Quella Villa Accanto al Cimitero (1981)

Wederom een schitterende Fulci!

Qua sfeer vind ik deze toch al redelijk naar The Beyond neigen. Leuke, sfeervolle locaties en decors en dito soundtrack die slechts een tikkeltje minder is dan Frizzi's score voor The Beyond en City of the Living Dead, wat op zich al een compliment is. Maar ook qua camerawerk, dat bij momenten best spannend en angstaanjagend werkte, en gore is deze best te pruimen. Hoewel beduidend minder gore dan in de andere twee, vind ik hem hier iets mooier uitgewerkt. Het lijkt niet meer zo nep met andere woorden. Let vooral op de "madenscène" tegen het einde aan.
De acteurs deden het volgens mij meer dan behoorlijk, de dramatische dubbing (jongetje!) buiten beschouwing gelaten weliswaar.

Over het algemeen dus een tikkeltje minder goed dan de twee voorgangers van de trilogie wat sfeer en hoeveelheid ranzigheid betreft, maar eens zo sterk op het vlak van professionaliteit en spanning.

Toch wat ondergewaardeerde Fulci.

The House by the Cemetery weet erg goed spanning op te bouwen.

De hoeveelheid gore effecten is beperkt, maar de spanning is er niet minder om.

De personages worden goed uitgediept en het verhaal is niet ondergeschikt aan de horror. Niet dat het nou een meesterlijk drama is ofzo, maar toch, in horrorfilms wil het nog wel eens puur om de effecten gaan.

Camerawerk en montage zijn uitstekend.

Catriona MacColl heeft hier een mooiere en aansprekender rol dan in The Beyond. Aangename actrice. Ze heeft een erg sprekend gezicht en ze weet goed te nuanceren, ze speelt niet enkel een hysterisch mens.

Leuke horror.

Het eerste gedeelte is vrij traag en er gebeurt enorm weinig, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt in de tweede helft waar het soms echt goor is en best wel spannend.

Maar waarom deed de babysit zo raar in het begin van de film en stond ze 's nachts de kelderdeur open te breken??

Los van dit een aangename horrorfilm.

Duidelijk de minste van de trilogie maar toch een toppertje in het genre. Sfeer was goed, spanning uitstekend, gore goed maar wat minder dan in de vorige delen.

Het grootste minpunt aan deze film is het jochie vond ik. Wat een vreselijk irritant kutjonk. Hoopte al vanaf dat ie in beeld kwam en zijn mond opentrok dat ie gruwelijk afgeslacht ging worden. Maar helaas. Helaas ging zelfs die bijl niet in zijn kleine rotkoppie

Conclusie: De film kan niet tippen aan City Of The Living Dead en The Beyond, maar is nog steeds een sterke Fulci. Een toppertje binnen het genre.

Vermakelijke Fulci maar bij lange na niet z'n beste. Sfeeropbouw is prima maar er gebeurt toch echt te weinig om hem te vergelijken met films als Zombi 2, City of the Living Dead of The Beyond. Moet ook zeggen dat de slechte Amerikaanse dub een heel groot deel van de kracht van de film weg neemt. Positieve dingen zijn de vormgeving en het toch wel gewaagde einde.

Weer een verschrikkelijk sfeervol filmpje van Fulci , echt geweldig gewoon.

Het verhaal is best goed te noemen en alles is best lekker creepy. Het huis is erg goed ingericht, de soundtrack is goed zoals gewoonlijk bij de soundtracks van fulci's films. Een sterke horror van Fulci. 4,0.

Bij tijd en wijlen vloeit het bloed rijkelijk, maar deze scènes zijn niet genoeg om deze af en toe slaapverwekkende film te redden. Ik ben een beetje verbaasd door de vele positieve reacties, maar smaken verschillen gelukkig nog steeds.

Ik mis gewoon de sfeer van Fulci's vorige 2 films. Ook is het mysterie verwaarloosbaar en zijn de personages oniteressant, waardoor het geheel me nog minder boeit. Het einde is weer zo'n typisch vaag einde, maar bij the Beyond en City werkte die eindes. Hier miste ik gewoon die bovennatuurlijke sfeer waardoor het einde er nog extra raar afstak tegen de rest.

