The Ring (2002)

Nog eens deze film her bekeken en na al zoveel varianten (The Grudge 1-2, ...) te hebben gezien, was hij eigenlijk niet meer griezelig als toen 'k hem in de bios zag. Het verhaal is natuurlijk wel goed gevonden en de film verveelde niet.

Het vervolg (The Ring 2) vond 'k eigenlijk overbodig.

Het kan komen doordat ik genoeg films in hetzelfde genre gezien heb, maar The Ring was toch minder eng dan ik verwacht had. En dat is vreemd, want die ene avond, zo'n drie, vier jaar geleden, dat ik alleen thuis was en vijf minuutjes naar deze film had gekeken, behoren tot de engste van mijn leven. Het grootste minpunt is, zoals eigenlijk altijd wel met hedendaagse horror, dat alles op het eind maar weer moet worden uitgelegd. Wanneer snappen filmmakers nou eens dat met het mysterie tevens de spanning verdwijnt? Want spannend was de film wel, vooral in de eerste helft. De videoband ziet er ook zeer creepy uit: niets dan lof wat dat betreft. Maar eng is 'ie niet (meer?); daarvoor is hij al te vaak gekopieerd.

Ik vond de film toen deze net uit was al niet geweldig, maar een herziening jaren later deed de film nog minder goed.

Vooral op het gebied van engheid valt het allemaal reuze mee. Verder dan een paar redelijke schrikmomenten komt de film in feite niet. Naomi Watts heb ik hoog zitten als actrice en doet hier ook wel haar best. De muziek in de film is best aardig en samen met de niet eens zo onaardige cinematografie van de film, zijn dat veruit de meest positieve elementen.

Het verhaaltje zelf is niet zo bijzonder en soms nogal vergezocht. Er zitten gedurende de film een hoop onlogische zaken in en vooral dat nam bij mij toch wel een hoop van de spanning weg. Ook de karakters zelf reageren soms behoorlijk onrealistisch op bepaalde gebeurtenissen. Dat soort zaken zijn toch wel cruciaal, als een film iets serieus wil brengen.

Kortom een aardig geschoten film, met een redelijk zwak verhaal en dat resulteert dan uiteindelijk in een gemiddelde score.

2,5*

Een film die elke horror fan toch wel een keer moet, en waarschijnlijk ook wel zal hebben, gezien! Voor mij een van de (nieuwere) klassiekers uit het genre!

Het angstaanjagende verhaal, de rust die er word genomen om het hele verhaal te vertellen, afgewisseld met schokkende scenes, en toch niet over de top gaan, waar zoveel films de afgelopen jaren last van hebben. The Ring is voor mij het voorbeeld van een perfecte misterieuze horrorfilm! Een film hoeft niet alles uit de kast te trekken kwa gore, effecten en andere irrelevante dingen, als het verhaal goed zit, je een aardige cast hebt en deze spanning kan creëren levert dat voor mij veel meer op!

De film maakte toen ik hem voor het eerst keek (jaar of 12/13) heel erg veel indruk, en ook toen ik hem terugkeek, ongeveer een week geleden, blijf ik bij de conclusie dat dit een topper is in de horror wereld! Hou je toch meer van gore, veel actie en van over de top horror, dan zal The Ring je tegen gaan vallen, maar voor mij is dit horror op z'n best!

4*

Fijn horror filmpje, was destijds een behoorlijke hype meen ik me te herrineren. Verhaal is prima de clou zoals bij vrijwel alle horrors wat minder maar de degelijke cast en aankleding zorgen toch voor een prettige kijkervaring.

Doodeng vond ik 'm toen ik 'm voor het eerst zag. Naast horror zitten er bijna Jungiaanse archetypische angstbeelden in. Voor wie ze ziet en als zodanig ervaart. De sterkste vond ik nog het aangezicht van een hoge schuur, waarin dan een hoge plafondverdieping zit voor iets of iemand dat niet geacht werd/wordt om voet op aarde te zetten, geisoleerd moet worden. Van onderen af zie je niet wat er op die vliering zit, daarvoor moet je een ladder beklimmen. Beeld van een meid die uit de TV komt kruipen, doet denken aan Videodrome van Cronenberg: imaginair en realiteit lopen in elkaar over.

