Cashback (2006)

Meesterlijke film. Puberale humor en kunstzinnig drama ineen.... en het werkt perfect. Sinds Chasing Amy niet meer zo'n fraaie ode aan de liefde op het scherm gezien.

Vage film met af en toe leuke en bizarre momenten.

2,5 ster

wat voor leeftijdgrens zit hier op??

Goeie film. Alleen ze hadden het beter uit moeten pakken. Verschillende scenés zijn erg slecht geacteerd.

http://www.kijkwijzer.nl/classificaties.php?search=extended&original_title=Cashback&director=&release_year=&productietypen=&genre=&x=0&y=0

hmm niet echt mijn smaak... en heeft iemand enig idee wat die jongen met die capuchon te betekenen heeft?

dankje

Heel toffe, orgineel gemaakte film. Met name het camerawerk is heel artistiek. Heb er van genoten!

Verwacht geen duizelingwekkende actie of diep uitgewerkt waargebeurd verhaal, het is gewoon kijkvoer. Maar wel erg leuk kijkvoer!

Echt een heerlijke film. De openingsscene zorgt ervoor dat je direct in de film zit en het einde zorgt ervoor dat je de film niet kan loslaten. Met een starende blik - en gekluisterd aan het scherm - naar de aftiteling kijken en nog even goed bedenken wat je zonet hebt gezien: Cashback...

Het is al in veel berichten eerder aangegeven, maar Cashback is echt één van de weinige films waar de liefde echt van het scherm spat. Het lijkt allemaal zo echt en je voelt wat de hoofdpersoon ook voelt; liefde, maar ook zeker de pijn. Klasse geacteerd door Sean Biggerstaff die de rol van Ben op zich neemt. Heerlijk hoe je voelt dat hij niet kan slapen en dat je tegelijkertijd ook voelt dat hij niet helemaal wakker is. Emilia Fox is net zoals Biggerstaf klasse bezig. Beide laten de kijker vergeten dat het een film is waar we naar kijken, want het lijkt net of we dromen. Althans, dat had ik dan.

Na de eerste beste grap - met die dikke worst - dacht ik dat het met de humor niet meer goed zou komen, maar niets was minder waar. Heerlijke humor die natuurlijk vooral van die twee gekken moet komen, maar ook die kung-fu gast en de baas van de supermarkt dragen hier een steentje aan bij. Het camerawerk is subliem en weet een paar keer bijzondere shots te creëren. De scenes dat de tijd voor Ben stilstaat is iets waar we allemaal wel eens aan hebben gedacht. Wow, kon ik dat maar.

De muziek is geweldig. De score, de klassieke muziek die we van tijd tot tijd horen, maar als klap op de vuurpijl krijgen we ook nog ''The Power of Love'' te horen van Frankie Goes To Hollywood, helemaal geweldig. En alles bij elkaar, van de levensechte personages, het sublieme camerawerk, geweldige muziek tot de perfecte setting maken een visuele pracht. De eindscene in de sneeuw is dan ook onbeschrijvelijk mooi.

Een film die je laat lachen, laat ontroeren, maar ook vele herkenningspunten voor veel kijkers kent. Een levensecht kunstwerk zoals ze maar weinig gemaakt worden. Ik start op vier en een halve ster, maar dit is een film om vaker te zien en dat ga ik zeker doen.

4,5*

Sometimes love lets you keep the change

Lange tijd geleden dat een film me zo wist te raken als Cashback vanmorgen heeft gedaan. De film wist me ondanks mijn aardig hoge verwachtingen nog steeds compleet te overrompelen. Visueel is de film prachtig, de film straalt één en al sfeer uit, het verhaal wordt voortreffelijk verteld en de film weet nergens ook maar iets te vervelen. Maar boven alles verteld Cashback één van de meest hartverwarmende verhalen die ik tot nu toe in een film ben tegengekomen.

Het is af en toe even wennen, aangezien Cashback een hoop tegenovergestelde zaken in de blender lijkt te gooien. Realiteit en pure fictie, subtiliteit en alles behalve subtiliteit, Garden State en American Pie; alles gaat door elkaar heen. Het heeft mij echter weinig moeite gekost om me vanaf het begin meteen compleet in de film te werpen en volluit te genieten van de prachtige plaatjes en muziek en het schitterende verhaal.

