Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Mooi gezongen, mooi geacteerd... stokoude klassieker in een 2de hands jasje... meesterlijk!

Lieve God... laat Johnny, Helena en Tim nooit uit elkaar gaan!!!!

Rare film. Prima geacteerd (Depp vooral), prachtige decors en super (op z'n Burton) geregisseerd. Daarentegen zeer irritante muziek, vage humor, te veel vlees en bloed wat naar mijn mening wordt vrij gegeven en eigenlijk ook wel een stom verhaal. Al is het al een oud verhaal, heb me nooit thuis gevoeld bij die Britse á la Jack the Ripper humor.

Tim Burton blijft één van mijn favoriete regisseurs. Hij waagt zich ditmaal aan een muzikale nachtmerrie. Voor de zesde keer werkt hij samen met zijn favoriete acteur en vriend Johnny Depp. Ook Burtons eigen echtgenote, Helena Bonham-Carter krijgt een hoofdrol.

Deze verfilming van Stephen Sondheims Broadway-klassieker is voor 90% gezongen. Wie niet van musicals maar wel van thrillers houdt, wordt het even op de tanden bijten. Het is even wennen aan de manier van vertellen, maar de zang is een sterk instrument om emoties en innerlijke kwellingen te benadrukken. Burton slaagde hier wel in vond ik. Verder is het grauwe decor van het Londen uit de 19e eeuw vermeldenswaard. De grijze huizen met roetspuwende schoorstenen, de straten met hun ellende en Victoriaanse decadentie. Sweeney is sfeervol en maakt de film tot een waar visueel genot. Hoewel musicals helemaal niet mijn stijl van film zijn, oogt de film door zijn artistieke kracht toch erg geslaagd, en kon het me tot mijn eigen verbazing wel meekrijgen.

Ik ben absuluut geen musical liefhebber maar deze was gewoon fantastisch goed.

De eerste keer viel een beetje tegen, ik had veel meer verwacht en dat gezang deed mij niets. De tweede keer was een verassing, ik kreeg een volledig nieuw zicht op de film. Ik stond vooal verstelt van het verhaal, allemaal zo triestig. De liedjes werden mij volledig duidelijk. Het meeste verhaal wordt vertelt door de liedjes en dat maakt deze film ook nog eens bijzonder.

Het enige minpuntje van de film was zeker weten het bloed, wat een goor gedoe soms. Maar toch verpest het niet veel van de film. Ook sommige stukken van het verhaal waren walgelijk zoals met die taartjes met mensenvlees.

De acteerprestaties waren erg goed, het zingen is niet gelijk Mamma Mia ofzo. Maar toch waren sommige liedjes mooi gebracht, Helena Bonham Carter lied haar toch van haar beste kant zien. Johnny Depp zong en beetje vreemd maar toch krachtig, Alan Rickman had ik nooit verwacht dat die zou zingen in de film. En dat had hij ok beter niet gedaan, een veel te zware stem

Tim Burton vind ik een erg goede regiesseur, zijn
edward scissorhands is zeker ook een aanrader en ik ben zelf benieuwd naar Big Fish die ik eens een keertje ga huren.

5 sterren voor dit pracht exemplaar

Ah, vandaar staat hij bij de muziek DVD's...

Geen idee dat dit een musical was eigenlijk. Bij musicals denk ik meestal aan Joop van den Ende producties in het Circustheater waar huisvrouwen manlief, tegen wil en dank, mee naar toe slepen voor een gezellig avondje uit. Er zijn wel een aantal uitzonderingen, mijn ouders waren vroeger ook van die halve hippies dus heb wel wat meegekregen van Hair en Jesus Christ Superstar, die ik stiekem best aardig vind.

Toch kan ik wel met enige stelligheid zeggen dat musicals niet mijn ding zijn en in dat opzicht is Sweeney Todd nog best een meevaller. Nee, ook hier is de muziek absoluut niets naar mijn smaak, blijft ook bar weinig van hangen. Toch, moet ik zeggen dat ik vooral het samenspel van Depp en Carter wel leuk vind en toegegeven Depp zingt niet eens onverdienstelijk.
Verder aangename bijrollen van Sasha Baron Cohen en Alan Rickman. Spelen niet echt buiten hun straatje, doen precies wat de kijker eigenlijk van ze verwacht maar doen dat dan wel met overgave en daarom blijft het leuk om naar te kijken.

