Fright Night (1985)

Na een uur kijken naar deze horror komedie zag het er naar uit dat deze film van mijn kant het met een flinke onvoldoende moest doen. Er viel weinig te genieten en die tiener Charly vond ik een vreselijk hysterisch personage. Gelukkig veranderde in het laatste drie kwartier het een en ander in positieve zin. Het werd toen pas echt horror met voor die jaren tachtig toch best wel aardige special effects. Dat dit een jaren tachtig film was, dat was toch wel heel duidelijk te zien. Vooral als je keek naar de dameskapsels, zoals dat van de zeker niet onaantrekkelijke Amy. Het is mede ook vanwege dat lekkere ding dat deze film van mij nog net een voldoende krijgt. Een van de mooiste scènes trouwens vond ik die met de wolf. Van die twee vampiers was ik nu niet bepaald echt gecharmeerd. Maar ja, vampierfilms zijn normaal gesproken ook niet echt mijn ding.

3,0*

Hier en daar toch wel wat gedateerd, vooral de scene in de discotheek maar Fright night (1985) is ook nu nog behoorlijk onderhoudend.

Het verhaal over een scholier die in de veronderstelling is dat zijn nieuwe buren vampiers zijn en vervolgens met zijn vrienden op onderzoek uitgaat is gewoon erg leuk, heeft een heerlijke 80's sfeer en als uiteindelijk de 'professionele' vampierjager Peter Vincent op de proppen komt krijgt Fright Night nog een extra kwaliteitsinjectie.

William Ragsdale doet het zeer behoorlijk als hoofdrolspeler, net als Amanda Bearse (Married with children) als zijn vriendin maar bij Chris Sarandon als de kwade genius is er de glans tegenwoordig toch behoorlijk af, om van Stephen Geoffreys als Evil Ed maar te zwijgen. Gelukkig hebben we Roddy McDowall nog als de hilarische Peter Vincent om zowel de zaak als de film te redden.

Echt hoogstaand wordt het nergens maar ook zo'n 35 jaar na release blijft Fright night een erg aangename combinatie van Horror en komedie.

Wow! Oorspronkelijk was het in 1985 of 1986 al eens de bedoeling de film te zien toen die draaide in de bioscoop, maar er kwam iets anders tussen: Ghostbusters, Gremlins, Weird Science zoiets. We zijn echt bezig met de laatste inhalers en gelukkig word ik blij verrast door deze prachtige vampierenfilm, met een geweldige Roddy McDowal als een soort van Peter Cushing die opeens tegenover een echte vampier komt te staan. Prachtige tribute.

Leuke film maar geen uitblinker.

De SFX zijn niet belachelijk zoals je vaak bij dit soort films ziet.

Wat de acteurs betreft vond ik Chris Sarandon heel geschikt voor de rol van vampier. De tv presentator van de vampiersshow voegt een vermakelijk aspect toe.

Het had wel handig geweest als er dieper was ingegaan op de vrouw die op het lief van Charley leek, nu was het maar gissen.

Een onderhoudende horror/komedie zoals er twaalf in een dozijn zijn.

2,5 sterren

Een van de meesterlijke eighties film.

Ontzettend leuk en zeer sfeervol griezelig sfeertje.

Die zich mag voegen bij de betere eighties inmiddels classics.

Blijft zo genieten. !

Heerlijke campy horrorkomedie met een snufje 'Rear Window' (1954). Of zoals tiener Charley Brewster (William Ragsdale) meer oog heeft voor zijn hyperseksuele buurman (Chris Sarandon) dan voor zijn eigenlijke liefje. Die arme Amy Peterson (Amanda Bearse) snapt maar niet wat Charley zo bezighoudt, zeker als hij met bizarre verhalen komt dat zijn buurman een vampier zou zijn. Het maakt 'Fright Night' (1985) tot een achtbaanrit vol zwarte humor en monstertransformaties. Niet altijd even geloofwaardig of logisch, maar consequent amusant.

Lekker stukje 80s horror. Film stond al een tijdje op mijn lijstje, maar volgens mij ben ik hem nog nooit op streaming tegengekomen. Uiteindelijk gezien met een van mijn beste vrienden, die tevens de eerste was die me op de film wees.

Verwacht geen extreem duistere, bloedserieuze horrorfilm. Fright Night kent een nogal camp sfeertje en komedie is eigenlijk evengoed een genreaanduiding als horror. Toch weet de film vandaag de dag nog steeds te imponeren op het horrorvlak: de effecten en make-up scoren behoorlijk goed! Mooie transformaties en onsmakelijke taferelen, waarbij wederom humor en horror vaker met elkaar aan de haal gaan. Ik kon er in ieder geval van genieten.

De film heeft even tijd nodig om op gang te komen, maar weet eigenlijk ook tijdens het middenstuk de aandacht opmerkelijk goed vast te houden. Acteerwerk is niet gelijk hoogstaand, maar wel leuk. Chris Sarandon, Roddy McDowall en William Ragsdale zetten allen leuke personages neer en het is ook leuk om Amanda Bearse eens in een andere rol te zien dan die van buurvrouw Marcy in Married with Children. Stephen Geoffreys heeft zeker enkele toffe momenten, maar schuurt ook wel eens tegen het irritante aan. Qua sfeer zit het helemaal goed, maar de film profiteert er ook van dat ik enorm verzot ben op de 80s. Voor fans van dat decennium voelt deze film als een warm bad. De typische, aangename soundtrack maakt het af.

Het gaat me wat ver om de film gelijk een meesterwerk te noemen, maar ik vond het een prettig gestoorde zit. Absoluut een film met herkijkwaarde, waardoor ik een hogere score in de toekomst niet uitsluit, en hij wordt terecht gezien als een (cult)klassieker binnen de vampierfilms. Voor fans van het genre in ieder geval een absolute must-see!

Ruime 3,5*