The Beach (2000)

Aardig avonturenfilmpje.

Eerste uur van de film is makkelijk 4* waard. Heerlijke muziek (typisch Boyle), een fijn sfeertje en bij vlagen erg mooie natuurbeelden. Om bij weg te dromen vaak, al geef ik toe dat ik daar nou eenmaal een zwak voor heb.

Alleen jammer van het tweede gedeelte. De keuze om van Di Caprio's personage halverwege opeens een soort ontspoorde rambo te maken was gewoon vrij stompzinnig en erg ongeloofwaardig uitgewerkt. Ik weet niet wat Boyle precies bezielde, maar hij had het veel beter bij het dromerige, luchtigere sfeertje van het eerste deel kunnen houden wat mij betreft. Een complete ramp wordt het gelukkig ook niet, want er resten nog wel een paar leuke scenés, zoals die gameboy-scene, maar wel jammer dat de film opeens zo'n kant uitging.

Verder wel gewoon een best vermakelijk filmpje dat lekker wegkijkt. Typische 3,0* film en dat is dan ook het cijfer dat ie van mij krijgt.

Heel erg Danny Boyle deze film, in een stijl die hij ook nu nog aanhoudt, met kekke kleurtjes, af en toe leuk gespeel met de camera en een pompende (fijne) soundtrack eronder. Meer style dan substance, op het oog. Nu zit hier in deze The Beach best wat inhoud (daarom noem ik het ook op het oog) maar het blijft wat hangen op de achtergrond. Daarnaast zijn de meeste personen op het eiland volstrekt inwisselbaar en doet DiCaprio wel zijn best, maar krijgt hij ook maar een zwak geschreven personage mee waar weinig mee te doen valt. Op momenten na is de film dus een vrij duffe en vooral oninteressante bedoening die je vooral in het tweede deel wel gaat voelen, ondanks ook daar enkele sterke stukken. 2,5*.

Danny Boyle weet de ziel van het boek 'The Beach' van Alex Garland niet te transporteren naar het witte doek. Afgezien daarvan toch een redelijke film die vooral uitblinkt in schitterende locaties en een puike soundtrack. Ik had zo nu en dan het idee dat ik naar een langgerekte videoclip zat te kijken.

Het boek is beter.

Jammer, had hier meer van verwacht en had ook meer ingezeten. De film begon goed, maar toen het eiland eenmaal bereikt werd, ging het met de film bergafwaarts. En wat er met Leo gebeurde was erg slecht uitgewerkt. Leo zou zijn eigen gekke wereld creëren omdat hij in zijn eentje de wacht moest houden om de ongenodigde gasten te weren... Als ik het goed begrijp?

Muziek was nice en de omgevingsnatuur nog beter. Geen spijt van deze film, want Leo doet het altijd goed bij mij.. Maar ik zou hem niet aanraden. Twijfel nog tussen een 2.5 of 3..

ijzersterke rol van Dicaprio, prachtige filmlocaties, spannend verhaal en mooie muziek. ook nog een beetje een romantische sfeer erin soms.... een aanrader voor iedereen die van avontuur en actie houd.

The Beach is één van de meest originele films sinds lange tijd, zowel op inhoudelijk als op stilistisch vlak. Een aanrader.

Zeer vermakelijk 4 sterren

Één van m'n favoriete films aller tijden; grappig, heftig en ook een beetje zielig tegelijkertijd. Erg vermakelijke film!

Moment dat Moby - Porcelain erin kwam, was ik volledig om. Fan-fucking-tastisch. Boyle valt echt te roemen om z'n geweldige muzieksmaak. Maar in de tweede helft valt de film volledig om..

vandaag opnieuw gezien: alhoewel enigszins gedateerd toch nog steeds goed

Thailand goed kennen helpt wel

Je kon aan deze film wel merken dat Danny Boyle groot fan is van Apocalypse Now. De psychoses, het vertellen van het verhaal van de hoofdrolspeler, de sekte op het eiland. Veel lijkt erop.

Verder wel een vermakelijke film, met natuurlijk weer een leuke rol van Leonardo. Maar ik had er wel iets meer van verwacht. Wat meer mysterie.

