No Country for Old Men (2007)

Ik hield van de tragische sfeer. Bardem is natuurlijk geniaal. Toch schort er iets aan die film, waardoor ik hem niet direct opnieuw zou bekijken. Ik vond het niet zo sterk, wel degelijk.

"There are no clean getaways", aldus de tagline van deze film.

En dat is precies wat deze film niet bevat. Er is geen ontkomen aan. Het kwaad is op jacht en je kunt rennen, je kunt je verstoppen, je kunt schreeuwen, huilen, vechten of wat dan ook. Maar je kunt er niet aan ontkomen. Het kwaad laat zich niet stoppen. Door niets of niemand! Dat is de belangrijkste boodschap van deze film; met gemak een van de beste films die de Coens ooit gemaakt hebben.

Ik had natuurlijk hoge verwachtingen en ze werden allemaal ingelost. Want wat een geweldig meesterwerk is dit! Het niveau van Fargo (de Coenfilm waar deze het meest mee te vergelijken valt) wordt met gemak gehaald en wellicht zelfs overtroffen! Het bevat niet alleen alle elementen die ik op zijn minst van een Coenfilm verwacht (unieke personages, sterke dialogen, gevatte humor, briljant gebruik van locatie, een uitstekende sfeer), maar deze film bevat zelfs meer. Voor het eerst in een Coenfilm vinden we namelijk echt drama. En er is zelfs een boodchap en een centraal thema die prachtig uitgewerkt worden. Niet dat ik deze film minder gevonden zou hebben zonder boodschap, wellicht komt het ook gewoon voort uit het boek, maar het toont toch weer een nieuwe veelzijdigheid van de Coens. Daarbij moraliseren ze niet wat natuurlijk fijn is.

Deze film bevat hoogtepunt na hoogtepunt en bevat zoveel briljante momenten dat het gewoon niet na te vertellen is. En waarom zou ik het proberen hier te vertellen als je de film zelf kunt gaan zien (wat iedereen gewoon verplicht is natuurlijk)! Mijn favoriete scène was in ieder geval die met Chigurh en die man van het tankstation. Ik ga die scène hier aan niemand verklappen, maar een muntje speelt erin de hoofdrol.

Chigurh behoort overigens tot de beste Coenpersonages ooit. En niet alleen dat: hij hoort ook minimaal in de lijst van 5 grootste filmpsychopaten ooit. Misschien zelfs bovenaan. Wat een ongeloofelijke engerd is het. Wie had dat van Javier Bardem gedacht? Hij zet een personage neer dat zo gemeen is, zo slecht dat we niet het kleinste beetje goedheid kunnen bespeuren in hem. Hij is de belichaming van het niet te stoppen kwaad in deze film. Elke keer als hij weer in een scène te voorschijn komt kun je je hart weer vast houden. En dat lukt eigenlijk maar weinig filmschurken op deze manier. Sterk ook dat ze hem niet dood laten gaan. Het kwaad gaat door. Sommigen zien als boodschap van de film blijkbaar dat deze tijden kwaadaardiger zijn dan voorgaande tijden. Ik niet (en Tom Bell wordt er zelfs op gewezen dat dit niet het geval is). De film gaat over het kwaad dat er altijd al was en er altijd zal zijn. Daarom sterft Chigurh aan het einde niet. Het kwaad roei je nu eenmaal niet uit. Ook al zouden we dat willen. Wel grappig dat de Coens ons door het auto-ongeluk laten denken dat het voorbij was. YEAH, RIGHT!

