Unforgiven (1992)

Vier Oscars kreeg Clint Eastwood voor Unforgiven, een western op een alternatieve manier in beeld gebracht en waarin wordt gewezen op de gevolgen van geweld voor daders en slachtoffers. De zo klassieke zwart-wit personages worden vervangen door humanere cowboys en dat is wat de film zo uitzonderlijk maakt.

William Munny, een gewezen revolverheld op rust, laat zich verleiden tot een laatste missie. Maar op zijn tocht wordt hij met zijn eigen verleden geconfronteerd en moet hij zijn weg zoeken in een soort moreel moeras.

Je kunt het hoofdpersonage William Munny zo een beetje aanzien als de man zonder naam - het personage dat Eastwood eens zo graag vertolkte - op latere leeftijd, wanneer hij de gevolgen van zijn daden gaat inzien. Het siert Eastwood dan ook dat hij de mythe die hij door de jaren heen geworden was zonder scrupules ondermijnt en op de proppen komt met een film waarvan de onderliggende moraal bitter realistisch en tijdloos is.

Het is moeilijk om eigenlijk van te voren in te schatten hoe goed een film nu eigenlijk gaat zijn, en wat je kan verwachten.

Bij deze film is dat zeker gelukt.

Ik verwachtte een sterke, onderhoudende en sfeervolle western. En dat bleek het ook te zijn.

Het verhaal speelt zich enkele jaren na de gebruikelijke periode af. (1860). Het kon dus evengoed Blondie himself zijn die hier gepensioneerd is en wat varkentjes kweekt samen met zijn kinderen.

Wie dan ook hoopt om een actievolle film te zien met veel gunfights heeft het mis. In het eerste half uur van de film wordt het leven van de personages geschetst, zonder dat het ook echt saai wordt.

En als we dan goed en wel in het zadel zitten kunnen we vertrekken op de eigenlijke tocht. De film kantelt hier toch, het laatste van de film is toch een stuk donkerder dan het begin, of dan de leone-westerns. Regen, sneeuw, donkere avonds; alles inbegrepen.

Reken daar nog eens het acteertalent van Freeman en Eastwood bij. Die hun stem en gelaatsuitdrukking alleen al scheppen een sfeer waar andere films nog maar van kunnen dromen. En daar moet een film het toch grotendeel van hebben. Een sfeervolle film met een interessant verhaal dat liefst nog eens spannend is ook. Je kan haast niet wachten om te zien wanneer de oude man zelf eens in actie komt.

Enige opmerking is het nogal snelle klimaat. De enige dag is het zomer, de andere dag ligt er sneeuw. Zijn toch wel schoonheidsfoutjes waar aan gedacht moest worden. Maar deze maken de film er niet minder op.

4,0*

btw: Wyoming werd pas in 1890 een staat binnen de USA, en de film speelt zich af in 1880.

Ik ben enigszins teleurgesteld in Unforgiven. Het is mij allemaal vrij voorspelbaar en meestal waardeer ik Westerns om hun fraaie landscape-shots, pakkende muziek en zenuwslopende gunfights.

Niets daarvan in Unforgiven. En dan ook nog Eastwood. Zijn rol werd veels teveel aangedikt door de bijrollen; De hele tijd word hij bewonderd door The Schofield Kid en je hoort niets anders dan anekdotes over Munny die in de film niet uitgebeeld worden. Voorbeeld: Ben jij de William Munny die 3 gozers in een bar neerschoot en zelf met een schrammetje wegkwam?

Dit vind ik zéér storend. Eastwood vond het schijnbaar nodig om Munny's historie voortdurend aan het licht te brengen, maar niet te visualiseren voor publiek.

De muziek is mooi, maar vond ik niet echt bij het genre passen.

Eastwood's ijdelheid is hem met Unforgiven naar de bol gestegen naar mijn mening. 90 minuten lang wanhopig de goedzak uithangen, om vervolgens in de oude routine te vallen. Tja, ik vind het een beetje flauwig.

Redelijke western, maar haalt het voor mij niet bij Open Range, laat staan Once upon a time in the west.

