An American Crime (2007)

Mmh.

Verhaal is zeker aangrijpend, zeker aangezien de film redelijk dicht bij de feiten blijft. Al is er uiteindelijk niet echt veel te zien en worden de gruwelijkheden toch vooral op de achtergrond gehouden.

Vond Keener best sterk spelen, Page was wel aardig al heeft ze eigenlijk niet zoveel te doen in deze film.

Toch lijkt de film alleen iets te veel overal een antwoord voor te willen zoeken. Bij alles wat gebeurt wordt toch steeds een aanzet tot goedpraten gegeven. Armoede, druk, medicijnen, onwetendheid ... zal allemaal wel, maar O'Haver had wat mij betreft iets meer partij mogen kiezen.

Verder ook nogal saai en stereotyp uitgewerkt, mag wel wat meer zijn voor een film als dit.

De basis is sterk genoeg om de film te dragen, maar de film zelf stelt eigenlijk niet zoveel voor. Buiten wat bovengemiddelde acteerprestaties is er eigenlijk niks te zien en kan je beter de droge materie er een keertje op nalezen.

2.5*

Hartverscheurend! Wat moet je bezielen om zoiets te doen? Ik raakte helemaal gefrustreerd bij het kijken naar deze film. Wat een verschrikkelijk zieke geesten lopen er rond, bah!

Wat een verschrikkelijk, echt verschrikkelijk verhaal. En heel sterk verfilmd. Zowel Gertrude als dat arme meisje werd heel sterk neergezet ... hele krachtige acteerprestaties.

Tja ... en of het nu echt helemaal klopt met het ware verhaal kan ik niet oordelen. Dat ga ik zeker proberen na te gaan. Maar mijn gevoel voor nu zegt: een krachtige film die ik de komende dagen niet uit mijn hoofd ga krijgen. Wat een tragedie ! Hoe kan je dit een ander mens aandoen. Weerzinwekkend en verschrikkelijk gewoon !

Zelf vond ik de film redelijk.

Overtuigend acteerwerk door Ellen Page, maar de rest vond

ik te Amerikaans. Vooral het script.

Hier door leefde ik niet heel erg mee met de hoofdpersoon.

Damn... Een van de eerste films waar ik de recensie van Onderhond zo zou kunnen overnemen. Dat ik dat nog mee mag maken zeg

Dat het een gruwelijk en aangrijpend verhaal is betekend nog niet dat de film dan automatisch goed zou zijn. Niet dat deze film nu weer het predicaat slecht verdient maar echt verder dan redelijk kom ik niet.

De rol van Keener was best okay, ze speelt toch wel een overtuigende zieke schizofrene geest maar er lijkt inderdaad van alles bijgezocht te worden om het gedrag te verklaren terwijl die Gertrude natuurlijk gewoon geschift was... Er mag gewoon nooit een excuus zijn voor dergelijk gedrag en ik hoef dan ook niet perse uitgebreid verzachtende omstandigheden te zien in zo'n film. Wat mij betreft had het wat scherper mogen worden weggezet.

Ook de eerste film waarin ik me niet stoorde aan Page, alhoewel ze niet zo heel veel te doen krijgt. Normaal speelt ze van die overdreven irritante bijdehante tienerrollen maar nu is haar rol ingetogener en dat beviel me veel beter. Het viel me nu ook pas voor het eerst op dat het best een knap meisje is.

Probleem is eigenlijk dat de film een heftige en gruwelijke geschiedenis, heel braaf, keurig volgens de Hollywoodregeltjes in nog geen 90 minuten afwerkt. jammer, want ik denk dat Sylvia en haar verhaal een betere , meer uitgediepte, meer scherpere en meer gewaagdere film had verdient. Dit was me gewoon te droog en te clean.

2.5*

Niet de topper die ik had verwacht, ik twijfel zelfs of ik het beter vind dan de andere film die op deze gruwelijke gebeurtenissen is gebasseerd: Girl Next Door, The (2007)

Het probleem hier ligt vooral bij het feit dat er teveel uitleg gegeven wordt, het lijkt haast wel alsof ze dat zieke personage, gespeeld door de goede Keener sympathie mee willen geven. Iets wat ik absoluut NIET zoek in een zieke geest als dit, wat dus wel beter in de bovengenoemde film is uitgewerkt.