Zoals bij een Tim Burton film te verwachten is ziet het er allemaal schitterend uit. Een duister Charles Dickens-achtig London. Mooi contrast tussen het felrode bloed en de verder grauwe kleuren, typisch Burton en lekker sfeervol. Genoeg moord en doodslag ook om het allemaal niet te braaf te laten worden.
De film kent een aantal leuke vondsten en scenes maar is niet helemaal lekker in balans. Vooral het begin en het einde zijn goed gedaan maar het middenstuk sleept net een beetje te lang door. Zo tot aan de "Barbiers wedstrijd" en de daaropvolgende eerste moord loopt het allemaal prima en ook de climax is natuurlijk schitterend gedaan (alhoewel ik eigenlijk had verwacht dat ie zijn dochter zou vermoorden, zonder het zelf te weten. Was imo wel wat gedurfder geweest).

Best een aardige film maar ik kijk meer uit naar de volgende Burton, Depp samenwerking Alice in Wonderland. Burton is natuurlijk zonder meer een getalenteerd regisseur maar levert nogal films af die wisselend bij mij in de smaak vallen (of niet). Ik hoop dat het bij Alice in Wonderland weer een schot in de roos is.

Sweeney Todd geef ik een heel behoorlijke 3*

Buiten "Planet of the Apes (2001)" & "Corpse Bride (2005)" vond ik alle films van Tim Burton tot nu toe heel goed. Op visueel gebied zijn het telkens weer pareltjes met goeie special effects en degelijke acteurs. Het zal je dus niet verwonderen als ik beweer dat ik naar deze erg uitkeek.

Groot was mijn teleurstelling toen bleek dat ik helemaal niet werd meegesleept door het verhaal zoals ik gehoopt had. De liedjes klonken erg goed maar vielen té dikwijls in herhaling, wat meer variatie had wonderen gedaan.

Gelukkig is het allemaal erg mooi om naar te kijken en wordt Londen lekker duister weergegeven. Het leek net een stad uit de Hel, of alleszins een stad zoals ik mij die zou verbeelden in een nachtmerrie.

Pas het laatste half uur vond ik hem goed op dreef komen, maar da's aan de late kant voor een film die bijna twee uur duurt, niet..? Spijtig, want als hij van in het begin zo goed was geweest had dit een meesterwerk kunnen zijn, nu vond ik het gewoon een aangename wegkijker die me maar matig wist te boeien.

6,5/10.

Absoluut de moeite om een keer gezien te hebben maar op DVD of Blu Ray ga ik hem NIET kopen, één kijkbeurt volstaat.

Filmsite : http://www.sweeneytoddmovie...

Het is een musical . Wie kan hier nou met plezier naar kijken? De liedjes zijn over het algemeen weinig vernieuwend en evenzo tenenkrommend. Heleboel tekst wordt in gepropte vorm geleverd om dan weer af te wisselen met tergend lange uithalen. Ik kan hier echt niet van genieten hoor. Wel mooi was Tim Burtons cinematografie, dat kun je wel aan hem over laten. Johnny Depp als freak is natuurlijk ook altijd leuk. Veel nieuws zie je alleen niet met Sweeney Todd.

Een van de betere films van Tim Burton die ik al gezien heb. De muziek in zijn films blijft weliswaar een struikelblok. Hoewel ik me er dit keer niet bepaald aan ergerde, vond ik het weinig opzienbarend. Sommige songs hadden wel een zekere frivoliteit of dramatiek in zich, maar het merendeel klonk nogal doorsnee, plat zelfs. En als, zoals in dit geval, het muzikale een groot gedeelte van de film bepaalt, mag dat toch een stuk beter voor mij. Of misschien is het een kwestie van smaak. Ik ben namelijk niet zo thuis in het wereldje van de musical, dus ik ga me niet wagen aan een technische beoordeling van de songs en de zang.

Hiertegenover staat echter een interessant verhaal dat verrassend compromisloos in beeld gebracht wordt, inclusief vlijmscherpe scheermessen en klaterende bloedfontijnen. Dit alles wordt aangedikt met een sfeervolle impressie van Londen in het Victoriaanse tijdperk waarin armoede en decadentie hand in hand gaan. Zoals gewoonlijk zijn ook de kostuums en decors erg knap gemaakt, toch een gegeven dat consequent in Burtons films terug te vinden is. In combinatie met de muzikale intermezzo's zorgt de duistere look&feel dus voor een redelijk unieke cocktail waardoor ik eigenlijk altijd geboeid ben blijven kijken. En daar draait het uiteindelijk om.

Ik ben trouwens best benieuwd geworden naar Sweeney Todd uit 2006.

