The Strangers (2008)

Wat een tegenvaller, zeg. Het verhaal kende geen lijn (wat niet per definitie verkeerd is, het was gewoon totale willekeur van de daders, dat kan), maar hij werd gewoon niet echt spannend. Je wist dat als iemand door het raam keek, of achter een deur, ze een masker zouden zien. Ze vluchten er niet van weg, sterker nog: meneer en mevrouw bleven maar in en rond het huis hangen, en daardoor herhaalde continu dezelfde schrikmomenten zichzelf. Echt een gemiste kans.

2.0*

B.

Toch wel een erg goede horrorfilm. Net zoals in Vacancy zit je hier in elke scene de donkere hoeken van de kamer uit te pluizen zoekend of je een gezicht ziet. Vaak zie je het dan ook maar het liet me toch schrikken. Helaas begond de film te langzaam en werden de momenten later te eentonig. Aan de andere kant vond ik het goed hoe de regiseur spanning opbouwde met de simpelste geluiden. Recorders die vast lopen, voetstappen,metalen staven die op de grond vallen, en bij alles kwam toch weer een neiging om te gaan nagelbijten. 3,5* en dat was meer geweest als de schrikmomenten later niet zo eentoning werden.

Tegenvaller.

De introductie van de hoofdrolspelers begon aardig, op een gegeven moment werd het wel wat langdradig.
En dan begint het, een meisje klopt hard aan de deur om te vragen waar Tamara is. Het is 4 uur 's nachts, er woont geen Tamara in het huis waar het echtpaar verblijft.
Mysterieus, vervolgens vertrekt het mannetje om sigaretten te kopen. Dan begint de ellende.

De rest van de film is saai, langdradig en voorspelbaar. Ik heb het met mijn vriendin over verschillende dingen gehad, pas bij het slot eindigden wij met kletsen. En we hadden niks gemist. In het gehele middenstuk is niks noemenswaardigs gebeurd. Dit had ook achterwege gelaten kunnen worden, want de vreemden hadden de hoofdrolspelers ook direct kunnen vermoorden (?).
Maar de film moest een anderhalf uur duren natuurlijk.

Een sterretje.

Een erg sterk en beklemmend / angstaanjagend eerste 40 minuten van deze horror. Halverwege zakt het wat in en het einde is wederom passend en bevat nog een leuk schrikmoment wanneer Kristen (Taylor) nog blijkt te leven. Weer eens leuk om te zien dat de badguys het overleven en ermee wegkomen.
Bertino heeft goed weten weer te geven hoe beklemmend het kan zijn als je in de 'middle of nowhere' wordt aangevallen / geteisterd door een groep onbekende personen, je geen flauw idee hebt wat ze van je willen en je nergens meer veilig blijkt te zijn, zelfs niet in je eigen huis. Goede shots zoals het moment dat de gemaskerde man voor het eerste in huis staat zonder dat Kirsten het doorheeft dragen hieraan bij. Ook het acteerwerk was overtuigend genoeg. Deze horror doet wat een horror mij moet laten doen, huiveren .

Helaas is het 2e deel van de film van minder hoog niveau, waardoor ik uitkom op 3,5*.

Een horrorthriller die er best mag wezen, zeker als je hem vergelijkt met andere recente films in het genre.

Deze film bewijst dat je niet al te veel nodig hebt om er een spannende film van te maken: een goede locatie, een paar mysterieuze psycho's en gewoon wat simpele geluiden en gebeurtenissen (een deur die opengaat, de lichten die plots uitgaan,...). Ik zeg niet dat je op het puntje van je stoel gaat zitten tijdens het bekijken van deze film, maar qua spanning zit het toch wel goed.

Waar ik me meestal aan stoor bij horrorthrillers, zijn de acteerprestaties. Meestal vallen de acteurs en actrices volledig door de mand door totaal niet geloofwaardig over te komen. In deze film echter doen de hoofdrolspelers het meer dan voldoende.

Een minpuntje: de film begint enorm goed, maar kan dat niveau jammer genoeg niet volhouden. Na een dikke 40 minuten wordt het allemaal wat van hetzelfde, zodat het toch een beetje langdradig wordt. Gelukkig is de film dan ook niet te lang, zodat dit geen al te groot probleem vormt.

