No Reservations (2007)

Ik vond het een heel aardige film. Niet bijzonder, want je kon het verhaal al uit schrijven toen de personages allemaal waren geintroduceerd, maar het boeide me wel. Ik vind zon rom-kom altijd wel aardig. De film had helaas weinig humor, soms ging het zelfs meer de drama kant op (klein meisje met het leed om dr overleden moeder) maar het irriteerde niet.

En Zeta-Jones is overigens wel een aardig mooie vrouw!

3,5*

Het viel mij een beetje tegen. Ik had wel iets meer romantiek en humor verwacht. Begin komt heel moeizaam op gang, en ja de acteurs konden mij ook niet echt bezig houden. Het idee was leuk, maar het viel uiteindelijk wel tegen.

2,5*

Wat een heerlijke feelgood-movie is dit! No Reservations weet de volledige speelduur enorm te boeien en dat is vooral te danken aan het goede acteerwerk van Zeta-Jones (mooie vrouw!), Eckhart en ook Abigail Breslin (waarschijnlijk velen bekend van Signs en Little Miss Sunshine).

Kate (Zeta-Jones) is een neurotische, gestresste vrouw die werkt als chefkok in een gerenommeerd restaurant. Nadat haar zus sterft bij een tragisch ongeluk, krijgt ze de voogdij over het dochtertje van haar zus, Zoë (Breslin). Dit schopt Kate's leven enorm in de war en als dan ook nog door de eigenaresse van het restaurant een nieuwe souschef wordt aangenomen, heeft Kate het even helemaal gehad.

Wat volgt is een aaneenschakeling van grappige en ontroerende scènes, uiteraard geheel volgens het boekje. Verrassend is de film namelijk helemaal nergens en dat houdt No Reservations dan ook van een hogere score af. Storen doet het verder overigens nergens, want de film is verder vakkundig gemaakt.

Een echte aanrader voor de liefhebbers van romcom's. Ik heb me er in ieder geval uitstekend mee vermaakt. Dikke 3,5 sterren.

"Leuk filmpje om eens te zien." Hiermee wil ik aangeven dat dit zeker geen speciale film is. Erg degelijk maar niet meer dan dat. De cast met uitzondering van Abigail Breslin doet het niet bijzonder maar wel gewoon aardig. Abigail Breslin vond ik namelijk wel bijzonder goed! No reservations bestaat uit een aantal leuke scenes waaronder het safari-diner en een enkele ontroerende zoals Zoe die was weggelopen en bij het graf van haar moeder zat. Verder is het erg cliché en weet je al dat ze naar het graf van haar moeder is weggelopen. Het einde zie je ook al snel aankomen. Echt komisch wordt het nooit maar je houdt er wel een goed gevoel van over.

Het restaurant was trouwens gesloten op zondag? Is dat normaal in de Verenigde Staten?

3,0*

Na lang wachten eindelijk bekeken.

Ik had een luchtige komedie verwacht, maar dan krijg je niet wat je besteld had bij 'No Reservations'. In plaats daarvan krijg je een wel-bekend drama met een romantisch smaakje. Zeta-Jones en Breslin zijn heerlijk vertrouwd en hoewel ik Eckhart alleen van zijn 'The Dark Knight' rol ken, deed hij het niet slecht in de romantische sferen. Maar geen van de drie zijn het dat die de film redden van het cliché concept dat al zo vaak is gemaakt, en niet als laatste nog beter ook. Nee, wat 'No Reservations' leuk maakt zijn de prachtige muziekstukken die op de meest onverwachte momenten de film bedienen en de smaken van al het moois dat op bord langs komt alleen maar beter naar voren brengen.

Het eten ziet er lekker uit, de muziek is sfeervol en dan kan het romantische drama nog best vermakelijk uit de hoek komen.

3.0

No Reservations is een film die niet helemaal weet wat 'ie met zichzelf aan moet: aan de ene kant probeert het een luchtige cracker met wat kruidenboter te zijn, aan de andere kant een zwaar op de maag liggende stamppot van oma en weer aan de andere kant een nét iets te dure maaltijd waar je vriendinnetje je om zal adoreren. Als komedie ontbreekt elke schijn van humor; als dramafilm is het geheel te clichématig, luchtig en weinig aangrijpend; en als romantische film ontbreekt het No Reservations aan een goede chemie en écht bevredigend eind. Wat er overblijft? Slappe hap. Ik zou in ieder geval niet reserveren. (En nu hebben we de meeste woordgrappen wel gehad, denk ik zo.)

2,0*

Leuke acteurs, die Zeta-Jones en Eckhart, maar toch wel een heel voorspelbaar en sentimenteel verhaal.

Ster van de film was voor mij toch wel Abigail Breslin. Hoop dat dit jonge meisje de Hollywoodgekte aan kan, dan voorspel ik een glorieuze acteertoekomst voor haar.

Leuke film, wordt alleen tegen het einde aan wat vervelend. En ik moet toch steeds een beetje aan TwoFace denken als ik Aaron zie.

No Reservations is een luchtige film. Het barst wel van de cliché's en het einde zag ik na een kleine 3 kwartier al aankomen. Toch nog een leuke film, met goed acteerwerk van Catherine Zeta-Jones en Aaron Eckhart (ook het meisje vond ik niet vervelend overkomen). Al met al zeker een aardig vermakelijke en leuke film, maar erg spectaculair is het niet.

3,0*

Eens met Sjoerdow, het grote doel van de film ontbrak een beetje bij mij. Ook deed de film zich epischer voor dan dat het eigenlijk was met die opzwepende muziek altijd.