Voor de rest is het allemaal ook maar wat zoetjes, op de goede cast na viel er eigenlijk weinig te genieten. Ik had helemaal niet het idee dat Page (zwaar) gemarteld werd, i.t.t. the Girl Next door. Daarbij leek Page ook niet eens zo gehavend en had ik ook niet echt het gevoel dat ze langdurig gemarteld werd omdat er weinig rust in de regie zat. Te vaak die nutteloze rechtbankscenes tussendoor waardoor er ook weinig verrassing overblijft.

Al blijft het natuurlijk wel een ziek onderwerp en zijn al die mensen die er echt bij betrokken zijn geweest gewoon mentaal gestoord.

Aardig dramaatje, maar wat mij betreft te braaf/zoet/Hollywood uitgevoerd, wat toch een bepaalde spanningsboog wegneemt bij zo'n zwaar onderwerp.

2,5*

wat een schitterende film was dit zeg.

zeer aangrijpend verhaal (vreselijk dat dit waargebeurd is), prachtig uitgewerkt, fantastisch acteerwerk. ergens hoopte ik dat het verhaal een 'happy ending' zou hebben. vooral toen je sylvia samen met paula weg zag vluchten, wat achteraf nep bleek te zijn. maar helaas...

en weer ellen page die naar mijn mening echt een fantastische actrice is (zowel qua acteer prestaties als looks (ik houd meer van 'lieve' meisjes dan van sexy) (ik zou mezelf er overigens ook niet van willen onthouden te zeggen dat ik deze film tegen ben gekomen door simpelweg alle films van haar in mijn bezit te krijgen en te bekijken (a)))...

Een redelijk drama over een ernstige gebeurtenis.

Want het is natuurlijk niet niks om een onschuldige tiener op te sluiten in je kelder en daar stelselmatig te mishandelen. Toch vond ik het qua mishandelingen nog meevallen, tenminste van wat je te zien krijgt. Het acteerwerk in de film is goed. Keener en vooral Page spelen sterke rollen. Daarnaast schept de film een redelijk goed tijdsbeeld van de jaren zestig.

Toch blijft de film behoorlijk braaf. Ik had nooit het idee, dat Page het niet zou overleven, omdat je dus lang niet alles ziet. De afwisseling tussen heden en verleden vond ik ook niet altijd even goed gedaan en leidde soms juist af. Liever had ik een grote flashback gezien, waarna het uiteindelijk in de rechtbank zou eindigen. Ook was het op de een of andere manier totaal niet spannend, iets wat je wel verwacht bij een film met zo’n heftig onderwerp als deze.

Geen superslechte film, maar het had allemaal wel iets scherper gekund. Daarnaast had ik er verder ook weinig gevoel bij en dat is sowieso al geen goed teken.

2,5*

Gisteren eens bekeken en het was een aangrijpende film. Geen film die je een goed gevoel geeft

Toch wel erg dat die buurtkinderen daar gewoon ook aan meededen

Zeker het bekijken waard

Het werd hier al meermaals gezegd: vergelijkbaar met The Girl Next Door. Films als deze zullen altijd blijven boeien omdat ze over mensen gaan. En de ergste gruweldaden worden nu eenmaal gepleegd door mensen. Het grootste minpunt aan The Girl Next Door was de eenzijdige, karikaturale vertolking van de moederfiguur. Daar is hier geen sprake van, want Catherine Keener legt de nodige subtiliteit in haar personage zodat ze geloofwaardig is. Net daarom boezemt ze ook meer angst in, al blijven de gruweldaden - hoe erg ook - grafisch gezien binnen de perken in vergelijking met The Girl Next Door. Hoewel de gebeurtenissen uiteraard een bepaalde indruk nalaten, is van een echte mokerslag geen sprake. Dat laatste is puur persoonlijk en volgens mij, helaas, te wijten aan afstomping door het zien van te veel filmisch geweld.

Mweh. Ik ken het echte verhaal vrij goed, en ik vind het vooral onbegrijpelijk dat er zo'n vriendelijk ogende en knappe vrouw gecast is als Gertrude. De echte Baniszewski zag eruit als een uitgemergelde tokkieheks, en dat lijkt me nogal veel toevoegen aan de kijkbeleving. Ze is in de film een vrouw die af en toe streng is, maar walgen deed ik niet van haar, laat staan dat er echt dreiging van haar uitging. Een super gemiste kans, die de film echt punten kost.