Miischien richt ik me hier te veel op het verhaal en de vaagheden in het plot, maar hier was het voor mij gewoon wachten op een spannende gebeurtenis en wat gore. Over het laatste is niets te klagen, want de slowmotion shots van geisers spuitend bloed en open wonden zijn hier net zo sterk als altijd. Dr. Freudstein is ook een redelijk enge creatie, al is het een raadsel waar de man zich tijdens de gehele film verstopt, want tegen het einde lijkt de kelder wel 3 keer zo groot als in het begin.

Qua geluid is het best wel in orde overigens; de geluiden die het huis produceert en de stemmen en het gekreun van Freudstein zijn wel eng, en de muziek is ook vrij sterk. Maar natuurlijk haalde Bob het bloed onder mijn nagels vandaan. Die stem waar iedereen het steeds over heeft is echt bloedirritant en die kop van het kind alleen al stond me niet aan. Hij krijgt het gelukkig wel zwaar te verduren gedurende de film, wat de laatste scènes nog iets extra leuks gaf.

Ik hoor de term sfeer vaak vallen bij Fulci's films. Maar als het verhaal zoveel domme momenten heeft (hoe weet Marco's personage op het laatst zo snel hoe de vork in de steel zit?) en de personages zo nietszeggend en dom zijn (ga nou toch niet weer die kelder in!) houdt het bij mij op.

He does it again!

Yes, ook deze is weer geweldig. Wel wat minder dan de rest die ik van de beste man gezien heb, maar nog steeds van ontzettend hoog niveau met meerdere memorabele scenes. Die scene met de vleermuis is al opgenoemd, echt briljant !

Sfeervol geschoten en een soundtrack om je vingers bij af te likken. Helaas wordt er meer dan eens roet in het eten gegooid door dat oerlelijk kut blaag. Vreselijk gedubbed ook, met z'n meisjes stem ARGH!! Heb er net zo'n hekel aan als Vascago hierboven, helemaal met je eens dus!

Verder enorm genoten van de gore die weer ontzettend strak is. Heel fijn dat hij zich toch nog een beetje laat gaan hier, want het geeft de film net dat extra zetje om op een hele mooie 4* uit te komen. Tony's Cinema Trash: House by the Cemetery (1981) - tonypulp.blogspot.com

ja het is een ouwe film maar pas uit 1981 (?) toch is het gedateerd

en het is allemaal, tja ach......het moet wel wat zijn geweest destijds, maar nu...

ehhhh moeilijk moeilijk moeilijk, als je zin heb in een film ala jaren zeventig sfeertje

met een beetje verhaal, een beetje griezel, een beetje gegil, een beetje monster

dan is dit een aanrader

3 x 1979

Nou, ik probeer The New York Ripper nog wel een keer en dan vind ik het qua Fulci wel weer even genoeg voor de rest van mijn leven. Zowel The Beyond, als Zombi 2 en City Of The Living Dead konden me niet tot matig bekoren en deze film slaagde daar ook niet anders in. Dat terwijl ik toch moet toegeven dat ik de opzet nog best intrigerend en bij vlagen sfeervol vond, maar nadat we onszelf een uur door situaties met een dom kind heen hebben kunnen worstelen (sowieso, welke idioot laat een volwassen vrouw een kind inspreken?) is de ontknoping alsnog weer eens afgrijselijk. Af en toe wat aardige gore, maar het blijft allemaal zo bordkartonnen dat ik alsnog geen voldoende ervoor kan geven. Om over het domme script nog maar te zwijgen.

Doet niet onder aan The Beyond en City of the Living Dead, wat mij betreft. House by the Cemetery kent voor de verandering een straightforward script, wat de sfeer zeer ten goede komt. Erg fijn ook dat de gehele film zich veel op één enkele locatie afspeelt. Hoogtepunten zijn ook hier weer de groots opgezette moordscènes. Geweldig vooral die kill van de babysitter. Erg genoten. Sterke soundtrack ook weer zeg.

4*

Bob? Bob? Bob? Bob!? Bob! Bob! BOB!

hehehe wat een heerlijk Fulci weer. Ik ben me momenteel behoorlijk aan het verliezen in de Argento's en Fulci's en beiden bevallen mij heerlijk. De film ziet er mooi uit (zoom!) en de muziek is perfect. Ook de wat vreemde, maar strakke montage vielen mij op. Ik keek de film zonder verdere voorkennis als 3e van de Gates of Hell trilogy en was daardoor enigszins verbaasd door de afwezigheid van zombies. Dat is voor de rest geen probleem, want de film ademt een sfeer uit die ik veel te weinig zie in andere horrorfilms. Dat het plot rammelt vind ik dan ook eigenlijk een sterk punt: het word allemaal niet echt duidelijk hoe de vork nou aan de steel zit door bijvoorbeeld de scene waarin de nanny bloed wegveegt terwijl de dame des huizes erbij staat en niks door lijkt te hebben. Ik vind dat wel een lekkere touch op een bepaalde manier. Wederom een heerlijke dosis viezigheid en geweldige effecten. Ik ben bij deze een fan van de man geworden.