Eigenlijk altijd proberen te mijden, maar door aandringen van mijn vriendin toch gekeken. En ik ben blij dat ze zich soms niets aantrekt van mijn bekrompenheid. Ik ben niet zo'n musical fan maar bij een man als Burton is dit in goede handen. Wat weet die man toch weer een magistrale vormgeving te tentoonstellen. Wat een heerlijk universum creëert ie hier, en Burton maakt het hier veel duisterder dan wat ik van de beste man gewend ben. En het is behoorlijk aangenaam.

Ondanks dat Depp de laatste tijd veel dezelfde typetjes doet, is dit toch wel net iets anders. Wat een heerlijke performance zet hij hier neer, Cohen is geweldig en Rickman en Spall zijn heerlijke karakteristieke acteurs. Ook een heerlijk duo in Harry Potter. Eén voor één geweldige performances maar net als in Alice in Wonderland steelt Bonham Carter de show. Wat is zij geweldig, haar delivery, haar timing, haar mimiek. Geweldig! Ik ben geen fan van Carter maar moet toegeven dat ik toch wel een kleine fan van haar aan het worden ben.

Sweeney Todd weet de perfecte balans te vinden tussen liedjes en gesproken lines. Gelukkig geen overdaad aan zang, want dat bederft het meestal wel voor mij, dat is hier perfect in balans. De muziek van Sondheim is heerlijk, leuke musical songs ook (al kon ik er destijds niet zo van genieten toen mijn vriendin de score draaide) maar in de film werkt het ideaal. Mooie cinematografie van Wolski ook trouwens. het verhaal is ook puik in orde, een mooie, tragische, lugubere love fairytale. Voor een Burton ook best veel splatter.

Tja, weer een geslaagde Burton en ik heb er spijt van dat i kdit zo lang links heb laten liggen. Ik denk dat ik dit misschien nog wel het beste vindt wat Burton ooit gemaakt heeft.

Doodse en matte musicalfilm van combi Burton/Depp

Tim Burton en Johnny Depp hebben samen al een hele serie films gemaakt, waarmee ze een geheel eigen stijl hebben ontwikkeld. Burton maakt steeds een sprookjesachtige en mysterieuze setting, Depp speelt de excentriekeling die alleen in zo'n sprookje lijkt te kunnen bestaan. Edward Scissorhands en Charlie and the chocolate factory zijn prachtige voorbeelden van waar de combi Burton/Depp toe in staat is.

Het recept van Sweeney Todd is hetzelfde, alleen wil deze film maar niet boeien. Visueel zit het allemaal wel okee in elkaar. Het verhaal speelt zich af in 19e eeuws Londen. De stad is donker, groezelig en griezelig. Burton zet vooral die zwarte kant van de grote stad vet aan. Dat moet de dreiging opleveren die dit verhaal nodig heeft.

Kapper Benjamin Barker komt na jarenlange gevangenschap terug in Londen. Hij heeft zich inmiddels Sweeney Todd genoemd en beweegt zich daardoor anoniem door de stad. Hij komt terug om wraak te nemen, wraak op rechter Turpin die zijn vrouw en kind heeft afgepakt. Todd heropent zijn barbershop en is vast van plan de rechter naar zijn zaak te lokken en hem tijdens het scheren de keel door te snijden. Mrs. Lovett heeft een pie shop op de begane grond en wordt zijn compaan.

Oorspronkelijk is dit een musical en dat concept heeft Burton volledig vastgehouden. Er wordt dus meer gezongen dan gesproken. Daarmee betreedt Burton meteen de gevarenzone, want musical en film is geen vanzelfsprekende combinatie. Het kan natuurlijk wel, dat bewees Moulin rouge. Zeker als je het verhaal wat dikker aanzet en daarmee het fictieve karakter juist extra benadrukt, is het geen enkel probleem als de personages zo nu en danin gezang uitbarsten. Maar bij Sweeney Todd werkt het voor geen meter.

Om te beginnen deed de muziek me al niet veel. Stephen Sondheim, die verantwoordelijk is voor de muziek, heeft moderne liedjes gemaakt die meteen goed in het gehoor liggen. Origineel, zou je kunnen zeggen, maar als je met muziek een verhaal wil vertellen en de kijker wil betrekken daarbij, is dat een grote handicap. Daarbij slagen de hoofdrolspelers er ook niet in om door de liedjes heen hun karakters tot leven te laten komen. Het droevige verhaal van Todd deed me helemaal niets, terwijl het weinig subtiele Moulin rouge uiteindelijk wél weet te ontroeren.