3*

Door deze film is Maya bay super populair geworden bij backpackers en gewone toeristen. Ik ben er net na de film geweest toen het nog enigzins te doen was, maar m'n zoon was er afgelopen winter en zei dat het echt massa toerisme is geworden. Het ziet er echt zwart van de mensen. Niet leuk meer. Totdat Thailand het eiland sluit voor onbepaalde tijd net zoals ze ook al met andere eilanden gedaan hebben. Jammer maar ze moeten iets om de natuur te beschermen.

Een aardig filmpje dat op een leuke manier "het exotische" weet uit te beelden. Hoewel het idee blijft hangen en The Beach tot het einde de spanning vast kan houden, neemt Danny Boyle weinig risico in zijn nogal doorsnee filmwerk, kan zijn muziekkeuze wat uit te bocht schieten door zijn obsessie een actueel verhaal anno de millenniumwisseling te vertonen en kunnen de karakters wat leeg overkomen. Wat is Françoise precies buiten de vertoning van een perfect sexy Frans meisje, wie is Etienne buiten de goedzak die er ook niks aan kan doen dat hij boos is op Richard (hun ruzies lijken ook niet helemaal uit te verf te komen - het ene moment staan ze al schreeuwend recht tegenovelkaar, het andere moment spelen ze in het water; terwijl ze elkaar nog geen twee weken kennen)? Andere bijrollen lijken ook weinig indruk achter te laten. Proberen de acteurs überhaupt in de huid van de personages te kruipen of bellichamen ze gewoon bepaalde functies die de regisseur nodig had (stamhoofd, visser, chefkok, boer)? Door dit soort karakteristieke platheid komt alles vooral heel onverwacht. Nergens krijgen we enige diepte van Richard, buiten dat hij wanderlust heeft en verliefd is op Françoise, waardoor een plotselinge omslag naar kluizenaar en sociopaat, om vervolgens weer plotsklaps helder te zijn en het hele kamp het eiland af te leiden, als volslagen willekeurig overkomt. En waarom is Richard verliefd? Wat heeft Richard tot een eeuwige reiziger gemaakt? Verder dan wat cliché praatjes over het concept "reizen" lijkt Richard niet echt te kunnen komen ("...always looking for the new, always looking for the foreign, always looking for - yes I admit - something dangerous". Alsjeblieft, zeg.)

In eerste instantie lijkt het misschien niet helemaal helder wat er mist in de film; alsof het landschap er lag om een logisch en redelijk verhaal in op te bouwen maar de regisseur zijn land niet goed oogstte. Dat wordt stukken duidelijker als blijkt dat het verhaal eigenlijk een boek was. Het boek zelf hoeft niet eens gelezen te worden om te begrijpen dat The Beach daardoor toch soms meer neigt naar een gemiste kans dan een interessant concept.

Ongeloofwaardig, niet boeiend en te veel leunend op Apocalypse now en The Deerhunter. Ik vond er in elk geval weinig aan.

Deze film moet het hebben van de prachtige gekozen locaties en de zeer fijne muziek van topbands als Faithless met het nummer 'Woozy' ( typische lekker Faithless nummer zeg! love it ) en natuurlijk Moby's mooie 'Porcelain' en geeft je echt een gevoel van: 'ja, oh bijna vakantie weer jongens, hebben jullie er ook weer zin in?' Het laat een overweldigend gevoel na als je hem bekeken hebt, dat deed het tenminste bij mij zeker, het is misschien bij sommige stukjes wat té 'blue lagoon' achtig, maar voor de rest kijkt The Beach prima weg als een leuk avontuur, waar ook nog wat spannende stukjes bij zitten, dus al te rustig is ie ook weer niet

“Anywhere you go, desire is desire. The sun cannot bleach it, nor the tide wash it away...”

Het eerste uur van The Beach is zo briljant. Boyle en de acteurs zorgen voor een erg sfeervolle film. De prachtige locaties, de cinematografie, de muziek (geweldig) etc. Het draagt allemaal bij aan een bijna hypnotiserende filmbelevenis. Alsof je zelf de cannabis aan het roken bent, die in overvloed groeit op het schitterende eiland.

