Gung Ho (1986)

Vermakelijke film die lekker weg kijkt en het vooral moet hebben van de eerste helft.

Gung Ho is aardig kijk voer maar doet geen enkele moeite clichés te ontwijken en dat was toch wel jammer.

Vermakelijk maar niet bijzonder.

3*

Goeie film over een failliete autofabriek in Amerika die gered wordt door een Japans bedrijf. Een leuk verhaal dat een onderhoudende film oplevert. De film blijft luchtig met betrekking tot de cultuurverschillen (en dan vooral de werkethiek), maar gaat ook niet voor de gemakkelijke lach. Het geheel deed me hier en daar wat denken aan de films van Frank Capra.

Na kaskrakers als Splash en Cocoon nam Ron Howard wat gas terug met deze film, die vrij onopgemerkt voorbij ging. Michael Keaton was toen nog absoluut niet gekend bij het grote publiek. Hij speelt hier een ploegbaas die een Japans bedrijf lokt om de lokale autofabriek in Hadleyville te redden. Maar de productiviteitseisen van de Japanners zijn allesbehalve besteed aan de Amerikaanse arbeiders en al vlug komen er conflicten. Gung Ho speelt op de cultuurverschillen en dat pakt redelijk leuk uit. Howard kan het niet laten om de "America's the Best" boodschap te doen weergalmen via enkele passionele speeches van Keaton. Al bij al een vrij vermakelijke komedie maar dan eentje die vooral gericht is op de Amerikaanse markt.

Blijft een leuke en heel interessante film om veel redenen: cultuurverschillen, facetten van het bedrijfsleven, relaties, Japanse efficiency en collectivisme, Amerikaans individualisme en de werk-prive balans. Hoe een fabriek een kleine stad kan onderhouden, het sociale aspect. Hoe je medewerkers kunt motiveren of juist demotiveren. Elke manager zou hem moeten zien!

Het Japanse concept van rouleren was mij eigenlijk vreemd, maar ik kan er wat in zien: snappen wat er bij de taak van je collega komt kijken. Iets dergelijks is bij mijn bedrijf ook gedaan en werd een eye opener genoemd.

Ook blijft het wereld-economische aspect relevant want sindsdien is nog veel meer industrie naar Azie gegaan waarbij natuurlijk China al helemaal een gigant is geworden.

De bekende problemen van de Amerikaanse auto industrie worden zeker niet gespaard, met meerdere grappen over auto's die uit elkaar vallen.

Mimi Rogers heeft een klein rolletje maar is charmant en grappig. Keaton is hyper als gebruikelijk en geknipt voor de hoofdrol. De Japanse acteurs zijn ook goed gecast, met name Watanabe is erg innemend. Turturro's rol is verbazingwekkend klein.

Met de humor zit het goed maar de reeele zorgen die komen kijken bij werk worden niet onder de tafel geschoven. Uiteindelijk voorspelbaar verder maar het is een Ron Howard film he.