Het is ook onbegrijpelijk dat Burton geen enkele relativering en humor in de film heeft gestopt. Alles wordt bloedserieus gepresenteerd, terwijl het verhaal dermate absurd is dat een lichtere, komische toon beter had gepast. Ik zag de film op DVD en ongetwijfeld zal hij er in de bioscoop beter uit hebben gezien. Maar dan nog, het plaatje mag dan kloppen, film vertelt in eerste instantie een verhaal met levende personen. Als dat mat en doods blijft, helpt een mooi decor er niets aan.

Geweldige acteerprestaties, zoals we van de volwassen cast ondertussen wel gewoon zijn. Depp is goed, Timothy Spall is zeer goed in z'n rol, Alan Rickman weet zoals gewoonlijk de creep fantastisch neer te zetten en we zien eens een andere kant van Sacha Cohen, maar Helena Bonham Carter steelt toch echt de show. Ze speelt weeral eens het geschifte mens, maar met zo'n heerlijke sublimiteit en charme. Soms toch echt een ondergewaardeerde actrice. Ook in Alice in Wonderland en de laatste 2 Potter films was voor ze het hoogtepunt van de film.

De jongere cast is nu en dan wat irritant, al kan Anthony er nog mee door.

Sfeer is weer geweldig en de overdreven weergave van de moorden en het bloed dat vloeit ontheft de serieuziteit die de film uitstraalt wat. Vooral het surrealistisch sfeertje in Lovett's dromenwereld was geweldig.

Verhaal is ook goed, nu niet om te zeggen vernieuwend ofzo (net zoals de songs, die ook gewoon goed zijn), maar met een geweldig einde. Het was een beetje te bloederig op het einde en het verhaal voelde soms wat uitgerokken aan (beetje te lange speelduur), maar daarnaast zeer goed uitgewerkt.

Je moet ervoor in the mood zijn, maar als musical is het een geweldige film.

4,5*

Erg vermakelijke film. Dat het een musical was vond ik minder, maar daardoor niet slecht. Het is erg goed geacteerd en weer erg mooi neergezet door Tim Burton. Goede sfeer en soms leuke humor.

Goede film wel. Mijn laatste Burtonfilm was Charlie and the Chocolate Factory en die vind ik weinig aan. Met Sweeney Todd gaat het weer een wat duistere kant op en dat is mij toch wel beter bevallen. De film heeft een lekker theatraal effect. Ik denk dat bijna 80% van de dialogen gezongen worden, maar ik kon mij daar niet aan storen. De film zit op een prima niveau. Niet te dramatisch, maar ook zeker niet te luchtig. Het strotten doorsnijden komt wel lekker rauw in beeld en het is een beetje overdreven bloederig zelfs, maar dat kunnen we symbolisch opvatten. Zijn emoties zijn intens en het vele bloed staat daarom symbool voor zijn ontlading.

Aangenaam verrast door de rol van Sacha Baron Cohen. Deze man kan inderdaad veel meer dan alleen maar een beetje idioot doen. En om zijn rol te kunnen krijgen heeft hij voor Burton de gehele score van de film Fiddler on the Roof gezongen. Kijk, hij heeft dus echt zijn best gedaan. Alan Rickman is altijd al een persoonlijke favoriet van mij geweest. Al sinds Die Hard en Helena Bonham Carter kan ik over het algemeen ook wel waarderen omdat het niet zo'n standaard Hollywood huppeltrutje is. Johnny Depp doet het ook weer prima. Hij kan zingen, hij kan acteren, hij heeft de looks en is dus weer geknipt voor een rol als verknipt persoon.

Ik ben erg content met het einde en ik had het niet anders willen zien. Ik vind deze film toch wel een aanrader. Aan de ene kant nodigt de film zich niet echt uit om te kijken, maar aan de andere kant juist wel. Voor mij is het weer een echte Tim Burton film. Zijn volgende film wordt volgens mij Dark Shadows. Een gothic-horror met Weerwolven, Vampiers, Heksen, Geesten,.. en Johnny Depp.

We could have a life we two, maybe not like you remember. Maybe not like I imagined.

But we could get by.