DiCaprio, Canet en Ledoyen (prachtige actrice) vormen een leuk trio en hun zoektocht naar een afgelegen eiland is erg vermakelijk. Boyle vind ik altijd wel een erg fijn regisseur die oog heeft voor visueel prachtige scènes maar het verhaal altijd vooropstelt. Het gemeenschapsgevoel komt ook erg goed tot uiting en die onderhuidse spanning is de hele tijd voelbaar. Nadat DiCaprio en Swinton terugkomen van hun uitstapje naar het vaste land, lijkt het wel of alles als een plumpudding in elkaar stort. Het wordt een wat langdradig en saai geheel met een DiCaprio die als een soort van gekke Rambo door de natuur struint. Zijn "ommekeer" op het laatst is helemaal lachwekkend. Eeuwig zonde, want dat eerste uur is prachtige cinema.

Prachtig avontuur in Thailand. Ik geloof dat ik The Beach voor het eerst ergens in 2001 of 2002 gezien heb. Ook toen sprak het idee van een idyllisch eiland in de tropen me ontzettend aan. The Beach werkte heel prikkelend en dat doet het nog steeds. Inmiddels ben ik zelf een keer in Thailand geweest en na deze herziening nog aardig in de buurt ook. Ko Pha Ngan was toen één van de bestemmingen. Na de herziening van vanavond, realiseerde ik me dat het in de buurt is van waar deze film zich afspeelt. Ik zat trouwens wel op een vrij rustig deel van het eiland en het hoofdseizoen was voorbij.

Nogmaals, heerlijk avontuur om te volgen. De film weet continu te boeien. Van de bizarre ontmoeting met Daffy (toffe rol van Robert Carlyle) tot aan de ontdekking van het wonderschone paradijsje en al zijn fantastische bewoners, al had daar wat mij betreft wel iets meer aandacht aan besteed mogen worden. Inmiddels kan ik het slot een stuk beter waarderen. Ik kan me voorstellen dat veel mensen vinden dat de film daar ontspoort. Het is allemaal wat abrupt, maar het zorgt wel voor een goed einde. De link die in de film met Apocalypse Now gelegd wordt, vind ik niet echt passend. De muziek vind ik vreselijk. Zo rond 2000 veel naar Moby (mee)geluisterd, omdat mijn pa die cd mooi vindt. Ik snap alleen niet waarom je die plaat vrijwillig op zou zetten.

Rest me alleen nog te zeggen dat ik twee uur echt genoten heb van het verhaal, de plaatjes en de sfeer. Het is gelukkig niet allemaal pais en vree, ook al zou je dat wel willen. Goede rol ook van Leo. Hij komt wel eens hysterisch over, maar het past goed bij de rol.

Prachtige film

Ik kon er lekker bij wegdromen, mooie vrouwen, een geniale Tilda Swindon, Leo en Boyle die een zeer goede muzieksmaak heeft. De muziek is zonder twijfel het sterkste punt. Het begin is heel sfeervol, helaas boet de film wat aan kracht in door nodeloze wendingen, maar verder gewoon een absoluut pareltje. Het stevende zowaar even af op een 5.0. Zo goed was het begin.

Het begin is leuk, maar op het eiland wordt het een onlogisch rommeltje, waar iedere logica aan ontbreekt. Het lijkt soms meer op een bad trip. Of droomt hij het allemaal ? En behalve de drie hoofdpersonen acteren de anderen nogal amateuristisch. Waar sommigen deze film een hoge waardering voor geven is me een raadsel. Een herinnering aan Thailand of een ander Aziatisch land tijdens een vakantie ? En waar gaat de film eigenlijk over ? Een zoektocht naar het paradijs, dat niet bereikbaar is ? Is dat de boodschap ?

Net gekeken,altijd links laten liggen deze film nu ik hem gezien heb: aardige film meer niet.3 stars

Hij droomt het niet. Tilda Swinton amateuristisch? Ik kreeg toch de koude rillingen van de ijspegel die ze uitbeeldt (en dat arrogante "I may want to have sex with you again"...brrr daar kan je klabanus nog van afvriezen als je niet uitkijkt).

Ik denk dat wat jij noemt inderdaad de boodschap is. Het is veel meer Lord of the Flies dan Apocalypse Now. Ik kon het daarom goed waarderen. Het is geen gladde Di Caprio zwijmelfilm maar een grimmig relaas over de menselijke natuur, die een echt paradijs onmogelijk maakt. Ik vond het ook mooi hoe in het begin de gruwelen van dat massatoerisme worden uitgebeeld.

