er gewoon gepraat wordt. De liedjes en vooral de verhaallijn van die matroos die het vrouwtje wil gaan redden zijn tergend.

Toch vind ik het altijd fijn om Rickman te zien en ziet het er best leuk uit.

2*

Jammer.

Vond de nummers niks, de zang ook niet. Qua ritme en teksten sloeg het eigenlijk helemaal nergens op, daarbij haalt het de sfeer van de film veelal onderuit vond ik.

Verder wel fraai vormgegeven, leuk donker sprookje ook. Al vraag ik mij af waarom dit nu KNT zou moeten zijn. 't Is wat duister en er spat wat bloed, maar niks om jochies van boven de 12 zomaar te verbieden.

Duurde ook iets te lang, sommige scenes zijn een beetje overbodig, maar verder kijkt het wel aardig weg. Alleen jammer van het hele musical gegeven. Had het liever niet, ofwel wat beter gezien.

2*

Viel me wat tegen helaas. De film mist niks aan sfeer, zoals eigenlijk nooit bij Burton. Maar helaas, zoals wel vaker bij Burton, is het vooral sfeer en doet het in dit geval nogal traag aan. Inhopudelijk gezien deden ook niet alle liedjes ertoe helaas.

2,5*

Gave film. Vooral stylistisch bevalt t me heel erg. Al in t begin van de film is het duidelijk, DIT is Burton. De muziek sowieso, heel bombastisch, maar vooral ook het ontbreken van duidelijke kleuren in de film. Door dat visuele filter word het extra grimmig. Dat filter word maar 1x onderbroken in de film en dat is tijdens een dream sequence, erg leuk gedaan.

Veel mensen kraken deze film af op het zingen. Niet terecht natuurlijk, want dit hoort een musicalfilm te zijn en daar hoort de muziek het verhaal te vertellen. Zo was het in de stage versie, en dat hoort in de film niet anders. Nu moet ik zeggen, na een 4 tal Johanna's werd ik het ook lichtelijk zat af en toe. Gelukkig haalde dit voor mij persoonlijk niet de hele film naar beneneden, zoals dat bij sommigen wel t geval was.

De verhaalsopbouw word in het eerste uur vrij rustig over gedaan en is ook best goed, voor zover het verhaal het toelaat. Nog steeds veel bombast en die mooie niet-kleuren en daarom vond ik het nog steeds prettig om naar te kijken.

Laatste 45 minuten a uur is het verhaal wat verder te zoeken, maar valt er veel te lachen, vind ik persoonlijk dan. Doe je regenpak maar aan, want het bloed spuit werkelijk je scherm af. Nergens heb je echter ook maar even een seconde het gevoel naar echt bloed te kijken. Alles is zooo over the top, dat je bijna niet anders kan dan er keihard om lachen. Hierbij werkt ook het geluid weer goed mee. Wat is er trouwens leuker dan zingen en mensen vermoorden, tegelijkertijd. Super combi.

Het einde is dan weer een leuke twist, die weer wat opvallends in het verhaal brengt, voor de rest is in het laatste gedeelte van de film het verhaal heel ondergeschikt. Burton kon hier ook weinig aan doen, het script van Sondheim was nu eenmaal niet anders.

Burton was, gezien het resultaat, de beste persoon om dit te verfilmen. Hij moest zich wel aan het script houden en dat was nu eenmaal niet sterk. Als musical erg geslaagd, als fim erg moeilijk. Wat dat betreft denk ik dat er niet meer van te maken viel en er het maximale is uitgehaald. Alleen daarvoor al veel lof.

Feit blijft dat het qua beoordeling voor mij moeilijk is. Burton heeft hier echt alles in gestopt wat ie kon, maar werd wat beperkt door het script en de wat eenzijdige lyrics.. Stylistisch echt geweldig en de gore was echt gewoon helemaal humor en super mijn ding.

Hou het even op een 4*

Qua stijl vind ik dit zerker zn beste, maar t mist een groot hart, dat een Edward bijvoorbeeld wel heeft.

Bloody hell!

Het is bij Burton altijd afwachten wat het wordt. Ik vind lang niet alles wat de man doet goed en op Ed Wood na heeft hij eigenlijk nog geen echt favoriete film van me geregisseerd. Ik had ook geen idee of Sweeney Todd iets voor mij zou zijn. Ik wist dat het materiaal bij Burton paste, maar of ik zat te wachten op een musical over een kapper wiens klanten in taarten eindigen? Dat kon alle kanten opgaan.

