Waterworld (1995)

Waterworld is een herziening van zo’n 20 jaar terug. Heel veel fragmenten zijn me blijkbaar nog bijgebleven. Waterworld is niet zo’n slechte film, maar heeft steeds dit imago met zich meegesleept omdat de prent voor zijn tijd enorm duur was in vergelijking met de matige opkomst in de zalen. Met Kevin Costner hebben we echt één van de grote sterren uit de nineties met toppers als The untouchables, A perfect world, Robin Hood, The bodyguard en zijn kwalitatief beste film met Dances With Wolves. Na Waterworld werd het vreemd genoeg allemaal wat minder.

Op zich heeft Waterworld zeker potentieel met een thema dat vandaag misschien beter zou aanslaan met de huidige klimaatimpasse. Met een Mad Max-decor en dito personages is de wereld een oord van lone wolves versus een bende gekken die de zeeën terroriseert. Fashionista’s zijn samen met het smelten van de poolkappen uit het wereldbeeld verdwenen en wat overblijft is de strijd en zoektocht naar drinkbaar water, brandstof en kostbare zeldzame goederen als planten, zand en papier. Toch wordt hier te weinig mee gedaan en ligt de klemtoon op het vermaak, los van het vrij lange middenstuk waar meer aandacht besteed wordt aan karakteruitdieping. De zoektocht naar Dryland is weinig inspirerend en doet denken aan een moderne versie van de Ark van Noah.

De film stevende lang af op een behoorlijke voldoende van 3,0*, maar de actie op het einde van de film beviel me niet helemaal waarbij Costner het in zijn eentje opneemt tegen een bende nozems. Ook het einde van Hopper ligt in dezelfde lijn en is over the top. Waterworld is zeker niet slecht slecht, maar er zat wat meer in. In een milde bui toch een nipte voldoende.

Tegenvaller.

Vanwege het ongelooflijke budget gekeken. Ik wist dat de film behoorlijk geflopt was, maar op TV wilde ik hem nog wel een kans geven. Costner speelt een typisch personage voor hem, leek soms Gibson in Mad Max wel, of Steven Seagal.

Leuk idee, dat de wereld onder water is gelopen, maar helaas matig uitgewerkt. Het lijkt eigenlijk op Mad Max maar dan op water. De set zag er vrij lomp uit, saai kleurengebruik en weinig interessante actie. Nog wel leuke scenes aan boort tussen Costner en Tripplehorn.

Je ziet dat er wel wat budget in is gegaan, maar qua actie valt het behoorlijk tegen. Het verhaal is leuk bedacht maar ook onvoldoende uitgewerkt. Pluspunten voor een paar lekker lompe bombastische actiescenes, en dan heb je het ook weer zo'n beetje gehad.

Veel water en roestig metaal, dat gaat om den duur wel vervelen. Vooral omdat ik deze wereld niet wilde geloven. Ik ga dan ook nadenken. Production Design vind ik inmiddels ook aardig gedateerd. En dat speelt voor mij ook mee in die geloofwaardigheid. Het ziet er niet onaardig uit, maar ik kan er simpelweg niets mee. Enkele aardige beelden, enkele behoorlijke actiescènes en een goede Costner redden de boel nog een klein beetje. 1,5*.

Afgelopen week voor het eerst bekeken, en vanwege het grote ‘flop’ verhaal wat om deze film hangt, was ik benieuwd hoe ik het zou ervaren. Deze film viel me gelukkig 100% mee, gewoon een goede scifi film.

De hele setting waarin de wereld onder water staat vind ik al interessant, een visueel sterk doemscenario. Ik hou wel van deze werelden, het levert altijd mooie beelden op. Mensen zoeken in Waterworld manieren om te overleven, goedschiks of kwaadschiks, en ondertussen staat de evolutie ook niet stil, getuige Costner’s personage. Prachtige beelden, mooie sets, indrukwekkende voertuigen, fijne actie, veel humor en een antiheld die gelukkig niet continu de stereotype Hollywood-held uithangt.

Dat deze film destijds flopte snap ik dan ook niet. Ik zat telkens aan Mad Max te denken terwijl ik keek, en die films worden toch goed gewaardeerd. Misschien waren de zorgeloze jaren 90 niet de beste periode voor een dergelijk doemscenario. Of misschien was Waterworld gewoon wel een juiste film, maar gemaakt in de verkeerde tijd. Wie zal het zeggen. Ik heb me goed vermaakt in ieder geval!

4*

Vandaag de film na ruim 20 jaar weer eens herzien. Ditmaal in 4K met een mooie DTS:X soundtrack en ruim 40 minuten aan extra beeldmateriaal. Dit draagt toch wel bij aan de kijkervaring van deze film die het meer van de actie moet hebben dan van het verhaal.

De achtergrond van Waterworld is denk ik bij de meesten wel bekend. Alles wat er maar fout kon gaan tijdens de productie ging fout. Complete sets zonken in de zee, de regisseur werd ontslagen en diverse crewleden alsmede acteurs verdronken bijna tijdens het filmen. Al deze tegenslagen zorgden ervoor dat het oorspronkelijke budget van 65 miljoen dollar steeg naar een astronomisch hoog budget van 175 miljoen dollar. Hiermee was Waterworld destijds de duurste film ooit gemaakt. Gezien alle tegenslagen is dit helaas een record waar de film allerminst trots op kan zijn.

