Izgnanie (2007)

Teleurstellend. Het positieve is het camerawerk, maar echt bijzonder is dit ook niet. Steeds maar weer het in beeld brengen van datzelfde groene landschap zonder enige soundtrack wordt na een tijd erg saai. En binnen is het geheel erg grauw en troosteloos, geheel zoals ik van Russen gewend ben. De enige scene die me echt wat deed was het begin en die scene in die badkamer.

Het drama pakte me ook niet echt. De emoties liggen er vrij dik bovenop en het voelt theatraal aan. Lang uitgesponnen verhaaltje met weinig diepgang wat mij betreft.

Voor mensen die van deze film houden, kijk eens wat films van Nuri Bilge Ceylan ofzo ongeveer hetzelfde maar beter naar mijn mening.

Mij wist het wel redelijk te pakken. Ik heb dan ook niet zo'n probleem met troosteloze omgevingen. Het duurde echter wel een tijd voordat ik echt door de film gevat werd. De opbouw zeer secuur en ook effectief, maar de emotionele beroering laat op zich wachten. Eigenlijk pas als de stromende regen wordt ingezet komt alles in de stroomversnelling en wordt het echt aangrijpend. Kleine 4*

p.s. Grappig dat de Zweedse Maria Bonnevie (Reconstruction) hier in speelt. Geen flauw idee waar ze zo Russisch heeft leren spreken.

Tja. Ik heb de film gisteravond gezien (zonder te weten dat 'ie zo lang duurt) en ik heb me zeker de eerste twee uur goed vermaakt. De beelden zijn mooi, vooral sfeervol en in tegenstelling tot onderstaande berichten vond ik het verhaal en de ontwikkelingen op zich niet vervelend. Pas na twee uur wilde ik wat meer duidelijkheid, die maar niet kwam. Dat maakte voor mij de film te lang.

Nog een keer kijken zit er niet in, maar ik ben wel content hem gezien te hebben en ben zeker nieuwsgierig geworden naar The Return.

Ik heb die film vorige week gezien en weet niet zo goed wat ik er van moet denken. De beelden zijn prachtig maar dat alleen is niet voldoende voor een goede film. Wellicht dat ik ietwat versuft was door die beeldenpracht maar er was niets in de film waaruit ik kon opmaken dat de vrouw zelfmoord pleegde.(zoals hier beweerd wordt) Heb ik een scene gemist?
Zeker in de drie kwartier miste ik de samenhang in het geheel. De laaste scenes waren mijn inziens een flashback. Toch?

Mooie film. Soms beetje langdradig maar de prachtige shots wegen daar zeker tegen op. Af en toe wordt je er echt in gezogen. Het enige minpunt vindt ik de dialogen maar dat heeft ook wel weer ze gijnigheden. Aanrader om lekker op de bank te kijken met een gevoel van laat maar komen

Hoewel ik er nog niet helemaal uitben, wat Zvyagintsev nou precies wilde met de film, het verhaal en deze vorm, was ik toch erg onder de indruk en heb me laten meeslepen. Met name de muziek die af en toe opkwam gaf het een vervreemdende haast SF-sfeer (het idee van buiten je lichaam treden) wat de film een zekere meerwaarde gaf. Een duizelingwekkend (technisch onmogelijk?) steadycam shot bij de bron met het water was het hoogtepunt in het camerawerk. Practige locatie met die brug.

Al met al zeer veel fraais. Prachtige dosering in verhaal en tempo. Ik herken me helemaal niet in de kritieken (hier en met name in De Filmkrant) dat Zvyagintsev alles vergooit in het laatste half uur. Het geeft de nodige verdieping, zonder antwoorden te geven.

Bij deze film moet ik zeggen dat ik meer het idee heb dat de regisseur in de voetsporen wil (zak) treden van zijn ilustere voorganger (bij The Return had ik dat totaal niet). Hoewel in deze film (net als in de vorige) het geworstel puur menselijk blijft en de vraag over "het hogere" meer op de achtergrond bleef. Toch waren de religieuze verwijzingen hier meer aanwezig.

Samen met Stellet Licht (die ik toch nog hoger aansla in zowel behandeling van thematiek als in uitwerking) een hoogtepunt voor 2008.

En nog een ornithologische noviteit: op de achtergrond hoor je continu de (balts)roep van de Kleine Trap (Tetrax tetrax). Een typische vogel van (Russische) steppen, dat werkte bijzonder sfeerverhogend. Goede keuze!