Gelukkig bleek gisteren dat het de goede kant is opgegaan, want dit is eigenlijk de Burtonfilm waar ik al die tijd op gewacht heb. Oké, Ed Wood is beter, maar vanwege het waargebeurde verhaal is Ed Wood toch een buitenbeentje in het oevre van Burton. Sweeney Todd is gewoon een heerlijk werkje van de man en eindelijk lijkt eens alles te kloppen.

De decors en de gehele aankleding zijn schitterend. Prima camerawerk. Uitstekende sfeer. Een zeer vermakelijk verhaaltje. Depp die een van zijn beste rollen speelt. Helena Bonham Carter die Depp zelfs weet te overtreffen en die werkelijk een plezier is om naar te kijken. Rickman die zijn typische ding doet, wat ik erg leuk vind. Vermakelijke bijrollen van Sacha baron Cohen en Timothy Spall. Alles lijkt in Sweeney Todd als een perfecte puzzel in elkaar te vallen en Tim Burton regisseert alles tot een perfect geheel. Ik heb de man nog nooit zo in vorm gezien.

Maar bij een musical moet de muziek toch ook zeker in orde zijn. Gelukkig beviel het me in deze film wel. Ik ga zeker niet de cd kopen, maar de liedjes hebben vooral de juiste sfeer in zich. Je hebt musicals waarin de liedjes onderbrekingen zijn van het verhaal en vooral dienen om de emoties te tonen of gewoon als een soort vermakelijke intermezzo. Sweeney Todd heeft dit ook, maar toch worden de liedjes juist gebruikt om het verhaal te vertellen. Daarbij bevatten de liedjes het juiste sfeergevoel voor alle momenten. Daardoor kan het zelfs als score voor de film dienen. Het werkt allemaal perfect. De acteurs zijn geen professionele zangers en zullen het nooit worden, maar ze overtuigen prima. Ik heb geen valse nood gehoord.

Ja, dit is topvermaak zoals ik Burton graag nog vaker zou willen zien maken. Ik vergeef de film dan ook makkelijk de paar momentjes die lengte iets te lang oprekken.
4*

Prachtig eindshot ook. Precies zoals een film als deze behoort te eindigen!

Tim Burton en mezelf onderhouden een weinig opzienbarende relatie die tot op heden nog maar één onmiskenbaar chef d'oeuvre heeft opgeleverd: 'Edward Scissorhands'. Enkel 'Corpse Bride' en 'Mars Attacks' kunnen enigszins volgen in diens voetsporen, al gebeurt dat in alle bescheidenheid en met zichtbare moeite. In de naloop van 'Corpse Bride' kreeg Burton dan ook de kans om die bewuste relatie op het juiste spoor te houden, ware het niet dat het gevolgde spoor van 'Sweeney Todd' een andere richting uitgaat dan ik aanvankelijk had gewenst. Als gotisch wraakfestijn annex 'danse macabre' kan 'Sweeney Todd' nooit echt tot de kern van de zaak komen. Een kern die inhoudelijk en thematisch overigens opvallend leeg oogt, maar bovenal weinig ruimte biedt voor de ware aard die deze prent met verve had kunnen uitstralen. En daarvoor draagt slechts één element de schuld: het muzikale aandeel. Diens toedoen zorgt ervoor dat de kijker geen indruk krijgt van de lugubere steegjes waar het victoriaanse Londen zo rijk aan was, en dat de fauteuil van de plaatselijke barbier geen angst inboezemt. Johnny Depp en de altijd imponerende Helena Bonham-Carter mogen dan al hun troeven op tafel leggen, hun bijdrage kan niet opwegen tegen dat ene euvel waar 'Sweeney Todd' mee te kampen krijgt.

2*

Moeilijk om te beoordelen. Het heeft zoveel zodat je de film hoog zou beoordelen, maar ook zoveel om dat niet te doen.

Jammer vond ik dat de liedjes allemaal hetzelfde klonken. Overtuigend vond ik de sfeer van de film.

Johnny Depp bewijst opnieuw zijn klasse om typetjes neer te zetten en ook Helena Bonham Carter speelt erg sterk.

3,5*

Een dikke meevaller na het zeer tegenvallende Corpse Bride. De liedjes van deze film zijn vrij saai en voegden weinig toe, maar het leuke verhaal, goede acteerprestaties en de montage/beeldvoering (veel donkere scènes waarin de kleur rood benadrukt is) maken veel goed.

