Tussenstand (2007)

Ik had eindelijk wat meer hoop gevestigd in de Nederlandse cinema en Tussenstand moest het vooroordeel doorbreken. Mijke de Jong had ik nog nooit wat van gezien maar deze verdiende behoorlijk wat lof door critici en denk daarbij aan de vier kalveren die de film opleverde. Je verwachtingspatroon is meteen gezet. Helaas blijf ik erbij dat wij Nederlanders er maar weinig van bakken. Ook Tussenstand doet te gekunsteld aan. Te geforceerd zitten die camera’s op de lichamen van het echtpaar. Ik had nooit het gevoel dat het normaal was, je blijft het merken terwijl dat niet hoort. Ook de montage was in mijn ogen wat hinderlijk zodat het nauwelijks intens of aangrijpend werd. En de zoon van het echtpaar uit de film lijkt alleen maar verveeld uit zijn ogen te hoeven kijken en verbaal communiceert hij niet meer. Zet je dan een sterk stukje acteerwerk neer? Dat de betekenis van de film naar verluid wel duidelijk mag zijn vond ik ook al niet echt bijsterend interesant. Wij mensen moeten wat vaker naar elkaar luisteren, duidelijk een weerspiegeling van deze tijd. Ik heb hier ook nog Bluebird liggen van Mijke de Jong maar die hoef ik opeens niet zo snel meer te zien.

En nog wat, dit moest mijn derde projectie voorstellen als aspirant projecteur maar het lijkt dat ik ongeveer nu wel het dieptepunt heb bereikt. De complete film moest nog klaar gemaakt worden denk aan een aanloop- en een pauzestrook en de complete film samen voegen op één spoel. Zelfs de projecteur waarmee ik opstartte had dat nog nooit gedaan vandaar dat we wat later begonnen dan normaal was.

Je zit wel vol vooroordelen. Bovendien is het nogal onlogisch en stupide om op basis van één film een verwachtingspatroon voor een hele filmindustrie te kweken. Zeker wanneer het in de industrie zelf al een experimentele film betreft.

Je score van drie sterren vind ik dan bovendien nog vrij hoog. Zo slecht was het dus toch allemaal niet?

Als deze film iets is, is het on-Nederlands, zo dat al bestaat. Juist eindelijk eens "experimentele" cinema die niet te onderscheiden is van Franse of andere Europese. Prachtige keuzes in beeldregie, perfecte acteurs. Absoluut top.

Wat heeft dat nu met deze film te maken?

Nu haal je iedere zin uit zijn context... Gezellig. Misschien ben ik ietwat overdreven in me stukje maar wou gewoon effen duidelijk maken dat ik de prijzen en de lofbrieven wat overdreven vond. Daardoor krijg je als publiek een bepaalde verwachting die waargemaakt moeten worden. Helaas beviel die bij mij niet zo goed als bij jou, dat kan.

Ik schrijf meestal een algemeen stukje over mijn beleving met films. Vandaar dat ik ook vaker vermeld hoe het projecteren verliep etcetra.

En natuurlijk kunnen meningen verschillen, dat is nou juist een van de leuke aspecten van kunst.

Het Paard van Sinterklaas, Het Zakmes en De Tasjesdief! Familiefilms kunnen wij wel maken. maar kunstzinnig dat woord neem ik niet zo snel in me mond met de Nederlandse film.

Snap dat het een stressvol was om zo kort voor de aanvang nog even te monteren, maar was het probleem nu dat die persoon nog nooit een film had gemonteerd of nog nooit eentje in elkaar had gezet voor op 1 spoel?

Vreemd, want het merendeel van de Nederlandse filmmakers maakt een film met kunstzinnige bedoeling. Dat is eigenlijk een traditie hier. Overigens is er wel de afgelopen jaren een zekere stijging in het aantal commercieel gemaakte cinema.

Nog nooit een film gemonteerd... Moeilijker dan je denkt..!

In de filmhuizen waar ik heb gewerkt (een aantal dan) moesten de actes ook vooraf altijd op een spoel worden gemonteerd, zal jou misschien ook nog vaker overkomen dan. Was een hoop gedoe dat plakken. Klopt, maar dat moest je nooit vlak van te voren doen. Maar aanloopstroken en stroken dat automatisch het zaallicht aangaat herinner ik me ook nog. En oppassen voor springers uiteraard.

Ik heb er wel een tik aan over gehouden om in de bios altijd op de witte rondjes of driehoekjes te letten die rechtsboven in beeld verschijnen om een actewisseling aan te kondigen.

Dat ze een klein budget hebben dat weet ik maar dat wil nog niks zeggen over experimenteel of kunstzinnig of wel, Neo?. Wat is er nu zo experimenteel aan Tussenstand? Heeft dat te maken met de montage en de camera zo dicht op de huid? Of dat het weer zoooo goedkoop is gemaakt en de ontwikkelingen daardoor zo mooi zijn gelukt? Sergio Leone iemand?

Dat is onze taak niet omdat iemand anders die vast in dienst zit dat allemaal van te voren regelt met plakken enzo. Maar die had net een sterfgeval in de familie en was ons dat vergeten te zeggen. Kan gebeuren maar ik weet nu wel hoe het moet. Wij moeten puur alleen projecteren...! Springers is wel irritant, dat gebeurde bij mijn tweede projectie...