Naardat ik van Andrei Zvyagintsev The Return had gezien moest ik The Banishment wel op korte termijn tot me nemen. De vorige keer trok hij al zijn registers open voor zijn debuut maar dat verbleekt bij het zien van deze. Me ogen kregen het op sommige momenten niet gevolgd zo mooi zag het eruit. De vorm slaat dit keer op alles wat normaal gesproken verteld moeten worden. De dialoog is vervangen voor het beeld.

Heel veel mensen, wat zeg ik, de grootse groep mensen die ik ken zien film als entertainment. Ik ben van mening net zoals Andrei Tarkovski dat film veel meer is dan entertainment. Film is gewoon op zichzelf staande kunstvorm! Ik heb een dergelijk gevoel dat Zvyagintsev verder gaat waar Tarkovski eindigde.

Doormiddel van schitterende fotografie en een indringende kalme soundtrack vertelt de regisseur een tijdloos verhaal dat voor iedereen anders aanvoelt. Het verhaal lijkt heel simpel maar wordt krachtiger naar meer je meer symboliek, metaforen en thema’s ontdekt waar de regisseur heen wil. Het verhaal van een man en zijn vrouw met twee liefdevolle kinderen die plots verhuizen van de grote stad naar het platteland gaat verder dan ontrouw, schuld en boetedoening. De film lijkt rustig te gaan lopen als de vrouw vermeld tegen zijn man dat ze zwanger is maar dat ze niet zwanger van hem is.

Vele verwijzingen naar de levensboom in de film kun je gewoon niet missen of het wonder van het leven en anders wel de verbanning uit het paradijs. En zo gaat het maar verder en dieper deze film kun je nooit maar dan ook nooit de eerste keer ontgronden tenzij je een leugenaar bent. Daarvoor is Andrei Zvyagintsev een te grote mythische kunstenaar voor. De beelden leken net schilderijen. En als je zoveel pracht over je heen krijgt kun je twee dingen doen het verwerpen of tot je nemen. En als je het tot je neemt kom je in een vreemde positie terecht. Je vervreemd je bijna van je eigen lichaam, je komt in een extase terecht. En dat is eigenlijk met geen enkel woord uit te leggen.

Dus een zeer krachtige, vooral prachtig en ook nog eens machtig verfilmd verhaal dat je iedereen toewenst die ervoor open staat. Deze film ga ik binnenhalen voor het filmhuis. INDRUKWEKKEND!

ok kom op mensen, zo mooi waren de beelden echt niet, het verhaal was ook lang niet zo diepzinnig als de regisseur het voor deed komen, en vergelijkingen met Tarkovsky zijn al helemaal zwaar overdreven. Niet dat het een slechte film was hoor..

Dat is gek, ik vond zelf dat het huis vol zat met de meest prachtige kleuren en lichtinvallen.

De patronen van leven, aards paradijs en zonde en reiniging die Verhoeven noemt vond ik subtiel en passend.

Minder subtiel was het gebruik van spiegels en spiegeling. Ik kom er niet uit wat Zvyagintsev hiermee wilde zeggen. Het lijkt zo alsof er twee werelden zijn, net zoals de rivierkloof hun leefwereld in twee helften lijkt te verdelen, aarde en eden (al ben ik er nog niet uit welke helft wat is). Kan iemand hier zijn licht op laten schijnen, want ik heb het gevoel dat met dit gegeven de film beter te begrijpen valt, maar ik kan er mijn vinger maar niet op leggen...

Nog zoiets; die typische kleur lichtblauw van oa de bedspijlen, de jurk van Vera en een deur bij Robert, het lijkt een soort verbindend element, maar wat en waarom...? Ik zit met een enorm op het puntje van mijn tong gevoel.

Heb de film uiteraard ook bekeken als fotograaf.

Naar mijn mening zijn de beelden die ik voorgeschoteld kreeg.

FANTASTISCH.

De beelden zijn meesterlijk en zijn ook een rust voor je geest.

Een film om vaker te zien.

Hij viel me behoorlijk tegen, vooral in vergelijking met The Return.

Natuurlijk zag het er prachtig uit, was het goed geacteerd en soms zelfs aangrijpend. Maar het deed me heel erg weinig.

Normaal houdt ik wel van lange, trage en stille films, maar dit keer niet echt. Jammer, maar misschien komt er ooit wel eens een herkansing.

3*

Weet iemand soms wanneer deze film ergens op dvd verschijnt?

Daar ben ik eigelijk ook wel benieuwd naar!

Artificial-Eye.com bericht : 15 augustus in de Engelse bioscoop. Géén dvd release bekend.

Maar 't moet haast wel dat AE 'm dan ook uitbrengt wat in elk geval gerust stelt.