Unforgiven is een Western met een script dat al 20 jaar oud is. Waarschijnlijk is het nooit verfilmd omdat een film als deze in 1972 helemaal niet had gepast. Unforgiven is namelijk een Western die 180 graden haaks staat op de typische 70's Westerns met stoere badguys en nog stoerdere goodguys.
Unforgiven is juist een film die de kwetsbaarheid wil aantonen in the men behind the sixshooters. Dat uitgerekend Eastwood, dé ultieme cowboy (na Wayne dan), deze fragiele toestand probeert aan te tonen is niet alleen ironisch maar ook wel mooi.
Echter vind ik dat het niet helemaal uit de verf komt. Ten eerste, iedereen die de film heeft gekeken weet eigenlijk dat mijn punt hierboven uiteindelijk helemaal niet ten uiting komt. aangezien Eastwood weer in zijn old habits vervalt. Het feit dat dit allemaal tegen zijn wil in is, maakt het nog wel iets tragischer. Toch vond ik het lastig te geloven dat iemand opeens zo zijn eigen geschiedenis 'verloochent' (Eastwood gebruikt de whiskey als excuus van dit gedragsverandering) maar er uiteindelijk toch weer invalt.

Wat ik wel weer sterk vond waren de fantastische dialogen. De cast brengt de teksten ook nog eens goed tot leven, maar Hackman als echte klootzak zoals we hem vaak, maar al te graag zien. Wat wel weer een puntje van kritiek is, is waarom de bevolking van Big Whiskey zo moralistisch was aangelegd? 3 bountyhunters komen 2 scumbags opjagen, en de hele community komt in opstand. Ik had juist eerder verwacht dat iedereen de andere kant zou opkijken, aangezien het morele besef in 1881 toch anders lag dan hedendaags. Nee, blijkbaar neemt de community het op voor de 2 bandito's. Waarom dit gebeurt kan ik zelf nog niet helemaal plaatsen.

Wat overblijft is wel een goede alternatieve Western. Ik denk dat het sterkste punt in het feit ligt dat de film 20 jaar 'te laat' is gekomen, en daardoor veel beter geregisseerd kon worden, en ook beter worden geplaatst.

Beetje een alternatieve western.

Het verhaal en de "clou" om het zo te zeggen, worden hierboven enkele keren goed uitgelegd.

De landschappen waren mooi, de muziek (als die er was) was zeker oké.

Het drama was voldoende aanwezig, al zal het zeker geen Once Upon A Time In The West worden.

De personages vond ik een minpuntje toch, nogal cliché. Eastwood de ouwe premiejager, die op het rechte pad kwam door z'n vrouw, Freeman de loyale partner, the Kid als een echt 'Kid-personage', nogal opschepperig over zichzelf en vol bewondering voor Munny. Hackman de botte sheriff. Harris had een kleine rol, maar wel zeer symbolisch voor de film.

De film komt nogal langzaam op gang, met Eastwood die nu en dan nogal een potje kon zagen.

De climax is echter wel sterk, nogal rauw zelfs, Eastwood z'n niveau groeit zinderogen.

Maakt veel goed.

Een 4* toch wel.

Sterke western van Eastwood, een ander soort western dan ik gewend ben zeker met Eastwood. Maar vond hem erg tof, het geeft een ander beeld van de cowboys. Want ook zij worden weer ouder natuurlijk en dan schiet je niet altijd even recht meer. En met name de kwetsbaarheid van Eastwood en Freeman was erg goed in beeld gebracht. Goed verhaal, ondanks dat er niet heel veel gebeurd, het is boeiend tot het eind. Paar fijne schietscenes, zag er allemaal netjes uit. En natuurlijk een grauwe Eastwood is altijd fijn om te zien. En de rest van de cast was ook gewoon uitstekend.

