ad
  • 140.071 films
  • 6.707 series
  • 20.329 seizoenen
  • 436.053 acteurs
  • 282.576 gebruikers
  • 8.118.636 stemmen
Avatar
 
banner banner

Fay Grim (2006)

Actie / Thriller | 118 minuten
2,88 13 stemmen

Genre: Actie / Thriller

Speelduur: 118 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten / Duitsland

Geregisseerd door: Hal Hartley

Met onder meer: Parker Posey, Jeff Goldblum en Liam Aiken

IMDb beoordeling: 6,2 (4.112)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 11 september 2006

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Fay Grim

"Featuring the continuing adventures of Henry Fool."

Fay Grim (Parker Posey) is een alleenstaande moeder uit Woodside, Queens, New York, die manisch geobsedeerd is door de opvoeding van haar veertienjarige zoon Ned. Haar man is zeven jaar geleden verdwenen na een vervelend akkefietje waarbij de buurman het leven liet. Maar als een CIA-agent (Jeff Goldblum) het verleden weer wil oprakelen ontstaat er een lastig dilemma.

imageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Olaf K.

Olaf K.

  • 1132 berichten
  • 513 stemmen

Tja, ik moet de critici toch wel een beetje gelijk geven. Speelt het hele ouevre van Hartley op het persoonlijke vlak, Fay Grim begeeft zich op een hellend vlak, want het internationale terrorisme laat zich moeilijk vangen door Hartleys stijl. Het is wellicht onbedoeld toepasselijk dat alle shots in de film scheef zijn. Alle handelsmerken van Hartley zitten erin: toneelmatig acteren, declaratieve teksten die ironiserend werken en - het moet gezegd - Parker Posey doet het goed in die context. In de eerste helft zien we huisvrouw Grim belaagd door de CIA (d'r gevluchte man schijnt nogal belanghebbende bekentenissen te hebben neergepend) en de lappen teksten die we als kijker krijgen voorgeschoteld zijn een behoorlijke zit. Dan kan het nog zo ironisch bedoeld zijn, lappen tekst blijven het. Deel twee is beter en stukken serieuzer, waardoor de film op twee gedachten gaat hinken. En serieus of minder serieus: er valt uiteindelijk bitter weinig te lachen, waardoor de conclusie leidt dat Hartleys stijltje de boel niet altijd weet recht te trekken. De ironie slaat dood, omdat onduidelijk blijft wat nu eigenlijk geïroniseerd wordt. Ambitieus en ook best interessant, maar uiteindelijk veel te warrig. En van de spitsvondigheid van vroeger is weinig meer over. Posey die in een hotel-lobby opgewonden raakt omdat ze steeds gebeld wordt nadat ze per ongeluk haar mobieltje op trilstand in haar slipje heeft laten glijden. Dat heeft zo'n jongen toch niet nodig. Nou, kennelijk wel.


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Olaf K. schreef:

Het is wellicht onbedoeld toepasselijk dat alle shots in de film scheef zijn.

Las het volgende op Wikipedia:

The film was shot almost entirely in Dutch angles, meaning the vast majority of shots are framed diagonally, or "tilted." At the 2007 Sundance Film Festival, Hartley revealed that the two shots in the film's final cut that are not "Dutched" occurred when he and the film crew forgot to tilt the camera.

Maar ik kan helaas nergens op het internet vinden waarom hij dat deed.


avatar van narva77

narva77 (crew films)

  • 11403 berichten
  • 5990 stemmen

Malick schreef:

(quote)

Las het volgende op Wikipedia:

(quote)

Maar ik kan helaas nergens op het internet vinden waarom hij dat deed.

Owh, dus dat is een "Dutch Angle".

Dan moet je zijn film The Book of Life eens kijken, ik werd er helemaal duizelig van!!


avatar van Leo1954

Leo1954

  • 2071 berichten
  • 2224 stemmen

Het verhaal borduurt voort op Henry The Fool. En hoewel nog steeds een bijzondere ervaring, haalde deze film het niet bij die film. Dij schuine hoek, echt een maniertje. Jeff Goldblum vind ik zo ongeveer de mest irritante acteur. Maar ondanks dat een boeiende ervaring.


avatar van beavis

beavis

  • 6495 berichten
  • 11817 stemmen

Twintig jaar geleden was Hal Hartley zo'n beetje mijn favoriete regisseur ooit. Simple Men heeft waarschijnlijk wel een tijdje op één gestaan in mijn persoonlijke top10, later nog ingehaald door Surviving Desire. Zeker tot aan Amateur staan al zijn films wel op mijn netvlies gebrand, de dialogen in het geheugen gegrift, en er was geen enkele andere Amerikaanse indie regisseur die er zelfs maar in de buurt kwam.