Maar zeker een geslaagde film dus.

'k vond dit toch maar een zwakke "remake" van Ils (Them). Niet volledig een remake, want het einde is bv ook anders, maar het basisverhaal is wel hetzelfde.

The Strangers vond 'k veel saaier. Het eerste half uur gebeurde er niet zo veel en tijdens de inleiding leer je ook niet veel over het koppel.

Vervolgens werd het wat beter: er zat wel een dreigende, spannende sfeer in de film, maar vond het toch geen waw film.

De film vond 'k ook veel Amerikaanser. Alleen al het begin met die zware inleidingsstem.

Bekijk deze eerst (of niet), maar zeker eens naar Ils.

Ik vond er eerlijk gezegd geen bal aan. De vrouw die in het begin aanklopt lijkt op geen enkele van de 3 die je op het laatst het masker af ziet doen. Is zij dan een 4e? Zijn het verder een stel geesten, want zo zijn ze er en zo zijn ze er niet? Eigenlijk klopt er gewoon heel weinig van. De 3 komen de hele film als bovenmenselijke wezens over, maar blijken uiteindelijk gewoon een ziek gezinnetje te zijn. De cameraman had trouwens ook behoorlijk gezopen voor hij aan het werk ging bij deze film. Wat ergerlijk was het dat de camera bijna de hele godganse film heen en weer trilde. Heel zwak camerawerk, waar ik me echt aan begon te ergeren. Dacht eerst dat het zo bedoelt was, maar toen het ook op hele rustige momenten gebeurde dacht ik echt dat er een amateur achter zijn lens zat. De beweegreden van de 3 slaan ook werkelijk nergens op. Echt een heel zwak verhaal, matig acteerwerk, geen spanning, dronken cameraman, mensen zo snel als het licht. Ja met die onzin kan ik ook wel een film bedenken. Hier is niet lang over nagedacht me dunkt. Flinke tegenvaller !

Deze gisteren ook eens bekeken.

Film komt langzaam op gang, maar heeft toch een steeds meer creepy sfeertje wat ik wel kon waarderen. Helaas wordt de film op de helft steeds meer doornee en kun je zelf iedere keer wel raden wat er vervolgens gaat gebeuren (Is er iemand die niet wist hoe het met die beste vriend zou gaan aflopen, die voorzichtig het huis binnen loopt?).

Van een echte climax is geen spraken en heb je eigenlijk naar een hoop niks zitten kijken.
Aardig zo lang het duurt, maar achteraf zonde van je tijd.

Een mager vijfje, ofwel 2,5 ster!

Begrijp de kritiek op deze film niet echt. Ik vond het een degelijke thriller. Oke, voorspelbaar. Maar waarom is voorspelbaar nu zo slecht? De sfeer die gedurende de gehele film hangt zorgt voor dat beklijvende gevoel. Dáár kijk ik een thriller/horror-film voor.

Het enge aan deze film vond ik vooral het motief dat de killers hebben, nl. geen! Wat is er nu niet enger dan de gedachte dat iedereen een moordenaar kan zijn en dat jij gewoon diegene bent die pech heeft.Wrong place, wrong time. En ik weet het niet maar horror films met maskers doen het 'm altijd voor mij. Jezus, ik kan daar toch zo van schrikken

Maar goed, kort samengevat. Ik vind deze film zeker de moeite waard om eens te kijken. En Liv was top, as usual

The Strangers begint best aardig. Een keer wat anders, die depressieve sfeer naar een mislukt aanzoek in plaats van feestende jongeren. Tot overmaat van ramp wordt het stel ook nog eens gestalkt door drie gemaskerde gekken.

De spanningsopbouw is goed waarbij de criminele overal een stapje voor zijn. Maar wanneer de echte confrontatie komt zakt de boel in. Het werd op een gegeven moment een beetje flauw toen zo'n psychopaat achter zijn slachtoffer aanliep en vervolgens weer verdween. Logisch ook, aangezien de eventuele moorden van een film waarin maar twee potentiele slachtoffers (oke, en een derde) rondlopen tot het laatst bewaard moet worden.