Costner investeerde zelf nog 22 miljoen dollar om de film alsnog af te kunnen maken. Al zijn inspanningen werden echter niet beloond, want Waterworld werd destijds een kapitale flop en werd zelfs spottend Kevin's Gate genoemd als referentie naar die andere kapitale flop uit begin jaren '80: Heaven's Gate. Dankzij tv-rechten en home video sales heeft de film uiteindelijk toch nog zijn enorme budget terugverdiend.

Toch is de film zo slecht nog niet. De actie is spectaculair in beeld gebracht en de decors en kostuums zijn een lust voor het oog. De trucages zijn helaas niet allemaal even geslaagd, maar het blijft mooi te zien in dit digitale tijdperk hoe er vroeger nog films grotendeels echt met de hand gemaakt werden. In deze tijd zou Waterwold in zijn geheel in een studio worden gefilmd, waarbij alle decors en waterscènes er later met de computer zouden zijn toegevoegd. Dan oogt de oude manier toch een stuk authentieker.

Waterworld moet het wel vooral van zijn visuele flair hebben en minder van zijn inhoud. Het verhaal is vrij mak en bij vlagen voorspelbaar. Ook de karakters zijn niet bijster origineel of interessant. Costner is met name in het begin, opvallend onsympathiek als de eenzame Marinier. Tripplehorn doet het nog wel aardig, maar is duidelijk meer gecast als beeldvulling. In de bijrollen vallen vooral de jonge Tina Majorino op en Dennis Hopper in zijn zoveelste schurkenrol (en hij blijft goed!).

In deze huidige tijd van de opwarming van de aarde is Waterworld wederom actueler dan ooit.

Film die ik vroeger wel eens beter vond ondanks de slechte beoordelingen die de film krijgt, maar bij deze herziening vielen me toch wat dingen op en tegen.

De film heeft qua idee de nodige paralelen met Mad Max en zijn minimalistische wereld en scavengers. Bepaalde aspecten zijn heel aardig te noemen zoals de boot van Costner maar ook de prima actie rond de aanval op het atol. Dennis Hopper is ontegenzeggelijk meteen een meerwaarde en bepaalde scènes aan boord van de tanker zijn hilarisch. Al met al ziet de film er filmisch goed uit. De CGI is dan weer om te janken, maar goed. Jeanne Tripplehorn is dan weer een leuke bonus en is de rits aan bijrol acteurs als Guintoli, Jack Black, Kim Coates en Michael Jeter leuk te noemen.

Waar de film dan toch vooral slecht op scoort is de bij tijden wijlen plichtmatig jaren '90 soundtrack inherent aan veel avonturen films uit die tijd en kan ik na deze film eigenlijk geen panfluit meer horen. Daarnaast mislukt de toon van de film, waar hij serieus begint verandert de toon met Dennis Hopper in beeld en bepaalde toestanden op de tanker in droog komisch. Een niet bepaald onaangename sfeer die de film beter lijkt te passen dan de serieuze toon uit het begin. Daarnaast zijn er al die dingetjes in het script die om opheldering zouden vragen of totaal niet logisch is. Waar komen de sigaretten en brandstof vandaan? Waarom zou men in een dergelijke wereld een pot aarde of papier willen kopen? Heeft geen enkele nut of waarde. Iets dergelijks wordt maar al te graag geruild voor water, iets waar lijkt mij veel meer van af hangt. Dan valt mij op dat de mensen er bijzonder goed doorvoed uitzien en Tripplehorn ziet er zelfs niet alleen fantastisch uit, ze is ook nog schoon en mooi gebruind. Niet dat ik daar bezwaar tegen heb maar logisch en realistisch is het niet. Dan het moment van de sexscene...tja...dan is Costner wel erg laat met de conclusie dat de kleine onmogelijk bomen dieren kan tekenen die ze nog nooit gezien heeft. Daarnaast.is het van de zotte hoe de schuit explodeert en neemt Costner een onbegrijpelijk risico met zijn aanpak wat het vliegtuig betreft. Het einde is dan wel weer heel aardig met Costner die zich totaal niet thuis voelt op het land, zelfs bang overkomt.

Nee, een topfilm is Waterworld niet en zal het ook nooit worden. Een redelijke film voor een avond hersenloos vermaak is het wel en eigenlijk is dat nog een wonder te noemen als je de geschiedenis van de film kent. Een script die zes of zeven keer werd herschreven, Costner zelf met grote problemen in zijn privéleven, diva gedrag en de geruchten van een affaire en de regelmatige ruzie met de regisseur, Reynolds die zelf halverwege de film de brui er aan gaf door alle ruzie en stress, verschillende gewonden tijdens de opnames van meer dan 200 dagen waaronder de stunt-double van Costner die op een haar na ernstige gevolgen van decompessie ondervond, dan had men onderschat hoe lastig de meest simpele opnames zijn op open water dat qua golfslag en stroom constant de neiging heeft te veranderen en stapten naast Reynolds tal van mensen uit eigen beweging op. Bizar eigenlijk als je er zo over nadenkt.

Herzien, in de langere Ulysses Cut, die bijna drie uur klokt. Veel leuke details en plotlijntjes zijn in deze versie hersteld, die, hoewel natuurlijk een stuk langer, nergens inkakt of saai wordt. Op bluray ziet de film er erg goed uit, afgezien dan van enkele lelijke cgi-shots, die de boel sporadisch een beetje verpesten. Alles met de ballon en de olietanker ziet er bijvoorbeeld niet best uit. Verder is deze 'Mad Max on water' nog steeds goed te genieten, met fraaie sets en decors en natuurlijk als onbetwist hoogtepunt de geweldig ogende trimaran van hoofdrolspeler Kevin Costner.