The Mist (2007)

Geloofswaanzin? Omdat men vindt dat moordenaars de doodstraf verdienen en ongeboren kinderen niet, is men nog steeds geen waanzinnige. Feit blijft gewoon dat aan de Griekse en Romeinse offerpraktijken een einde kwam door het christendom. Net zoals aan de Gladiatorenwedstrijden een einde kwam door het christendom (omdat dat ook een vorm van offeren is). Ook de heidense offergebruiken van de Kelten etc werden beëindigd. Het is dus wel correct te zeggen dat het misplaatst is om van de enige christenen in de film offeraars te maken, volkomen misplaatst zelfs.

Wel als je vervolgens abortusartsen gaat vermoorden.

Maar goed, het gaat in deze film ook niet ook niet over "het christendom" als institutie, maar over een vrouw die in haar ziekelijke godsdienstwaan een soort van sekte om zich heen weet te verzamelen.

Het begin was wel oke, goede personages, een mooie beeldkwaliteit, lage spanning en een hele goede verhaal.

Maar het slot vond ik saai, vooral de muziek: Dead can dance was een beetje irriterend.

Ik geef het een laag cijfer omdat het een beetje nep leek, de poot van een octopus.

De vrouw die religieus was, vond ik ook niks aan, ik raaktte gefrusteer doordat ze maar wat zegt.

Leuk om een keertje gezien te hebben.

goeie film met een geweldig mooi einde.

Typische King verfilming.

Als alles niet zo verschrikkelijk voorspelbaar was geweest dan had het beter gescoord.

was eigenlijk teleurgesteld toen ik achter kwam dat het een verfilming was van een Stephen King boek en niet de jaren 70 verhaal/boek van James Herbert dat dezelfde sort verhaal is.

The Mist of The Fog in het engels is een beetje dezelfde, maar dan ook niks te maken met John Carpenters The Fog dat een heel andere verhaal was

The Fog (1975 novel) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Deze tekst bevát zoveel spoilers dat je nu helemaal moet stoppen met lezen als je deze film nog niet gezien hebt.

Fantastische gruwelfilm.

De "bovennatuurlijke" horror van deze film is niet erg griezelig, want de monsters komen nogal duidelijk uit de computer en zijn dus niet echt eng (hoewel sommige scènes toch opmerkelijk effectief zijn, en de ontmoeting met het reusachtige monster dat tegen het einde van de film voor de auto langs over de weg schrijdt is zelfs ronduit indrukwekkend). Maar, zoals filmrecensent James Berardinelli schrijft, "uiteindelijk gaat deze film meer over paranoia, religieus fanatisme en de prijs van hopeloosheid dan over monsters."

Regisseur en scriptschrijver Frank Darabont op de commentaartrack :"Het thema van de film dat zich ontwikkelde terwijl ik het verhaal tot script omwerkte, was voor mij dat de monsters waarmee je in de supermarkt zit opgesloten erger zijn dan de monsters buiten de supermarkt."

Gelovigen zouden er (slechts) een veroordeling van religieus fanatisme (in de persoon van Marcia Gay Harden / Mrs Carmody) in kunnen zien. Niet-gelovigen zouden er (ook) een veroordeling van (religieus) geloof als zodanig in kunnen zien (bijvoorbeeld door de manier waarop Mrs Carmody's volgelingen meteen met haar mee beginnen te huilen wanneer ze het offer van Billy eist).

Misschien is de schokkende omslag van Jim (William Sadler) nog het ergste : van afstandelijke cynicus naar bekeerde fanaat – de perfecte illustratie van een spreekwoord waarvan ik de precieze formulering nu even niet kan vinden maar dat er op neerkomt dat de bekeerden altijd de fanatieksten zijn.

De film is totaal onsentimenteel : de kassamedewerkster Sally (Alexa Davalos) die juist haar beminde soldaat (Private Jessup / Sam Witwer) heeft teruggevonden sterft aan een gruwelijke infectie, Jessup zelf wordt door de slager ijskoud afgeslacht, sympathieke personages van wie je zeker weet dat ze het wel zullen redden (zoals Ollie) gaan er toch aan, Draytons vrouw is heel erg dood, en zelfs het klassieke romantische Hollywood-gegeven dat na de dood van de vrouw van de hoofdpersoon de volgende blonde vrouw die zich aandient al zijn nieuwe liefde zou kunnen zijn (hier in de persoon van Amanda / Laurie Holden), wordt hier wel aangedragen maar bepaald niet uitgewerkt (sterker nog: Drayton zal haar op het einde van de film doodschieten). En dan heb ik het natuurlijk nog niets eens gehad over het zieke ironische einde wanneer David Drayton (Thomas Jane) nèt te vroeg is met het ombrengen van zijn vier reisgenoten.