Dit zorgt er al met al voor dat dit met afstand de duisterste Coenfilm is. En dan de humor. Nee die ontbreekt niet, maar is zwartgalliger dan alle grappen uit voorgaande Coenfilms (die lang niet altijd zwart waren) bij elkaar. Maar het werkt: ik heb een aantal keer flink moeten lachen. Fantastisch ook die zingende Mexicanen als Moss op straat ligt te bloeden

En dan het einde. Ja het is een anticlimax, maar wel een geniale anticlimax. Het is misschien wat onbevredigend, maar een ander einde had ik eveneens niet willen zien. Het hoort gewoon bij deze film, bij dit verhaal en bij deze visie. Als deze film heroïek of zelfs een happy end getoond zou hebben zou de film thematisch compleet ingestort zijn. Daarbij speelt Tommy Lee Jones erg sterk in deze laatste scènes.

Ik ben dus diep onder de indruk van deze film. En ik was niet de enige in de bioscoopzaal. Hoe vaak komt het voor dat je merkt dat de hele zaal hetzelfde voelt als jij? Dat ze allemaal lachen op de juiste momenten en dat je merkt dat ze op spannende momenten allemaal hun adem inhouden (en als ze moeten hoesten gaat dat extra voorzichtig; stel je voor dat de moordenaar uit de film je hoort)? Dat zijn toch geweldige bioscoopervaringen!

5 sterren, Friendo! Een Coencomeback van jewelste. Meer, veel meer, van dit soort films graag!

Ik kan momenteel maar één film bedenken die je als kijker zo bij de keel grijpt: Requiem for a Dream. Echter, in hun zwartgalligheid zijn beide films toch tegenpolen: bij Requiem wordt je meegezogen in de ervaring van de hoofdpersonen terwijl de camera bij No Country for Old Men op gepaste afstand blijft.

De film is als Sugar: een monster dat door de bioscoopzaal heen wandelt, maar bij iedere stap er voor zorgt dat geen steentje onberoerd blijft. Er zijn maar weinig recente films die spanning zo goed weten op te bouwen, met name door één vraag die telkens weer gesteld wordt: is het willekeur?

"Call it." Sugar doet alsof het willekeur is. Hij komt die mensen nou eenmaal tegen. Het muntje valt nou eenmaal zo. Hij legt het bij de ander: ik had beloofd jou te vermoorden. Is "Het Kwaad" iets onpersoonlijks, iets dat je nou eenmaal overkomt? Er is 50% kans dat je niks overkomt en toch voelt het voor de sherrif aan alsof hij erdoor omgeven wordt. Misschien is het wel als het opgooien van een muntje, maar dan wel eentje met drie kanten, waarvan maar ééntje een positieve uitkomst voor je in petto heeft.

Ik ben net terug van de cinema... en ik wou toch nog snel iets schrijven nu film nog vers in het geheugen zit.

Het acteerwerk was goed tot zeer goed. De acteurs deden perfect wat ze moesten doen en bleven sterk in karakter. Spijtig genoeg was het script (op een paar sterke dialogen na) maar povertjes. Met een cast als deze mocht je de personen in kwestie wel wat meer op de proef stellen.

Sfeer in de film was goed, het gebrek aan een leuk deuntje stoorde me naar het einde toe een beetje. Vooral omdat de film in een sleur komt te zitten, en vragen die je hebt onbeantwoord laten.

Mensen die de soundtrack gaan kopen, zullen bij deze dus ook een beetje teleurgesteld zijn.

Eigenlijk draait de film meer om de wereld van geweldenaars, geldverslaafden en de frustraties die er bij mensen heersen omtrent dit onderwerp.

Al bij al geen slechte film. Maar na zoveel "geweldige" recenties te hebben gelezen. Hoe goed deze film wel niet was, hoe geweldig, hoe sterk, hoe anders... Mijn excuses jongens maar dit is zijn de jaren 2000. Gooi u James Dean Collectie weg, smijt u oude james bond films weg, verbrand u "happy days" collectie... stop living in the past, er is heus wel wat beter op de markt te vinden als dit.

Deze film verklaart ook veel waarom er in besprekingen veel terug gekeken wordt naar pareltjes als "fargo", "O brother where are thou" en "the big lebowski".

Nogal een geluk dat deze heren zo een palmares hebben... zonder deze namen kon men deze prent niet eens hypen. Want zoveel is er niet te zien.