4*

Ik hou wel van westerns, dat avontuurlijk met macho gasten, mooie landschappen en bijhorende muziek. Zeker de bekende spaghettiwesterns. Deze film laat de andere kant van de medaille zien. Vooral met Eastwood in de hoofdrol is de symboliek zeer sterk. Het is nu eenmaal niet evident om iemand te doden (denk ik toch) en iemand raken al evenmin. In de meeste films is elk schot wel raak en loopt de schutter na een goedgeplaatste oneliner verder naar de volgende scène. Het idee van Eastwood is dan ook sterk en de film ademt de nodige sfeer. Toch wordt het nooit een echte topper, omdat het genre nu eenmaal te maken heeft met bepaalde verwachtingen. Je hoopt nog stiekem op die ene actiescène. Op het welgemeende schot. Op dat beetje romantiek. Het is er wel deels aanwezig, op een geloofwaardige manier. Maar dat ligt aan de verwachtingen van de kijker. Eastwood is in elk geval geslaagd in z'n missie. Jammer dat hij dat jaar tegenover Pacino bij de Oscars zat, anders had hij het beeldje mee naar huis kunnen nemen.

Aardige western, vooral door de sterk acterende cast met Eastwood, Freeman en Hackman. Het verhaal is redelijk, maar niet geweldig. De film wordt nergens echt interessant of spannend. De eindscene vond ik tegenvallend, hij schiet in zijn eentje even de halve saloon neer, toch iets overdreven. Zeker vergeleken met de rest van de film.

De eindscene heb ik niet gehaald, maar wat ik heb kunnen opmaken uit de eerste helft van de film was totaal niet boeiend. Alles word overdreven in deze film. De ernst van de situatie bijvoorbeeld constant. De karakters daarnaast elk op hun eigen manier. Het verhaal is niet ernstig genoeg om de keuzes te rechtvaardigen voor de dingen die ze doen.

Ze willen waarsxhijnlijk laten zien dat de verhalen in die tijd over mekaar werden overdreven, maar het lijkt erop dat ze dit teveel willen hebben laten zien.

En als reactie op mijn eerdere commentaar, deze film moet je, net als ik heb gedaan, zien op blu-ray... Onvergetelijk wordt ie dan !!

Schitterende heruitvinding van het genre dat Clint een ster maakte. Mag gerust aansluiten bij het lijstje revisionistische meesterwerken waar ook The Wild Bunch, High Noon, The Searchers en McCabe & Mrs. Miller toe behoren. Alleen is Unforgiven misschien zelfs nog meer een demythologisering van het westen en sluit de film thematisch het best aan bij The Man Who Shot Liberty Valance.

Het ontkrachten van de mythe zit 'm allereerst in de onconventionele audiovisuele vormgeving: opzwepende Morricone deuntjes zijn uit den boze en de score is juist eerder sober / minimalistisch. Ook de look van de film is buitengewoon sober en kil.

Bovendien wordt het fenomeen van de revolverheld kritisch bekeken: William Munny is helemaal niet zo eervol (doodde vrouwen en kinderen) of respectabel (raakt met moeite op z’n paard) als je zou vermoeden en men kan zich zelfs kunnen afvragen met welke reden hij zijn laatste klus aanneemt: is het uit idealisme of is de man het gewoonweg kotsbeu om constant tussen de varkens te ploeteren?

Verder is de film ontnuchterend over geweld: zowel de fysieke als psychologische gevolgen worden op een reële wijze behandeld. Zo is Munny dagenlang gewond van een pak rammel en blijkt het afrekenen met de vrouwenmishandelaars geenszins glorieus, maar eerder wrang aan te voelen.

Tenslotte was ik erg onder de indruk van de acteerprestaties. Ook al kan je absoluut van typecasting spreken (norse held Eastwood, rustige Freeman, gemene antagonist Hackman) weten de drie grootheden met onderkoeld acteerwerk het karikaturale te vermijden.

Ik zal nooit een groot liefhebber van westerns worden, maar ondertussen heb ik de bekendste titels toch wel gezien. De Dollars-trilogie, Once upon a time in the west en nu deze. Beter dan The Good, The Bad and The Ugly zal een western toch wel nooit meer worden, maar er valt ook bij deze Unforgiven weer genoeg te genieten. Ik heb genoten van overtuigende rollen van onder andere Eastwood, Freeman en Hackman. Dit geldt zeker ook voor een best overtuigend verhaal, met een fraaie wraakscene op het einde in de bar. Dit wordt ondersteund door een mooie, sfeervolle soundtrack, iets waar de meeste westerns geloof ik wel mee kunnen pronken. Maar om te zeggen dat de film me weggeblazen heeft...nee. Maar dat ligt niet eens zo zeer aan de film, maar meer dat westerns gewoon niet tot mijn favoriete genres behoren.