3*

Dat zingen deed me weinig.

Meestal kan ik dat zingen wel waarderen in Burton producties. Maar hier werkte het een stuk minder. De nummers waren dan ook helemaal niet zo leuk als in Nightmare Before Christmas. Wie had gedacht dat ik Elfman nog eens zou missen

Maar ja verder was het sfeertje wel leuk, vooral de dagdroom van Bonham Carter was mooi. Zoiets mag die wel de hele film door maken met zo een leuke pier enzo.

Geen film die echt slecht is verder, maar niet echt mijn smaak. Liever Elfman en kleipopptjes, of geen musical.

2.5 sterren voor de leuke look en het bloooooooooood!

Ik heb echt ontzettend genoten van deze film!

Ik had ook wel hoge verwachtingen aangezien ik grote fan ben van Tim Burton, maar ja goed de laatste tijd heb ik steeds films waar ik veel van verwacht die dan gigantisch tegenvallen. Nou dat was bij Sweeney Todd de hele andere kant, want ik zat binnen no time helemaal in het verhaal, en heb echt met veel plezier gekeken naar de geweldige sfeer, mooie beelden en ook nog eens een fantastische cast! Johnny en Helena knallen van je scherm, en hebben me echt niet teleurgesteld. De liedjes vond ik ook goed passen bij de film, en viel bij mij helemaal niet tegen. Oke het zijn geen geweldige stemmen, maar ik kon me er niet aan ergeren, en het feit dat ze niet geweldig konden zingen werd goed weggewerkt.

Ja ik vond het een topper! Tim Burton does it again!

5* (en plekje in mn top 10)

Originele musical met een sinister verhaal. Depp zingt overtuigend maar de liedjes zijn iig geen evergreens. Typische Burton-film met een duistere sfeer. Toch valt er ook te lachen en is de film erg mooi qua camerawerk. Sommige mensen zullen de film verafschuwen omdat hij niet geheel laagdrempelig is. Goed.

Zinema

Musical / Thriller.
Je komt ze niet al te vaak tegen...

VERHAAL:
Het verhaal zat goed in elkaar liep lekker en werd natuurlijk goed gespeeld door de uitmuntend goeie Cast.

MUZIEK:
Het belangrijkste in een musical natuurlijk.
De muziek is erg goed al kon ik me soms wel een beetje irriteren aan dat vele gezang van Depp. En dan een Rickman die gaat zingen...a.u.b. stop! Maar dat zal geheel aan mij liggen. De Opening Titles zijn erg goed gemaakt. Leuk ook als je ze terug ziet, nu weet je wat al die dingen zijn op het begin.

CAST:
Een goeie Cast is belangrijk, deze keer weer een top cast.
Een goedspelende Depp (zoals gewoonlijk) en ook Carter speelt helemaal niet slecht als de minares van Todd. Ook speelt Spall goed al is zijn rol niet al te groot. En natuurlijk hebben we nog Alan Rickman. Een geweldige rol van hem, niet al te groot maar net zo gemeen als altijd. Wat kan hij dat toch goed!

MINPUNTEN:
Er waren minpunten voor mij zoals het té veel gezang maar ook soms delen van het verhaal. Delen waarvan ik dacht...als het moet. Voor de rest geen minpunten maar een onverwacht einde eerlijk gezegd. Nooit gedacht dat Todd zijn mineres levend zou verbranden. Dat hij zelf de pijp uit ging was te verwachten natuurlijk...maar wie hem doodde was voor mij een totale verassing. Maar wel erg goed!

Burton heeft weer iets goeds neergezet...4*.

Niet echt mijn film dit. Van Tim Burton weet je dat je als kijker een stijlvolle film kunt verwachten waarin altijd veel aandacht is besteed aan decors, aankleding en de omgeving. Die drie punten zijn samen met het acteerwerk dik in orde. Het overdreven gezang in deze film, (weet dat het erbij hoort) ging mij echter tegenstaan. Het haalde in mijn ogen naast een gedeelte van de sfeer ook een groot gedeelte van het verhaal en spanning weg. Verder was de rol van Sacha Baron Cohen verrassend goed en was de knipwedstrijd in de stad wel een erg goed en tevens de beste scene in de film. Toch waren de minpunten in deze film te storend aanwezig om een voldoende uit te kunnen delen.