Minstens een jaar krijg ik te horen dat ik geen filmliefhebber ben omdat ik Sweeney Todd nog niet hebt gezien. Nu vind ik deze uitspraak een beetje overdreven, maar van een die hard Helena Bonham Carter-fan, kan je ook niets anders verwachten, want wauw: Wat speelt ze toch weer verrukkelijk! Ook Johnny speelt weer de sterren van de hemel, hoewel het soms irritant word al die typetjes speelt hij nu toch een ander karakter wat het juist leuker maakt om te zien. De stem en de gezichtsuitdrukkingen ken je natuurlijk als geen ander, maar toch in het geheel, andere atmosfeer enzo, is het toch een ander gegeven, wat de film naast Burton, nog origineler maakt.

Memorabele dingen in de film:

1. muziek scène tussen markt jongen en Miss Lovett

2. het bloed in de film, het was zo mooi en stijlvol.

3. de instrumentale muziekstukken

Heel leuk gedaan, een heerlijk donker verhaaltje in een jasje van Burton, met een geweldige cast. 3,5 ster

Erg goed meegevallen, dit apart muzikaal drama(?).

Simpel verhaal, misschien iets te simpel. Maar de film duurt maar 1h50, en Burton spendeert veel tijd aan de muziek. Het middenstuk vond ik net iets te veel muziek.

Overtuigende rollen van Johnny Depp, die hier toch wel een erg depressief aanvoelend karakter neerzet, Helena Bonham Carter, die mij altijd aan een heks doet denken, en Alan Rickman. Ik had ook niet verwacht dat ze alledrie zo goed konden zingen.

Ook leuk om Sacha Baron Cohen in een iet of wat serieuze rol te zien. Die man kan echt wel acteren.

De film beschikt over een heel goeie sfeer. Lekker duister door de sobere decors, de prachtige kostumering, en de juiste muziek. Het is allemaal wat apart ook. Deze film bevat wat absurde situaties, een portie gitzwarte humor en ook erg depressieve momenten. Van alles een beetje.

Camerawerk was tip top in orde.

Voor mij moet deze film altijd in de top 250 staan. Een 4.

In het begin vond ik het allemaal iets te veel zang en daardoor had ik het vermoeden dat ik niks van het verhaal zou volgen.
Dit had ik mis.

De zang veranderde van storend naar goed gekozen en het verhaal was ook goed te volgen (zo moeilijk bleek het allemaal niet te zijn).
Iedereen zingt ook mooi en zuiver. De nummers passen ook goed bij de sfeer die gecreëerd is.
En de sfeer, die was echt geweldig. Erg duister allemaal, behalve als je in het begin zijn vrouw voor het raam ziet zitten.

Anders als verwacht, maar wel steengoed.

Never Forget, Never Forgive

Sweeney Todd is gewoon een machtige film. Ik snap dat mensen dit geen mooie film vinden. Het moet je liggen, al die zang. En daardoor nog een paar (niet zo veel als je verwacht) extreem over-the-top moorden die dan ook nog zeer bloederig zijn. Wel, bij mij werkt het net zeer goed. Dankzij al de liedjes die in de film verwerkt zijn, vliegt de tijd gewoon voorbij. Voor het verhaal goed en wel gestart is, zit je al aan minuut 20.

De sfeer is ook lekker grimmig. Er zijn niet veel kleuren gebruikt, voornamelijk zwart-grijs-wit. En dan spat het felrode bloed van het scherm. De decors zijn ook zeer mooi en donker. Zoals we van Tim Burton gewend zijn. Tijdens een paar liedjes zijn de kleuren dan weer kleurvol. Hetgfeen wat gebeurd is en hetgeen waar ze over dromen.

Als je wat nadenkt over het achtergrondverhaal van Sweeney Todd (Benjamin Barker) : Hij wordt onterecht de gevangenis ingesmeten door een jaloerse flut-rechtertje. Door diezelfde rechter wordt zijn vrouw dan ook nog eens verkracht en hij adopteert Johanna als zijn beschermeling. Om zelf droevig van te worden. De rest van het verhaal boeit ook genoeg, behalve dat liefdesverhaaltje tussen Anthony en Johanna. Dit boeide niet zo.

De kostuums zijn ook zeer verschillend en mooi gemaakt. Precies wat past bij het karakter bij de personages, die ook goed worden gespeeld. Helena Bonham Carter als vrolijk en opgewekte vrouw naast een sombere en depressieve Johnny Depp - Sweeney Todd. Sasha Baron Cohen was ook leuk als Italiaanse bedrieger.

En dan nog het gezang! Er doen mensen mee waarvan ik niet eens wist dat ze konden zingen (Timothy Spall, Alan Rickman en natuurlijk Johnny Depp. Wat was dat een verassing, zeg).
Ik ben ook tevreden van de liedjes dat er geen refreinen in komen. Ook zijn ze lekker grimmig.

