Into the Wild (2007)

Een meesterwerk. Met prachtige muziek van o.a. Eddie Vedder (Pearl Jam) Wat moet je erover schrijven? Zien moet je deze film.

Een aanrader en een 5 voor mij.

Off-topic berichten verwijderd.

Mooi, superdramatisch verhaal.Geweldige sfeer. En mooi verfilmd. Eigenlijk tè mooi verfilmd. Het leven in "the wild" werd wel heel erg geidealiseerd met alleen maar lieve aardige mensen en een vriendelijke mooie natuur. Toch hinderde dat niet omdat het verhaal zo sterk was en diepe indruk op mij maakte. Het wegvluchten van zijn ouders en het volledig vrij willen komen van alle bullshit, nepheid van de maatschappij en het willen vinden van het echte, het diepe het wezenlijke. Het twijfelen aan de maatschappij met al zijn schijnheiligheid, materialisme en schijn zekerheid. Zo diep willen gaan dat je alles opoffert, je geld verbrandt, geen routekaart wil hebben en helemaal basic wil zijn. Alle zekerheden van de maatschappij ontnemen je je vrijheid en beperken je in je leven. Zo herkenbaar.Daarom ook zó dramatisch hoe het eindigt. En juist dat geeft de film een extra dramatiek; het vluchten heeft geen zin en loopt fataal af. Het benadrukt het tegenstrijdige gevoel wat iedereen wel heeft; het willen leven volgens idealen en niet volgens de knellende regels van de maatschappij. maar ontvluchten is zinloos en loopt slecht af

Een tijd geleden heb ik voor het eerst Into the Wild gezien en er zijn gewoon geen woorden voor. Het is de enige film die 2,5 jaar na hem de eerste keer gezien te hebben nogsteeds dagelijks door mijn gedachten gaat. Ik lees en las nooit veel boeken maar deze film heeft me er meteen toe aangezet het boek te lezen, dat zegt al genoeg in mijn geval.

Het verhaal wordt op een prachtige manier verteld en de volgorde is ook perfect. McCandless is zo'n complex persoon dat ik denk dat niemand hem ooit kan begrijpen. Tegelijkertijd denk ik dat iedereen zich wel min of meer in hem kan vinden, we hebben immers allemaal zo af en toe wat te zeuren op de maatschappij. Ik denk dat bij iedereen de gedachte om alles achter te laten en een heel nieuw bestaan te gaan leiden weleens is opgekomen.

De keuze van McCandless om alles achter te laten is een hele zware en ik heb er enorm veel bewondering voor hoe hij dat heeft gedurft. Wel vind ik dat het allemaal een beetje te romantisch in beeld gebracht wordt, in het kort komt het erop neer dat McCandless gelijk heeft en zijn ouders de slechte zijn. Althans, dat gevoel brengt de film met zich mee. Echter, na het boek gelezen te hebben kom je er ook achter dat zijn ouders niet zo erg zijn als de film doet vermoeden. Dit is opzich wel belangrijk want het geeft een wat andere kijk op McCandless zijn motieven. Waarschijnlijk heeft zijn innerlijke drang om van de natuur te leven een grotere rol gespeeld dan in de film wordt weergegeven, die legt de nadruk vooral op zijn vervelende ouders.

De cast van de film is erg sterk, ik denk niet dat er een betere hoofdrolspeler zou zijn dan Emile Hirsch. Ook de personages die hij ontmoet worden stuk voor stuk super gespeeld door topacteurs.

Het hoogtepunt van de film zijn de beelden van de omgeving met zeer goede muziek van Eddie Vedder erbij. Wat mij betreft had die muziek ook zonder zang gekunt, aangezien het dan al meer dan genoeg was geweest, maar met kan natuurlijk ook. Zonder had de film waarschijnlijk wel een nóg meer natuurlijke sfeer gegeven, maar misschien was dat dan ook weer te geweest.

Al met al is deze film voor mij perfect. Natuurlijk mankeert er ook heus wel het een en ander aan maar deze film speelt zo goed in op een verlangen wat diep in ons allemaal zit, dat het voor mij automatisch meer wordt dan alleen een film. Het is een waargebeurd verhaal dat me diep in het hart raakt en dat heb ik niet snel.

Gelijk na deze film gezien te hebben dacht ik; ''Shit, was ik maar zoals hem, deed ik maar waar ik zin in had en maakte ik mijn dromen maar waar.''Geweldig verhaal, erg meeslepend, mooie natuur beelden en ook de muziek past er perfect bij.Ik zou bijna jaloers worden op de dingen die hij deed, ook al weet ik dat het niet zo simpel is als dat het in de film vaak lijkt.De film zette me in ieder geval aan het denken, over de dingen die ik meemaak, de dingen die ik doe, en misschien nog wil gaan doen.