2,5*

Burton. Soms heeft ie missers (Planet of the Apes), soms is ie ronduit goed (Big Fish, Edward Scissorhands), maar meestal is het gewoon leuk (ook weer uiteenlopend van erg leuk; Ed Wood, Mars Attacks, tot gewoon leuk; de rest). Deze film was 'gewoon' leuk, maar gewoon wat minder leuk dan we normaal gesproken van hem gewoon zijn. En dat terwijl dit op het eerste gezicht helemaal geen gewone film is.

Duistere horror musical met humor. De films die aan deze criteria voldoen zullen wel op een hand te tellen zijn. En toch is het weer niet zo bijzonder. Het geheel is weinig vernieuwd ten opzichte van zijn vorige werk en das eigenlijk wel jammer bij zo'n zogenaamd innovatieve film. Het verhaal stelt echt helemaal niets voor en is gewoon (jaja) een standaard wraakverhaal. Het duistere sfeertje erom heen is wel aardig en de pasteitjes gemaakt van mensenvlees was leuk gevonden. De liedjes zijn allemaal eigenlijk een beetje hetzelfde, met zo nu en dan wat verschil in tempo en intonatie. Hoewel hier gezegd wordt door sommigen dat de leidjes het verhaal vertellen, viel me dat tegen. Het eenvoudige verhaal wordt verteld en waar normaal met twee regels dialoog volstaan had kunnen worden, wordt er nu een liedje omheen gebouwd. Dat is een keer leuk, een paar keer niet erg, maar heel de film lang houdt het de boel gewoon op. Het had wel met de plot te maken, maar blijft dan gewoon 3 minuten hangen, we schuiven op en blijven weer 3 minuten hangen. Vond ik erg tegenvallen. Als de film geen musical was geweest had ie een half uurtje geduurd.

Verder is het best vermakelijk en visueel best mooi (maar vond het ook weer een beetje te 'gewoon'). Naar mate de film vordert wordt het interessanter en worden we getrakteerd op een aantal aardige scènes (hoewel dat ook gewoonweg weer wat te lang duurt). De laatste pak-hem-beet 5 minuten zijn ronduit sterk en het laatste (of voorlaatste) shot was zelfs schitterend.

Genoeg potentieel om boven de middelmaat uit te komen, maar uiteindelijk zorgen slechts een paar momenten ervoor dat deze film daar boven uitstijgt. 3,5 sterren. Te gewoon om echt goed te zijn. Niet gedacht dat dit woord leidend zou worden bij deze film.

Het is even wennen als het bronstige stemgeluid van Johnny Depp in wordt gezet voor een olijk riedeltje, maar het past wonderwel bij de rauwe sfeer van dit volwassen sprookje. Depp zet zijn versie van Sweeney Todd neer met een soortgelijke iconische elan als waarmee hij Jack Sparrow, Willy Wonka en Edward Scissorhands neerzette. De vormgeving is -zoals inmiddels gewend bij Burton - kitscherig Victoriaans met elementen uit de klassieke horrorfilm. De film voelde mij echter toch iets te veilig aan om als een meesterwerk bestempeld te mogen worden. Daarvoor is de comi Burton/Depp teveel een ''been there, done that''. Maar wat zou het? Dit aanstekelijke vakmanschap kijkt lekker weg en het werkt dan ook buitengewoon meeslepend als period piece met ballen.

How about ... a shave?

Sweeney Todd kent zo zijn leuke dialoog. De grap zit meer in de absurdheid ervan dan in kinderachtiger pogingen tot humor die Burton meestal onderneemt. Sweeney Todd lijkt volwassener. Het hoofdpersonage zelf gaat dit niet uit de weg. Cynisch, door het leven getekend, met een fabuleus kapsel en gespeeld door een briljant acteur: geweldig! Ieder shot met hem is het bekijken waard.

De film zit ook wel erg goed in elkaar. Niet zozeer qua script, maar de aankleding en cameravoering zijn prachtig, en de sfeer is heerlijk. Die duistere schwünk van de film in combinatie met onder de oppervlakte sluimerende humor maakt het de heel speelduur een feestje om naar te kijken, ongeacht wat zich op het scherm afspeelt.