Sterf Bob!

Na tien jaar was deze film wel toe aan een tweede kijkbeurt. De gore effecten zijn dik in orde en de openingsscène 'hakt' er gelijk lekker in. Maar wat is het toch met die irritante Italiaanse kinderen? Net als toen heb ik mezelf zitten opvreten over dat gekrijs van Bob;

Mommie, mommie, mommie...MOMMIE, MOMMIE!!!! MOMMIE!!!!

2,5 blijft staan.

Gisteren sinds lange tijd weer eens bekeken en ik moet zeggen dat het nog steeds een fraai en sfeervol werkje is. Het acteerwerk is niet geweldig, maar gelukkig gaat het in deze film niet alleen daarom. De sfeer die Fulci probeert te creëren komt vooral ten goede door de het sterke gebruik van de soundtrack. Verder zijn er een aantal fraai geschoten (gore) scenes die deze film zeker de moeite waard maken voor de horrorliefhebber.

Wat een heerlijke smerigheid weer! Zo kon enkel Fulci ze maken. Toegeven, de hele film heeft iets weg van een spookhuis op de kermis. De legendarische vleermuisscène bijvoorbeeld is knullig, maar wel geniaal in zijn knulligheid. Alsof Fulci met een dikke knipoog een groteske ode wil brengen aan klassieke horrorconventies. Dat terwijl een Argento in Opera een gelijkaardige scène met een dodelijke sérieux brengt..

De afsluiter van Fulci's Dead-trilogie viel toch wat tegen. De sfeer is een stuk minder. Frizzi verzorgt dit keer de soundtrack niet en dat merk je meteen. Het scenario heeft ook teveel weg van The Beyond waardoor het een kleine herhalingsoefening wordt. Maar dan met minder zombies.

Maar waar ik echt helemaal gek van werd was Bob die het zeker weten schopt tot de top vijf meest irritante blagen in horrorfilms. Kon het koppie al haast niet luchten en dan die hoge zeikstem erbij... helaas was er het lef niet om zijn hoofd door midden te splijten. De cast was verder nogal suf, behalve MacColl die ook hier weer een grote rol vervult.

De special effects zijn uiteraard weer het hoogtepunt, maar voor de rest valt er te weinig echt te genieten. Ik noem mijn kinderen in elk geval geen Bob.

"Mae, time to go home and remember your manners. Now that Bob is staying with us, be sure to treat him like a Freudstein. For other guests are surely destined to drop in."

Het laatste deel in Fulci's Dead-trilogie. Weer een erg gaaf concept dat losjes is gebaseerd op verhalen van H.P. Lovecraft, voornamelijk Cool Air en The Rats in the Walls.

Catriona MacColl speelt weer een aardige hoofdrol, verder was de cast wel te doen maar niet heel bijzonder. Dat kleine jongetje Bob was echt verschrikkelijk irritant, dat jankende stemmetje steeds, echt vreselijk.

De film begint met best wat sfeer maar pakt uiteindelijk niet heel goed uit. We zien maar weinig van Dr. Freudstein en de kills hadden wat bruter gemogen. Hoewel de gore, make-up en special effects wel het hoogte punt van de film waren. Hiermee had je toch echt meer gekund, op zijn minst een spookachtige nacht in het huis.

De muziek van Walter Rizzati was best goed maar mist de sfeer die Fabio Frizzi er altijd aan geeft. Ook is het vervelend dat de soundtrack af en toe ineens weg is, belabberde editing.

Ik heb me ondanks het irritante jongetje wel vermaakt maar ook dit deel is weer geen meesterwerk.