De ironie : de vrouw (Melissa McBride) die in het begin vanuit de supermarkt ondanks alle (reële) waarschuwingen naar haar kinderen gaat, blijkt het op het einde te hebben overleefd. Het harde realisme : hoewel we anderhalf uur hebben doorgebracht met de klanten van de supermarkt, krijgen we op het einde van de film niet te horen wat er met hen gebeurd is. Het zou ook totaal niet passen in de spanningsopbouw om na het gruwelijke slot toch nog even terug te keren naar de (mogelijke) overlevenden, maar in een doorsnee-Hollywoodfilm zou dat desalniettemin (vermoedelijk) toch nog even gedaan zijn om de kijker toch nog even te verzekeren dat de film (in ieder geval voor sómmige personages) een happy end had gekregen. Hier niet – het is bijna onvoorstelbaar dat zo'n compromisloze film in Hollywood kon worden gemaakt (en gedistribueerd).

Het akteren van de ensemble-cast is ijzersterk. Thomas Jane (die ik verder niet ken, noch van actiefilms noch van televisiewerk) is erg goed (en dat terwijl hij voor mijn waardering de handicap dat hij zo erg op die afschuwelijke Christopher Lambert lijkt moet overwinnen), Andre Braugher is indrukwekkend en luguber als smeulend kruitvat (op de commentaartrack omschrijft Frank Darabont hem als een "force of nature", door de ondertitelaar mooi vertaald als "oermens"), en Marcia Gay Harden is huiveringwekkend. Bij de scène waarin ze op het toilet zit te bidden zegt Darabont dat ook Mrs Carmody door angst en paniek wordt gestuurd, en dat ze zichzelf ziet als heldin "who is going to save the day". Dat houdt haar menselijk, maar verder is ze een personage waarvan het mij dun door de broek loopt.

Mijn persoonlijke favoriet is echter Toby Jones als Ollie Weeks, de schijnbaar sullige goedzak die uiteindelijk sterker en standvastiger dan verwacht blijkt te zijn. (Als hij Mrs Carmody eerst door melkfles en buik en daarna door haar voorhoofd schiet kan ik een grijns niet onderdrukken: "Goed gedaan!") En uiteindelijk mag hij ook de belangrijkste boodschap van de film uitspreken: "As a species we're fundamentally insane."

Wel, Roger, jij snapt het! De grootste vijand van de mens is ... de mens. Veel goede horror handelt daarover.

Griekse en Romeinse offerpraktijken? Laat me niet lachen, dit is wel heel mooi uit je duim gezogen. Als er al sprake was van mensenoffers, dan is dit maar bijzonder weinig voorgekomen. Hetzelfde geldt heidense godsdiensten en daar is al meer bewijs van gevonden. En wat heeft de mensheid daarvoor in de plaats gekregen? Kruistochten, heksenprocessen, de (Spaanse) inquisitie. De Katholieke Kerk mag rustig een algemeen geaccepteerd onderdrukkingsmiddel worden genoemd ten tijde van de middeleeuwen. Op sommige plaatsen in de wereld gebeurt dat nog steeds.

Stem verhoogd naar 4*
Heb deze eergisteren nogmaals gezien nadat ik het boek eens gelezen had.
De film vind ik net ietsje beter vanwege het prachtige einde.
Ik lees nu een paar reacties, en het is mij nooit opgevalled dat [die vrouw die naar haar kinderen gaat het overleeft heeft!/spoiler]
Heb ook eens het alternatieve eind gezien, en dat is bij lange na niet zo gooed als het originele.
In het Alternatief hadden ze het gehaald net wanneer ze dood wilden.
Dat vond ik niet zo leuk. Hoe ze elkaar doodschoten in het origineel
en erachter komen dat ze net te vroeg zijn, vind ik sterk.
De muziek is er prachtig bij.

Verder: Ik heb wel moeten toen ms. Carmody dood ging!