Deze gaat straight naar mijn top 10 en gaat nog vaak bekeken worden, een echte inspiratie bron.

Beetje late reactie, maar toch nog even een uitleg.

Dat natuur in een film mooi is, hoeft voor mij niet te betekenen dat de film dan ook maar meteen goed is! Na 3 minuten mooie boompjes kijken, ben ik dat ook weer zat. Hoeft voor mij niet dik 2 uur te duren.

Ik heb overigens nergens gezegd dat de film me aangreep, heb gezegd dat alleen de eindscene me eigenlijk echt aangreep. Oftewel: alleen het einde vond ik okee.

Dat ik sympathie kreeg voor de jongen, kwam geeoon door bepaalde dingen, ga ik me niet verder over verklaren. Dat ik me eerder in de jongen kan verplaatsen dan in zijn vader, hoeft beteket wederom niet dat ik de film goed vind .

Of kun je er gewoon geen sympathie voor opbrengen dat iemand anders een, in jouw ogen goede film, als minder beoordeeld? Vind je reactie namelijk nogal vaag.. Maargoed.

Anders was het geweest als het verhaal boeiend was geweest, maar er gebeurd gewoon zowat niets. De paar stukjes waar daadwerkelijk wel iets in gebeurde, vond ik rpima. Jammer dat er dan nog zeker een ruim uur overblijft.

Anyway, dit was mijn mening toen ik 'm voor het eerst had gezien. Gezien de reacties en de score, heb ik het idee dat ik weleens iets heb kunnen missen. Regenachtige dagen genoeg in petto, dus zal hem binnenkort nog eens opzetten.

Ik denk niet dat je mening dan verandert. Ben het opzich wel met je eens dat er niet zo gek veel gebeurde. Omdat hij veel kennis heeft over het overleven enzo is er eigenlijk niet veel spanning. Hij doet het uit eigen wil. Beelden van de natuur zijn mooi, maar meer ook niet.

Super. Gisteren voor de tweede keer gezien en was zo mogelijk nog meer onder de indruk dan bij de eerste kijkbeurt. Hoe dan ook een van de beste prenten van de voorbije jaren.

Into the Wild..

Alweer zo´n inspirerende film... Het is te laat in de nacht nu om een correcte reactie te typen bij deze overwelming! Wat ik wel kan zeggen is dit:

Ik denk dat dit de meest inspirerende film is die ik ooit in mijn leven heb gezien. Hij zet me aan tot nadenken over wat ik ècht wil in mijn leven.. Wat ik wil gaan doen.. Hoe ik mijn toekomst zie.. Met wie ik mijn toekomst wil delen en indelen.. Waar ik mijn toekomst ga opbouwen.. Wat ik wil bereiken komend jaar.. Wat ik daarna wil.. Morgen ga ik maar eens beginnen met het opschrijven van de dingen die ik echt wil en die in me omgaan..

Dat zijn de dingen die bij me kwamen bovendrijven.. En dat alleen maar door het kijken van deze film!

5,0* en voorlopig op nummer 5 in mijn top 10, maar misschien stijgt hij nog wel tot hoge hoogtes na een herziening.. Over een paar weken dan..

Weltrusten

"I'm not Superman, I'm Supertramp! And you're Superapple!"

Prachtige film! Meeslepend en indrukwekkend. Mooi gespeeld ook! Wel vond ik het een hele lange zit. Maar het was het kijken waard!
Heb ook heel erg genoten van de mooie natuuropnames!
Jammer van het dramatische einde, ik kon wel janken!

Ik denk dat ie op jou de perfecte uitwerking heeft gehad.

Ik zie dat de film erg veel goede recensies krijgt. Persoonlijk kan ik me daar gedeeltelijk in vinden.

Wat was goed: het idee dat je als jonge gast kiest voor jezelf en doorkrijgt dat je het leven naar je hand moet zetten. Mooi in de film is ook meteen de stupiditeit van de jongeman. Wat dat betreft roept deze film wel sterke emotie bij me op: namelijk van afgrijzen en irritatie over zijn ondoordachte, bizar naïeve en al met al domme manier van doen. Maargoed, iedereen moet soms zichzelf tegenkomen om verder te komen in het leven.

Met name een genratie jonge mensen die álles moeten zien, moeten meemaken, moeten uitproberen zonder hierbij te genieten van het moment en die het uithoudingsvermogen creeëren om iets wat duurzamer te maken dan de waan van de dag zullen zich door deze film aangetrokken voelen.

Ik niet. Ik zou het zelfs jammer vinden als er jongeren zijn die denken dat ze dit moeten imiteren in deze extreme vorm. Maar dat moet iedereen zelf weten.

