ad
  • 139.903 films
  • 6.662 series
  • 20.218 seizoenen
  • 435.037 acteurs
  • 281.776 gebruikers
  • 8.110.251 stemmen
Avatar
 
banner banner

Un Dimanche à la Campagne (1984)

Drama | 90 minuten
3,41 38 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 90 minuten

Alternatieve titel: A Sunday in the Country

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Bertrand Tavernier

Met onder meer: Louis Ducreux en Michel Aumont

IMDb beoordeling: 7,6 (2.423)

Oorspronkelijke taal: Frans

Oorspronkelijke titel: Un dimanche à la campagne

Releasedatum: 11 april 1984

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Un Dimanche à la Campagne

Frankrijk voor de Eerste Wereldoorlog. Elke zondag wordt een oude schilder die op het platteland woont, door zijn zoon Gonzague en zijn vrouw en drie kinderen bezocht. Dan arriveert Irene zijn dochter, die nauwelijks haar vader bezoekt. Ze woont alleen en heeft altijd haast.

image

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Zachery Glass

Zachery Glass

  • 575 berichten
  • 584 stemmen

Oeioei - wat een mooie film. Wat een onwaarschijnlijke prachtige muziek (deze jongen wil zich dit jaar zeker iets van die Gabriel Fauré aanschaffen - wat een ontdekking!).

De tijd gaat hier zo traag - je wordt bijna gedwongen je eigen ritme aan te passen.

Er wordt geen woord, letter, syllabe té veel gezegd. De conversaties zijn spaarzaam - wat een verademing! Het belangrijkste laat je maar beter onuitgesproken - lijkt deze film me te zeggen.

Doet me een beetje denken aan "Dayton, Ohio - 1903" van Randy Newman. En dit soort dingen kom je heel weinig tegen in dit bestaan (het is te zeggen: in mijn universum dan(en dat is niet echt spannend, beste mensen) )


avatar van FisherKing

FisherKing

  • 18698 berichten
  • 0 stemmen

Ja, ik kan me de enorme subtiliteit van de film nog goed herinneren. Deed me denken aan het betere werk van Claude Sautet.


avatar van Movsin

Movsin

  • 5977 berichten
  • 7287 stemmen

Bertrand Tavernier laat de camera het werk doen en brengt een mooie, ingetogen, nostalgische film over oud zijn, vereenzaming en besef dat er heel wat definitief tot het verleden behoort en dat er echt bij te horen niet meer in zit.

Alle karakters worden netjes getekend, hun onderlinge verhoudingen, maar vooral de facade van gespeelde interesse die ze allen optrekken


avatar van Brix

Brix

  • 18364 berichten
  • 4142 stemmen

Nu op Arte TV te zien


avatar van gauke

gauke

  • 9704 berichten
  • 12545 stemmen

De gezapige, saaie verhandeling, over een ouder wordende vereenzaamde schilder en de op bezoek zijnde familie, speelde zich, nog voor de eerste wereldoorlog, af op het Franse platteland. De plaatjes waren visueel mooi en de muziek was prachtig. Er werd echter dermate bitter weinig gezegd dat wat meer inhoud niet misplaatst was geweest.


avatar van kos

kos

  • 44897 berichten
  • 7776 stemmen

Inderdaad. Het is nogal een niets-aan-de-hand film (en nee ook niet dat wat onuitgesproken is), die het met name moet hebben van de voortkabbelende sfeer.

Niet genoeg om mij enorm te boeien in ieder geval.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 7001 berichten
  • 3214 stemmen

Redelijk saaie prut eigenlijk. Er gebeurt bijna niks in deze speelfilm over een zoon en dochter die op bezoek gaan bij hun rijke maar vereenzaamde vader, een vroegere schilder. De familie leeft op het witte scherm aan het ritme van onthaasting. De zondagse tijd werd in het begin van de 20ste eeuw heel anders ingevuld dan nu. Rustig keuvelen, lekker op het gemak eten, een dutje doen, zich bezighouden met spelletjes, dansen in een guingette etc. Die scène waar vader en dochter samen dansen is trouwens erg mooi en vol nostalgie. Het is duidelijk dat we met onze smartphones en internet veel quality time vergooien .. een potje koffie gaan drinken en gewoon babbelen wordt toch terug aantrekkelijker... Verder wordt heel wat aandacht geschonken aan de verhoudingen tussen al deze familieleden