Biyeolhan Geori (2006)

Erg fijne film, zo halverwege zat ik nog rond de 3.5*/4*, maar de geweldige scènes blijven zich opstapelen. Meerdere zeer spannende scènes, de actiescènes zijn erg goed, keihard en prima in beeld gebracht.

Het was me overigens meteen duidelijk dat Jong-soo ging verschijnen op het eind, maar toen Byung-du neerviel liep er toch een serieuze kippenvel-rilling over mijn rug. Briljante interactie tussen de acteurs en ook erg sterk gefilmd.

Biyeolhan Geori doet nauwelijks onder voor Dalkomhan Insaeng, toch vind ik die nog iets beter, net wat stilistischer en beter gefilmd. De sfeer is in beide films subliem. En inderdaad een aanrader, al zou ik het zelf niet vergelijken met Scarface.

4.5*

Na films als Oldboy en Dalkomhan Insaeng zat de Koreaanse wraakfilm duidelijk in de lift, wat dan weer resulteerde in: A Dirty Carnival. Ondanks zijn zogenaamd meedogenloze karakter leunt het geheel teveel op voorspelbare zijlijnen waarin de hoofdrolspeler ''die meer weg heeft van Pipo de clown'' en zijn broertje afglijden in het criminele circuit. Dit echter tegen de zin van hun moeder in. Altijd goed voor een beetje oponthoud, ware het niet dat Pipo de clown ook nog eens een romance aangaat die stokt.....omdat zijn liefje ook liever heeft dat manlief breekt met al zijn criminele activiteiten. Nog meer oponthoud dus.....

Had vooral het gevoel, leren ze het dan ook nooit! Zit ik te wachten op al die hoeveelheid oponthoud, gegoten in een dramavorm zodat hij menigeen wel bij de kladden gegrepen moet hebben? Kon men niet gewoon een lekkere, onverschrokken wraakfilm maken? Zoals gezegd vond ik de hoofdrolspeler acteren als een veredelde Pipo de clown. Ging totaal geen dreiging van uit. Vooral te wijten aan een verkeerde casting ''alhoewel misschien juist zo bedoeld om aan te geven dat hij toch meer mens dan gangster was''. Die gast die uiteindelijk de boel overnam wist vele malen meer angst in te boezemen.

De actie ziet er gelukkig wel fijn uit, al is het ver verwijderd van het stillistisch superieure Dalkomhan Insaeng. de choreografie tijdens de gevechten had al met al ook gemakkelijk wat beter gekund, ik had nu het gevoel alsof men maar wat deed, alhoewel het op zich wel fijne actie was. Gelukkig redde de verhaallijn tussen de regisseur die een gangsterfilm wilde maken en Pipo de cown nog wel het een en ander, vond dit gegeven best mooi uitgewerkt worden in deze film.

Als dramafilm veel te doorzichtig en beproefd en als misdaadfilm veel te braaf. Desondanks wel een vrij vermakelijke film die niet verveeld en zelfs wat uitblinkende scenes kent: het stoplichtmoment, de bruiloft, de discotheek. Al waren die keren dat men een liedje stond te zingen er wat teveel aan, vooral al vele malen beter en absurder gedaan, het kwam nu over als wat misplaatste Koreaanse humor! 3*

Weer een broertje van Public Enemy, A Bittersweet Life en Mr Socrates. Ook hier in Dirty Carnaval word me der toch weer in geschopt, geslagen, gestoken en geknuppeld.... Precies wat we gewend zijn van de Koreanen.

Vond ook vooral die hoofdrolspeler erg leuk acteren als een losgeslagen hond, zoals de meeste hoofdfiguranten zijn in Koreaanse Misdaadfilms. Dirty Carnaval heeft inderdaad ook wel wat weg van Scarface. De gevechten zagen der weer erg goed uit (vooral die enorme groepsgevechten met knuppels enz) Natuurlijk mag de botte humor en sarcasme ook niet ontbreken. Het einde was ook erg leuk. Ook die opname scenes van die misdaadfilm die de hoofdrol speler wou maken.

Voor de rest weer een zeer geslaagde harde Ko-film. Zeker wel een aanrader voor de fans van de films die ik hierboven heb genoemd.

4,0*

Goede actiefilm.

Toch wel een bruut actiefilmpje. De film heeft hier en daar saaie momenten en voelt wat te opgerekt aan. Maar er zitten een aantal scenes die dat allemaal goed maken. Er zitten meerdere scenes in waarin ze met ijzeren knuppels elkaar te lijf gaan, wat er ontzettend pijnlijk uitziet en de club scène op het einde ziet er erg goed uit. Dus vermaak voor de liefhebber van gangster en misdaad films. Al kan ik niet zeggen dat deze ergens bovenaan hoort te staan. De acteurs zijn allemaal wel goed gecast. De hoofdpersoon speelt perfect een meedogenloze gangster en daarnaast een eersteklas familie man en romanticus. Krijg wel het gevoel dat hij eigenlijk helemaal niet in dat wereldje wil zijn maar hij zit er zover in dat hij er niet meer terug kan. Hebben we wel vaker gezien volgens mij maar hier vind ik het er echt oprecht uit zien.