Ook de maskers vielen een beetje tegen, evenals de gore. Mocht je je slachtoffers dan op de stoel plaatsen, dan mocht het van mij wat grafischer allemaal. Einde sloeg nergens op met de gelovige kindjes. Wat daar dan weer het idee achter is... Niet helemaal geslaagd helaas.

Film opgenomen, wilde hem niet missen.

Het begon veelbelovend, met het mislukte huwelijksaanzoek als origineel uitgangspunt.
Spanning wordt goed opgebouwd door een aankloppende vreemdeling die om onverklaarbare reden naar Tamara vraagt. Het gaat helaas bergafwaarts nadat Mike wordt neergeschoten door James.

Het einde zie je eigenlijk al tijdig aankomen en jammer dat het motief van de daders niet helemaal duidelijk is (die one-liner is voor mij niet genoeg)
Wat daarna nog gebeurd doet de film niet heel veel ten goede.

*3, het begint uitstekend, daarna zakt het helaas in.

Wat een bijzonder slechte film, Veel te lang dradig. En heb het idee dat ik de hele film naar hetzelfde heb gekeken. Als je geen goede film kan regisseren doe dat vooral dan niet! Ik wil de 1 uur 25 minuten en 12 seconden van mijn leven terug. Ben blij dat ik deze gedownload heb. Stel je voor dat je hier 5 euro aan zou uitgeven..

Eerste half uur zien we het resultaat van het schijnbaar niet helemaal goed gelopen huwelijksaanzoek van Speedman aan Tyler.

Na een half uur kloppen The Strangers aan en gaat de film pas echt van start: prima uurtje kat-en-muis-spelletje met lawaaiige inbrekers die schijnbaar geïnspireerd zijn door de Manson family.

Verder staat er in ieder geval een goede collectie vinylplaten in het huisje (Merle Haggard, Richard Buckner, Billy Bragg & Wilco, Joanna Newsom, Gillian Welch).

En die slotscene? Geweldig wat mij betreft.

De kracht van The Strangers zit hem vooral in het niet wetende, de sfeer wordt opgebouwd tot het maximale en komt pas tegen het einde aan op de climax.
Dat de daders het min of meer zonder reden deden was een beetje vreemd maar tegelijkertijd maakt dat de gedachte misschien alleen nog maar angstaanjagender.
De film schijnt deels op waargebeurde feiten gebeurd te zijn maar dit kan je gerust met een grote korrel zout opvatten.
Het bijna boven natuurlijke tintje snijd wel weer wat in op het realisme van de film, maar verder was het ook niet erg storend.

3,5*

De film was op sommige vlakken voorspelbaar. Bijvoorbeeld wanneer de beste vriend Mike aankomt bij het huis, roept hij eerst wel op James hopend op een antwoord. Eenmaal hij binnen is, zegt Mike echter geen woord meer. Ja, toen was ik er vrij zeker van dat James hem zou neerschieten. Die mannelijke Stranger maakte het nog wel even min of meer spannend door achter hem te lopen en het lijkt alsof hij Mike zou aanvallen. Mike draait zich dan weer half om maar toch ziet hij die gozer niet.

Hoe het ging aflopen, kon eigenlijk wel alle kanten uit. Hoewel vluchten er niet meer inzat. Auto kapot, James dood of niet, en Kristen (Liv)die niet meer kon lopen. De film had natuurlijk wel de neiging om niet met een happy end te eindigen, maar toch je hoopt dat ze die psychopaten op de een of andere manier kunnen overwinnen.

Ik vond het wel goed geacteerd. Zowel Speedman als Liv spelen zeer degelijk. De eerste 40-50 minuten waren zeer sterk vond ik. Daarna is het beste er wel af. Het motief van de moordenaars is best wel lame, omdat je thuis bent... ok dan, en daarom moet je dood? Volgens mij kon het einde echt veel beter maar dat is mijn mening. Eenmaal je The Strangers gezien had was er nog maar weinig aan, teveel herhaling.

Als er iets voorspelbaar is, zijn het veel van de kritieken op een filmpje als deze. Vaak het soort geleuter dat je ook kan spuien zonder hem gezien te hebben. Blegh. Ik zie vooral een heerlijk geniepig en vilein home invasion thrillertje met een bite. Gaaf camerawerk dat de nervositeit onderstreept, mooi gebruik van kleuren, licht en locatie en een sounddesign, inclusief die LP's, dat het boeltje geraffineerd onder stroom houdt. Het is zelfs netjes geacteerd door de twee.