Filmtechnisch vond ik hem ook niet zo bijzonder. Zowel kwa beeld als geluid (al is vedder niet te versmaden!!) ondergemiddeld. Qua intensisteit van beeld toch wel beter dan gemiddeld, en qua gevoel bovengemiddeld. Al met al een goede film, maar zeker geen topper. Dat hij zo hoog in deze top 250 staat komt denk ik omdat veel mensen zich identificeren met je hoofpersonage.

Tegen die mensen zou ik het volgende willen zeggen: als je denkt dat je jezelf moet afzonderen om jezelf te leren kennen, ga dan een het tegenovergetselde doen. Ga intense relaties aan zonder hiervoor iets terug te hoeven krijgen. Ga eens vrijwilligerswerk doen in een verzorgingstehuis. Ok, niet zo romatisch als in de film, maar wél nuttig. Wie weet, kom je tot inzichten? Schoonheid zit hem in het alledaagse. Echt.

Wowly

Mooi gezegd. Zo voelde ik het ook!

Je zult maar in de plaats van die ouders staan! Het was dus ook een heel egoïstische daad van de jongen.

Maar volgens mij was het niet zozeer een kwestie van "alles willen doen en meemaken" zoals jij zegt, maar was hij vooral op de vlucht voor zijn ouders en de herinneringen aan zijn jeugd.

Echt een geweldige film! Ik heb er geen andere woorden voor.

Ook wel een heel consequente daad. Er zijn genoeg mensen die in de directe omtrek van hun familie wonen en amper bij hen op bezoek gaan. Had onze vriend het overleefd, dan zou hij na een tijdje ongetwijfeld zelf teruggekeerd zijn naar zijn mama en papa en zus na ingezien te hebben dat er nog veel andere dingen zijn die het leven mooi kunnen maken. Jong zijn is experimenteren, en de één gaat daar wat verder in dan de ander.

De film appelleert aan het universele gevoel van de mens om puur te zijn, zuiver te zijn, ontdaan van alle schijnheiligheid en schijnzekerheden die er voor zorgen dat we niet vanuit het hart kunnen leven.
Hij ziet de schijnheiligheid en liefdeloosheid bij zijn ouders en wil niet worden als zij en loopt dáárom weg. Het weet dat hij eerst moet breken met de knellende banden en regeltjes van zijn ouders wil hij de kern van het leven kunnen vinden. Hij wil niet hetzelfde zinloze lege leven leiden van zijn ouders. Een logische stap om dan volledig met ze te breken.

Het is een periode in het leven van ieder mens dat hij zich afvraagt wat het doel en nut van alles is en of de waarden van de maatschappij (het westen) wel de juiste zijn. Wil je hier antwoord op vinden dan moet je eerst uit deze maatschappij stappen om tot nieuwe inzichten te komen. Hier is niets egoistisch aan, eerder een normale fase in je leven. Menig groot denker, filosoof of profeet heeft zo'n fase "in de woestijn" meegemaakt en heeft zo zijn verlichte ideeen gekregen.
Had hij de mogelijkheid gehad om terug te komen dan was hij op een ander, vernieuwd niveau de relatie met zijn omgeving (en ouders) weer aangegaan en had zijn leven weer opgepakt.
Een mooi en puur verlangen wat niet moet worden afgeremd door de conservatieve "ouderen" die menen de wijsheid in pacht te hebben.

Mooie film over een jongen die de wildernis in trekt. Mooi opgebouwd. In het begin dacht ik nog, hoe het mogelijk kon zijn dat een verhaal over een jongen die de wildernis in trekt ruim twee uur boeiend kan zijn. Maar met de flashbacks en de avonturen die leiden naar het laatste avontuur, inclusief alle ontmoetingen en relaties die ontstaan, maken dit echt een film die zeer de moeite van het kijken waard is.

ik vraag me af waarom je deze film een 5 geeft? zeker jouw goed recht ,maar is dit dan een film die je 5 sterren moet geven?

nou vraag ik me af wat je verder dan een goede film vind?

zelf vond ik em geinig.leuk avontuur. hoewel ik wel vind dat deze film erg inspirerend kan werken.

het zet aan tot denken op een positieve manier.

What do I want in LIFE!?!

ik vraag me af waarom je deze film een 2.5 geeft? zeker jouw goed recht ,maar is dit dan een film die je 2.5 sterren moet geven?

nou vraag ik me af wat je verder dan een matige film vind?

zelf vond ik em goed. emotioneel avotuur

Haha, dat kun je alleen al op déze pagina, aan nog vijf ándere mensen vragen.