4*

Jammer van het einde. Dat is iets wat gewoon echt niet kon. Toch na meerdere keren kijken begin je het ook wel te begrijpen. Hij krijgt van mij 4*

Ik was wat huiverig.

Thomas Jane ken ik nog van "The Punisher" en dat was een gedrocht van een film (goede komedie overigens). Bovendien ben ik niet gek van Stephen King, met films als "The Night Flier" en "The Langoliers" (what?!).

MAAR!

De film heeft mij totaal verrast. Ik ben er nog niet helemaal uit in welk genre ik hem moet plaatsen. Het is een soort sci-fi/mystery/survival-movie. En in dat vreemde gebied scoort deze film uitzonderlijk hoog wat mij betreft.

Een van de weinig minpunten is de inleiding. Onnodig, niet interessant en doodsimpel. Maar vanaf het moment dat er een bebloede vent de supermarkt binnen komt rennen...ja dan wordt het goed. Heel goed.

En ook wanneer je door hebt wat er nu precies aan de hand is (een mislukt experiment), wat verraden wordt door de aanwezigheid van de MP/soldaten en hun veel verklarende opmerkingen en daden, dan nog wordt de film er niet zwakker op.

En als het groepje "ongelovigen" de wagen in stapt om te kijken hoe ver ze komen en je weet dat ze niet ver ZULLEN komen...dan NOG blijft de film van een hoog niveau.

En als Drayton zijn pistool tevoorschijn haalt en je WEET dat hij nog maar 4 kogels heeft (tegenover 5 personen in de auto)...dan NOG blijft de film van een hoog niveau.

Het einde is prachtig. Zo genadeloos hard. Net wanneer je denkt alle hoop te hebben verloren, krijg je nog een extra knal voor je kop.

Maar ook het acteerwerk is in orde. Net als de schrikmomenten en de aanwezigheid van een hoop gore wezens. En dat die er wat vreemd uit zien (wellicht wat futuristisch of unreal) is volledig te billiken gezien het feit dat ze afkomstig zijn uit een andere dimensie. Who knows hoe het er daar uit ziet?

Het besef dat je zelf OOK zou bezwijken onder de hysterie. Dat je Mrs. Carmody persoonlijk neer zou willen knallen. En dat het dan ook daadwerkelijk gebeurt, notabene door de persoon die het meest sympathiek overkomt. Degene die je het beste gunt...dat is zó sterk gedaan.

Eigenlijk heb ik geen moment slecht gezicht gehad door The Mist. In ruim 2 uur (die voorbij vlogen) ben ik de rode draad niet kwijt geraakt. Om dan tóch zo'n indruk te maken is razend knap.

4****

Roteinde. Ik ben blijkbaar toch meer van de happy endings. Wel een goeie film.

Mooi is dat, deze film hoef ik dus niet meer te zien.

Frank Darabont begrijpt de bedoelingen van Stephen King, dat blijkt ook bij deze goede Horror film maar weer eens een keer.

Spannende film, en dan niet zozeer vanwege de monsters maar meer vanwege de mensen in de supermarkt. Heel goed geacteerd, alleen dan een beetje jammer van die CGI die best wel om te huilen is. Dat is eigenlijk het enige wat ik op deze film aan te merken heb, voor de rest zat hij prima in elkaar. Het einde komt ook aan als een enorme klap, ik vond het wel verrassend dat er niet voor een Hollywood einde werd gekozen.

Ik vind dat 90% van de mensen in de supermarkt er vaak maar een beetje doelloos bijstaan en zijn daardoor totaal niet van toegevoegde waarde. De spanning tussen de overige 10% is dan op zich wel goed.

En dan nog dat einde. Daar is sinds de film uit is al uitvoerig over gediscussieerd. Voor mij gaat dit eind de geschiedenis in als één van het meest (domme aanstootgevende ongeloofwaardige trieste onlogische) waardeloze einde ooit. Te slecht woorden dus eigenlijk.

Waarom zouden klanten van een supermarkt een toegevoegde waarde moeten zijn? Die mensen deden daar nou eenmaal net boodschappen toen de mist er aankwam, dus vormen ze als het ware onderdeel van de setting, en als ze er niet zouden zijn zou je je afvragen hoe een supermarkt met zo weinig klanten zou kunnen overleven. Ze zijn dus in feite nodig om van de supermarkt een geloofwaardige plek te maken. En op het einde worden ze wel degelijk van toegevoegde waarde, wanneer ze als fundamentalistische massa een bedreiging vormen voor de personages die de winkel willen verlaten.