Mag ook wel, want wat er gebeurt is helaas niet altijd even boeiend. De liedjes waren verre van slecht, maar ook niet wat je noemt vlot verteld. Soms vertoonde het wat raakvlakken met het saaie. Maar dat was dan ook alles. Helaas kwam daar dan weer bij dat er in de bijna 2 uur durende film ook vrijwel niks spannends gebeurd. Soms lijkt het meer een stijlexperiment dan een echte film, en dat kan resulteren in waardeloze films als Corpse Bride. Gelukkig komt Sweeney er beter van af. Als op een gegeven moment de stukken gezet zijn en het einde begint, wordt het toch wel erg amusant allemaal. Obscure boodschappen en veel cynische somberheid en tegenstellingen (de affectie die miss. Lovett ( ) voor Sweeney voelt levert stuk voor stuk geniale scène's op, vooral omdat het Sweeney gewoon werkelijk geen moer kan schelen).

Sweeney Todd is weer eens een waarachtig vermakelijke Burton. Geen meesterwerk, maar erg leuk en lekker bloederig.

3,5*

Never Forget. Never Forgive.

Gisteren een 2e herziening van Sweeney Todd gehouden en waar de sfeer me met de eerste kijkbeurt zeer hard kon bekoren was dit nu allemaal wat minder.

Ben niet echt in musical maar zal een film ook nooit afzetten juist omdat het er één is en hier weer van hetzelfde. De songs zijn wel leuk, al zijn ze iets te vaak op hetzelfde ritme gebouwd. Wel een eervolle vermelding van Depp als Sweeney Todd en ook Sacha Baron Cohen speelde eindelijk eens iets anders dan Borat/Brüno/Ali G.

Visueel ziet het er allemaal wel mooi uit, het donkere sfeertje wordt goed neergezet maar het verhaal kabbelt op het einde maar wat voort. Met de eerste ziening was ik benieuwd hoe het nu zou aflopen en was dan ook verrast door de twist aan het slot van het verhaal maar nu kon het me allemaal niet veel schelen.

Een half puntje er af maar al met al toch nog een stevige 3.5*

Toch wat een tegenvaller deze Sweeney Todd. Visueel prima in orde en ook de duistere sfeer is uitstekend, maar dat valt te verwachten van een Burton film. Maar... dat zingen hé; Ik vond het helemaal niks. De liedjes zijn dramatisch en niemand van de cast kan eigenlijk zingen. Toen Rickman ook nog eens zijn klep opentrok was het feest helemaal over, asjeblieft zeg.

Het verhaal is simpel, maar kent zijn vermakelijke momenten en de kappersstoel van Sweeney Todd was erg leuk. Daarnaast wordt de plank ook een keer misgeslagen; die droom van Carter vond ik totaal ongepast. Net of Burton op visueel vlak even ''iets anders'' wil laten zien, totaal onnodig wat mij betreft. De bijrol van Sacha Baron Cohen was leuk en het rondspuitende bloed is grappig, maar in een film als deze overheerst de muziek, en die vond ik niet voldoende helaas.

Nog maar een keer Sweeney Todd kijken dacht ik. Misschien dat hij mij deze keer beter zou bevallen. Dat was niet het geval. Ik ging me deze keer nog meer storen aan het vreselijke uit de maat gezang en de vreselijke liedjes. Bah. Mijn stem dan ook een halfje verlaagd.

Het duo Burton en Depp is meestal wel geslaagd, deze keer komt hun samenwerking niet echt goed uit de verf. Zijn het de karakters. Absoluut niet. Depp zet in het acteren een sterke rol neer, een lekker donker personage, die zijn wraak wil nemen voor het onrecht wat hem is aangedaan. Hij wordt hierin bijgestaan door Helena Bonhem Carter, die nu ook in elke Burton film komt opdraven. Hier kon ik haar echter erg waarderen, en ze stond goed haar mannetje naast een uitzinnige Depp. Ook de rest van de cast deed het prima. Spall begin ik als acteur ook steeds meer te waarderen trouwens, hij speelt echt de meest uiteenlopende rollen, en meestal doet hij dat ook erg goed.

Is het de look van de film, nee ook niet. Zoals we gewend zijn van Tim Burton is de look van zijn films altijd wel goed verzorgd. Meestal bevatten zijn films een beetje een gotische sprookjes look, en dat is in Sweeney Todd ook het geval. Het ziet er allemaal erg mooi uit, en er lijkt haast geen echte kleur in de film aanwezig te zijn. Een beetje bleekjes allemaal, toch werkt dit wel erg goed in een film als dit. Ook de maccabere momenten zien er leuk uit met de stoel/scheerbeurten als hoogtepunt natuurlijk.