Daarna leek er iets te veranderen. Zijn films kwamen niet meer in de bios, kregen slechte reviews, er zaten enkele experimentele werkjes tussen die visueel onaantrekkelijk waren en ook het gevoel voor ritme en taal wat lieten varen voor misschien iets dat meer richting conventioneel acteerwerk ging. Dus ik was geneigd de algemene opinie hier te volgen. Ondanks dat ik Henry Fool geweldig vond, heb ik deze sequel daarom eigenlijk steeds voor me uit geschoven. Met het derde deel in aantocht was het echter tijd om dit jaar, ergens, de connectie met Hal Hartley weer te maken. En nu vraag ik me af waarom ik zolang heb gewacht. Dit is gewoon puur Hartley. De taal, de timing, de dubbelzinnige grappen, de satire, en misschien bovenal het gevoel: het zit hier gewoon nog steeds allemaal op onnavolgbare wijze in én, ik vind het nog steeds geweldig.

Uit de extra's op de DVD valt op te maken dat Hartley en co de film zagen en zien als een soort 'Empire Strikes Back' in de epische saga van Henry Fool. Ik begrijp wat ze daar bedoelen, maar wellicht is het beter nog om te zeggen dat dit een 'Matrix: Reloaded' is. De wereld van Henry Fool wordt namelijk tot een proportie opgeblazen die waarschijnlijk voor veel mensen net een beetje too much is, en wellicht de (in het algemeen) slechte waardering verklaard.

Hartley doet een spionage thriller, werkt dat? Ja natuurlijk, zolang je maar ziet dat hij ook heel erg speelt met de genre conventies. Knap is het eigenlijk dat de film tegelijkertijd een totale parodie is op het genre en toch ook werkt als een zeer spannende film (én onder al die oppervlakte ook gewoon weer een Hal Hartley film is over normale mensen in vreemde situaties). Ook past de 'hero-journey' van Parker Posey van een wat 'frumpy' alleenstaande huisvrouw naar een gothic-chic meesteres in spionage beter bij the Matrix.

Grootste nieuwe naam onder de Hal Hartley acteurs is hier Jeff Goldblum en hij past perfect in zijn wereld. Zijn komische timing is er perfect voor. Ook leuk om Saffron Burrows te zien en, voor fans van Game of Thrones, Sibel Kekilli in een minuscuul maar onmiddellijk herkenbaar rolletje in een Turks hotel.

Denk dat dit wel een film is die nog zal groeien bij me, juist omdat dit een richting is die ik niet zo had verwacht van Hartley en hij toch boven verwachting slaagt. Wat er met Bebe/Olga gebeurt aan het eind miste wat logica en kwam nogal geforceerd over, waardoor ik wat punten moest aftrekken, maar voor de rest eigenlijk toch wel een zeer waardige opvolger van Henry Fool, die volgens alle regels van de sequel die voorganger volledig overtreft in schaal, actie, durf, humor, a-list acteurs enz enz Dat is de humor van Hartley waar ik van houd. Ben zeer benieuwd wat hij met Ned Rifle gaat doen!


avatar van Inland Rabbit

Inland Rabbit

  • 3285 berichten
  • 2159 stemmen

Begint erg goed als een soort satire op onzinnige complottheorietjes en domme politiefillm, maar verslikt zich dan helemaal op het eind als de film het zelf bijna gaat geloven/serieus nemen. Zo eindigt het met een bitter, noodlottig liefdesdrama/aanklacht terrorisme waar ik enigszins schouderopvallend de conclusie van aan zie. Enkele grapjes zijn er nog steeds wel, maar voor mij was er duidelijk een kantelpunt, waarop er naar mijn mening van me verwacht werd het geheel serieus te nemen, zo uit het niets.