Waarom je het einde dom, triest en onlogisch vindt maak je niet duidelijk. En aanstootgevend?

Juist doordat het einde zo heftig is, vond ik 'm erg goed. Het feit dat de hoofdpersoon zijn vrouw verloren heeft, en kort daarna zijn dochter doodt om haar verder leed te besparen is hard. Zeker wanneer de redding een net te laat komt. Het idee dat hij daar mee zal moeten leren leven, vind ik heel aangrijpend.

Grotendeels van de film staan de mensen in de supermarkt erbij alsof ze een soort toeschouwers zijn op de achtergrond. Dat zijn ze ook kun je zeggen.. Maar dan nog,.. ze staan maar een beetje onnozel toe te kijken en bemoeien zich nergens mee. Daar had Frank Darabont veel meer mee moeten doen. Te overduidelijk figuranten als je het mij vraagt.

Het einde: Waarom geven ze zo snel op? Brandstof op, 1 minuut later iedereen dood. Op David na. Hoe uitzichtloos was de situatie? Dat grote beest wat langsliep heeft niet eens in de gaten dat ze daar staan en wandeld rustig voorbij. Er is ook helemaal geen directe levensbedreigende situatie op dat moment. Vrijwel alle mensen hebben drang om te overleven. Mensen doen de meest bizarre dingen om maar te overleven. 127 Hours gezien? Niet zozeer overdreven bizar, maar wel waargebeurd. En wie schiet nou zijn eigen kind dood? In zo'n situatie stel je het zo lang mogelijk uit.

RuudC, het was natuurlijk niet zijn dochter maar zijn zoontje dat hij doodt.

JacoBaco, wat het einde betreft, ik ben het niet met je eens, maar ik begrijp wat je bedoelt. Ik denk echter dat David en zijn reisgenoten, na het verblijf in de supermarkt, de gruwelijke dood van Ollie en de daaropvolgende zenuwslopende rit, wanhopiger waren dan je denkt. En de hoofdpersoon van 127 hours kon er in ieder geval vrij zeker van zijn dan hij geen monsters zou tegenkomen wanneer hij na zijn extreme offer de oppervlakte weer zou bereiken.

Ik kan ook geen voorbeelden geven van waargebeurde films met monsters (uit een andere dimensie) erin. Zolang we zelf niet in zo'n situatie zitten, kunnen we er moeilijk over oordelen, maar dit gaat in elk geval volledig tegen mijn (persoonlijke) logica en principes in.

Die vermiste Nederlandse vrouw in Spanje die na 3 weken levend is teruggevonden, vind ik ook maar een raar verhaal. Maar ja, het gebeurd toch maar weer zoiets.

.....

Tijd om de film nog een keer te kijken, haha

Daar zeg je zo wat! Dat wordt mijn volgende filmscript: 504 hours.

Vind ik ook. Eigenlijk kijk ik veel te veel moderne sjit, terwijl het herzien van een goede film (om nog maar te zwijgen van een top-tien-aller-tijden-film) eigenlijk veel waardevoller en bevredigender is. Daarom sla ik vanavond Judge Dredd maar eens over.

Slechte horrorfilm. Begint heel geheimzinnig, maar zodra die monsters te voorschijn komen begin ik af te haken. De rillingen lopen wel even over mijn rug als ik zo'n monster zie, maar dat is maar tijdelijke horror. De situatie in de supermarkt met dat godsdienstige mens was veel meer horror. Mooi om te zien hoe veel mensen als ze in paniek raken zich aan het geloof vastklampen, tot aan het waanzinnige toe. Ik moest echt juichen toen die religieuze heks doodging. Fantastisch moment. Als dat groepje uiteindelijk de supermarkt verlaat hangt er ook wel een mooie sfeer, maar dat komt vooral door het gebruik van Dead Can Dance-muziek (The Host of Seraphim). Met het einde krijgt de kijker nog even een flinke dosis zwarte humor mee, waar ik heel hard om moest lachen. Maar het slaat eigenlijk nergens op (hoe kon die vrouw aan het begin de mist overleven en de hulp van het leger inroepen? Nee, niet echt een goede film.

Als ik jouw recensie zo lees heb je je kapot gelachen.

@martijn011:

Iets beter spoileren asjeblieft..