En de vonken tussen hoofdpersonen worden altijd door middel van lachen, gek doen onder begeleiding van overheersende blije muziekjes geshowd. Iets wat ik altijd erg simpel vind omdat je zo altijd makkelijk een band kan creëren tussen mensen. Heb ik liever inhoudelijke gesprekken waardoor iets duidelijker vond.

Is de film nu slecht? Nee, de cast is best charmant en ook Eckhart is ook zeer charmant en origineel in zijn aanpak met vrouwen. Heb me dus best vermaakt, ondanks dat het niet altijd even origineel was.

Kleine voldoende,

3*

Zoetsappige en bij vlagen flauwe romantische ''komedie'' die in mijn ogen helemaal omzeep geholpen is door dat kleine rot meisje.

zag verder niet raar weg ofzo, dus 2.5 daar voor

Het verhaal leek me erg leuk maar ik vind het allemaal een beetje oppervlakkig neergezet. Op zich kregen Kate en Zoe wel een band met elkaar maar het ging niet echt de diepte in. Het hele verhaal verliep ook netjes binnen de lijntjes waardoor het een saai en voorspelbaar geheel was. Hij kijkt nog steeds best goed weg maar ik had er toch wat meer van verwacht.

Mierenzoet 13 in een dozijn romantisch verhaaltje. De film staat betiteld als een Komedie / Drama maar meer dan een romantische film is het eigenlijk niet. Het verhaal stelt weinig voor en is ook al diverse keren in een iets andere vorm verfilmd. Dus deze film had niets nieuws onder de zon inclusief het cliché einde. De cast redt deze film nog enigszins want Aaron Eckhart vind ik opzicht altijd wel een leuke acteur en Catherine Zeta-Jones doet het vaak ook goed en is natuurlijk ook mooi om naar te kijken. Het rolletje van de talentvolle Abigail Breslin is ook noemenswaardig. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet en bovendien ben je deze film al snel vergeten. Waar ging hij ook alweer over

Leuk romantisch drama met enkele ontroerende momenten. Dit is het soort films waarin Catherine zich duidelijk het best in haar vel voelt. Aaron speelt de charmante ideale schoonzoon waarop iedere vrouw wel verliefd kan worden met zijn tandpastasmile. Leuk ietwat en ietwat voorspelbaar met een happy end. Voor mij net geen 4 maar wel een dikke 3,5 sterren. Een echte vrouwenfilm.

"Alsof je in een emmer behanglijm een boek van Jane Austen leest", zo typeerde Jeremy Clarkson ooit een ritje in een bepaalde auto, en het gaat ook heel goed op voor het kijken van No Reservations. Van kussengevechten tot wijn drinken bij kaarslicht of picknicken in je eigen huis op de klanken van The lion sleeps tonight, het zit allemaal in deze film. Wilt u ooit een college geven over filmclichés, zoek dan niet langer. Dat maakt het nog geen vervelende film overigens, wat deels op het conto kan worden geschreven van Zeta-Jones. Maar, zoals we in Groningen zeggen, het is allemaal een beetje te feel van het goede.

Mierzoet melodrama romkitch(en) gedoe met te veel (maar eigenlijk helemaal niets) om 't lijf. Sowieso heb ik 't niet zo op die wereldwijde verheerlijking van de (meester)kok - doe toch niet zo overdreven met dat eten zeg hé. Zeta-Jones doet me ook al niet veel en Eckhart ken ik nauwelijks en ik herinner me van hem vooral iets in Dark Knight.

Hafijn, de musicale ondersteuning van Glass was dan weer wel dik in orde en die opera's smaakten eveneens naar meer.

Al met al, ga ik deze film niet in mijn geheugen opslaan. Doorspoelen maar.

“Some chefs call them love birds. A romantic dish for that special occasion.”

Sympathieke film. Het is allemaal vlot gefilmd en Zeta-Jones en Eckhart zijn een leuk duo. En veel lekker eten, altijd een plus. Breslin is soms bloedirritant, maar dat is natuurlijk ook haar rol. Het drama komt niet helemaal goed uit de verf, en de scènes met de therapeut hangen er een beetje bij. Maar voor de rest is dit gewoon een prima feel good film met uiteraard een zoetsappig einde.

Goeie film over een chef-kok wiens leven een draai maakt zodra ze voor haar kleine nichtje moet zorgen. Een prima remake die gemakkelijk wegkijkt. Het verhaal kabbelt op een aangename manier voort zonder dat het te sentimenteel wordt en ook zonder grote gebeurtenissen. Een fijne cast en vanwege de mooie muziek van Philip Glass (die het geheel net een extra duwtje geeft), nog net 3,5 sterren.

Een leuke film waar ik echt van heb genoten. Je hoeft er niet over na te denken en je kan gewoon gaan zitten en gewoon lekker kijken zonder te veel te hoeven denken waar de film over gaat en wat er gaat gebeuren.

Het is leuk om te wachten op het einde ook al weet je wat er gaat gebeuren. Omdat het voorspelbaar is, is het denk ik ook wel leuk om de film juist te kijken en er gewoon rustig voor te gaan zitten en niet te veel over na te denken.

Check mij volledige review: Review No Reservations

Redelijk drama over een Chef die met haar perfectionisme worstelt terwijl ze ook onverwacht de voogdij over haar nichtje krijgt. Zeta-Jones zet een aardige rol neer, leuk om te zien hoe haar karakter op kritiek reageert, vol in de tegenaanval. Eckhart doet het ook wel aardig, er is zekere enige chemie, en uiteindelijk is het allemaal best feelgood. Maar diepgaand is het niet, het voelt allemaal iets te standaard aan; de afloop kan je haast uittekenen. Leuk voor een keertje, maar zeker niet de beste film over koken en al helemaal niet een hoogstaand drama 2*.