Wat ik dus wilde zeggen is dat Nederland een traditie kent van ''artiestiek verantwoorde'' films. Ik weet niet waarom je twee keer het budget noemt eigenlijk. Leone gebruikt close-ups ook heel anders. Kortom dit heeft er allemaal weinig mee te maken.

Er was enkel een hoofdlijn en twee karakters met bepaalde eigenschappen die van tevoren werden ingevuld, waarnaast verder alles werd geimproviseerd. De hele film gaat over hoe die man en vrouw allerlei fouten maken, niet goed met elkaar kunnen communiceren... Met die focus van de camera op 1 persoon in zo'n gesprek openbaar je al die emoties heel mooi. Overduidelijk een filmhuisfilm, met een experimentele randje.

Over het monteren en projecten begrijp ik nu. Bij mij zijn er ook maar enkele die de films monteren/demonteren. Is ook niet bepaald het meest fijne werk of je nu al ervaren bent of niet.

Beetje tegenvallend.

Ten eerste hou ik niet zo van extreme close-ups, en zeker niet als ik de nekharen van een "volgevreten klootzak" kan tellen.
In eerste instantie vond ik het begin van een gesprek erg leuk gefilmd. Eerst op afstand, onverstaanbaar met het geroezemoes van het restaurant op de achtergrond, en later ingezoomd op de hoofdpersonen, waardoor vanaf dat moment het gesprek te volgen was.

Na een aantal gesprekken had ik zoiets van: "Ja, ken ik het wel, ik heb het wel gezien hoor, Meike de Jong"
Toch was er afwisseling; elk gesprek werd in een ander restaurant of café gevoerd.

Het grote pluspunt van deze film waren de geweldige acteerprestaties. Het kwam zo naturel over, en ik hoorde dat er zelfs geïmproviseerd is tijdens het filmen, en dat is te merken. De irritatie en spanning was duidelijk op de gezichten af te lezen.

De kracht van de stilte en "de verzoening" tussen de man en de vrouw, en het begin van een verzoening tussen moeder en zoon, waren een mooi einde.

Kan iemand mij uitleggen waarom de dvd rond de 20 euro!! moet kosten.

Dat vind ik ook wat aan de hoge kant, gewoon een klein jaartje wachten dan is die voor een tientje te koop (meestal het geval na een tijdje).

Is het nou moeilijk om je zo te uiten.

Vraag je dat nu aan mij?

In dat geval was het niet zo moeilijk omdat Roos haar ex-man een paar keer zo noemde.

Heb de film nog niet gezien.

Sorry.

Artistiek en hoogstaand, ik weet het niet.

Voor mij is het een langdradige saaie film met slecht camerawerk. Maar misschien een alternatief voor een avondje mens-erger-je-niet.

Verklaar je nader met het slechte camerawerk?

Het is meerdere malen aangehaald "extreme close ups".

Ik ben geen film-expert maar een eindgebruiker en als zodanig vind ik het bijzonder storend. Het kijkt gewoon niet prettig.

geweldige film zeg! weer eens een film met goed acteer werk. perfecte dialogen met goede acteurs. ben zeer blij dat ik weer eens een kwaliteids film heb gezien uit NL. gisteren zomerhitte gezien... nou dan snap je wel waarom ik nu blij ben! het kan dus nog in nederland! daarom een 4.5!

Tussenstand is een typische acteursfilm. Ongelooflijk, wat improviseren die mensen er op los! Snel en accuraat gaat het van de enige dialoog in de andere. Veel meer als een paar stoelen in een restaurant is hierbij niet nodig. Voor het zelfde geld (nou ja, ietsje meer dan) zit je in een toneelzaal naar deze twee ruziemakende ex-echtgenoten te kijken. Maar toch moet gezegd worden dat het allemaal erg klopt in deze kunstoefening. Wat een prachtige vrouw is Elsie de Brauw eigenlijk ! En wat kan Marcel Musters schitterend huilen! Ik heb mee zitten janken. Dat gebeurt me echt niet zo vaak (meer).

Ik ben misschien niet duidelijk geweest maar het is bedoeld als compliment. Ik vond de cameravoering juist fascinerend omdat het zo levensecht in beeld kwam en daarom het verschil tussen toneel en film zo klein kon zijn. In mijn volgende commentaren zal ik proberen wat meer duidelijkheid te scheppen.

OK bij deze helemaal helder! Het was me al wel duidelijk geworden dat je over de film enthousiast was. Het is ook misschien wel meer mijn persoonlijke stokpaard dat ik de gewaagde cameravoering keuze van Mijke de Jong zo ongelofelijk geslaagd vind. Kan er niet vaak genoeg de loftrompet over steken!

Soort van experimentele film, waarvan ik steeds het gevoel had, waar gaat het over. Nou, nergens dus. Afschuwelijk camerawerk, geen verhaal, geen geacteer, geen drama. Zelden heb ik het gevoel gehad dat ik naar een overbodige film zit te kijken dan hier.

Verklaar je nader .