Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Een vrij saaie musical. Tim Burton trekt zijn wereldje weer open zoals we dat gewoon zijn. Zelfs voor zijn normen is het vrij donker zodat we daar niet al te veel van zien. Het komt nogal goedkoop over. De acteerprestaties zijn niet bepaald interessant en ook de liedjes zijn snel vergeten. Dit is een film die ik al lang links liet liggen. Nu weet ik ook waarom.

Een musical met Depp ....echt niet geslaagd zou ik zeggen. Het verhaal lijkt wel leuk, maar al dat gezang werkt op de lange duur wel echt tegen. Gewoon niet mijn cup of tea. 4/10

Matig. Het begin lijkt nog veelbelovend en sfeervol, maar al snel werd ik bijna constant uit de film getrokken door dat vreselijke en irritante gezang, vaak ook nog door acteurs die eigenlijk helemaal niet kunnen zingen. Ik kan dit soort producties veel beter waarderen in theatervorm; in film, en dan specifiek in deze, lijkt het allemaal zo misplaatst. Het muzikale hoofddeuntje is wel heel erg goed en sfeervol. Qua locaties is het soms iets te donker en somber, maar er zitten ook wel mooie plaatjes tussen. Depp en Bonham Carter zijn gewoon goed, maar nergens speciaal (ik denk dat beide, en zeker Johnny Depp, anno 2007 al in teveel Burton films hadden meegespeeld en daardoor een beetje op de automatische piloot performen). Leuker waren Alan Rickman en het grappige rolletje van Baron-Cohen. Het is ook een brute, bloederige film; vrij onkarakteristiek voor Burton, maar dat hield het af en toe wel fris en interessant. Maar over het algemeen weet de film niet tot welk publiek het zich wil richten, en blijft het ergens steken in de vergetelijke middenmoot. En die heel matige liedjes erbovenop is dan de druppel.

2.5*.

Niet mijn favoriete genre, maar een goede musical kan ik best waarderen. Dat vond ik deze film zeker niet. De hand van Burton is wel duidelijk zichtbaar, maar dat vind ik persoonlijk geen garantie voor succes. Erg donker gefilmd allemaal, waardoor de sets deels wat verloren gaan. Dat is echter maar een van de kleinere minpunten. Het is vooral een nogal dun en flauw verhaaltje, zonder echt leuke of interessante personages. De liedjes zijn vreselijk, het zijn gewoon slecht gezongen dialogen, niet meer dan dat. De meeste acteurs zijn ook niet de grootste zangtalenten, dat maakt het er zeker niet beter op.

Sweeney Todd van Tim Burton is een film waarbij ik op twee gedachten leun. Ergens is het visuele toch weer zeer fraai vormgegeven en is de setting simpelweg geweldig. Aan de andere kant komt het met zang en verhaaltechnisch toch wat beperkt van de grond. Gemiddeld gezien is het dan best fraai maar niet echt bijzonder.

Ik had eigenlijk gerekend op een enigszins campy bedoening, maar afgezien van het feit dat de personages af en toe in een liedje uitbarsten wordt dit allemaal behoorlijk serieus gebracht. Uiteindelijk is dit natuurlijk een musical, maar ook een verhaal over meervoudige moorden, kannibalisme en wraak, en er is duidelijk niet bezuinigd op het nepbloed, want als Mr T. eenmaal los gaat met zijn scheermes spuit het verbazingwekkend vrijelijk in het rond. Depp speelt het gepast somber en grimmig zonder maniertjes, Bonham Carter en Rickman doen waar ze goed in zijn, en de beelden van het Dickensiaanse Londen zijn ronduit prachtig. Op al die aspecten heb ik eigenlijk niet veel aan te merken, maar omdat dit een musical is zitten er ook een hoop liedjes in, en tot mijn verbazing vond ik die bijna allemaal tamelijk matig. Stephen Sondheim is een grote naam, en het is niet altijd even eenvoudig om een goede indruk te krijgen van liedjes die je voor de eerste maal hoort, maar ik heb eigenlijk bijna geen melodietje gehoord dat me rechtop deed zitten (hoewel de tekst van A little priest wel hilarisch is: "The trouble with poet is / How do you know it's / Deceased? / Try the priest!"). Jammer, want ondanks de superbe visuele vormgeving en het aanstekelijke acteerwerk haalt deze musical daardoor voor mij niet het ereschavot.

Van Tim Burton mag je verwachten dat je wordt ondergedompeld in een duistere film met fantasievolle film met horrorelementen. De combinatie met een musical is bijzonder, maar zeker geslaagd. Vrij uniek ook denk ik in deze format.

En met wie anders dan de flamboyante Johnny Depp kon deze rol van Sweeney Todd het best op zich nemen? Wat een intrigerend personage die wegens de wrok door het onrecht dat hem wordt aangedaan alle moreel besef lijkt verloren te zijn. Het doel heiligt de middelen, kost wat kost. Het scenario en de sfeer van een groezelige vieze en neerslachtige stad Londen anno 19e eeuw - in de tijdsgeest van Jack the Ripper - is zo sterk dat zelfs niet musicalliefhebbers weinig graten zullen zien in de zangintermezzo's. Misschien technisch niet de beste musical, maar ik werd wel helemaal meegezogen in het personage van Sweeney Todd.

Een remake van een remake (1982) van het origineel (1936). Natuurlijk spelen Johnny Depp en Helena Bonham Carter zoals we van ze gewend zijn. De chemie tussen hun is ook sterk, wat logisch is natuurlijk, want ondertussen hebben ze al 7 films samen gemaakt en ook Burton was er vaak nauw bij betrokken. Was het niet als regisseur, dan wel "de man van".

Het verhaal zelf is op zich goed, maar wel magertjes uitgewerkt, al is het eind voor sommigen wellicht wel verrassend. Het decor ademt duidelijk de sfeer die Burton lief is: donker en wat sinister, maar dat geeft het voor mij zomaar extra punten. Al met al heb ik er nu, 17 jaar na het uitkomen hiervan, pas naar gekeken. Weggegooide tijd vond ik het nou ook weer niet, maar als ik er nog 17 jaar op gewacht had, was dat ook geen schande.

Wat blijft dit toch een grandioze en kwalitatief prachtige musical film met een horror randje.

Geen doorsnee film, met een ijzer sterk acterende Johnny Depp en Helena Bonham Carter wat geld voor de hele cast.

Het verhaal is echt prachtig in elkaar geweven wat ook geld voor de visuele omgeving die je mee voert in die oude tijden.

De film is zo sfeervol en een uitmuntend film werk weer van Tim Burton die ook op deze film zijn stempel drukt, daar waar hij zo meesterlijk in is, op een wijze van een film maken, op zo manier die alleen hij kan.

Deze film is prachtig maar ook griezelig en met gore.

Waarin Sweeney Todd zijn geliefde vrouw en kind is kwijtgeraakt, door een niets ontziende wrede rechter.

En hij wraak gaat nemen op deze en zijn beschermheer.

Maar ook op de rijken, en hij samen op wrede wijze met mrs.Lovett zijn wraak gaat nemen, om zijn afgepakte dochter en vrouw terug te krijgen.

De musical liedjes zijn ook mooi gezongen.

Blijft een juweel van een film.