Bravo, Ellis. 5 sterren.

Chainsaw, mag ik je bij je inhaken!

Roerend mee eens!

Jammer dat ik hem heb gemist vorig jaar toen hij kennelijk ook op het grote scherm te zien was!

Wat ik aan de ene kant wel jammer vind is dat ze de korte film, (waarvoor Ellis de oscar nominatie kreeg) niet op de DVD hebben gezet.

Aan de andere kant, nu heb je ruim 1.5 uur sfeerbeelden ipv een luttele 10 minuutjes....

De korte film zit integraal in deze film geintegreerd!

Leuk om al die geweldige recensies te lezen trouwens.

Ik moet toch niet de juiste bril opgehad hebben toen ik deze film voor de eerste keer zag en naar aanleiding daarvan bovengeciteerd bericht schreef. Bij herziening vandaag is deze film mij een stuk beter bevallen en in waardering fors gestegen. Ik vond de humor in deze film zeer origineel en vaak briljant.
Een paar komische scenes met de drinkbeker;
In het begin zien wij een boze Suzy recht in de camera een drinkbeker naar Ben zijn hoofd gooien btw Wat kunnen vrouwen toch aantrekkelijk zijn als ze kwaad zijn.
Het hoofd van de supermarkt Mr A Jenkins zien we op een gegeven moment op zijn kantoor met in zijn hand de drinkbeker, waarop met grote letters staat gedrukt "THE BOSS".
En behalve de vele leuke komische scenes bevatte deze film ook een paar hele mooie erotische scenes.
Visueel is deze film ook schitterend mooi, vooral het einde. Verder werd er uitstekend geacteerd en ook de soundtrack mocht er zijn.

Waardering verhoogd naar 4,5*, maar 5,0* behoort tot de mogelijkheden.

Hebben ze die chick nou een BH gefotoshopt?

Klopt. Belachelijk, past totaal niet bij het beeld van de film.

Normaal gesproken ben ik helemaal niet van de zwarte comedy, maar ondanks het genre viel me deze 100% mee. Daar waar ik in het begin nogal gemengde gevoelens had, door de hoge melodramatiek van een puber en daarnaast de prachtige beelden met werkelijk een magnefieke soundtrack. Wat een genot om sommige scenes te beleven. Ik noem een voetbal-scene, de tijd-freeze-scene in de supermarkt, of de scenes waarin de portretten van Fox weergegeven worden.. Wat een prachtige warme platen zeg. Vol emotie en passie, gecombineerd met oorstrelende geluiden en componieën.

Groot pluspunt van de film zijn ook de karakters van de supermarkt, welke allemaal een overtuigende rol neer zetten. Voor mij onbekende acteurs, die ik vanaf deze film niet snel zal vergeten. Vooral de baas speelt ijzersterk. Heerlijk lachwekkend typetje ook, net als die twee gasten die van de onzin leven. En die kung-fu gast is ook hilarisch inderdaad. Heerlijke ijsbrekers tussen de zwaardere kost. Deze chemie werkt en zorgt ervoor dat de film achtbaan van emoties overdraagt. Zware topper in zijn genre dus, met momenteel een beoordeling van 4.0* met zeker kans op verhoging na een herziening.

In a nutschell! Qua liefde, schoonheid en poezie helemaal raak, maar de Porky-humor en de karikaturale bijpersonages halen de film omlaag. 3,5* terwijl het 5*-materiaal had kunnen zijn.

Het is wel een aangename film, maar ik vind het allemaal niet zo origineel en bijzonder.

Het idee van de film is een soort van arthouse variant op Fight Club (slapeloosheid, daardoor andere werkelheid binnentreden, op een coole manier verteld in voice-over), hoewel natuurlijk compleet ander genre.

De voice-over pakte me niet. De filosofische teksten die die knul uitspreekt vind ik een beetje too much.

De hoofdrolspeler acteert goed, maar wat mij betreft had iemand anders de rol gekregen. Een iets oudere acteur, of iemand die er niet jonger uit ziet dan z'n leeftijd.

Wat me het meest aanspreekt is Emilia Fox. Mooie actrice.