Dé film waar de J-Horror gekte in Amerika mee begon. En een film die - samen met de remake van Texas Chainsaw - aan het begin stond van de horror remake vloedgolf in Hollywood. Het sfeertje, veel segmenten en stijlkeuzes zijn inmiddels talloze keren gekopieerd, maar ten tijde van The Ring was het enigszins fris. Als horrorfilm staat The Ring ook nu nog steeds als een huis. De sfeer is sterk; men komt met een paar uiterst effectieve scares (de "I saw her face" werkt nog steeds, wat mij betreft), maar durft ook extreem stil en kalm te zijn, wat uiteindelijk natuurlijk het engst is. Stilistisch gezien doet de film erg interessante dingen qua cinematografie en kleur. De hoofdrolspelers - Watts en Henderson - zijn sympathiek en Brian Cox speelt een leuk klein rolletje. Maar de show wordt gestolen door die bijzondere sfeer, de sterke visuals en natuurlijk dat effectieve meisje met lange zwarte haren die uit de TV komt kruipen.

4 sterren.

Nog nooit de japanse versie gezien, maar eerlijk gezegd ben ik daar niet benieuwd naar.

Simpel, maar vermakelijk ideetje met die videoband. Ja het is een remake, ik beoordeel films opzich zelf (behalve vervolgdelen), maar het speelt natuurlijk wel een rol. (bij mij in dit geval niet)

De film moet het vooral hebben van de sfeer en niet van de schrikmomenten, dat is al een pluspunt. Af en toe een schrikmomentje kan geen kwaad, maar de hele film ermee dood gooien dat hoeft voor mij niet. De videoband was prima in elkaar gezet en zorgde mij een ongemakkelijk gevoel. Overdag doet dit niks met je, ik raad je dan ook aan om de film in het donker te bekijken en het liefst nog alleen.

Het camerawerk zag er uitstekend uit evenals de muziek. Echt geen woorden voor. Naomi, maar vooral dat jongetje acteerden prima.  Ik begrijp opzich wel dat mensen zich irriteren aan dat jongetje, uitstraling, wijsheid etc. Maar ik vind dat dat juist bij de film hoort. Wat ik wel jammer vond aan de film is dat je het 'zombie' gezicht van Samara te zien krijgt en dat zij slachtoffers maakt met haar blik, te soft en dat maakt de film minder 'eng'. Bijna slachtofferde ik de film doordat zij haar gezicht liet zien terwijl dat juist de manier is die ze gebruikt om slachtoffers te maken, huh? Maar nee, daar zijn de andere aspecten van de film te goed voor.

God wat slecht zeg, totaal niet eng of spannend.. raar verhaal, dom einde

Camerawerk was prima, effects ook, naomi ook.. maar de film opzich sloeg echt helemaal nergens op, zal aan mij liggen of het genre wat niet mijn ding is.. ik ga niet met kippenvel naar bed zullen we maar zeggen

Ik heb mijn stem van 4 sterren hier toch even moeten wijzigen na herziening. In mijn kindertijd (zo rond de leeftijd van 10 jaar) werd dit door mij en klasgenootjes gezien als het engste wat er bestond. Ik heb de film toen ook echt als ontzettend spannend ervaren, maar daar blijft nu eigenlijk weinig van over. Ik ben vooral fan van de eerste helft waar alles nog erg mysterieus is. De sfeer is behoorlijk grauw en somber en daardoor erg effectief. Naarmate de film vordert en steeds meer zaken duidelijk worden, wordt het allemaal te ongeloofwaardig en vergezocht om nog echt angstaanjagend te zijn. Het einde schreeuwt om een sequel en is nogal onbevredigend. Watts doet het aardig, het concept met de videoband is leuk en er zitten een aantal goede scènes in (met name die nachtmerrie waar Watts een haar(?) uit haar mond tovert). Verder laat The Ring na afloop weinig indruk achter en is het niet veel meer dan een wegkijker.

3*

Een goede horror/mysterie film...

Prima en spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Naomi Watts speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Spannend laatste slot...

Het verhaal heeft een aangenaam traag tempo. Het mysterie ontvouwt zich langzaam. De personages passen zich perfect aan en ontdekken en handelen eveneens niet bepaald met grote snelheid.

Verhaal en personages ontwikkelen zich ook nog eens in hetzelfde langzame tempo, waardoor je als kijker beide zaken grondig kunt innemen. Het ene aspect loopt nooit veel harder dan het andere. Het is prettig overzichtelijk. Prettig ritmisch.

Sfeervolle film. Sfeer overheerst. Koele kleuren, grauwe en naargeestige landschappen, sombere en angstige personages. Goed gelukte middelen die ervoor zorgen dat de film in een prettig slome cadans onder je huid kruipt.