Iedereen noemt die zeikerige Moby-muziek maar je kunt ook genieten van Orbital. Verder genoeg spanning en tempo, prachtige omgeving...voor mij was het genoeg!

Het was al een hele poos geleden dat ik The beach nog eens zag. The beach werd destijds niet goed gesmaakt door het grote publiek en Leonardi DiCaprio raakte maar niet af van zijn rol van Jack Dawson in Titanic. Een zoveelste rising star was gedoemd om te mislukken in Hollywood, maar gelukkig draaide dit (onder meer door Scorsese) toch anders uit.

The beach heeft wel wat weg van het romantische 'Blue lagoon' met Brooke Shields. Mooie parelwitte stranden, prachtige sterrenhemel, de hemel op aarde en het ultieme geluk gevat op een paar vierkante meter weg van alle drukte en chaos in de verdorven buitenwereld. The beach lijkt een idyllische plek voor avonturiers, is dat ook op een bepaald moment, maar zoals elk verhaal is er ook een tegenkanting. Het eerste uur van de film draait rond de sfeer van dit Utopia. Richard streeft naar zijn ultieme geluk en wenst dingen te doen die een meerwaarde geven aan zijn leven, dingen die hem bijblijven in plaats van de saaie voorspelbare keuzes die de mens keer op keer maakt. De 'veilige' keuze is saai en niet uitdagend.

De andere bewoners worden slechts beperkt uitgewerkt. Sal daarentegen koppelt haar geluk aan de fysieke plaats van het eiland. Ze wil dit dan ook ten alle koste verdedigen. Het opzet van de opduikende problemen (de haaienbeet, het achterlaten van die Zweed, de nieuwkomers en de confrontatie met Richard) doorprikken haar harmonieus denken. De rest van de groep beseft dat het ultieme geluk in en op het eiland geen Utopia is, maar eerder een utopie. Het is niet de plaats waar je je bevindt dat je gelukkig maakt. Geluk begint in de eerste plaats bij jezelf. De setting en insteek van de film zitten dus zeer goed.

Na een goed uur echter draait het allemaal wat in de soep. De metamorfose van Richard, dat computerspel, de Rambo-look, neen. Het past als een tang op een varken en Boyle gaat hier compleet de mist in. Op het absolute einde herstelt de film zich enigszins. De Mobymuziek was destijds wel leuk, nu klonk dat vrij ninethies en dus passé (maar daarop wil ik geen afbreuk doen, is bovendien ook persoonlijk).
Lang in de running voor een 4,0* mede door het concept, maar een degelijke sterke 3,5* volstaat evenzeer.

Dit soort fantasieavonturen is aan mij niet besteed. De beelden van het eiland zelf zijn uiteraard prachtig, maar het "stoere" jongensboekverhaal wist mij geen moment te boeien. Bovendien laat het acteerwerk nogal wat te wensen over, i.h.b. DiCaprio en Swinton.

Waar gaat de film dan over ? Ik lees het bij jou ook niet. En doe niet zo kinderachtig door re zeggen, dat het over smaak gaat. Je bedoelt, dat ik dat niet heb ? Misschien is jouw smaak wel wansmaak.

Als je commentaar wil geven, doe het dan inhoudelijk en niet op deze onvolwassen manier.

mooie beelden, goeie film, goed gespeeld van di Caprio

Met moeite uitgezeten, een film overigens waarvan ik altijd denk dat ik hem niet gezien heb om er halverwege achter te komen dat ik hem al meerdere keren gezien heb maar dat de film en het verhaal voor mij niet het waard is bij te blijven.

De film heeft wel een paar aardige dingen. De natuur is natuurlijk prachtig. LDC is degelijk en Carlyle is natuurlijk weer op zijn best als een malloot. Muziek is ook prima maar toch...dat hele idyllische en avontuurlijke het zal me. Waar gaat het nu eigenlijk over? Ja, ik snap wel wat het idee een beetje is maar het spreekt mij niet aan in ieder geval. Dat hele gedoe ook met dat het strand geheim is toch duiken er iedere keer nieuwe mensen op en ondertussen vormt zich daar een mini samenleving. Mij een beetje te zweverig en vaag.

