À l'Intérieur (2007)

Alsof horrorfans dat doen

Ik ben bang dat we weer te maken hebben met mensen die een diep meegaand psychologisch epos verwachten bij deze film omdat een aantal mensen hem gewoon hoog waardeert om wat ie is

Waarom rechtvaardigen andere clicheflicks uit dit 'genre' (Home invasion, uberhaupt niet echt mijn ding overigens) deze film eigenlijk, of zelfs Jaws ?

Het probleem is natuurlijk dat het concept te zwak is voor een avondvullende film. Dat lijkt me een gegeven. Na 50 minuten heb je het wel weer eens gezien. Maar omdat je 90 minuten moet volschieten, heb je wel wat actie nodig (dan maar) in de vorm van oenige voorbijgangers. En dat zijn niet bepaald hoogstaande ideeen. Dus om de film op te krikken hebben ze hem zo bloody as possible gemaakt, en ik geen toe soms best professioneel gedaan qua looks. Maar in plaats van te halen uit de juiste hoek: een degelijk verhaal, gaan ze voor effectbejag. Tja en sommigen houden daarvan maar anderen weer niet. En dat is helemaal niet gek.

Ik kan me in je argumentatie vinden hoor.. mij stoort het niet zo, de eventuele onlogischheden ook niet, die zijn bij 99% van de slasherfilms namelijk nog veel en veel erger. Het blijft een gevoelskwestie. En qua soundtrack, montage en editting heb ik zitten smullen bij deze film, dat is ook niet echt een vast gegeven bij dit genre.

Ach hij staat op bijna 3,7, extreem hoog voor een horror dus de meesten waarderen 'em gelukkig waarvoor ie voor bedoeld is

Ligt wel héél dicht tegen het genre aan.. zou het verder ook niet echt een label kunnen geven behalve slasher.. misschien zelfs een splatter?

home invasion

Hmm allmovie.com heeft het begrip geschrapt volgens mij.

Man wat een ziekelijk goede film is dit me toch zeg en één van de beste horrors die ik in tijden heb gezien.

Het begin heeft wat weg van een drama en kabbelt rustig voort met de daarbij behorende muziek. Maar zodra Sarah thuis is gaat het pas echt los. Het begint met een mysterieuze vrouw die aanbelt en zegt autopech te hebben (in eerste instantie dacht ik dat het die zuster uit het ziekenhuis was, maar als je haar van dichterbij ziet is het toch niet zo), maar probeert vervolgens om het huis binnen te dringen met alle gevolgen van dien.

De politie wordt ingeschakeld, maar die staan ook machteloos en zo wordt de kijker overgeleverd aan de Femme Fatale die de ene moord na de andere pleegt. Nog nooit een schaar gebruikt zien worden in zoveel opzichten.
De ene duistere shot wordt afgewisseld met de andere gruwelijk shot en het gaat zo even een uur door met als hoogtepunt dat de Femme Fatale de buik openknipt om de baby eruit te halen.
Uiteindelijk wordt dan duidelijk dat de Femme Fatale betrokken was bij de ongeluk van Sarah en zij daarbij wel haar kind heeft verloren.

En ik als kijker bleef maar geboeid kijken naar wat er nu weer zou gebeuren.

À l'Intérieur is zeker een verademing voor elke horrorfan met nog eens een goede verhaallijn en plot twist die zo vaak ontbreken bij de andere horrors.

4, 5 Sterren.

Van het verhaal moest deze film het inderdaad niet hebben. Maar ik vind de sfeer, spanning, kleurgebruik, vormgeving... toch wel meer verdienen dan 0.5*.

Dat was inderdaad toch een leuke plottwist. Ik heb bij die eerste keer inderdaad gedacht dat het baby'tje inmiddels al dood was en het dus allemaal geen nut meer zou hebben.

Ik zag hem inderdaad ook niet aankomen

Jammer dat dat soort scènes geen steek houden bij mij. Een film met dergelijke subtiliteiten verdient geen 2,0*, maar ja... Zelfde heb ik met Silence of the Lambs. Lecter is één van de beste personages ooit en de strijd Lecter vs. Clarice misschien wel dé beste. Maar die komt zo weinig in beeld, dat ik de film niet hoger kan geven dan een 4,0*. Terwijl het voor mijn gevoel gewoon niet klopt..