Het is overigens niet enkel sfeer waaruit de film bestaat. Nee, hoor. Er zitten ook wat jumpscares en sfx-jes in, maar die zijn gewoon minder bepalend voor de film.

Het aantal schrikeffecten is bescheiden en dat past goed. De jumpscares en creepy effecten zijn veelal logische gevolgen van hetgeen er wordt getoond. Ze leiden niet continu een eigen leven onafhankelijk van het verhaal. Ze zijn vooral functioneel en voegen een extra dimensie aan de sfeervolle horror toe. En ja, uiteraard zijn sommige effecten absoluut sensationeel en puur bedoeld om eens lekker te schrikken. Dat klopt zeker. Toch is effectbejag niet het enige doel. Ze dienen vooral als visuele versterking voor het mysterieuze verhaal.

Goeie film. Juist daarom valt het zwakke einde dat goedkoop inspeelt op een vervolg zo uit de toon. Had dat weggelaten of anders ingevuld, denk ik dan.

“I think before you die, you see the ring...”

Blijft goed. Vooral het naargeestige sfeertje en de wat grauwe en donkere cinematografie kan ik wel waarderen. The Ring moet het vooral van de onderhuidse spanning hebben en regisseur Verbinski weet daar wel raadt mee.

De speurtocht naar de herkomst van de videoband is interessant, en de film heeft met Naomi Watts een voortreffelijke hoofdrolspeelster. En dat zoontje van haar (Dorfman) is weer heerlijk creepy. Hetzelfde geldt voor de ijzersterke Daveigh Chase, die op ijzingwekkende manier gestalte geeft aan Samara. The Ring is een film die ook bij herziening onder je huid kruipt, om je daarna niet meer los te laten. Net zoals Samara wanneer je de verkeerde videoband bekijkt…

Op zich zit de spanning er wel redelijk in bij deze film en dat maakt het nog wel het kijken waard. Het naargeestige sfeertje wordt versterkt door het gebruikte filter. Naomi Watts vertolkt de hoofdrol bovendien best aardig. Toch beviel het mij niet echt. Het plot stelt uiteindelijk teleur en is niet echt mijn ding.

“My wife was not supposed to have a child!”

Ik weet nog wel de ‘jongerenjaren’ van de kleine Wesley dat ik deze met mijn vriendjes stiekem keek, een oudere broer van één van mijn nog steeds huidige kameraden had destijds ‘The Ring’ op DVD gekocht maar wij mochten het niet zijn, we snapten niet waarom. Ik kan me nog goed herinneren dat we doodsbang waren en volgens mij heb ik zelfs 4 dagen toen bijna niet geslapen omdat ik dacht dat ze in mijn kamer stond, nu kijk je wel anders tegen dat soort dingen aan maar toen was natuurlijk alles zo echt dat je dacht dat het ook bij jouw zelf kon gebeuren, mooie tijd . Gisteravond begonnen en nu snel afgekeken blijkt ‘The Ring’ helaas niet zo bijzonder meer zoals ik dat ‘vroeger’ vond en misschien vond ik het zelfs nog wel ligt tegenvallen, aangezien er buiten het begin en einde om maar weinig horror’s gebeurt.

Maar dan kom je toch uit op aspecten van de film waar je vroeger niet naar keek, de puzzel wat ‘Gore Verbinski’ door middel van het verhaal met ons ging oplossen en wat ik zelf ook leuk en interessant vond om te volgen, en dan bij elk nieuw stukje die venijnig nare sfeer wat weer op komt zetten, het houdt je wel aan het kijken. Toch miste ik op een gegeven moment de horrorbeelden wel, zo werd je het beeld ontnomen toen Rachel de stoel van Noah omdraaide en je kreeg het daarna maar in een lichtsnelheid te zien, dingen die deze film juist goed hadden gemaakt. Ook had ik wel wat meer ‘doden’ willen zien, de spanningsopbouw in het begin was leuk maar er word de lang gedaan over het ontcijferen waar we bijna wel een volle uur mee bezig zijn. Onder tussen had ik toch wat meer werk van het meisje willen zien, en dat het dodental iets opliep, dat leek mij persoonlijk wat leuker om de vaart in de film ook wat opgang te houden want nu had ik midden in de film een klein dipje dat het me wat te lang begon te duren.

Watts speelt haar rol wel leuk, mooie dame dat wel. Ze deed het erg leuk als Rachel en ik irriteerde me eigenlijk nergens aan. Ook Martin Henderson deed het leuk als Noah en de rest van de cast kwam maar weinig aan de orde. Een schamele cast, wel twee leuke hoofdrollen.