3,5*

Een mooie en vooral ook een erg krachtige film van en met Clint Eastwood in het genre, waarmee hij naam en faam verwierf.

Vooral de scheidslijn tussen goed en kwaad is hier erg dun. Er is geen één karakter, dat helemaal goed is. Iedereen heeft wel iets slechts, ook al is het bij sommigen wat minder dan bij anderen. Eastwood zorgt er daarnaast nog eens voor dat de sfeer erg duister en ook bijzonder kil is. Hierdoor rolt er een erg realistische western uit, waarbij alle mythes over cowboys en revolverhelden soms even hard van tafel geveegd worden.

Het acteerwerk is bijzonder sterk. Eastwood en Freeman spelen typische rollen, zoals ze wel vaker spelen, maar beiden doen het bijzonder goed. Toch is het Gene Hackman, die de show steelt als de corrupte sheriff. Geweldig om te zien wat een uitstraling hij heeft en hoe gemeen en sluw hij weet over te komen. Naast goed acteerwerk bevat Unforgiven tevens prima camerawerk. Er wordt af en toe goed stilgestaan bij de mooie landschappen, die op fraaie wijze in beeld worden gebracht. De muzikale score is ook erg mooi. Het is wat ingetogener dan bij de meeste andere westerns, maar daardoor past het prima bij de sombere sfeer die de film uitstraalt.

Het einde is ook sterk, en de prachtige oneliner: I've killed just about everything that walks and crawls. And I'm here to kill you, Little Bill, for what you've done to Ned.”, maakt het plaatje helemaal compleet. Prima western dus en nog altijd Eastwoods beste film als regisseur.

4,0* dik

Ik ben geen fan van de westernfilms. Maar de bekende cast nodigde me toch uit de film te zien. En ondanks dat ik er niet veel van verwacht had, bleek het een erg sterke film te zijn. Het acteerwerk is erg goed. De rol van Clint Eastwood is op zijn lijf geschreven. Maar ook Morgan Freeman en Gene Hackman zitten goed in hun rol. Richard Harris, die ik eigenlijk enkel kende uit de Harry Potter films, leverde ook hier weer een goede acteerprestatie af. Enkel had zijn rol wat uitgebreider gemogen, en dat had ik eigenlijk ook wel verwacht. De film bevat een sterk verhaal, en de uitvoering kon eigenlijk niet beter lijkt me. De film blijft het hele speelduur boeiend en bevat een passende filmscore. Een van de hoogtepunten van de film is het einde, prachtig geacteerd door Eastwood Ik heb me zeker vermaakt.

3,5*

Ik ben niet echt een liefhebber van westerns, maar dit is een uitstekende film met een eerste klas bezetting. De kanjers Clint Eastwood, Morgan Freeman en Gene Hackman laten zich allemaal van hun beste zijde zien. De uitermate kille sfeer van de film doet de rest.

Samen met Million Dollar Baby (ook met Freeman !) en Changeling de beste film, die Clint Eastwood ooit geregisseerd heeft.

Een zeer sterk eerste 1 1/2 uur.
Eastwoord en Freeman spelen samen tegen de wat jongere Hackman een fantastische rol. Let op: Eastwood EN Freeman Als je nagaat wat er nou allemaal gebeurd is dat niet zo heel veel, maar het boeit en is reëel. Je ziet al gelijk dat de film nooit het niveau van 'The Man Without Name' zal halen, maar dat hoeft ook niet. Het verhaal wordt leuk opgezet en er wordt veel over de personages vertelt zonder dat je je verveelt.

Daarna ging de film in 30 minuten stijl bergafwaards. De eerste hindernis is de film wordt gelijk al een blamage. Ned 'kon' het niet., wat ik niet als mooie emotie in de film zag maar gewoon als zwakheid. Daardoor is het verleden van beide mannen gelijk al teniet gedaan. Erg zonde
Als Morgan (Ned) wordt vermoord is alle magie van de film gewoon helmaal weg. Vervolgens zijn ook de laatste paar minuten met het gevecht in de bar is een dieptepunt in de film. Erg jammer van dit einde, waardoor mijn waardering voor de film toch omlaag moet.