Leuke film, en dan die zweedse WOW! 4* een 1/2 voor het op het netvlies staande Zweedse.

Erg mooie en warme film.

Visueel erg mooi met de freeze frames en de slow-motions. Verder ook nog prachtige muziek die de beelden perfect ondersteunt.

Het aantal seksgrappen vond ik nog vrij klein en die kwamen dan nog meestal van Matt en Barry hetgeen dan goed aantoonde wat voor twee personen ze zijn. De humor zat voor mij vooral in het karikaturale weergeven van de bijpersonages: zijn beste vriend die een echte vrouwenversierder is maar die het voor het einde van de avond telkens weet te verbrodden, de baas van de supermarkt die achter z'n bureau uit een mok drinkt waarop staat "The Boss" en dan in de laatste minuut van een voetbalwedstrijdje, waarin ze 26-0 achterstaan, helemaal dramatisch begint te doen over dat ene doelpuntje: "I need that cross, I need that ball", fantastisch.


Cashback is een vrijwel perfecte combinatie tussen serieuze romantische scènes en komische momenten

Deze film vond ik nou pretentieuze flauwekul. De regisseur probeert interessant te doen met filosofisch geneuzel over het ervaren van de tijd en de schoonheid van het vrouwelijk lichaam, maar kan mij nooit raken.

En dat was de korte film. Het verhaal wat hij eromheen heeft gevormd stijgt niet uit boven menig romantische komedie. Over overacting gesproken...

Bovendien stoorde de voice-over mij enorm en ziet de hoofdpersoon eruit alsof hij nog op school zou moeten zitten. Mij kon hij nooit van zijn bedoelingen overtuigen.

Ik kan niet verder komen dan een schamele 1*.

Ik wilde deze film aanschaffen omdat ik gegrepen werd door het idee van een jongeman die, net als ik, in de buurtsuper werkt en daar, naast een mateloos boeiend tijdverdrijf, de liefde tegenkomt. De liefde die toch zó mooi zou zijn. Dus zo geschiedde; ik kocht de film en gisteren werd de eerste kijkbeurt een feit. Mijn verwachtingen waren verder redelijk laag; ik hoopte op een soort auteursfilm met een aangename visuele stijl, veel humor, mooie muziek, een fascinerend uitgangspunt, supermarkten en, natuurlijk, de liefde. Allen dingen die ik gezien de recensies mocht verwachten.

En gezien de short, die ik eens op youtube had gezien en die me goed bevallen was, moest dat kat in het bakkie zijn. Moest zijn. Ben's vermogen om de tijd stil te zetten was me dus al bekend, maar wat op het eerste gezicht een zeer aardige vondst leek, bleek een nogal vervelende gimmick. Toegegeven, het lijkt me best lollig om te doen wat hij doet, maar ik werd steeds weer gestoken door het gevoel dat het gewoon totaal niet functioneel was. En onzinnig. De tijd stilzetten om te kunnen doen wat je wilt en volop te genieten van/te blijven hangen in het moment? Klinkt leuk, maar erg realistisch is het natuurlijk niet, en als je toch al niet bepaald gegrepen wordt door de oh zo magische liefdesperikelen van het verhaal, dan stoort dat. Dat hele tekensessie-gebeuren kon me door de vermoeiende vrouwvereringen niet pakken, en het werd nogal idioot. En ja, ik werd doodmoe van wat uiteindelijk een onophoudelijke opstapeling van tieten en seksgrappen bleek. De schoonheid en diepere betekenis die ik er nog in moest zien ontging me volledig. Ik werd het spuugzat. De hele geschiedenis van Ben en zijn kennismaking met seks en liefde boeiden me niet. Sterker nog, ik werd er misselijk van. Begrijp me niet verkeerd, ik ben volledig en 100% hetero, maar aan een overkill als deze heb ik geen boodschap. OK, Ben waardeert de schoonheid van het vrouwelijke lichaam, maar wat boeit het mij dat hij verliefd werd op een behaarde arm toen hij 10 was? Wat boeit het mij dat hij ondertussen stiekem in de Hustle spiekte? Juist, niks.

Niks is overigens het goede wordt, want tja, niks klopt gewoon.