En zoals het een goede Lucio Fulci beaamt is dit weer een zeer sfeervolle horror. Norman Boyle neemt zijn familie mee van New York naar Boston om de moord/zelfmoord van zijn vriend en collega Dr. Peterson te onderzoeken. Hij en familie trekken in het oude huis van zijn vriend en terwijl het (zwaar irritante) jongentje het aanleg met een meisje May genaamd gebeuren er natuurlijk ook de nodige dingen in het huis. Nu zijn er nogal wat dingen die wel worden aangehaald maar waar verder niets mee werd gedaan. Wie of waarom was de geest van May daar? De mysterieuze babysitter Anna wat deed zij daar of was ze alleen maar slachtvee? Het leek soms net of dat er twee verhalen door elkaar heen liepen één met een zombie en de andere met een bovennatuurlijke geest. Echter beide plots samen werkte niet goed. Maar ondanks dat er dus veel verhaallijnen abrupt stoppen in de film en we op veel vragen geen antwoord krijgen is het vooral de gore en sfeer die film weten te redden.

Dit is toch echt voorlopig de laatste horrorfilm (een soort combinatie van de horrorfilms "The Shining (1980)" en "The Amityville Horror (1979)") welke ik gezien heb van de Italiaanse regisseur Lucio Fulci, want echt geweldig vind ik zijn films niet en dat geldt helaas ook weer voor deze Horror film, welke nog best sfeervol begon (inclusief de blote borsten van Daniela Doria, die vrij snel daarna een mes door haar hoofd krijgt).

Het verhaal (waarbij het draait om gezin, bestaande uit vader Dr. Norman Boyle, moeder Lucy Boyle en zoontje Bob Boyle, welke voor 6 maanden gaat wonen in een oud huis in het dorpje "New Withfield" en waarin vroeger een zekere Dr. Freudstein heeft gewoond) is opzicht best sfeervol en ook wel mysterieus, maar kon me eerlijk gezegd niet echt boeien en vond ik eigenlijk ook nergens spannend (terwijl dit verhaal het daar eigenlijk wel van moet hebben). Het verloop van het verhaal is eigenlijk standaard en bevat ook eigenlijk geen verrassingen, op het einde na dan, welke ik best aardig vond (misschien ook wat raar). Ik had in ieder geval niet verwacht dat de hoofdrolspelers Dr. Norman Boyle en Lucy Boyle, zouden worden gedood door Dr. Freudstein, waarbij hij met zijn hand de keel van Dr. Norman Boyle opentrekt en Lucy Boyle trekt hij via haar benen van de trap af, waarbij haar hoofd steeds hard op de traptreden terecht komt.

Veel goor zit er dit keer ook niet in, maar de scene waarbij Dr. Norman Boyle wordt aangevallen en gebeten (laat ook niet meer los) door een vleermuis is zeker noemenswaardig en dat geldt ook voor de scene waarbij babysitter Ann in de kelder van het huis in de keel wordt gesneden en daarbij onthoofd wordt. Overigens is ook de scene apart waarbij makelaarster Laura Gittleson in beide borsten (weliswaar niet bloot te zien) wordt gestoken en daarna in de keel. Het meeste goor komt eigenlijk nog van Dr. Freudstein (die als een bloeddorstig monster huist in de kelder van het huis) af in de vorm van maden (als hij in de buik wordt gestoken met een mes door Dr. Norman Boyle) en hij zag er omdat hij de ledematen van de streekbewoners (die daarom worden vermoord) op zich heeft getransplanteerd (om onsterfelijkheid te bereiken), er ook best creepy uit. Hij is overigens alleen op het einde volledig te zien en voor de rest zie je alleen zijn hand, waarmee hij de mensen vermoord.

De cast is natuurlijk niet hoogstaand, maar ze deden het wel nog verdienstelijk en zeker de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten de mooie Catriona MacColl (in de rol van moeder Lucy Boyle), Paolo Malco (in de rol van vader Dr. Norman Boyle, die een historicus is) en Giovanni Frezza (in de rol van het kind Bob Boyle, die paranormaal begaafd is en personen ziet die anderen niet zien). Catriona MacColl was schijnbaar één van de favoriete actrices van regisseur Lucio Fulci, want haar zag ik vorige week ook al in zijn horrorfilms "...E tu Vivrai nel Terrore! L'Aldilà (1981)" en "Paura nella Città dei Morti Viventi (1980)" meespelen. Ania Pieroni (in de rol van Ann de babysitter) is eigenlijk het vernoemen ook wel waard en dat omdat ik haar best een mooie verschijning vond.