Zoek het lekker uit met je motieven en andere ballast. Ik vind het geweldig hoe die maskertjes, daar heb ik iets mee, steeds weer opdoemen. De eerste is meteen smullen met dat statische shot. In de structuur zitten wel enkele missertjes. Wat er in de opening vermeld wordt, is onnodig, maar zonder waren vast nog meer mensen overstuur geraakt. De allerlaatste gil had ook niet zo gehoeven en misschien dat het allemaal nog iets bondiger had gekund. Verder weinig mis mee.

Niet mijn type film, maar dat wist ik eigenlijk vantevoren al. Ondanks dat het bloed niet de gehele film in het rond vliegt, zal horror nooit mijn kopje thee zijn. Het mate van eng maken is redelijk cliché, door allerlei geluiden rondom het huis te produceren en opdoemende en weer verdwijnende mensen. Het is het soort ongemakkelijke spanning die zeker zijn doel niet mist. Maar je hebt het gevoel te zitten wachten totdat je je de tering gaat schrikken, dat vind ik niet prettig film kijken. Het aantal typische schrikmomenten valt op zich mee, dus het is knap dat die spanningsboog blijft. De ijzige schreeuw in de slotseconde is zo'n voorbeeld van schrikken om het te laten schrikken: niet tof. De keuzes die de karakters maken zijn vaak tamelijk dom/onlogisch, wat de kracht behoorlijk uit zo'n film haalt. Goed was wel dat toen de maskers afgingen, de gezichten niet (geheel) zichtbaar werden. Het hele waarom blijft achterwege.

Schrikken geblazen

Voor een aantal goede jump scares ben je bij The Strangers aan het goede adres. Met een onheilspellend sfeertje weet de regisseur ook wel raad, en ook voor een gruwelijk einde kun je bij hem terecht. Toch voelt The strangers in zijn middenstuk een beetje leeg aan. De opbouw is magnifiek en je verwacht een legendarische slasher die het genre opnieuw uit gaat vinden, maar de film verliest vervolgens toch een beetje zijn greep die hij op mij had. Er ontbreekt hier iets. Wat meer achtergrond van de vreemdelingen die het koppel aanvallen was welkom geweest (al snap ik dat dit ook een deel van de charme is) of wat meer creativiteit in de terreur die op het koppel neerkwamen. Nu is het middenstuk opeens niet meer dan een gemiddelde slasherfilm. You're next bracht in dit genre een aantal jaren geleden bijvoorbeeld net dat beetje meer.

Wat The Strangers bij mij wel nog steeds teweeg bracht (dit was een herziening) was toch wel een behoorlijk aantal goed getimde jump scares. Die maakte de domme fouten die de personages steeds maakten dan gelukkig nog wel een beetje goed.

3,0*

Behoorlijke verontrustende film .

Met een nare sfeer,die invloed heeft op je kijk ervaring .

Vond dit een goed voorbeeld van horror zonder echt hele expliciet Gore ,toch kramp in je buik kan geven.

Het einde hielp daar in mee.

En als dan blijkt dat het ook nog gebaseerd is op waargebeurd verhaal,maar het nog intenser,

Middelmatig.

De film moet het hebben van de beklemmende sfeer, dat doen ze goed doormiddel van geluiden die je hoort maar niet ziet. Het begon met dat geklop op de deur, dat was dan ook de beste scène voor mij. De opbouw was traag en heeft niks met het gebeuren te maken, wat ik wel dacht. Het leek er in eerste instantie ook naar, maar nee.

Nergens werd het echt spannend of eng, die met die zak(?) over zijn hoofd vond ik nog wel creepy eruit zien. De drie konden overal en nergens zijn, je weet het maar nooit, dat was goed gedaan. Ze hebben geen motief, opzich niet erg, maar omdat er ook geen verhaal in zit, is deze film niet meer dan een standaard, vermakelijk thrillertje.