Of deze film nou echt de gangster spirit heeft waar ze het in deze film over hebben is moeilijk te zeggen. Aan de ene kant wel, maar aan de andere kant weet ik niet of dit nou een realistische weergave is met al die ijzeren knuppels. Ach ja beslis zelf maar.

3.5

Een degelijke misdaadfilm, waar je er bijna niet aan ontkomt om deze te vergelijken met Dalkomhan Insaeng. A Dirty Carnival kan daar echter niet aan tippen, daarvoor is het allemaal niet goed en stijlvol genoeg.

Toch is A Dirty Carnival zeker geen slechte film. De actie die er in zit is mooi en ook lekker hard, op dat gebied zit het dan ook zeker wel goed. De hoofdrolspeler in deze film is echter niet zo goed op dreef. Ik vind hem niet altijd overtuigend spelen en daarnaast is zijn personage ook niet altijd bijster interessant. Op muzikaal gebied is de film ook best apart. De ene keer is de muziek erg goed, terwijl vijf minuten later er juist weer veel mindere muziek voorbijkomt. Ook had er wel wat minder in gezongen mogen worden.

Toch kijkt de film verder wel lekker weg en heeft de film gelukkig ook andere personages die wel cool zijn. Daarnaast heeft de film ondanks de lange speelduur ook niet verveeld en kijkt het best lekker weg. Een makkelijke voldoende dus.

3,0*

Keiharde misdaadfilm die in één adem genoemd mag worden met A Bittersweet Life en Goodfellas. Ondanks de lange speelduur heb ik van iedere minuut genoten!

A Dirty Carnival neemt rustig de tijd om op te bouwen. Het verhaal is niet origineel, maar wel erg sterk neergezet door verschillende overtuigende rollen. Zoals in veel andere maffiafilms draait het om macht en krijg je te maken met de ene intrige na de andere. Gangsters worden op de geniepigste manieren van de kaart geveegd, mooi om te zien is dat altijd. Vooral omdat het met het geweld wel goed zit. Erg agressief, harde klappen en af en toe bloederig. Opvallend dat er weinig gebruik gemaakt wordt van schietwapens.

De film wordt naar een hoger niveau getild door erg goed acteerwerk van verschillende personen. Hoofdpersoon Byung-do is subliem gecast en het verbaasd me dat zijn laatste film alweer uit 2008 komt. Door zijn enorme charisma kan hij erg vriendelijk overkomen, soms zelfs wat verlegen. Maar wanneer de stoppen doorslaan is het echt een beest. Regisseur Min-ho is ook erg goed. Zijn hoofd kwam me bekend voor, maar dit is zijn enige rolletje op zijn cv. Mooi om te zien hoe goed de twee bevriend zijn, maar hun vriendschap in gevaar komt door een fout. Een beetje medelijden met Min-ho kreeg ik wel, vooral door zijn sympathieke lach de hele tijd, maar achteraf gezien had ik hem toch liever het loodje zien leggen. Daarnaast nog wat interessante rollen van onder andere Sang-chul, Hwang en Jong-soo.

De film weet de spanning goed vast te houden, want voor iedereen ligt het gevaar op de loer. Er zitten sowieso een aantal ijzersterke scenes in van knokpartijen en achtervolgingen, hoewel het soms iets te veel van de hak op de tak was. Het ene moment zit je in een achtervolging te voet en het andere moment zit hij in de auto zonder dat je precies weet hoe hij is ontkomen. Het slot in de discotheek was audiovisueel genieten geblazen. Wederom spannend, maar wel een voorspelbaar einde. Toch een klein beetje teleurstellend, want ik had Min-ho toch graag vermoord zien worden en de reactie van Byung-do's vriendin en zus leken me ook wel ontroerend, maar dat word je dus onthouden.

Na I Saw the Devil mijn favoriete Zuid-Koreaanse misdaadfilm! Ha Yu levert een spijkerharde gangsterfilm af die bol staat van de geweldige scenes en geloofwaardige personages. Spanning en sensatie, 140 minuten lang!

Sterke misdaadfilm van Zuid-Koreaanse origine. Het script kent bijna geen zwakke momenten en de acteurs houden je zeer goed bij de les. Zelfs het romantische gedeelte(vaak een zwakte van de Aziaten) wordt goed uitgewerkt. Wat me ook erg opviel was het feit dat die Koreaanse gangsters vaak iets te vieren hebben in clubs waar ze een speciale afgesloten ruimte hebben voor zichzelf. Iets te vieren? Karaoke!! Fantastisch volk toch??