Al met al wederom een ouderwetse Horror film van de Italiaanse regisseur Lucio Fulci, die me niet echt kon bekoren (duurt met 80 minuten gelukkig ook niet lang).

Lock the cellar door.

Ongelooflijk dat deze film na Fulci's beste werk kwam. Na films als Zombi 2, City of the Living Dead en The Beyond, verwacht je wel wat meer van de horror meester. House by the Cemetery bied naast wat fijne gore niet heel veel. Het verhaal boeit niet echt, de muziek is het net niet en het mist toch wel enige sfeer die in eerder genoemde films wel heel erg aanwezig is.

Toch is er best wel iets om van te genieten. Zoals gezegd is de gore echt heel fijn en mag ook het camerawerk er zijn. Dat shot in het begin met die push in op de foto is erg mooi. Dr. Freudstein ziet er erg goed uit en het acteerwerk, buiten de kinderen om, is best goed.

Het voelt alsof Fulci zich hier enorm in houd. Vooral op gebied van het scheppen van sfeer. Je weet dat hij veel beter kan. Leuk, maar nergens krijg je echt dat wow gevoel.

Vind dit echt een aardig stukje minder dan de vorige Fulci's die ik zag. Hij maakt hier minder gebruik van zijn sterke kanten. Toch kies ik dit any day boven het gros van de hedendaagse horror. Zelfs Fulci op een mindere dag is fijner.

Fulci blijft een bijzondere regisseur. Zijn regie ligt ergens tussen onvergeeflijk amateuristisch en sfeervol geniaal. Gelukkig haalt dat laatste het altijd. Hij weet hoe hij suspense kracht moet bijzetten. En dit is tot nu toe de gewelddadigste en bloederigste van zijn films die ik zag, hoewel The New York Ripper ook al niet mis was op dat vlak. Het duurt een heel eind voor een schijnbaar doorzichtig en vrij oninteressant verhaal rond moorden en verdwijningen rond "The Freudstein Mansion" culmineert in een redelijk intens laatste half uur. Dit redt deze film nog net van de middelmaat. Behalve die vleermuis waren de kills vrij realistisch en gedetailleerd in beeld gebracht. Een redelijk gore boel. Door een kind in de film te laten mee acteren zit de spanning er ook voldoende in. Niet zijn beste (persoonlijk vind ik het zeer spannende Sette Note in Nero (4*) en het visueel geweldige Zombi 2 (3,5*) zijn beste werken) maar wel alweer een smerig werkje.

12 jaar na dato een herziening gegeven op de Arrow Bluray (met intro van Giovanni Frezza, die zich verontschuldig voor 'zijn' stem in de Engelse dub). Halfje omhoog, maar in vergelijking met een The Beyond en zelfs City of the Living Dead is dit toch echt stukken minder.

Het mist het fantastische, de bizarre vondsten die je doorgaans in een Fulci film tegenkomt. Zeker het eerste uur kabbelt het behoorlijk traag voort. De characters zijn ook te kleurloos en de soundtrack niet memorabel genoeg.

Het halve puntje extra is op basis van het laatste halfuur waar het regelmatig lekker spannend (de bijl door de deur) en ranzig wordt (die kill met het mes snijdend door de keel is echt waanzinnig).

Tegelijkertijd is het visueel qua camerawerk en belichting ook weer uitstekend, zoals je van een Fulci mag verwachten.

Maar overall is dit toch absoluut de minste in de Gates of Hell trilogie.

Een abominabele verschrikking op vrijwel elk vlak, dit onkundige project van de Italiaanse regisseur Lucio Fulci. Zelfs voor amateurstandaarden valt The House by the Cemetery op overtuigende wijze door de mand, met bijzonder slecht acteerwerk van vrijwel ieder personage. De goedkope nasynchronisatie wekt daarnaast irritatie op, de sfeerzetting komt totaal niet van de grond en het concept is zo idioot als wat. Enkel de lollige speciale effecten zorgen voor schaars leven in de brouwerij binnen een project dat vooral doods en ongeïnteresseerd overkomt. Het ontgaat me een beetje wat men in een regisseur als Fulci ziet afgaande op de uitkomst van dit brolwerk, want THBTC moet wel één van de allerslechtste films zijn die ik persoonlijk ooit heb gezien. Een vermoeiende ellende om doorheen te komen met krakkemikkige opmaak en een gebrek aan spanning en energie, het was werkelijk waar niet te doen.