Aangezien ik op het moment met een zware verkoudheid thuis zit waaronder erg benauwd heb ik besloten wat meer films te kijken en dan wel de horror films voor de horror maand maar, ook film te herzien om zo de aantallen even te krijgen (meningen en stemmen). Om dan hier mee door te gaan heb ik besloten om ‘The Strangers’ weer eens aan te slingeren. Ik denk dat ik 7 jaar geleden deze film wel meer dan vijftien keer heb gezien (een maatje van mij had hem uit de bibliotheek en we konden er geen genoeg van krijgen), deze herziening maakt het daar niet beter op omdat ik de hele film nog uit mijn koppie wist, en dat heeft mijn kijkervaring met deze film toch wel iets verslechterd.

Zoals ik al zei is voor mij deze film nogal uitgemolken, niet omdat de film ‘saai’ of ‘eentonig’ is nee ik heb de film iets te vaak gezien. Maar als je het te vaak kijkt kom je ook steeds sneller achter de slechte aspecten van de film noch, het (af en toe) nadenken van de acteurs die altijd een IQ van 1 blijken te hebben. Dit dacht ik vooral bij de scene waar de indringer de deur doorslaat en James daar voor met een shotgun staat, herlaad deze en schiet door de deur heen wanneer de indringer er nog in hakt nee, ze schieten pas op het laatste moment.

Het verhaal was redelijk. We volgen een verliefd stel die na een bruiloft in de vakantie woning blijven. Er klopt opeens een meisje aan die vraagt of ‘Tamara’ thuis is maar loopt daarna eigenaardig weer weg. Wanneer James en Kristen (Volgens mij) een beetje ruzie krijgen rijd James weg waarna Kristen word geteisterd door de zelfde dame. Ze komen er achter dat ze geen goeds in zich heeft en nadat er nog twee mensen zich melden moeten de twee zien te overleven van hun moordenaars dat helaas slecht afloopt.

Al om al, redelijke horror maar toch inderdaad meer een thriller. Leuk om zo weer eens te zien maar deze film is niks bijzonders meer voor mij, helaas.

2.5*

Zeer slechte home invasion flick.

Natuurlijk mag je geen hoogstaande cinema verwachten bij een weinig originele titel als "The Strangers". Dat het script echter zo aan elkaar hangt van de clichés en olie-domme acties van de twee hoofdrolspelers, valt me vies tegen.

De opzet in het afgelegen vakantiehuis is in principe nog goed en de film gaat vrij snel over op de actie. Maar dan gaat het al snel mis. De scène dat de man zijn eigen vriend dood schiet, het geklungel met het geweer, vol in het zicht naar buiten rennen.. etc. Zo dom en voorspelbaar.

Hierna verdwijnt de man uit beeld en ligt de focus op de vrouw. Helaas is bij haar de emancipatie klok minstens 50 jaar teruggedraaid. Lang geleden dat ik zo'n hulpeloos vrouwmens in een film ben tegengekomen. Haar lijst met domme acties is te lang om op te noemen. Waarom ga je in vredesnaam op blote voeten het bos in rennen, struikel je over de eerste boomstronk, gaat je als een olifant door een porselein kast de schuur in en ben je vervolgens verbaasd dat je bent opgemerkt?! Come on.

Vind het echt bijzonder dat sommige mensen zoveel luiheid van de script schrijvers door de vingers kunnen zien. 1* voor de setting, want spanning was hier nul komma nul.

Zucht, zo’n beetje alle horrorclichés die we kennen, komen voorbij, inclusief de marketingleus; ‘Inspired by true events' Een regisseur die ondanks al die clichés denkt dat hij een boodschap in de film moet verwerken. Om medeleven te krijgen met het koppel, wat te maken krijg met het anonieme geweld, begint de film als een saai relatiedrama. Echter met zoveel gesnotter van de vrouwelijke helft (Liv Tyler) verdween ook het weinige medeleven. Ook werd er maar weinig spanning opgewekt, het middendeel was vooral de traagheid zelve, hierdoor vielen vermoedelijk de onlogische keuzes nog beter op. Zucht, en dan waren er nog de drie gemaskerde vrij onschuldige belagers die het voorzien hadden op het koppeltje. De reden van hun bangmakerijtjes (“Omdat jullie thuis waren.”) moest de nadruk van het allerwillekeurigste terreur vermoedelijk schokkend laten overkomen. Zucht.