De muziek en de liedjes doen de film gewoon de das om. Vreselijke zang en totaal geen mooie/leuke teksten, die vaak ook nog eens uit de maat worden gezongen. Dit is gewoon erg jammer. Ik snap dat het oorspronkelijke verhaal bedoeld is als musical, maar hadden ze zich hier niet aan gehouden was de film een heel stuk beter geweest. Ook is de film te lang, op sommige momenten was het moeilijk om m'n aandacht er volledig bij te houden, doordat het vooral te lang uitgesponnen is.

Jammer dat dit een wat mislukte Burton/Depp samenwerking is, hier kan ik bar weinig mee. Laten we hopen dat hun volgende samenwerking weer een beetje het niveau haalt van Edward Scissorhands en Sleepy Hollow.

2.5* --> 2*

Een leuke film, met een lekkere van sfeer overdruipende setting en fantastische over de top uitbarstingen van personages, die dik worden aangezet met muziek die zowaar nog over de topper is (let wel: ik heb hier over de score van de film, niet de liedjes). Het verhaal is prima en de acteerprestaties uitstekend, maar de liedjes, die godverdomde liedjes... die halen er toch een half puntje vanaf.

3,5*

Bloederige musical die me toch redelijk goed beviel,

Al hoewel ik geen musical fan ben.

Zo zie je maar depp is zeer uitgebreid in zijn acteren en doet dat erg goed.

Verhaal is in een donkere sfeer gemaakt en dat maakt het des te beter.

3,5 ster

De decors zagen er fraai uit, Johnny Depp speelde zoals gewoonlijk sterk en Sacha Baron Cohen als Pirelli was best goed maar het vreselijk gezang en de stomme liedjes deden deze film de das om. Natuurlijk wist ik dat het om een muziek film ging maar zoveel domme en overbodige liedjes (de meeste deden pijn aan mijn oren) achter elkaar kan ik gewoon niet uitstaan. Het leukste gedeelte van de film was nog het scheer duel tussen Johnny Depp en Sacha Baron Cohen.

Ik zat toen mijn broer, zijn vriendin en m'n neefje naar deze film gingen nogal in een liefdescrisis en ging daarom niet mee. Natuurlijk, het had een leuk verzetje kunnen zijn, maar ik was bang dat mijn zwartgalligheid de avond van mijn gezelschap zou verpesten. Toch jammer dat ik dit spektakel niet in de bios heb gezien. En gehoord, trouwens!

Want Johnny Depp is natuurlijk enorm populair, maar ik zat vooral te wachten op de zangstem van Alan Rickman in deze film. Die stelde me niet teleur! Maar iemand met zo'n prachtige spreekstem MOET gewoonweg wel kunnen zingen .

De film heeft een sfeer die je van een Burtonproductie mag verwachten, maar dit keer komt hij met zijn bewerking van een welbekende musical! Liedjes in zijn films -gezongen door de cast, bedoel ik- zijn niet zozeer zeldzaam, dit is echter bijna een opera! En ik lees hierboven veel geklaag over de liederen en de zang, maar met slechts gesproken tekst had deze film nog niet eens half zoveel impact.

Wat ik bijzonder vond was dat de protagonist op een gegeven moment niet meer de protagonist is: je gunt hem zijn wraak op de rechter nog, maar afgezien daarvan gaat hij veel te ver! Je weet ook eigenlijk al bijna vanaf het begin dat dit verhaal geen happy end zal krijgen, althans niet voor Sweeney zelf. Afgezien daarvan vond ik het verhaal echter niet voorspelbaar, behalve dan dat het gezicht van de Ouwe Zwerfster telkens onzichtbaar was en je dus gemakkelijk de conclusie kon trekken dat Mrs. Lovett loog en dit dus Lucy was.

Ook het prachtige contrast tussen de scènes van het 'dagelijkse' London en de picknick-dagdromen van Mrs. Lovett gingen er bij mij als hapklare brokken in. Leuk om toch te zien dat een vrolijker wereld toch lijkt te bestaan in de duistere sprookjes van Burton . En dat zijn de woorden van iemand die dol is op donkere verhalen, mind you!

Het slot van de film vond ik helaas een beetje snel gaan. Goed te volgen, maar de gebeurtenissen volgden zich iets te snel op om een emotionele indruk op me te maken en dat is eigenlijk het enige minpunt dat ik aan heel de productie kon ontdekken. De casting is subliem en alle liedjes worden prachtig gebracht; ontroerend, beeldend en/of humoristisch.