Toen de film gedaan was dacht ik tevens: "meest duffe film sinds lang". Mensen die wat eerlijk zijn zullen zich hier wel in kunnen terug vinden.

Het is als een kersentaart, met veel slagroom, luchtige cake en geen kersen.

Het ziet er mooi uit, je gaat het lekker vinden, maar als het vult niet.

Het is Chigurh

Of schreef je zijn naam expres zo?

Toen ik de film uitkwam dacht ik: "meest indrukwekkende film sinds lang". En dan ben ik gewoon heel eerlijk.

Ik kan me ook niet voorstellen dat jet script maar matig vond. Niet alleen waren de dialogen van het hoogst haalbare niveau, ook het hele verhaalverloop en de structuur is briljant.

Er zaten niet veel dialogen in NCfOM, maar als ze er waren, waren ze idd van een hoog niveau..

Kan me zo snel niets beters bedenken van pak 'm beet de laatste 2 jaar!

Beter dan Fargo

.... that's just your opinion man!



Kom uit u grot jongen.
Het is niet omdat het Bioscoop gehalte de laatste 2 jaar achteruit is gegaan, dat je een betere prent die toevallig eens uitkomt opeens moet loven. De markt is namelijk wat groter als de laatste 2 jaar. Je zal echt wel dingen vinden die hiermee competatief zijn.


Over smaak valt niet echt te twisten ntrlk.
Maar als het palmares van deze mensen wat minder gelauwereerd zou geweest zijn. Denk ik dat meer mensen mijn mening zouden delen.

Het dubbeltje dat valt is bvb al niks nieuw, 2-face uit de batman reeks gebruikt het al jaren.
Kwaad dat gewoon rond wandelt op de aarde, en in het wilde weg mensen afmaakt om persoonlijk voordeel. Of gewoon om hun eigen ziek plezier... dat is zowat het thema van elke slasher. Het enige verschil met deze film en een cheap slasher verhaal is dat er wat meer tijd is gestoken in dialogen, en dat er een inteligent mens aan de schrijftafel zat.
1 van de hoofdpersonage is wel slim genoeg om allerlei truuks te bedenken om te overleven, maar niet slim genoeg om NIET terug te keren naar het plaats van het onheil (dat vond ik nergens opslaan trouwens).
En de manier waarop die vent wordt uitgeschreven was nu ook maar belabberd. Dat wordt gevolgd door wat "filosofisch gepraat". En een auto-ongeval dat uit het niets opduikt en waar eigenlijk niet zoveel mee wordt gedaan.
Lol, en hoe mooi je het ook mag verpakken, dat einde is gewoon een anticlimax. "en wat voor 1" lol

Ja het dubbeltje is al eerder gebruikt, maar in autos rijden is ook al eerder gebruikt, mag dat ook niet meer gebruikt worden dan?

Moet elke film 100% vernieuwend zijn?

Als hij maar goed uitgewerkt word, en dat word het in deze film zeker.

Ik zie in jouw lijst anders ook niet veel films van na 2005 in de categorie 4* en hoger.

Het argument van de zogenaamde "hype" vind ik het grootste kulargument ooit.

Inderdaad is het uitgangspunt van NCFOM niet zoveel anders dan van veel B-films. Het gaat er echter om wat er mee gedaan wordt, dat levert nu juist deze geniale film op. Het einde is gewoonweg briljant maar daar heb ik mijn mening al uitgebreid over gegeven.

Eventjes wat dingetjes. Mij maakt het niet zoveel uit of je het goed vind of niet, maar op deze zaken wil ik toch eventjes reageren.

Ik citeer: "I'm fixin' to do something dumber than hell, but I'm going anyways." Hij weet dat het stom is, maar wil die man niet achterlaten. Stom, ik weet het, maar toch ook niet onbegrijpelijk? Iemand achterlaten om te creperen is nou niet iets dat makkelijk te verteren is, ook niet voor zo'n stoere jongen als hij.