Film die het qua spanning en thrills moet hebben van een aantal jumpscares, van suggestief camerawerk en van vreemde en onwerkelijke geluiden. Het zijn de weinig verrassende elementen die ook voorkomen in andere films uit het horror subgenre 'home invasion'. De film onderscheidt zich in dit opzicht dan ook niet van die andere films met dat thema.
De film doet het misschien zelfs wel iets minder goed, want er missen elementen. De film bezit geen gore. We zien slechts een spatje bloed. En we zien kills die er niet spectaculair uitzien. Dat doen films als Angst (1983) en Ils (2006) toch beter.
Het begin van de film is het beste deel. Het is een stukje drama dat een mooie opmaat vormt voor de beoogde komende spanning. Een stuk film dat niets met het thema home invasion te maken heeft en bestaat uit dramatische interactie tussen de twee hoofdrollen. 'Troubles in Paradise' en best boeiend. Goed geacteerd ook. Prima drama en eigenlijk spannender dan het actiegedeelte, dat bestaat uit gemakkelijk scoren met voorspelbaarheid en opgeklopte psychologische spanning.
Tekenend voor het contrast tussen het intrigerende voorstuk en het flauwe home invasion gedoe, is wel dat ik maar bleef zitten met een onopgelost item uit dat voorstuk. De vraag over de diepere reden van de conflictueuze situatie tussen beide personages bleef in het "spannende" intruder gedeelte maar steeds oppoppen (waarom sloeg zij het huwelijksaanzoek af?). Mijn gefilosofeer daarover zegt genoeg over de mate van spanning in het actiestuk, denk ik.
Mooie vrouw die Tyler. Enig acteertalent kan haar niet ontzegd worden. Dat bleek toch maar weer duidelijk uit het dramatische voorspel. Jammer dat zij in de rest van de film een vervelende gillende keukenmeid moest spelen.

“It'll be easier next time.”

The Strangers begint echt geweldig met Liv Tyler en Scott Speeman als getrouwd stel waar duidelijk iets mee aan de hand is. Het is gelukkig geen grote twist wat er met hun aan de hand is, en de eerste paar minuten, waar er bijna geen woord wordt gesproken, zijn echt fantastisch. Daarna wordt het een wat voorspelbare home invasion film, maar zeker de eerste paar momenten waarop de indringers het echtpaar terroriseren zijn sterk gedaan. Het wordt wel wat repeterend en de personages doen veel domme dingen, maar dat hoort erbij. En het loopt niet goed af, wat ik altijd wel kan waarderen.

De film is me nu iets beter bevallen dan de eerste keer.

Maar een topper kan je het niet noemen.

Ik heb de prent opnieuw bekeken naar aanleiding van het verschijnen van een tweede in de reeks, ik hoop dat die tweede wel wat beter is dan deze, al is deze dus wel het bekijken waard !!

Begon zeker goed. maar het is dus niet waargebeurde. sommige keuzes zijn echt niet om aan te zien en wel tig keer langs elkaar lopen maar elkaar niet zien... scene met de shotgun was wel erg sterk!

Herzien.

Resultaat komt meer of minder op hetzelfde neer. The Strangers is een film die gewoon niet echt bij me binnenkomt, en ook na het nog een keer zien van de film kom ik op dezelfde conclusie neer. Bryan Bertino heeft zijn hart op de juiste plek zitten, maar een probleem dat zijn films herhaaldelijk ervaren is het complete gebrek aan spanning.

Enkele beelden kennen zeker de benodigde sfeer en stralen nog wat dreiging uit, ook audiovisueel voldoet de film aan de norm. Versiering en belichting binnen het huis zijn van hoge kwaliteit, en stralen de nodige dreiging uit die een dergelijke situatie moet hebben. Daar eindigen mijn complimenten richting de horror ook meteen weer, want Bertino kan de indringers zelf niet zo eng neerzetten.

Ik vond het trio allemaal niet erg dreigend. Dat enkele shots ze nog redelijk mysterieus presenteert helpt wel, maar als we ze echt in actie zien komen we er snel achter dat ze maar weinig uithalen. Als de film zich in de tweede helft meer en meer richting een ordinaire horrorfilm beweegt verliezen de indringers nog meer van hun charme. Zeker aangezien Bertino uiteindelijk nogal wat moeite heeft om ze eng te houden.