Het verhaal volgt journaliste Rachel die te horen krijgt dat een zestienjarige dame erg gruwelijk is dood gegaan. Ze gaat vervolgens op onderzoek uit en kijkt de videoband waarna ze zeven dagen krijgt om te achterhalen wat deze mysterie dan wel niet in houdt. Ook Noah ziet vervolgens de beelden maar gelooft Rachel niet tot er wat mysterieuze dingen gebeuren en ze samen op zoek gaan het mysterie te achterhalen. Ze komen veel fragmenten van de videoband tegen en zijn op de goede spoor, en als ze bij het huis aankomen pleegt die vader ook nog een gruwelijk zelfmoord, zag er ook niet heel fris uit. Rachel en Noah ontcijferen wat er gebeurd is en Rachel gaat niet dood. Echter gold dat niet voor Noah die toch vermoord werd, en de band eigenlijk door ging met het vermoorden van mensen. Toch wel een indrukwekkend einde.

Ik vond het op CGI gebied erg mooi gedaan. Hoe ze uit die TV kroop en daarna flikkerend tegenover Noah stond vond ik gaaf gedaan, en zag er echt niet verkeerd uit. Het meisje zorgt hedendaags nog voor de nodige kippenvel en behoort toch wel tot de horrorklassiekers maar, in de herziening toch minder interessant gevonden dan wat ik daarvoor van deze film vond.

3.5*

Een heel effectieve horrorfilm. Moderne horrorklassieker wordt er hier en daar gezegd, en daar ben ik het wel mee eens. The Ring ademt sfeer. Dat groenachtige kleurgebruik en de constante regenbuien zorgen voor een naargeestig gevoel. De echte horror uit zich hier niet via in your face jumpscares, maar veeleer door een onderhuids gevoel van creepiness. Die creepiness wordt uitmuntend gecreëerd door de eerder genoemde naargeestige sfeer, de af en toe zeer enge beelden (het meisje dat steeds dichter bij het televisiescherm komt en er uiteindelijk uit kruipt zal me heel lang bijblijven, maar ook de beelden van de videotape zelf zijn behoorlijk luguber) en de donkere locaties. Het eerste uur, wanneer je nog niet goed weet hoe het allemaal zit (hoewel je het complete plaatje nooit helemaal te weten komt) is het beste, maar in feite houdt de (onderhuidse) spanning niet op tot de aftiteling. Naomi Watts was ook weer sterk natuurlijk, wat een actrice. Het einde zelf vond ik een beetje abrupt, op zich is het wel duidelijk genoeg, maar veel info blijft toch onbekend en de verregaande implicaties van het einde weet de film niet echt over te brengen. Dat liet me dus niet volledig tevreden achter.

Het is vooral wel fijn dat deze film stille momentjes durft te hebben. Lekker lange, trage spanningsopbouw, beelden van de creepy omgevingen, etc. Een horrorfilm hoeft niet altijd 'bezig' te zijn, enge situaties creëer je niet enkel door actie of jumpscares, en dat begrijpt Gore Verbinski hier goed. Jammer dat het einde niet iets sterker was.

De ultieme angst van een cinefiel wellicht is de vrees van het bekijken van een videofilm waarbij je gruwelijk tot je einde komt. In mijn tienerjaren zou het misschien geholpen hebben om mijn passie/verslaving wat in te dijken. Nu doen we gewoon lustig verder ...

Sterke horrorprent die inzet op een creepy sfeer en een prima afstemming met het geluid. De videobeelden in eerste instantie die flitsend en mysterieus zijn. Het meisje dat uit de TV komt, bloedstollend en visueel erg raak. Ben vooral gecharmeerd door het eerste gedeelte van de film en iets minder de naar de zoektocht om het op te lossen al waren de scènes in de vuurtoren en de waterput ook sterk.

Misschien moet ik de Japanse Ringu ook maar eens bekijken waarbij ik inschat dat de sfeer en intrigerende beelden nog sterker naar voren komen. Verbinski doet het echter prima met zijn remake die toch eerder neigt naar een zware thriller met sterke bovennatuurlijke elementen. Het lage tempo helpt hier wel bij. Net als Naomi Watts die het prima doet als doortastende journaliste.