Ernstig goede gangsterfilm. Als je denkt dat het enige goede wapen een pistool is zit je er goed naast, hier meppen ze elkaar namelijk helemaal verrot met stokken, honkbalknuppels, planken en ander slaghout. Één van de veste hand to hand combat scènes waarin een hoop Koreanen elkaar helemaal kapot meppen en steken. Daarbij is het gangsterverhaaltje van niveau Scorcese en zitten er een aantal erg spannende scènes in, het zag er cool uit en de soundtrack was ook van hoog niveau (zelfs Alan Parson Project op 't einde was een succes).

dikke 4*/4,5*

Keiharde maffiafilm à la Scarface en Dalkomhan Insaeng.

De film kent enkele harde vechtscènes gepaard met een goed verhaal en een toch wel verrassend einde. Hier en daar misschien net iets te langdradig, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt.

Ook leuk is de botte humor.

Al met al een zeer onderhoudende film, 4,0 sterren.

Kogelvrij en krakkemikkig. Dat eerste is geen probleem, dat laatste wel. Visueel een opvallend fletse film. Weinig dat echt in het oog springt, pas op het einde fleurt het allemaal nog een beetje op. De soundtrack valt wel op, maar dan in negatieve zin. Truttig, storend aanwezig en wanneer het los gaat zelfs een aantal keer belegen. Qua sfeer valt er dus niet veel te halen, verhalenderwijs is het allemaal ook geen pretje. Film loopt voor geen meter door rigoureus geswitch tussen misdaad en drama.

Voor wat betreft de criminele carrière van Byung-doo heeft het een aantal pieken, maar vaak meteen na zo'n moment wordt er weer verder geprutst aan de relaties met z'n vriendin en familie. Waar het dan eens goed en dan eens slecht gaat, zonder dat er verder veel lijn in te ontdekken valt. Het is er gewoon en dat is dat. Een gebrek aan flow dat zich wreekt wanneer Min-ho's film een rol gaat spelen. Dat ziet iedereen natuurlijk aankomen, maar op deze manier is het vooral een potsierlijk gebeuren.

De hoofdrol heeft ook niet echt de uitstraling om dit over de streep te trekken, al zijn zijn agressieve uitspattingen wel de moeite waard. De massale kloppartij ergens in het begin is lekker hectisch en zo heeft het nog wel wat redelijk harde confrontaties met buizen, knuppels en sashimi messen. Dat redt de film nog enigszins, maar verder blijft het hangen bij een bleke rise & fall die hortend en stotend richting z'n eind strompelt. Die mag er, zeker vergeleken met het voorgaande, dan nog wel zijn.

Aardig.

Leukste aan de film zijn de realistisch ogende knokpartijen, en hoe deze in beeld worden gebracht. Zeker in het begin is het totale mayhem, kwam goed over! Alles er om heen is een stuk minder. Verhaaltechnisch en qua personages is het allemaal niet zo bijzonder, en 140 minuten is wat aan de lange kant. Met name het middenstuk blijft te lang aanslepen, en de romance hangt er wat plichtmatig bij. Ook visueel is het (buiten de vechtscenes) te saai.

3*

Redelijke knuppel-film. Tenminste het eerste deel blijft overeind dankzij een paar goede knok- en knuppel-scenes, daar tussendoor wil de film niet echt los komen en audiovisueel blijft het ook wat op de vlakte. Er is een vrij realistische insteek (wat indirect ook blijkt uit de 'interviews' met Byung-du) maar het had toch wel wat meer pit mogen hebben.

Zo vind ik de hoofdpersoon bijvoorbeeld ook niet echt denderend maar ongeveer het laatste halfuur wordt het een stuk beter en het einde is zelfs verrassend - althans ik zag het niet aankomen - waardoor je alsnog een tevreden gevoel overhoudt.

PS die zing/karaoke-scenes

Beetje chaotische film dat wel....maar dat komt wel vaker voor uit azië.

Goed acteerwerk en toffe en harde scenes komen op het scherm voorbij.....ja ik heb me er zeer mee vermaakt.

Aanrader

Gelikte gangsterfilm naar beproefd Koreaans recept. Dat betekent: veel exorbitant geweld tussen mannen, die hoe vaak ze ook in elkaar geslagen en/of geschopt worden, toch telkens weer strak in het pak opstaan en vrolijk verder gaan waar ze een moment eerder gebleven waren. Ze houden er ook geen zichtbare sporen o.i.d. aan over, want die zijn binnen een dag of wat alweer verdwenen. Zo nep. Volstrekt ridicule onzin allemaal.

Het romantische subplotje is er aan de haren bijgesleept, want het heeft geen enkele functie binnen de film. Op de spaarzame momenten dat hij aan acteren toekomt, doet In-sung Jo het lang niet slecht. Zijn liefje Bo-young Lee is enkel voor de versiering van de partij.

Niet heel slecht, maar een stuk minder dan het gemiddelde op de site doet vermoeden. Gelikte film die tussen de actiescenes maar niet echt wil boeien. . De tegenstelling tussen het gewone leven en de misdaad zag ik vaker en beter. En de schubplotjes (de romance en de film) zijn beide obligaat en niet erg interessant. Mooi oogt de film eigenlijk ook niet echt. Had hier meer van gehoopt. Te nikserig en zeker een half uur te lang.