Wat akelige momenten compenseren de taaiere middenstukken, verder vind ik van deze film wat ik er eerst ook van vond, en dat was een aardig ingerichte film die bijna compleet spanningsloos is. Ik voelde absoluut nergens maar een beetje realisme. De traag opgebouwde spanning en makke schrikmomenten helpen ook zeker niet mee. The Strangers blijft voor mij helaas een teleurstelling.

Best enerverend, maar het komt nooit echt op gang. Kristen en James keren met behoorlijk wat spanning op hun relatie na een huwelijk van een bevriend koppel terug naar een vakantiehuis. Daar worden ze geterroriseerd door drie gemaskerde figuren waarvan we het gezicht nooit te zien krijgen. Een home-invasion waarbij de daders niet uit zijn op een buit of lijken te handelen uit wraak, maar zich gewoonweg amuseren met het leed van het koppel. Te vergelijken met 'Funny Games', maar daar doet Michael Haneke het toch een pak indrukwekkender en schokkender. Je zit vooral zeer veel in donkere ruimtes te turen zonder dat er echt veel lijkt te gebeuren. In elk geval niet zo bijzonder, veel geschreeuw en behoorlijk cliché. Er komt deze week blijkbaar een nieuw deel (The Strangers: Chapter 1). Misschien krijgen we daar wat meer inzicht in de handelswijze van het onbekende trio.

Op de nacht van 11 op 12 februari rijden geliefden James [Scott Speedman] en Kristen [Liv Tyler] na een huwelijksreceptie naar een zomerhuisje om daar de nacht door te brengen. Dan verschijnt een mysterieuze jonge vrouw [Gemma Ward] die vraagt naar ene “Tamara”. James en Kristen maken haar duidelijk dat ze geen Tamara kennen en daarmee is de kous af. Maar al gauw worden James en Kristen geteisterd door allerlei vormen van intimidatie, onder anderen door dingen tegen het raam te gooien. Al gauw blijkt dat de gemaskerde jonge vrouw van zoëven het huis binnen wil dringen en dat ze twee handlangers bij zicht heeft. “You’re gonna die”, luidt de boodschap en zo begint een zenuwslopend kat-en-muisspel dat volledig uit de hand loopt. Tyler en Speedman weten in de korte tijd die krijgen twee sympathieke personages neer te zetten die net zo kwetsbaar zijn als hun relatie. Bertino houdt de spanning uitstekend vast en geeft alleen in de epiloog een vage hint met betrekking tot de motieven. Een uitstekende nagelbijter. Vervolg: The Strangers: Prey At Night (2018). Renny Harlin regisseerde de inferieure remake The Strangers: Chapter 1.

Dit is een echte nagelbijter. Spanning van begin tot eind. Dat de home invasion plaatsvindt in een seventies zomerhuis is een leuke knipoog naar de roots van het slashergenre. De voice over aan het begin van de film die stelt dat het gebaseerd is op ware feiten, is ook weer een genre troop. Enfin liefhebbers van het genre kunnen hier plezier aan beleven. Het heeft ook een interessant uitgangspunt van twee jonge volwassenen die met hun relatie worstelen. Aan het begin lijkt het een psychologische film te worden tot er dan een ander soort rollercoaster start. Het is ook weer een film die aangeeft hoe je met minimale middelen een maximale spanningsboog kan realiseren. Less can give more, zoals ook de pioniers in het verleden al hadden bewezen.

De negatieve commentaar van sommigen hier kan ik echt niet begrijpen. Misschien is dat het gevolg van te veel van dergelijke films te zien. Kan leiden tot gewenning waardoor je altijd maar hogere levels violence nodig hebt om nog geboeid te zijn. Nu ja ieder zijn ding.

Ik had deze gek genoeg nog niet gezien, maar wel al veel over gehoord. Nu zag ik hem op SkyShowtime staan en meteen even meegepakt.

Ik kan helaas niet meegaan in de lovende recensies. Vond het maar een matige home invasion thriller die nergens spannend werd. Dattie vriend overhoop geknald ging worden zag ik al van mijlenver aankomen. Van de cast kon ik alleen Liv Tyler van Lord of the Rings en die speelde redelijk.

Nee deed me helaas weinig, heb ze beter gezien in dit genre.