Filmbeleving geeft toch alles te maken met buikgevoel, zo ook de score die je geeft? Begrijp je niet zo goed. Als de stem die je hebt gegeven, naar je gevoel niet klopt, dan is die stem fout gegeven toch?

Naja, elke keer als ik weer denk aan die geniale scènes, vraag ik me weer af waarom ik het cijfer heb gegeven. En dan komen ook al die matige scènes weer boven.

En ik ga geen hoge cijfers uit delen omwille van een paar scènes. Misschien dat ik er bij een volgende herziening weer anders over dacht. Na de eerste keer had ik hem na 5 à 10 minuten afgezet (was toen op TV) en dat was nota bene een scène met hét koppel.

Hier is het misschien nog wel erger. Vanwege sfeer en het verhaal (script even daargelaten) zou deze film al minimaal een 3,0* moeten krijgen. Waarschijnlijk moet ik deze een andere keer herkijken. Ditmaal voorbereid op wat komen gaat.

Elke film heeft zijn hoogte- en dieptepunten natuurlijk. Maar zoals ik je nu begrijp, is de score naar jou gevoel juist wél correct (hoewel je eerst het tegendeel beweerde).

Nuja, ik ben aan het muggenziften, want ik begrijp je best wel. Ik heb ook een aantal films waarbij ik eigenlijk heel wat goed vond, maar door slechts één minder iets toch een eerder lage stem geef. Maar dat heeft dus alles te maken met buikgevoel

Goede elementen uit een film onthoud je eenmaal sneller dan de slechte. (Tenzij er juist heel veel slechte zijn)

Wie weet maar je hebt ook kans dat je je nog meer gaat ergeren aan handelingen

Ik heb me er niet echt aan geërgerd hoor. Ik heb me uitstekend geamuseerd, alleen niet op de manier zoals het hoort bij dit soort films.

Begrijp er nu nog minder van. Je hebt je kostelijk geamuseerd, vond de plottwist leuk, maar toch 2.0*?

EDIT: doet me overigens denken aan mijn discussie bij Jaws. Ik kon de film meer waarderen door zijn komische gehalte dan de spanning die de film bij velen teweegbrengt. Daarom gaf ik de film nog een degelijke score, ook al was het helemaal niet komisch bedoeld.

Het vermaak, die ik ook wel ondervond, was onbedoeld.. Ik zat ook wel te grappen, terwijl de sfeer juist bloedseries was.. Jaws is veel humoristischer en luchtiger.

Ja maar bedoeld of onbedoeld, maakt toch niet zo veel uit als we het hebben over genieten van een film (want dat is toch de waardemeter, of zie jij dat anders)?

Jawel, ik zou hem een 3 kunnen geven net als een death wish 3.. Maar die film bleef ik spannend vinden.. maar na 60 minuten had ik deze film wel eens een keer gezien en was ik er klaar mee. Maar vermaak onbedoeld zegt voor mij wel iets over de kwaliteit van een film.

Ik ben niet zo'n fan van het 'zo slecht dat het goed/grappig/leuk is'.

Deze film is dan ook allesbehalve slecht..

Is dat niet de charme van het genre? Als het dan gaat over de handelingen van de personages.

Nou toen ik zag dat ze nog zwanger was, wist ik wel dat het nog leefde. Anders had ze wel een miskraam gehad en zat ze niet meer bij de dokter he?

Jij doelt op 'blunders' die bijvoorbeeld grappig kunnen uitdraaien. Beetje als lachen met de 'onkunde' van acteurs of regisseur?

Bij Jaws of À l'Intérieur is dat toch duidelijk van een heel ander allooi? Sowieso probeer ikzelf zo subjectief mogelijk te oordelen. Als ik mij goed heb vermaakt, of de film een verpletterende indruk heeft nagelaten, krijgt hij van mij een hoge score, los van het feit of iets bedoeld of onbedoeld was.