Ik ben blij dat ik klaar ben met mijn recensie want ik begin pijn in mijn vingers te krijgen. Een speciale musical waarvan ik blij ben dat hij in mijn dvd-collectie toebehoort. 5*

Uitstekende film over een kapper die op wraak uit is, na onschuldig in de gevangenis te hebben gezeten. Een prachtig, tragisch, duister en bloederig sprookje in de vorm van een musical. Net zoals alle films van Tim Burton visueel zeer aantrekkelijk. Origineel en theatraal. De film wordt bijna in zijn geheel gezongen, maar dit is niet storend. Ook een belangrijk pluspunt is dat de acteurs zelf hun eigen liedjes zingen, en zeker niet onverdienstelijk.

Een beetje een speciale musical over een wat vreemd thema De film bevatte wel niet veel kleur, vooral grijs, behalve de picknick/zee scènes en de Italiaan. Over de Italiaan (Sacha Baron Cohen) gesproken, die vond 'k zeker een aanwinst in de film, hij kon trouwens ook nog goed zingen, net al de cast eigenlijk. Ondanks dat de film bijna 2 uurtjes duurde, verveelde hij niet.

Conclusie: 'k vond hem goed.

Best een fraaie schilderijachtige vertelling van Tim Burton en Depp. Lettelijk lijken de decors wel op een schilderij. Alles ziet er kleurrijk en sfeervol uit maar ondertussen worden wel de groezelige achterbuurtjes van London op die manier geschetst. Depp doet het weer eens helemaal goed en het lijkt, zoals ik misschien wel vaker gezegd heb, wel een kameleon van kleur met zijn verschil in look en personages. Hier mag hij de psycho-kapper Sweeney Todd zijn, ook vernoemd naar een eeuwenoud verhaal. Het is geen echte serieuze horrorfilm maar grotendeels een musical en grotendeels word alles gezongen en dat vond ik bij deze film nog goed samen werken. Een musical voor kinderen is het echter niet want het wil nog wel eens erg geweldadig worden en het bloed dat spat nog wel eens op het scherm.

Wat mij betreft weer een zeer mooie film van Depp en Burton.

4,0*

Ik was altijd al benieuwd wat voor een soort film dit was. Nu heb ik hem uiteindelijk gezien, en ik heb er gemengde gevoelens bij.

Visueel ziet de film er prima uit. De vormgeving van London en alle settings in de huizen waren ook goed gemaakt. Ook het acteerwerk van de gehele cast is goed. Johnny Depp kan zich prima uitleven in de rol van Sweeney Todd. Hij maakt er een apart, maar gestoord karakter van. Ook de rollen van Alan Rickman, Timothy Spall en Helena Bonham Carter (zowat de halve Harry Potter cast) werden prima vervuld. Ik stond toch wel te kijken van de zangkwaliteiten van de acteurs, met name van Depp. Helaas vond ik de muziek zelf niet echt pakkend. En op een begeven moment zelfs een beetje irriteren. Dit heb ik vaak met musicals. Opzicht vind ik ze altijd wel leuk maaar op een begeven moment komen ze te kort na elkaar.

Ook vond ik het eerste gedeelte van de film beter dan het laatste. Op het laatste lijkt het echt wat te langdradig te worden. Het echte einde zelf vond ik ook wat 'plots' gemaakt. Ik zag wel al aankomen dat er nog een hoop mensen niet het einde van de film zouden halen. De film is, vooral op het laatste namelijk erg sadistisch en een waar bloedbad. Het wordt wel goed in beeld gebracht. De film verveelt verder ook niet, al moet ik zeggen dat ik de stukjes met Anthony niet zo leuk vond.

Het is opzicht een goede film met een mysterieuze sfeer. Eentje die mij normaal gesproken niet direct zou aanspreken maar door de erg sterke cast moest ik hem zien. Ik heb er toch wel van genoten. Niet op alle vlakken, maar het merendeel wel. Wederom een goede samenwerking tussen Johnny Depp en Tim Burton.