Goeie film over een vrouw die onderzoek doet naar een videoband die de dood van een aantal tieners heeft veroorzaakt. Een goed opgebouwde horrorfilm met een mysterieus verhaal. Sfeervol en met een aantal goeie, nachtmerrie-achtige scenes. Onderhoudend en Naomi Watts weet de film prima te dragen.

Lang geleden heb ik zowel het Japanse origineel als deze Amerikaanse remake gezien. Ik weet niet meer welke ik de beste vond, maar nu de Amerikaanse remake op TV was heb ik deze herzien. Het is een goede horrorfilm en ik vond ‘m leuk: het verhaal is in wezen simpel en gaat om het in vele culturen bekende (bijgeloof van het) ‘boze oog’ dat een moderne en originele update krijgt doordat het de vorm heeft gekregen van een videotape waarbij een journalist onderzoek gaat doen naar typische tienerdoden na het zien van de tape en daarbij ook zelf de tape ziet en aldus in een race tegen de tijd het mysterie moet oplossen om haar eigen leven te redden. De film bevat daarmee horror-, mysterie- en thrillerelementen en dat maakt de film aldoor boeiend. Zeker voor een horrorfilm is het script intelligent en op het einde is er nog een twist of een vervolg: de film lijkt afgelopen maar de conclusie daarvoor is fout zodat het echte inzicht in het mysterie pas erna komt (en dat de goede afloop verandert in een kwade afloop).

Veel gehoord over deze film, toch vond ik het allemaal maar wat magertjes. Ik vond Watts vooral irritant en ik vond het gebeuren wat langdradig. Toch geef ik de film wel een voldoende. Ik was erg te spreken over Henderson, en hey einde verraste mij wel enigzins. Leuk om een keer als tussendoortje gezien te hebben.

The Ring blijft ouderwets gezellig griezelvoer, ook bij een herziening. Opvallend aan deze kijkbeurt is dat Naomi Watts niet een heel sterk hoofdpersonage speelt en met name de bijpersonages slecht acteren. Een ideaal voorbeeld is de bijeenkomst na de dood van Amber Tamblyn, waarbij werkelijk iedereen beneden alle peil acteert. Daartegenover staat de kundige regie van Gore Verbinski, die voor een best onheilspellend sfeertje weet te zorgen en kan leunen bij een interessant mysterieverhaal. Elke verschijning van Samara Morgan is raak en visueel weet Verbinski de deprimerende toon altijd wel vast te houden. Persoonlijk vond ik de opening evenals de slotfase de beste stukken (De openingsmoord en de dood van Martin Henderson dus), maar ook naast die twee scenes is de film in z'n geheel gewoon lekker genietbaar.

In 2017 voor het laatst gezien (zie hierboven) Nu dan in een prachtige 4k transfer. De groene kleur is gebleven, maar dat is zeker niet storend. Het geeft zo wel een mooi effect. Blijf dit een geweldige horror/thriller vinden, met een goed verhaal. Daarnaast zijn de beelden mooi gemaakt. Vond alleen dat Rachel wel erg snel de juiste vuurtoren had gevonden in Amerika. Wat ik kan vinden is dat Amerika zo'n 20 vuurtorens heeft. Deze in The Ring is gemaakt in Yaquina Head (Newport, Oregon). Het eind is trouwens leuk gemaakt. Met typische beelden die je krijgt te zien bij een videoband. Het uitrekken daarvan vond ik ook geniaal.

Film 4.0

Beeld (4K) 4.5

Geluid 4.5

Indertijd was deze film behoorlijk meeslepend, nú maakt hij bij mij nog vooral indruk door de zorgvuldige opbouw, de goede rollen en een paar vrij creepy scènes. De eerste scènes met de twee meisjes zet meteen al goed de toon, en de geluidsband met muziek, regen en gewone dagelijkse klanken maar ook met onbestemde geluidjes is sterk en suggestief. De spanning blijft steeds onderhuids, net als in The grudge, maar de tape zelf bevat een paar onruistbarende beelden à la Un chien andalou of David Lynch, en de scène met het paard op de pont is oprecht bizar. Naomi Watts is de ideale actrice voor deze rol, slim en doortastend maar toch ook "gewoon" en met een zweem van kwetsbaarheid, Luke Wilson-lookalike Martin Henderson is prima als sympathieke luisteraar en mede-samenzweerder Noah, David Dorfman kan goed het enge kind spelen, en de onheilspellende aanwezigheid van Brian Cox is altijd welkom. En de laatste scène van Noah bij de tv is wat mij betreft klassiek. Dus, niet meer de impact van 2002, maar anno 2025 nog altijd stijlvol en sterk.