Ook de rest van de film vond ik vaak te luchtig van toon, met brave kerkscenes, luchtige 60's deuntjes en een hoop kinderen. Het gevoel dat ik krijg als ik over deze gruwelijke zaak lees komt totaal niet overeen met de kijkervaring van deze verfilming. Wellicht valt de andere verfilming over deze zaak (The Girl Next Door) wat meer bij me in de smaak. In ieder geval ben ik totaal niet tevreden met de toon en de stijl van deze film. Wat volwassener, rauwer en enger dat moet gewoon met een verhaal als dit, want nu is het bijna een soort kinderfilm met af en toe een beetje torture. Het gemiddelde hier verbaast me dan ook nogal.

Acteerwerk van Page is aardig, hoewel ik (ook) haar niet bijster geschikt vind voor haar rol.

zeer magere 2,5*

Hoewel ik soms het gevoel had dat het neigde naar een woensdagavond RTL 4 film, bleef het gelukkig iets boven dat niveau. Het acteerwerk was erg goed, met name Keener en Page zijn overtuigend. De gezinsdynamiek (Of juist het ontbreken daarvan, het is maar hoe je het bekijkt) is goed in beeld gebracht. Vanaf het moment dat de twee zusjes komen 'logeren' wacht je eigenlijk tot het van kwaad tot erger gaat.

Hoewel het onderwerp natuurlijk al erg genoeg was, heb ik wel iets gemist. Baniszewski had beter uitgewerkt kunnen worden. Ze leek teveel op een overspannen huismoeder dan op een regelrechte, angstaanjagende psychopaat. Het blijft vooral op de achtergrond. Misschien maar beter, want doordat het zo realistisch aanvoelt waren alle martelingen teveel geweest.

Het verhaal werd goed verteld, maar had de kijker iets meer mee mogen nemen in de afschuw en de angst, door meer focus te leggen op hoe ziek de moeder en de situatie was waarin ze leefden.

Deze film vertelt het misselijkmakend waargebeurde verhaal over de praktijken van Gertrude Baniszewski gedurende de jaren '60. Het is een schrijnend en verbijsterende weergave van een onwaarschijnlijke misdaad. Het verhaal getuigt van een onrustige maar soms sympathieke Gertrude die in werkelijkheid een groter monster was, dan in deze film naar voren komt. Het zou anders wellicht over de top sensatie zijn geweest en het maakt al met al indruk genoeg.

Film die je een keer gezien moet hebben, alleen al omdat je zo'n drama gewoonweg niet kan verzinnen.

Als je een waargebeurd verhaal vertelt, wil je je baseren op feiten. Deze film heeft enkele gruweldaden gepakt en deze overgoten met een sentimenteel en geromantiseerd sausje waardoor je bijna sympathie krijgt voor de dader. Wat dat betreft is de film te braaf.

Wanneer de film op zichzelf zou staan heb je een keurig verhaal, maar als waargebeurd verhaal zitten er teveel foutjes in.

Redelijke verfilming van het waargebeurde verhaal over de moord op Sylvia Likens.

Helaas zijn er wel wat details weggelaten. Bijvoorbeeld dat Jenny (de zus van Sylvia) hun oudere zus Diane had gecontacteerd met het bericht dat ze de politie moest inschakelen, maar helaas nam haar zus dat in eerste instantie niet serieus. Later bedacht zij zich en bracht ze een bezoek aan het huis van Gertrude, maar die weigerde haar binnen te laten waardoor Diane de maatschappelijke dienstverlening inschakelde die ook vervolgens op bezoek zijn gekomen maar er geen noodzaak inzagen om de oproep te vervolgen aangezien Gertrude vertelde dat Sylvia weg was gelopen. Ook Sylvia d'r ontsnappingspoging die bijna gelukt was komt er niet in voor. Nee, dan krijgen we een soort hallucinatie van een gelukte ontsnappingspoging te zien met de hulp van Paula, die alles behalve heeft gedaan...