3,5*

Dit is mijn favoriete film ooit. Ik ben, zoals de meesten, ook niet van de musicals, maar Sweeney is ook geen musical. Het is op en top donker, poetisch, melancholisch en perfect. Ik heb deze film echt al meer dan 20 keer gezien, maar elke keer weet het me weer te raken.
Sommigen blijken de moordscenes met het iets te oranje bloed komisch te vinden, wat ik ook wel een beetje kan begrijpen. Als je niet voor 100% in de film zit denk je al snel aan de nepheid van het bloed, wat jammer is. Als er groen bloed uit de nekaderen zou spuiten, zou dat niet afdoen voor de film. Is het iemand wel opgevallen wat meneer zingt tijdens deze scene? Hij denkt terug aan zijn dochter en op een gegeven moment zingt hij: "And though I'll think of you, i guess, untill the day I die. I think I miss you less and less as every day goes by." Dit maakt duidelijk hoe minder mens hij is geworden, want hij weet eigenlijk zelf niet wat hij voelt. Hij denkt dat hij aan haar blijft denken, maar misschien mist hij haar minder, eigenlijk heeft hij geen idee. Mijn punt is, er zit meer diepgang in de film dan dat je op het eerste ogenblik ziet, maar als je beter op probeert te letten zal je hopelijk zien hoe perfect de film is en uit dank schreeuwen: At last!! My arm is complete again!!!!!

Dat idee had ik ook , maar omdat Depp er in mee speelde wilde ik het af zien. Maar dat eeuwige gezing brr.. wat een nachtmerrie. Waar was het orkest dan... in de oven?

Nee het is mij geheel duidelijk dat ik geen enkele musical kan verdragen (behalve Westside Story) zelfs niet met Depp in de hoofdrol.

Vond het verhaal ook zeer dun en Depp als zanger, denk dat hij zich het beste bij acteren kan houden .

Viel me erg goed mee.

Ben geen musicalfan, en wanneer het eerste lied wordt aangeheven is het dan ook even slikken, maar gaandeweg wen je er wel aan. En dan kijkt deze film gewoon lekker weg. Het helpt wel dat er voornamelijk gezongen wordt over wat er gebeurd is of wat er staat te gebeuren. Op die manier gaat het verhaal ook goed vooruit.

De combinatie Depp en Bonham Carter is niet nieuw (zeker niet bij Burton) maar zorgt wel voor uitmuntend samenspel.

Vroeg me tijdens het kijken wel af wie nu eigenlijk het doelpubliek van deze film is. Ik dacht eerder vrouwen gezien het musicalgehalte, maar aangezien rijkelijk wat bloed vloeit en kelen worden overgesneden weet ik het niet zo.

Ik heb me er in ieder geval mee vermaakt.

MASTERPIECE!!!!!! Heerlijke film, van begin tot eind genoten en ik geniet nog elke keer wanneer ik kijk. Johnny Depp & Tim Burton in topvorm. Geweldige cast, geweldige muziek, geweldige decor, geweldige camera, alles in deze film is geweldig. Zeer onderschatte film, een van de beste films aller tijden.

Een redelijk drama/horror/musical/thriller film...

Redelijk verhaal (musical is niets)...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteurs Johnny Depp, Timothy Spall en Alan Rickman ...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Bijzondere film door de vreemde combinaties van genres. Waarvan ik hoopte dat het goed zou werken, maar helaas werkte dit elkaar juist allemaal tegen. Het muzikale gedeelte zorgt ervoor dat het duistere gedeelte niet genoeg overkomt en hier was ik juist het meest geïnteresseerd in. Het duistere blijft allemaal te braaf en komt te laat op gang. De liedjes zijn verder gewoon niet goed en halen de vaart nogal uit de film.

Dat is jammer, want ik vond het verhaal wel tof. Er zaten ook mindere delen aan, zoals dat liefdesverhaaltje met die Anthony, maar het algehele verhaal met het samenspel tussen Bonham Carter en Depp is tof. Het duistere sfeertje en de beelden erbij passen goed.

Ik vind het jammer, want als het geen musical was geweest was het waarschijnlijk niet bijzonder genoeg geweest. Maar het feit dat het een musical is zorgt ervoor dat het gewoon niet werkte voor mij als film.

*2

Een hele bevalling, na twee keer afzetten eindelijk kunnen afkijken. De eerste helft van de film was het moeizaam doorkomen, daarna verandert het letterlijk en figuurlijk in een simpele slasher. Het plot is flinterdun en ondanks dat ook wazig. De nadruk ligt duidelijk op de duistere beelden en Johnny Depp zingend op het scherm krijgen, aan plot en samenhang wordt geen aandacht besteed, maar wat maakt het uit als de naam Tim Burton maar op de poster staat, toch? Tijdens de tweede helft krijgt het eindelijk wat richting, maar dan blijft niets over dan een oppervlakkige slasher met kills waarbij gezongen wordt. Goede musicals kan ik best waarderen maar van deze film zou ik niet weten welk liedje leuk of goed is. Misschien zijn dit soort duistere musicals niet aan mij besteed, Into the Woods (2014) (2*) vond ik ook niks. Ik ben iemand die nooit sterren geeft omdat x erin speelt of het door y gemaakt is, dus 0 gratis sterren omdat het een film van Tim Burton is en 0 gratis sterren omdat Johnny Depp erin speelt, kom ik uit op 1,5*.