3*

En dat is inmiddels gebeurd. Op het moment dat ik -voorzichtig- stemde, gaf ik 'm 'n zes. Maar de indruk – of het gebrek eraan – die Unforgiven me een tweede keer gaf, verdient die een dergelijke waardering?

Ik ben best dol op Eastwood hoor, maar deze film heeft het gewoon niet voor mij. Of juist wel, maar presenteert het niet goed. De ingrediënten zijn er, ze worden helaas naar mijn mening op een absoluut foute manier gemixt. Irritante, vlakke personages met bij tijd en wijle bar slechte dialogen – vooral dat gesprek waarin Munny telkens de prostituee herhaalt die hem vertelt dat Ned dood is en uitgestald staat voor Greely's – deed me bijna m'n tanden kapot knarsen en mijn tenen permanent krom trekken. Ze doen nu nog pijn.

Ook hebben we karakters die geen enkel doel dienen, zoals Harris' English Bob; waarom zat die überhaupt in de film, puur om Little Bill's autoriteit te bevestigen en hem een biograaf te geven? Oké, dat zijn doelstellingen, maar dat vind ik voor de rol niet genoeg fundering.

Academy Awards voor: Beste FILM?! WAT?! Ik bedoel, niet dat Westerns altijd een plot hebben van heb-ik-jou-daar maar ook de uitwerking heeft niet veel om het lijf. Ja, het is wel erg tof om te zien dat Eastwood een karakter speelt dat niet -meer- de macho is van vroeger en op z'n retour is, maar het resulteert in een heel slap en weinig geloofwaardig einde. Unforgiven liet mij in ieder geval erg leeg achter. Zelfs als het tonen van vergane glorie mist deze helaas net zijn doel. Ik snap de opzet maar die wordt in mijn ogen niet ten volle gerealiseerd.

Beste Regisseur? Zie vorige. Ik ben van Eastwood sowieso beter gewend.

Beste Montage? Hm, nou ja, niet superbijzonder, maar ook niet storend dus dat wil ik nog geloven.

Beste Mannelijke Bijrol? Ja. Terecht. Als er iets is dat de film nog enigszins overeind houdt, is het Hackman. Een genot om naar te kijken en luisteren. Echter, de eindconfrontatie stelt zwaar teleur en de opbouw, die mede aan hem te danken was, blijkt geheel voor niets geweest.

Echt jammer. Ik snap wat Eastwood's opzet was maar het is allemaal net niet interessant genoeg.

Het cijfer laat ik voorlopig staan. Unforgiven had zo z'n momenten en het is funest als een film het daarvan moet hebben.

EDIT: Men zou kunnen zeggen dat de film juist in diens opzet slaagt daar ik met een leeg gevoel achterbleef. Maar die heb je in meerdere categorieën; het gevoel van jammer-dat-het-er-niet-meer-is en dat van jammer-er-is-niks-en-dat-was-er-ook-nooit. Unforgiven wil me het eerste geven, maar biedt me helaas het laatste.

Clint Eastwoord maakte met Unforgiven een (w)aardig afscheid van het westerngenre met een film die daar goed bij past. Hij heeft, net als het hoofdpersonage, al een heel verleden achter zich en besluit hij toch nog een western te maken, waar het personage nog een keer zijn wapens tevoorschijn haalt. Wat volgt is een achtervolging op enkele kwaadaardige cowboys.

Hij gaat niet alleen op jacht. Als zijn partner in crime 'The Schofield Kid' (Jaimz Woolvett) niet langs was gekomen was hij er niet eens aan begonnen. Ook zijn oude metgezel Ned Logan (Morgan Freeman) wil hij meenemen. Zij vormen met zijn drieën een interessant gezelschap. Daarom is het jammer dat de plaatselijke, gewelddadige sheriff (Gene Hackman) net zoveel aandacht krijgt. Zo komt er bijvoorbeeld een oninteressante, zelfingenomen en bovendien koningsgezinde Engelsman op bezoek. Een oude bekende die (en dat is nog het ergste) een of andere Franse, rechtsdragende zeikerd bij zich heeft, waaraan vervolgens ook nog eens iets teveel aandacht wordt besteed.