Ergens in Oktober. Contact Film.

Nice. Een erge snelle Nederlandse release .

Wat een typo, ik schaam me diep.

Wederom een prachtige, zware film van regisseur Zvyagintsev. De loodzware thema's en de religieuze symboliek doen in positieve zin sterk denken aan films van Ingmar Bergman en Tarkovsky. Er hangt ook een hele msyterieuze, mytische sfeer rond die hypnotiserend op mijn werktte en prachtig werd versterkt door muziek. Er is de haast onvermijdelijke Arvo Pärt piano, brommend orthodox getinte score van Djorgatsev en utieraard wat echte orthodox gezang (Kyrie Eleison). De cinematografie is om je vingers bij af te likken en ook de cast is van het hoogste niveau.

De perfecte film..... Maar dat is het helaas niet omdat het drama na voltooiing gewoon nog 'vrolijk' verder gaat. Het is wat onlogisch, maar over een sisser zou ik nu ook weer niet willen spreken.

MovieMail, maar geen extras.

Bij amazon.co.uk is 'ie nog net wat goedkoper, en bovendien ben ik daar meer vertrouwd mee, dus ik koop 'm daar.

Ik had die gelinkt omdat ik het een van de weinige echt mooie sites vind. Helaas meestal duurder dan elders.

De Nederlandse dvd is het goedkoopst te vinden op cosmox.nl

Ook ik wilde na The Return dolgraag The Banishment zien. Om maar meteen met de deur in huis te vallen The Banishment is niet zo goed als zijn voorganger. Belangrijkste reden hiervoor is dat de regisseur heeft besloten nog een stapje verder te willen gaan en de film dus nog meer van de kijker vergt dan The Return.

De film is traag en er wordt de tijd genomen om een verhaal te vertellen. Met dat verhaal is op zich niets mis. De reacties van de hoofdrolspelers zijn begrijpelijk en hoewel de inwendige emoties niet altijd even sterk overkomen vond ik het vooral het eerste anderhalf uur allemaal bijzonder sterk. Met het deel daarna heb ik wat meer moeite. Het einde waarin het kind toch van hem blijkt vind ik zelfs bijzonder onlogisch. Ik begrijp de actie die de vrouw onderneemt ook totaal niet en ik snap ook niet waarom zo er zo in blijf volharden.

Het laatste half uur kost de film dan ook een echt hoge klassering. The Banishment blijft namelijk vooral het eerste anderhalf uur een prachtige film die visueel bij vlagen verbluffend is, waarin degelijk geacteerd wordt en waarin je als kijker ondanks het trage tempo toch constant de spanning en intrige voelt. Hopelijk gaat Zvyagintsev volgende film weer iets meer de mainstreem kant op. Voor The Banishment:

kleine 4*

Hij is een van de vele regisseurs die een filmpje afleverd voor New york, I love you

Dat moet dan in elk geval al wat positief stemmen.

Hmm ligt er maar net aan. Ik heb een aantal van die korte filmpjes films gezien en daar zitten toch ook vaak bijzonder aparte tussen.

Ik weet niet wat jou voorstelling is van '''meer de mainstream kant op gaan'', maar ik vrees dat zo'n volgende film dan toch echt aan kracht gaat verliezen. Natuurlijk is dit allemaal speculatie.

Ik bedoel daarmee dat ik The Return juist zo goed vond omdat Zvyagintsev daarin met een relatief eenvoudig verhaal dat verhaal door zijn uitvoering oversteeg. Nu overstijgt hij dat verhaal ook wel maar komt dat meer door het ontoegankelijker maken van het verhaal en het hogere elitaire gehalte van de film. Ik bedoel met meer mainstream dat ik hoop dat Zvyagintsev dat elitaire (Sorry voor elitair want weet dat dat bij veel mensen een negatieve bijklank heeft. Geheel onterecht overigens maar kan even geen goed ander woord vinden) weer loslaat en met een eenvoudig verhaal weer meer weet te vertellen dan dat verhaal zelf.

Izgnanie beviel me niet zo goed als The Return.
De film doet me erg denken aan werk van Tarkovsky. Het drama voelt net als in Tarkovsky films loodzwaar aan. De personages dreigen te verstikken in hun leed. Dat werd me op een gegeven moment te veel en de dood van z'n vrouw was een verschrikkelijke gebeurtenis. Ze hadden het al niet makkelijk en dan gebeurt dat ook nog!
Aantal verbluffend mooie camerashots en prachtige landschappen.
Deed me wel iets denken aan Mat i Syn.