Into the Wild (2007)

Misschien heb ik dingen gemist maar zo geweldig was het echt niet zoals ik al eerder had beschreven. Miss dat ik hem nog eens moet bekijken.

Grapjas. Jammer niettemin dat het nog wachten is tot de film zijn welverdiende plaatsje inneemt.

De bijlage is trouwens ook een topper op zich.

Ja dit geheel is de centjes meer dan waard.

Bij mij staat de film op nummer 1 in mijn persoonlijke Top 10.

vond het een heerlijke film, echt een aanrader

Er bestaat trouwens een alternatieve film (documentaire)

Toevallig gevonden na een bezoekje aan wikipedia : ::: Terra Incognita films ::: - terraincognitafilms.com

prachtige film.. geweldige beelden en geweldig gecast!

Het is een innemende film, subtiel in met iets te veel tijd verteld.

De beelden zijn prachtig. Je sympathie gaat uit naar de hoofdpersoon, die een zeer goede prestatie neerzet.

Persoonlijk waardeer ik hem 3,5 sterren, omdat hij voor mij net iets te langzaam door het verhaal ging, waardoor ik niet de hele rit geboeid bleef en het moeilijk vond me in te leven in het personage.

Verder heb ik er geen aanmerkingen op, dus gewoon gaan zien als je van mooi vertelde, idylische verhalen houdt.

Wat een langdraaadig verhaal zeg, ik had hoge verwachtingen maar die komen bij lange na niet uit! zitten best goede stukjes in maar vond er echt geen eind aankomen. en het geheel is onlogisch en onoverzichtelijk. ik ben niet fijngevoelig genoeg voor de dramatiek denk ik

Ik vind dit echt een prachtige film. Het gegeven zelf is al mooi en het is ook nog eens geweldig uitgewerkt in de film. Ook de muziek is erg goed.

Wijd het vooral niet aan jezelf. De mensen die deze film een 4,10* hebben bezorgd zien niet het verschil tussen fijngevoelige dramatiek en mooifilmerij.

Graag formuleer je zulke uitspraken even als een mening in plaats van een generalisatie.

Lees al mijn vorige berichten bij deze film maar even door...

Waarom? Je kan het toch wel even uitleggen als je dat wordt gevraagd? Jij komt met een stoere one-liner, wees dan ook een kerel en leg het uit.

Tja, niet iedereen is helemaal into de Into the Wild.

Ten eerste vind ik de film op technisch vlak niet uitzonderlijk veel beter dan andere (vergelijkbare) films. Door de reislust van de hoofdpersoon, zien mensen over het hoofd dat, wat deze jongen doet, eigenlijk heel erg egocentrisch bezig is. Hij laat zijn zus en zijn ouders in de steek, zonder nog iets van zich te laten horen. Ik noem dit een valse moraal. Het christelijke ondertoontje van het einde vind ik heel erg on-Penn, en niet bij de rest van de film passen. Bij-personages zijn van die irritante alternatievelingen-die-toch-wel-aardig-zijn: iets in de trand van: 'ook dat zijn mensen'. Bah.

Haha, ok, nu is het duidelijk.

Ik schrok al even, dacht dat ik het verschil niet meer kon zien tussen ''fijngevoelige dramatiek en mooifilmerij'', maar het blijkt dus meer een persoonlijke kwestie/ irritatie te zijn.

Die eerdere opmerking van me was overdreven, dat geef ik toe. Wilde gewoon even duidelijk maken dat er ook mensen zijn die dit géén goede film vinden. Met m'n 2,5* ben ik nog redelijk mild .

Van mij krijgt ie vier sterren. Zie zo even niet hoe ik die moet plaatsen.

Ja, maar dat deze jongen egocentrisch bezig is wordt toch op tig plaatsen in de film duidelijk gemaakt. Mijns inziens zelfs een beetje te vaak. Je zit echt niet naar een film te kijken die de keuzes van deze jongen verheerlijkt. Honderd keer wordt verwezen dat hij een kaartje moet sturen, aan zijn ouders moet denken, even moet bellen of zoiets. Ik zie het als het verhaal van een verwende postpuber die heel erg langzamerhand bij zijn positieven komt en daar een harde prijs voor betaalt.

Wat mij nog het meest aanspreekt is de quote: je hoeft niet echt sterk te zijn, om je soms 'sterk te voelen', en je moet soms je krachten uittesten. Iets van die strekking. Dat herken ik als post post post post puber nog steeds wel.

Wat een verademing is deze film geweest. Betrekkelijk nieuwe regisseur als Sean Penn ook nog eens, wie had dat van hem gedacht?