Relevanter vond ik de klopjacht van het op geld beluste trio, dat helaas maar weinig meemaakte. Totdat ze het plaatsje naderen is hen weinig overkomen, maar als ze in aanraking komen met de sheriff wordt het spannend. Er is dan al een weinigzeggend eerste uur verstreken, maar vanaf dat moment wordt het een stuk interessanter. Voor het eerst komen ze echt in de problemen en moeten ze daaruit zien te komen. Als later langzaam maar zeker de daad bij het woord wordt gevoegd en hun beloning mogen komen innen volgt een prachtige, memorabele scene over iemands eerste moord en wat dat met hem doet. Die sterke scene wordt met het goedbedoelde, maar tegenvallende einde helaas weer totaal ontkracht.

Goede western. Het is niet mijn favoriete genre, maar met True Grit (2010) heb ik het toch herontdekt, en eindelijk heb ik deze kunnen zien. Hoewel het allemaal niet super bijzonder is, weet de film je toch mee te slepen. Dat heeft denk ik vooral te maken met het acteerwerk van de uitstekende cast.

Het op het eerste gezicht oppervlakkig ogend premiejagerverhaal kent toch meer diepgang dan je aanvankelijk zou denken, al blijft ook die diepgang nog steeds redelijk oppervlakkig. Met het heroïsche rondom stoere westernhelden en de verheerlijking van geweld wordt hier korte metten gemaakt, in plaats daarvan zien we spijt en (letterlijk en figuurlijk) littekens uit het verleden. Toch maakt ook deze film gebruik van karikaturale figuren (met name "English Bob" en de schrijver die met hem meereist), wat ik minder vond.

Een goede en degelijke western, het mist voor mij net dat beetje extra diepgang die het een nog betere film had kunnen maken. Hoe dan ook een van de betere (recente) westerns die wat mij betreft tegen de 4* aan zit.

Een van de films die al langere tijd op mijn lijst stonden, dan ook bekeken. Het was zeker geen verkeerde keuze deze te kopen, alleen bleef ik niet achter met een 'wow' gevoel. Maar meer een' ja goeie film' gevoel.

De acteurs zijn zeker op dreef, mijn eerste kennismaking met Gene Hackman, wat een gemene klootzak( mijn inziens) speelt hij. Maar de oscar voor beste mannelijke bijrol was zeker op zn plaats. Verder iedereen ook weer gebruikelijk goed.

Krijgt een 8* uit 10. Zeker een goede film, alleen niet de once upon a time in the wests van deze wereld, of good bad and ugleys.

Deze western had ik al langer op m'n verlanglijstje staan, vandaag pas voor het eerst bekeken. Geen spijt van gehad, deze film is een must see voor iedere westernliefhebber.

Clint Eastwood is weer ouderwets op dreef, naast acteren blijkt hij ook uitstekend te kunnen regisseren. Heb nu meerdere films gezien die hij geproduceerd en geregisseerd heeft, maar ook daar blijkt hij kaas van gegeten te hebben.

Gene Hackman's rol is ook fantastisch. Ik dacht zelfs ooit ergens gelezen te hebben dat hij een Oscar voor deze rol in de wacht had gesleept. Volkomen terecht naar mijn mening, scenes met hem zijn de sterkste van de film.

De film kent niet veel actie, maar doet veel aan karakteruitdieping. Het is de film zeker niet duur komen te staan, alleen is de speelduur wel iets aan de lange kant.

Ook het ongeloofwaardige einde is een minpuntje in een verder prima western die zeker gezien moet worden!

Spijtig naar de meer dan 2200 scoorders. Maar deze zeer langdradige film met drie top-acteurs beroerde mij niet. De toppers leefden gewoon niet in hun rol. Zoals ik al zei, het veel te langdradige. Het verhaal lijkt me eveneens tegendraads... Kortom enkel de mooie zichten konden mij bekoren. Niet één van de vrouwen overtuigde...