Nee natuurlijk niet, zeker niet bij zo'n ernstig verhaal als dit. De filmmaker wil toch het verhaal van Gertrude Baniszewski vertellen? Vertel dan dat verhaal en ga geen dingen er bij verzinnen, maar houd je aan de feiten, anders kon die net zo goed zelf een script verzinnen, plus dat kijkers die het echte verhaal niet kennen en dan zo'n verfilming zien, niet beter weten dan dat het zo gegaan is...

Sterke film in die zin dat het leed van Ms Likens vrij goed invoelbaar wordt gemaakt en de rol van Ms Page is dan ook prima. Toch weinig beklijvend door het wat al te standaard neerzetten van het gezin, enerzijds maakt dat hun daden ernstiger omdat bij wijze van spreken iedereen zoiets gruwelijks kan doen denk ook aan de Nazi's befehl ist befehl et cetera. Een beetje meer aandacht voor de psyche van de daders had ik zeker op prijs gesteld. Cinematografisch is de film ook niet bijster interessant.

Ook gebaseerd op waargebeurde feiten.

Ik vond hem niet slecht. de verknipte familievertelling over een zwaar gereformeerd gezin wordt hier wel op een rauwe en meedogenloze manier neergezet. Alles bestaat uit flashbacks die worden verteld in de rechtzaal, wanneer de desbetreffende moeder en dochters voort moeten komen. Ellen Page speelt hier wederom ook weer een ijzersterke rol als het uiteindelijke zwarte schaap.... Ze is daarbij ook een huisgenoot. Het begint bij enkele misverstanden, maar uiteindelijk word de meid het prooi van sadistische, rituele straffen. Deze gaan op den duur zo diep dat de film wel overtuigend genoeg wordt.

Voornamelijk hoe de moeder zich zo in god heeft laten storten waarbij er voor haar niks anders bestaat is ziekelijk. Ook die denkbeeldige ontsnapping van Page en het uiteindelijke climax raakten me diep. Die verklaring van de moeder in de rechtzaal was ronduit eng.

Ja, dit kon me wel bekoren.

4,0*

"Een interpretaie van de zaak Baniszewski..." vermeldt de film in de aanhef.

In het begin vond ik het niet bepaald overtuigend en het is pas bij aanvang van de waanzinnige gruwelheden dat de film u volledig inpalmt.

Ge acht het niet voor mogelijk waarbij ik toch de bedenking had dat Catherine Keener er nu niet bepaald als een monsterachtige vrouw uitziet.

Vanuit de getuigenbank met flashbacks verteld vond ik wel een goede opbouw.

In het slot van de film worden de straffen uitgedeeld. Merkwaardig dat zo'n mens nog even vrijkomt en anderzijds treft de lichtzinnige ouders (ze zagen toch dat het om het geld te doen was) toch ook wel schuld.

Weinig bijzondere recreatie van de bekende Likens-zaak. Lezen over diezelfde zaak is echter een stuk intrigerender, intenser en spannender dan deze film. Het mag wel gezegd dat de dreiging soms goed voelbaar is, maar dit zijn schaarse momenten en die zijn dan al niet eens op de ergste stukken gebaseerd. Page onderneemt een dappere poging en slaagt erin een best geslaagd figuur te staan, maar Keener is totaal ongeloofwaardig als boosdoener. Met grote verbazing zat ik te kijken naar haar trekjes. Het is bijna alsof je naar een kakker kijkt vermomd als arme sloeber. Verder een stuk realistischer opgezet dan de soortgelijke film uit hetzelfde jaartal, maar ik mis het inlevingsvermogen dat ik met de personages had moeten hebben. Ik vond het te braaf en veilig. Niet dat ik expliciet geweld met dit soort films van harte aanmoedig, maar wel een naargeestiger sfeertje dat de boel wat meer op scherp had gezet. Ik had verder vooral het gevoel dat we maar de helft meekregen en dat er veel meer te vertellen is, al vond ik de rechtzaakstukken erg sterk. De bijrollen doen het overigens ook matig, waardoor de film regelmatig eerder tuttig aanvoelt dan dreigend en luguber. Dit schrijf ik allemaal met een respectvolle kijk naar het bronmateriaal, dat uiteraard een schokkende zaak was en veel teweegbracht.