Was het niet zo dat de andere bestuurder door rood reed terwijl Sugar gewoon netjes door groen reed? Nu is het misschien een beetje filosofisch, maar ik vond het mooi passen bij de vraag in hoeverre dat het lijden willekeur is. Net zei de vrouw van Llewlyn dat het gewoon de beslissing was van Sugar en je zou hem toch wel als "Het Kwaad" kunnen zien. Maar hier krijgt hij een auto ongeluk terwijl hij alles goed doet, soms heb je nou eenmaal echt pech. Vond het een leuk zijspoor.


Och, dat is ook zo. Maar toen ik er over na ging denken vond ik het toch heel mooi, vooral omdat het je emotioneel wel raakt en dat moedeloze gevoel op het einde rechtvaardigt. Ik vind wel dat het laatste stuk qua ritme niet zo lekker is als de rest, alhoewel elke scène op zich wel weer fantastisch gefilmd is. Het is een gigantische climax, juist omdat het zo'n anticlimax is (volgens mij zal er wel meer dan één persoon hun wenkbrauwen fronsen bij het lezen van deze zin). Ik vond het mooi in ieder geval.

Volgens mij was 90% van de zaal zijn wenkbrouwen aan het fronzen bij het einde van de film.

Ik had overigens een comleet volle zaal verwacht op de 2e dag, waarom bij National Treasure wel en bij deze niet...

Ik was met 5 andere en iedereen had het einde niet meer echt gevolgt.
Niemand van ons wist nou wat er op het laatst gezegd werd.

Dus als ik en al die andere hoogstemmers deze film zo hoog beoordelen alleen omdat de Coens hem gemaakt hebben, waarom is het gemiddelde van Intolerable Cruelty en vooral The Ladykillers dan zo laag?

En dat is natuurlijk een belangrijk verschil. Het is geen B-film geworden omdat de schrijvers en hier dus tevens de regisseurs zoveel talent hebben dat ze een simpel verhaal tot iets extra's weten te schrijven. Als dat al niet genoeg is dan vrees ik dat je niet veel films meer leuk zult gaan vinden.

Wat een waardeloze film! Tommy Lee Jones speelt een uitgebluste agent die alleen maar een beetje toekijkt. Ga deze film niet in de Bios kijken!! zonde van je geld, ik kan het weten:S, want ik ben er gister geweest:S

Ga deze film zeker wel kijken in de Bios, potverdekke wat is dit een meesterwerkje...

Goh, alleen omdat TL Jones een uitgebluste agent speelt die alleen maar toekijkt is het meteen een waardeloze film?

Tja, net de film gezien. Genoeg spannende momenten, zelfs wat humor in de teksten, een super griezel in 1 van de hoofdrollen, en dan het einde: voor mij toch een anti climax! Begrijp me goed, hou best van een open eind, maar dit............. !

Wel wil ik nog kwijt, er was weinig achtergrond muziek, de beelden zeiden genoeg, dat is het sterke van de film.

Kan mijn vingers moeilijk op de zere plek(ken) leggen, maar toch kwam deze film mijn verwachtingen niet helemaal na. Ik vond het ook al soms wat lang lijken te duren, alhoewel dat eigenlijk allemaal wel meeviel. Het verhaal was simpel, maar dat deerde niet. Het zag er prachtig uit, maar het verblufte me niet enorm. Humor was er ook, maar zeker minder dan in andere Coen films. Ik denk dat dat was wat ik vooral miste. Humor zat wel in de dialogen, als je goed oplette, maar niet zozeer in de types. Voor sommigen misschien fijn en de definitieve ontplooing van de Coens, ofzo, maar voor mij toch jammer; ik wilde graag een William M Macy zien, en dan geen ripoff, maar iemand die e dat gevoel bezorgd. Komisch, medelijden opwekkend, oliedom, ergerlijk - simpelweg alles in één. Hier waren veel eenzijdige karakters, ik liep voor vrijwel niemand ook maar een beetje warm. Op zich niet hinderlijk, maar het zorgde ervoor dat het geheel als kijkervaring langer leek dan het was en zwaarder op de maag viel dan nodig.