Danny Boyles beste film. De yolo variant van Apocalypse Now. Schitterende fotografie, geweldige soundtrack en een mooi verhaal dat op heel veel niveau’s iets te vertellen heeft.

Hoe kan dit nog steeds niet op blu ray zijn?

4,5

“The only downer is, everyone's got the same idea. We all travel thousands of miles just to watch TV and check in to somewhere with all the comforts of home, and you gotta ask yourself, what is the point of that?”

Het is nu een paar weken terug dat ik samen met mijn collega naar Gerard Ekdom zaten te luisteren die het nummer ‘Pure Shores’ van de band ‘All Saints’ aan het draaien was toen mijn collega met de tip aan kwam zetten om deze eens te gaan kijken, wel een leuk idee en zeer goede tip!

Dus afgelopen zondag maar aan geslingerd, zonder te weten wat we er van moesten verwachten maar ik heb me ontzettend vermaakt. De jonge DiCaprio die hier nog vrij vel en erg goed weet te acteren en ook ‘Danny Boyle’ die hier een ijzersterke film neer weet te zetten. Het verhaal is niet helemaal hedendaags, en het kleine fantasietintje eraan maakt het leuk. Daarbij de wat gruwelijke scenes er door heen maakt de film spannender en houd je aan het kijken.

Het verhaal was leuk, een jonge DiCaprio die eigenlijk de wereld gaat verkennen en terecht komt ergens in Thailand die kant op. Hij komt hier een mysterieuze man ‘Daffy’ tegen die hem waarschuwt voor een eiland dat vol met wiet ligt. Hij gaat die kant op samen met twee mensen die hij tegen is gekomen en eenmaal aangekomen blijkt het paradijs toch anders dan verwacht. Ze gaan een heel avontuur tegemoet en de spanning word constant opgevoerd.

Nogmaals, erg leuke film die me van het begin tot het einde wist te boeien.

4.0*

Waar ze bij Apocalypse Now steeds dieper de jungle introkken op een militaire missie, trekken zie hier steeds verder weg van de beschaving in om een feestje te bouwen.

Het zijn beide reizen naar een groep mensen die in ‘bevrijd’ (van de burgerlijke moraal) leven.

En wederom een goede Boyle.

Hij is al goed op weg om een regisseur in mijn persoonlijke top 10 te gaan overnemen. Waarschijnlijk voor Spielberg, want per film die ik van hem zie wordt het steeds minder. Boyle had met Trance in ieder geval met 1 film een plekje in mijn persoonlijke favorieten. De laagste score ging voor de rest naar Yesterday, die als enige Boyle tot nu toe een 3,0* kreeg.

The Beach is ook weer eens wat anders dan de algemene Boyle-films. Vooraf vreesde ik dat dit een beetje de Boyle in Hollywood ging worden met DiCaprio zo prominent op de poster. Dat blijft ook wel een acteur waar vroeger veel publiek op afkwam. Maar hier speelt hij een iets andere rol lijkt het.

DiCaprio doet het dus redelijk, maar als hij bang moet zijn, speelt hij erg theatraal. Dat is het nadeel aan DiCaprio. Geweldig acteur, maar soms iets te veel de drang om veel ruimte in te nemen. Dat valt te veel op hier. Voor de rest nog wel degelijke rollen van Carlyle, Ledoyen, Swinton en Canet.

Zoals verwacht visueel weer erg knap. Een aantal super leuke vondstjes, en de omgeving is natuurlijk geweldig op dat eiland. Boyle maakt sterk gebruik van de natuur, en stopt voor de rest, zeker in het tweede deel, nog een aantal truckjes in de film die deze film net boven dat niveau doen uitstijgen.

De film weet alleen niet altijd optimaal te boeien. Soms net iets lastiger om je aandacht erbij te houden, vooral als Boyle voor een langere tijd een iets te regulier pad kiest voor de film. Wanneer de hand van Boyle minder te herkennen is, gaat het fout.

Maar voor de rest wederom een goede Boyle, zoals verwacht. Deze film deed me wel even vrezen, maar ook dit weet Boyle tot een goed einde te brengen. Nog 1 film met minimaal 3,5* en dan maak ik plek in mijn top regisseurs voor hem vrij.