Wellicht heb ik deze film helemaal niet begrepen. Zelfs de 234ste plaats in de top250 komt mij onbegrijpelijk over. Ondanks dat ik een westernliefhebber ben ben ik sterk ontgoocheld.

Wellicht mijn dagje niet vandaag maar om jullie te plezieren 2,5 punten met pijn in het hart.

Herzien, voor het eerst sinds ik in '93 of zo de video gehuurd had en samen met mijn buren gezien had. Of ik toen heel goed opgelet had weet ik niet meer zo heel zeker, het kan wel eens zijn dat ik mijn aandacht meer bij mijn buurmeisje had...

Maargoed. De film zat in mijn hoofd als een erg goede, en dat viel nu toch een tikkie tegen. Waarin het een bijzondere is is in het breken met een hele serie verplichte stijlfiguren voor het genre - hier staan geen witte en zwarte hoeden tegenover elkaar, maar een stel vrij twijfelachtige antihelden tegenover een stel sufk*tten als bad guys. Drie gunmen die met hun revolver nog geen schuurdeur raken op vijf meter afstand. Bad guys die net als gewone mensen naar de plee moeten - en daar een minder frisse geur achter laten.

Ongezien tot dan aan toe, wellicht. Maar alweer ruim twintig jaar later is dat niet meer heel kenmerkend, en blijft over dat er mooi en goed gespeeld wordt, dat het geheel prima gefilmd is, en dat vooral Gene Hackman een mooie rol neerzet. Goeie film, maar heel bijzonder kan ik het niet meer vinden.

Fijne film met een krachtige held en fraaie plaatjes. Zeker niet saai zoals sommige beweren, de film had ook wat nieuws te bieden door in te gaan op hoe mensen kunnen leven met het feit dat ze iemand hebben vermoord. Het laat waar meer van de personages zien dan veel andere westerns die ik gezien heb. Verhaal zit puik in elkaar, geen irritante acteurs/actrices, niet moeilijk doen happen maar

"You better bury Ned right!... Better not cut up, nor otherwise harm no whores... or I'll come back and kill every one of you sons of bitches."

Clint Eastwood, Gene Hackman, Morgan Freeman, Richard Harris, Allemaal top acteurs helemaal thuis in hun in deze eerste klas Western van Eastwood. Na High Planes Drifter nogmaals bewezen dat hij veel heeft geleerd van Sergio Leone.

Het verhaal van Unforgiven blijft een beetje kleinschalig en iet wat simpel. Maar dat is des te beter want dat maakt het wat anders dan een willekeurige western met schietende cowboys. Bovendien maakt het het veel realistischer en geloofwaardiger. De film is gebaseerd op enkele waargebeurde feiten. Het script lag al 20 jaar ergens in een la toen Eastwood het voor het eerst las, Hackman had al een paar keer nee gezegd tegen in rol in de film, maar toen hij hoorde dat Eastwood regisseerde stemde hij in onder de voorwaarde dat de film vuurwapengevechten niet zou verheerlijken.

De muziek die deels door Eastwood zelf is geschreven deed me af en toe een heel klein beetje denken aan Ennio Morricone. In ieder geval paste de muziek erg goed bij de sfeer van de film.

Erg mooie opnames. Net als Sergio Leone en Kevin Constner weet ook Eastwood het wilde westen erg mooi op film vast te leggen. De stunts en effecten zijn ook erg gaaf, weer eens iets anders dan wat je gewend bent van de wat oudere westerns.

Al met al is Unforgiven een erg goede western met een gaaf en een beetje dubbelzinnig verhaal, goed acteerwerk, goede cinematografie en een enorme bad-ass Clint Eastwood.

Een Must-watch.

Unforgiven vind ik een goede film.