Begrijp het als anderen hier weinig mee kunnen; het is immers puur persoonlijke kritiek. Op de film had ik zelf weinig aan te merken. Toch miste ik, zoals ik al zei, wat.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit weer een heerlijke film vind. Deed mij een beetje denken aan Once upon a time in the west. Dan heb ik het niet over het verhaal, maar over het tempo van de film. Over het einde van de film valt te twisten. Was de film afgelopen na het ongeluk van Chigurh, dan zou dat minder verwarring hebben veroorzaakt. Het einde is zoals het is, en dat is ook een van de onderdelen wat deze film zo goed maakt. Eens geen Hollywood einde die de kijkers ziet als dom vee, en het hele plot nog eens in kindertaal gaat uitleggen aan het eind van de film, of een van de hoofdrol spelers die tijdens de sterfscene het hele verhaal in kindertaal nog eens over doet.
Al met al een dikke aanrader voor wie van volwassen cinema houdt.

Mijn verwachtingen waren hoog en net niet waar gemaakt.
Dit betekent geen slechte film, nog steeds 4 sterren, dus ik legde deze keer de lat erg hoog.

No country for old men kabbelt twee uurtjes op ongeveer het zelfde niveau door en is dan afgelopen.
Voor mij een totaal geen verrassend einde: de scene waar de ex-sherif met zijn vrouw praat aan de eettafel deed me direkt denken aan de slotscene van Fargo. Dat Badrem's peronage er aardig vanaf komt is bijna logish. Ik kan me geen heldhaftige showdown tussen goed en kwaad voorstellen.

En wat nou open eind? Alle spelers van het spel zijn dood, overwonnen door het kwaad en de uitgebluste sherif die vrijwel de hele film vanaf de zijlijn meekeek is overal klaar mee. Of is er iemand die hier nog een logish vervolg op verwacht?!

The big Lebowski blijft mijn favoriet!

4 sterren.

Vanavond in de bioscoop gezien, een goede vermakende film..maar een minpunt van mij: Hoe wist Llewelyn Moss dat er 2 miljoen dollar in de koffer zat voordat hij de zender vond

5 auto's een hoop lijken, veel drugs. Tja dan moet er ook wel ergens geld zijn.

Als dat tenminste is wat je bedoelt, want hij kwam er pas veel later achter dat er een zender in zijn koffer zat

Hij bedoelt dat Moss het geld geteld moet hebben om te weten hoeveel er in de koffer zit en daarom dus ook die transmitter gevonden had moeten hebben.

Yeps

Niet noodzakelijk. De transmitter zat verstopt in een pakje geld, dus als hij alleen de pakjes eruit gehaald zou hebben (elk pakje is evenveel geld), zou hij de transmitter niet gevonden hebben.

Owh ja, als ik nu zijn post lees zie ik dat er ook in .

Maar wat mr White zegt alles was 10k, dus dat tellen was zo gedaan, ik vroeg me alleen wel af, dat aangezien hij zon beetje aan alles dacht om weg te komen bij die gast, hij niet naar een zendertje gezocht heeft. Misschien is dat dan weer wel het geval, want de gebroeders Coen lieten wel meer niet zien.

Twee dingen die je niet moet vergeten is dat het zich afspeelt in 1980, en zendertjes toen niet bepaald algemeen bekend waren. Tevens, Moss is niet bepaald de slimste. Hij weet wel zijn weg te vinden en te overleven (denk aan hoe hij de 'ultimo hombre' vond, of de geldkoffer verstopte/terughaalde) maar zijn ervaring in Vietnam speelt hier waarschijnlijk een grotere rol bij dan zijn daadwerkelijke intelligentie.