Verhaal zelf is in grote lijnen waargebeurd als ik het mag aannemen, maar ik weet ook niet veel van het ware verhaal erachter, maar ik denk dat zonder de voice-over van zijn zus (Donnie Darko's vriendinnetje, die ik trouwens in een wat droevere en zachtaardigere manier vind lijken op Alicia Silverstone) het verhaal wat te weinig tranentrekkend evenwicht zou bieden. Jena Malone zie ik hier nu staan. Wat een mooie melancholische stem heeft die meid.

Je hoeft ook geen Helsinki-syndroom te ontwikkelen met het personage dat je gedurende de film gijzelt. Maar je moet bedenken dat die adolescent net als heel veel mensen van die leeftijd ideologische meningen gevormd heeft voor hem zelf aan de hand van het lezen van boeken enz., en die moeten door hemzelf aan de keiharde wereld worden getoetst. Ben je zelf nooit tegen je ouders in gegaan?

Sommigen van jullie vallen nu indirect de regisseur aan op het feit dat hij hem wat egoistisch portretteert. Maar egoisme is niet bepaald iets wat bij mij opkomt als ik de hoofdpersson in de film volg, hij zou volgens mij je achterna springen als je dreigde te verdrinken. Is een verjaardagskaartje sturen dan het tegenovergestelde van egoisme? Volgens mij is egoisme niet opdagen op een verjaardagsfeestje als je maar 10 kilometer verderop woont. Het is wel begrijpelijk dat je het denkt, omdat iemand al snel voor egoist versleten wordt in deze maatschappij als je niet naar iemands pijpen danst. Maar er zit geen echte ideologie in deze film, alleen een wat overgeromantiseerde versie van het ware verhaal is wat deze film is. Of ik moet iets over het hoofd gezien hebben..

De film sprak me vooral aan omdat er dus echt mensen zijn die het gore lef hebben om gewoon te breken met de relatieve zekerheid die de maatschappij biedt en kiezen om echt te gaan leven. En dan kom je in het gebied van de bergbeklimmers die ooit eens de mount everest willen beklimmen, dat bedenken voor een bloedwarme openhaard met een slok teveel op, je moet eens weten wat voor een egotrippers dat zijn, die laten hun hele gezin achter met een vrouw en drie kinderen om zogenaamd te voelen "hoe het is om te leven".

De film appeleert aan de wens van heel veel mensen: ik wil weg van mijn 9 tot 5 baan en gewoon reizen. Ja, ik heb er alleen het lef niet voor of wellicht de zin niet in om hetzelfde te doen, of ik heb een geile relatie. Ik denk dat als je geen zwerver bent van nature je ook nooit echt zal aarden in verre oorden. Maar mag ik misschien er wel van dromen door dit soort films te kijken, lekker voor de openhaard met een glas whiskey? Niet te laat natuurlijk, want ik moet morgen weer werken en de door mijn moppie's klaargemaakte boterhammen eten tijdens lunch. Kutleven

Mooi stukkie Steve.

Zeeeer slechte film!!!!

Nog nooit eerder was ik het zo niet eens met het aantal sterren dat een film hier krijgt. Ik snap er niks van. Hij was gewoon oersaai, zeer slechte muziek, zeer saai verhaal en geen mooie beelden.

Het stukje met die ouwe man was aardig maar dat was ook maar 2 minuten. We hebben hier met zij alle zitten balen van die langdradige niet avontuurlijke zeer saaie deprie film...

0,5 ster maar eigelijk 0 punten

Haha

Gelukkig ga je niet twijfelen over je smaak...

Nee, waarom zou hij?

Dat je de film saai vindt zou ik nog kunnen begrijpen, maar geen mooie beelden en zeer slechte muziek???? Tsja

Omdat ik altijd twijfel aan de smaak van mensen die niets goed aan een film vinden... En voordat iemand het gras voor mijn voeten wegmaaid. Over smaak valt wel degelijk te twisten.

Hahaha OMFG !!! ik weet dat ik niet mag reageren van de mods hier.... maar ik kan het nu even niet laten hoor

Dit heeft niets meer te maken met respect voor iemand anders zijn smaak, dit is gewoon humor ....

HAHAHAHAHAHAA _o-

Deze film is fantastisch. Zo prachtig in beeld gebracht, je wil die persoon zó achterna gaan. En die slotscéne, hoe prachtig was dat niet gemaakt? Respect voor die acteur en de make-up mensen

Dit is dan ook geen film die je opzet tijdens een puberavondje.