Mwa.

Niet een al te bijzondere Burton. Zijn meest macabere en bloederige film is het overigens zonder twijfel, maar om daar overheen te komen is ook niet erg veel nodig. Burton maakt het hier soms wel vrij bond, maar echte horror is het niet.

De musical door een Fantasy achtige film werkt redelijk. Soms is het nogal afleidend van het verhaal waardoor je uit het verhaal gehaald wordt. De sfeer en locaties zijn mooi op het scherm getoverd, maar daarmee ben je er niet meteen.

Nee, deze film wist me ondansk zijn macabere taferelen niet te overtuigen. De 116 minuten zijn gelukkig niet al te lang maar vlot kan ik het niet bepaald noemen. Cohen was wel weer een leuke toevoeging, maar de film had beter kunnen zijn. Misschien was een musical toch niet zo'n goed idee.

De carrière van Tim Burton is een beetje 'hit and miss', soms is zijn werk voortreffelijk, maar soms is het niet om aan te zien. Die mix vind je eigenlijk perfect in zijn Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street. Sommige zaken in deze duistere horrormusical zijn zonder meer uitstekend. Dit zit 'm vooral in de vorm. De sets en de plaatjes die worden geschoten zijn prachtig, met name het één-na-laatste shot van de film is een pareltje, die zou je zo inlijsten en ophangen. Burton is gelukkig ook niet te zoet ditmaal. Sterker nog, Sweeney Todd moet zo ongeveer zijn meest bloederige en duistere film zijn. Hij houdt zich niet in, het bloed spuit hier en daar bijna van het scherm en de creatieve vondsten en bijbehorende visuele trucjes zijn sterk. Ondanks de duistere toon neemt de film zichzelf niet overal even serieus. Eén van de leukste grappen in de film is die met Alan Rickman en het kind in de rechtbank.

Maar vond het op veel fronten ook maar een matige film. Vooropgesteld ben ik geen fan van musicals, vooral niet die waarin over álles gezongen moet worden. Na terugkeer in zijn oude huis zingt Depp een paar minuten tegen zijn scheermessen, meteen gevolgd door Johanna, die een paar minuten zingt tegen haar vogeltje. Zo duurt een introductie die maar een paar minuten in beslag zou moeten nemen een half uur, omdat men overal lang en breed over moet zingen. Hoewel .. echt zingen is het in de meeste gevallen niet, het lijkt bij bijna ieder nummer meer op 'praten op muziek'. De nummers zijn alles behalve memorabel, het is vaak wat ritmeloos gemompel of geschreeuw van acteurs die niet echt geweldig kunnen zingen. Eén of twee liedjes hier en daar had ik nog wel begrepen, maar waarom met zoveel nietszeggende nummers en acteurs die geen zangers of zangeressen zijn een musical maken? En dan ook nog eens eentje waar voornamelijk in wordt gezongen?

Maar qua script zijn er ook aardig wat punten waar ik weinig mee kon. Schijnbaar is dit een wereld waarin personages in één klap verliefd op elkaar worden, zonder elkaar daarvoor gezien of gesproken te hebben. Waar men dus minuten tijd nodig heeft voor een liedje, moeten we ook pikken dat personages meteen verliefd kunnen worden. Zoals die Anthony, die even door een raam gluurt, een meisje ziet en enkele seconden later schreeuwt dat hij verliefd is. Overigens is die Anthony een vrij nietszeggend personage, in de - best geslaagde - climax heeft hij amper een rol van betekenis. Die climax is overigens sterk, maar veel wat daarvoor zich afspeelt is totaal niet boeiend. Dit komt vooral omdat het personage van Helena Bonham Carter heel veel aandacht krijgt, wellicht nog wel meer dan Depp als het titelpersonage. Carter krijgt allerlei liedjes, terwijl het personage van Carter bijzonder oninteressant is. Dan had ik liever meer van Depp en Rickman gezien. Maar nee, deze film - die met zijn twee uur al veel te lang duurt - heeft het liever over Carter en haar dromen om aan het strand te zitten met Depp. Tja.

3 sterren.