Deze film valt in de eerste plaats op door de enorm goede cast. Gene Hackman zet een hele goede rol neer als een meedogenloze sheriff. Morgan Freeman als Ned acteert ook erg goed. Clint Eastwood doet het van de hele cast nog wel het best en hij zet ( zoals we van hem gewend zijn ) weer een geweldige rol neer. Eastwoods personage William Munny heeft zijn oude leven van veel drinken en moorden achter zich gelaten en hij is nu vader. Munny word echter toch overgehaald om zijn oude werkzaamheden voor één keer weer te hervatten. In eerste instantie gaat Munny alleen voor het geld op pad en zegt hij zelf dat hij niet meer zo is als vroeger. Maar als zijn vriend Ned word vermoord door sheriff Daggett komen de oude trekken van weleer een beetje boven drijven en gaat Munny wraak nemen op de sheriff. Wat volgt is een erg sterke eind scene van de film. De manier waarop Munny afrekent met o.a. de sheriff is geweldig.

Wat ik ook erg sterk vond was het stuk met Richard Harris als English Bob. Harris weet op een fantastische manier een arrogante man neer te zetten met veel praatjes. Die praatjes helpen hem echter niet en hij word genadeloos in elkaar getrapt door de Sheriff. Er volgen hierna nog een paar sterke scenes met Harris maar echt veel word er verder niet met zijn personage gedaan. Dit vond ik eigenlijk wel jammer. Er had wel wat meer met de personage gedaan mogen worden.

Wat ook opvalt is het erg mooie camera werk. Af en toe krijgen we hele mooie beelden van de landschappen voorgeschoteld. Verder is de muziek bij deze film ook erg sterk. De muziek valt niet heel erg op, maar de rustige muziek past perfect bij de film.

Unforgiven is een harde en rauwe film. De film laat zien dat er niks eervols aan was aan het westen. Ik vind dit een sterke film van Eastwood.

4,5 ster voor deze film.

Ging toch met een bepaalde verwachting deze western film tegemoet, dit vanwege het possitieve commentaar hieronder. Helaas viel hij tegen t.o.v. wat ik verwachten. Het acteerwerk was goed, ook al mag je dat met deze cast ook wel verwachten. Het verhaal, en met name het einde, vond ik redelijk cliche en daarom vond ik het verhaal niet hoogstaand. Zeker het middenstuk moest ik me echt vermannen om mijn concenctratie bij de film te houden. Voor mij is dat duidelijk een minpunt en daardoor scoort deze film gemiddeld.

Al met al, wel een voldoende vanwege de acteerprestaties.

Shit and fried eggs, zoals iemand het onderweg noemt. Om met het laatste te beginnen; het is dat Gene Hackman hier rondloopt, anders was er geen doorkomen aan. Venijnige vent, deze Little Bill, al helpt het natuurlijk niet als je hem op z'n duim laat slaan of twee keer dezelfde act laat opvoeren, maar toch, een bitse, harde sheriff. De rest van dit gezelschap kan me zo goed als gestolen worden.

Zo'n Schofield Kid, ik vind het helemaal niks. Dat loopt maar te pochen en te zeuren. Irritant figuur, ook nog eens zo doorzichtig als de pest. Niks aan. Freeman doet niet veel meer dan Eastwood souffleren. Ik snap de aantrekkingskracht van hem in een outlaw outfit nog wel, de herboren zielepoot die hij hier ca. driekwart van de film speelt, is niet te harden. Vooral dat steeds maar oprakelen van zijn vrouw.

Wanneer hij naar de fles grijpt, hoe kan het ook anders, en zijn oude gewoontes weer oppakt, is het echt niet meer serieus te nemen. Ineens is daar de oude boeman, op naar de showdown, in een saloon, alsof een slechte superheld zich voorstelt. Het onweert zelfs. Nee, dank je. Letterlijk en figuurlijk een donkere film, dat wel, maar er komt zo weinig van terecht en duurt bovendien veel te lang.

Nog altijd één van de 'klassiekers' om voor mijn dertigste gezien te hebben.

Clint Eastwood de regisseur weet hoe de krachtige aanwezigheid van de iconische acteur ingezet moet worden voor een hoogst vermakelijke kritiek op de mythologisering van het Wilde Westen. Het gaat iets te luchtig om met typische genreconventies om echt onder de huid te gaan zitten, maar het levert nochtans een aangename kritiek op hoe een cyclus van geweld aanleiding vormt voor nog meer geweld.

Bij een western met Clint Eastwood weet je al op voorhand een beetje waaraan je je mag verwachten. Ook het einde kun je al raden. Toch een genietbaar filmpje.