Mijn punt was meer dat roppet om feedback en argumentatie vraagt, en dat vervolgens in zijn eigen 'review' compleet achterwege laat.. Nogal dubbelzinnig!

hoezo laat ik dit achterwege? ik vind een 5 voor deze film erg hoog.maximale. ik vond hem gemiddeld.niet super maar ook niet slecht. vond hem zelf erg langdradig en nou net zonde dat een plantje hem.....nou ja laat ik het niet vertellen

snap gewoon niet zo goed dat deze film zo hoog scoort.

vertel jij mij jouw reden dan waarom dit een 5 sterren film zou moeten zijn Pitakaas?

Kijk maar naar de reviews. Het is duidelijk niet jouw film. Niet elke film in de top250 spreekt iedereen aan. Er zijn genoeg argumenten waarom deze film je niet aan zou spreken. Maar slecht kun je hem niet noemen, de film doet wat hij hoort te doen en is origineel.

Wat een reactie, geweldig man!

Ik herken het wel, had soortgelijk gevoel.

Vroeger zelfs wel eens met de gedachte gespeeld om soortgelijks te doen.

Nou hopelijk ben je nog niet weggelopen.

prachtig om te zien hoe iemand doet waar die zin in heeft. inderdaad een inspirerende film. je leeft echt mee aan het eind en het doet je nadenken over dingen in je eigen leven.

Deze film heeft me echt aan het denken gezet.

Wil ik zo wel leven zoals ik nu doe? Opgeslokt door een ongevarieerd schema , á la school en werk.

De plicht zoals velen het noemen... Is het je plicht om het leven te vergooien en ook nog daarnaast verdoemt te zijn aan de wereld van wetenschap en techniek?

Ik wil eens echt gaan leven ; helaas kan dat pas écht gebeuren als ik 67 ben . Dat duurt nog heel lang... en zal ik als ik 67 ben niet anders meer weten als een zombie te leven achter de ó zó nieuwe computer.

Ik weet nog niet of 'vooruitgang' wel vooruitgang is.

Alles is wel gezegd.

Heb de film vandaag eindelijk pas gezien. Ben zeldzaam onder de indruk.

Schitterende beelden en Vedder is natuurlijk briljant.

Maar iets in de film heeft me echt geraakt. Moet het eerst nog maar eens laten bezinken...

Alsof naar school gaan en daarna gaan werken gelijk iets vreselijks is. Tuurlijk hebben veel mensen niet een baan die ze echt leuk vinden (ik gelukkig wel), maar daarbuiten is toch nog zoveel meer te beleven. Juist doordat je werkt en dus geld verdient ben je mijns inziens in staat om andere dingen te doen die je echt leuk vindt.

Als je gek bent op je werk, heb je een mooi doel in het leven. Als je je plezier in je leven buiten je werk zoekt, dan heb je toch ook een mooi doel in je leven? Die personen zullen vast niet 60 uur per week werken en daarmee met minder genoegen nemen (want deze film maakt wel duidelijk dat het niet om het geld gaat in het leven), en hebben dus meer tijd om te besteden aan hun hobby's.

Persoonlijk boeit mij de maatschappij (zowel de westerse als tal van andere - voor ons vaak wat vreemde - maatschappijen) juist erg. Het verlaten van de maatschappij, zoals de hoofdpersoon, zie ik dan ook niet als iets heel moois. Het heeft wat van weglopen.

We hoeven natuurlijk niet aan alles mee te doen wat als normaal in onze maatschappij geldt. Je hebt natuurlijk je eigen keuzes. Da's het mooie van onze maatschapij! Je hoeft niet te doen wat anderen van je verwachten, als je bepaalde zaken niet wil die anderen wel van je verwachten dan is dat jammer. Je kunt je eigen keuzes maken, en dat kan ook binnen bepaalde nuances. Zo'n rigoereuze keuze als de hoofdpersoon in deze film maakt is niet nodig om wel echt te kunnen leven.

Hoe dan ook, wat ik bedoel te zeggen is dat je in school of werken vooral een sleur hebt als je dat er zelf van maakt. Het hoeft niet zo te zijn. Je kunt ook echt leven als je 40 uur per week werkt, een vrouw/man hebt en twee kinderen plus een hond.

Wat is leven? Mensen laten zich enorm beperken op deze aardbol. Je wordt geboren en raakt gewend aan de bestaande ideeen. Je gaat net als iedereen de dag invullen met werken, komt thuis even eten, ontspannen en dan slapen.

Je zou gewoon moeten kunnen doen wat je wilt. Genieten, in plaats van al die regeltjes en afspraken. Elke keer weer hetzelfde zonder er bij stil te staan, ik heb soms wel het idee dat we ons leven verprutsen.

Je kunt zoveel doen, er wordt vergeten om zelf keuzes te maken.

het leven is keuzes maken mijn vriend en in onze maatschappij is dat nie voor iedereen even simpel.. we zijn eigenlijk slecht consumenten van een obsessieve levenstijl