Visueel vond ik bijna alles bijvoorbeeld nogal krampachtig overkomen. Van veel shots doorzag ik meteen hoe ze opgenomen waren en daardoor raakte ik compleet uit de film. Dit begon al aan het begin toen hij van de telefoon in één keer in zijn bed belandde. Het begin lag er sowieso veel te dik bovenop en was bovendien onlogisch: eerst maakt Ben het in mijn ogen gewoon uit en vervolgens loopt hij maar te mekkeren dat hij Lucy (?) zo mist. Lekker logisch jongen! Dan vindt Ellis het ook nog nodig om niet één, maar drie keer te mededelen dat Ben aan slapeloosheid lijdt ... pff. En dat is toch al de grootste makke; de film heeft totaal geen verhaal. Slechts flashbacks en enkele verhalende trucjes die hartstikke voorspelbaar zijn. De film duurde mij dan ook te lang, en hij bestrijkt slechts een ruime anderhalf uur. De short voldeed voor mij. Want al die filosofische bullcrap waarmee de film is uitgebreid is gewoon, sorry Sean Ellis, niet boeiend. Ellis heeft er werkelijk een talent voor om een simpel verhaaltje uit te breiden met dusdanig veel onzinnige interessantdoenerij dat dat simpele verhaaltje helemaal de grond in wordt geboord. Want opzich had het mooi kunnen zijn! Ook al was dat verhaaltje ook best standaard overigens.

Ook was de muziek continue totaal over-the-top. Zo wannabe-mooi; verschrikkelijk. Bijvoorbeeld dat shot van Lucy (dansend, springend, lachend voor Ben uit) in de zon bevat een score die zo van een bombastisch gestemde Hans Zimmer had kunnen komen. En werkelijk geen enkel deuntje is op zijn plaats. Die vriend van Ben (en dat grapje erbij als er een meisje in de buurt is ) is plat, Sharon, bij wie de schoonheid voor mij overigens ver te zoeken was, wordt op een paar droompjes na niet uitgediept, en Ben bleef ook gewoon saai. Een medewerker op Kung-Fu ( ) bevestigde voor mij al helemaal dat Ellis gewoon zijn anderhalf uur vol wilde krijgen. Simpel vermaak zonder drijfveer.

Het einde kon mij logischerwijs ook niet bekoren; eerst krijgen we OMG-CLICHÉ-ALERT een misverstand tussen Ben en Sharon en vervolgens lost zijn ultieme daad van liefde alles op. Wauw. Het element sneeuw stond me hier al helemaal tegen. Rot toch op man. Blijkt ook nog dat Sharon mee kan reizen door de tijd. De onzin is compleet. Ik snap ook wel dat dat een symbolische waarde heeft maar het is gewoon een vergelijking van niks.

Ik was heus pissed toen de film was afgelopen. Wat een afgang. Geen idee of het met je leeftijd te maken moet hebben ofzo (voordat ik dat over me heen krijg) maar het beviel me allemaal niks. Ik was blij toen ik weer in mijn eigen supermarkt was.

1* voor de keren dat ik kon lachen.

En waar slaat in godsnaam de bewering: Sometimes love is hiding between the seconds of your life op?! Wat een nonsens zeg, komaan.

En toen je aan de film begon?

Vrolijker dan toen de film eindigde.

Kan ik me best voorstellen als je 10 Euro hebt betaald voor een film waar je achteraf geen bal aan vond.

Zo'n koop noem ik geen "kat in het bakkie", maar een "kat in de zak".

Deze film viel mij echt mee.lekker dromerig.Vooral de supermarktmanager jenkins is ook hilarisch.

Wat een ELLENDE!!

Echt een film om te kijken als je teveel gezopen of gebruikt hebt lijkt me :-S

Domme film, slaat totaal nergens op! DAMN!!

Hier sluit ik mij bij aan. Cashback kent een aantal hele fraaie scènes, maar de ruimschoots aanwezige flauwe personages met hun nog flauwere grappen doen voor mij compleet afbreuk aan de originele setting (supermarkt bij nacht) en de dromerige sfeer. Ik begrijp de keuze hiervoor ook niet echt. Ik bedoel, je hebt twee mooie mensen als hoofdpersonages, je hebt een leuk, speels gegeven en je weet een fraaie look te creëren. Waarom dan die platte humor veelvuldig tussendoor? Jammer, zonder dat laatste had ik het een prachtig filmpje gevonden, nu kom ik niet verder dan net aan voldoende.

Eenvoudige feel good movie, met een arthouse vernislaagje.

En daardoor gaan veel mensen met de verkeerde verwachtingen deze film kijken. Voor het gebruikelijke BrEaZAh-publiek op Moviemeter ongeschikt, maar ook de meer serieuze filmkijker kan van een koude kermis thuiskomen. Want ik begon te kijken met het idee aan een lange en zware filmavond te beginnen, maar het werd een niemandalletje. En dat is op zich best jammer, want ik ben niet vaak in the mood voor een serieuze film.

En wat betreft de film kan ik me volledig bij Norma aansluiten:

Jammer inderdaad, want er had meer ingezeten. Nu hangt het ergens tussen Harold & Kumar en een Bergman in. Verder toch wel vermaakt. 3,5*

Zo `n jaar geleden kwam ik totaal overdonderd de cinema uit nadat ik er Cashback had gezien. En nu, werd ik na een jaar weer herenigd met deze visueel en qua thematiek perfect uitgevoerde film over hoe mooi iets ' simpels ' als liefde wel niet kan zijn.

En ik kan onomstotelijk vaststellen dat Cashback een blijvertje gaat worden binnen mijn top 10. Ritmisch zit het allemaal goed, Barry die al kauwgom kauwend in zijn winkelwagentje door de supermarktgangen rijdt ondersteunt door Ravel `s Bolero of Frankie Goes to Hollywood die uit de speakers knalt terwijl iedereen zich collectief opmaakt voor het feest van die avond.

Qua montage blijft het ook een en al pracht en praal. Langere scenes waarbij de tijd wordt stilgezet en Ben zich rustig langs allerlei vrouwen beweegt en hen in zich opneemt worden afgewisseld met wat snellere beelden van de omgeving of flashbacks uit het verleden. Soms beland je van de rij die er voor een garage staat zelfs in de rij van de supermarkt.

Ondanks dat de film voor mij niet kapot kan, kan ik mij wel indenken dat dit een voorbeeld is van een wat meer leeftijdsgebonden film. Liefde is natuurlijk universeel, maar de wat puberale humor soms zou mensen af kunnen schrikken. Onterecht natuurlijk aangezien het nou eenmaal de belevingswereld van veel jongeren is. Daarom kon ik mij er geen moment aan storen, het bracht mij ook zelfs nog meer in vervoering. Beter af en toe wat puberaal, dan almaar serieus, zoals ik nooit hoop te worden. Doet ook stukken evenwichtiger aan als er wat humor in een film voorkomt.

Daarbij is het gewoon ook nog eens zo dat het de intentie van de regisseur was om sommige personages als karikaturen neer te zetten ( de supermarkt medewerkers, de baas ). Niet logisch nee en natuurlijk is het geen afspiegeling van elke supermarkt medewerker of - baas. De film pretendeert hier niet realistisch in te zijn, het vormt zelfs de film zoals hij is, de opbloeiende romance tussen Ben en Sharon doet hierdoor extra uitgebalanceerd aan. Luchtig drama dat nog goed werkt ook, hoe is het mogelijk? Gelukkig houdt deze regisseur zich verre van die filosofische onzin van Bergman bezig. Sterke beeldtaal en boeiende enkele levensechte mensen die er tevoorschijn worden getoverd, daar draait het om, zo maak je van liefde geen gotspe.

Ben is gelukkig geen superheld. Echte mensen maken niet altijd de meest logische keuzes en handelen soms gewoon impulsief.

Het slot waarin Ben zijn expositie aan Sharon wijdt is gewoon pure liefde. Het moment waarin hij haar voor het eerst nastaart bij de supermarktkluisjes was al groots, maar de uiteindelijke climax voelt zo warm, romantisch en vertederend aan. Ontroerende film met een hoge amusementswaarde, strak en dynamisch camerawerk en schitterende muziek!

Cashback sluipt intussen mijn top 3 binnen en kleeft al aan de bumper van Mulholland Drive. Amelie is echter een onpasseerbaar station. Nog steeds een dikke 5*