Cashback (2006)

Zo echt. Zo dichtbij. En zo ongelofelijk welgemeend. Dat is wat Cashback is. Het is een film die naar waarschijnlijkheid semi-autobiografisch is. De manier waarop de regisseur bepaalde gevoelens, bepaalde emoties weet over te brengen is iets wat je niet in elke film ziet. Hij heeft daarbij de hulp van een aantal zeer getalenteerde acteurs, en wat mooie cameratrucjes. Die worden prima gebruikt om een verhaal te vertellen dat recht uit het hart komt. Een verhaal dat geniale scenes bevat, maar ook niet bang is een scene voorbij te laten komen waarvan het nut niet direct duidelijk is, en die misschien kinderachtig en flauw overkomen. Feit is dat de film zonder deze scenes toch heel wat minder goed zou zijn geweest. Het geeft de film extra realisme mee.

Ik snap heel goed dat veel mensen enkel de flauwe humor zien. De flauwe humor die het echte leven nou eenmaal ook echt bevat. En dat is wat deze film wil laten zien. Natuurlijk, het tijd-stilzetten aspect draagt niet bij aan het realisme, maar om Ben's situatie zo echt mogelijk over te laten komen moet deze humor aanwezig zijn. Dat is tenminste hoe het op mij overkwam. En daarom is mijns inziens geen van de flauwe scenes misplaatst.

Cashback is een van de weinige films die mij echt heeft weten raken. Zodra een film dat doet vind ik het moeilijk om echt heel objectief (qua kwaliteit) te kunnen zijn, maar dat is in zo'n geval ook niet echt meer belangrijk vind ik. Zoals A.I. dat deed, en zoals ook Garden State en Before Sunrise dat deden heeft Cashback mij ontroerd, laten lachen, en laten meeleven. En ik kwam de zaal uit met een voldaan gevoel, met het gevoel dat ik iets heb gezien wat echt 100% welgemeend is. Wat recht uit het hart komt. En daarvoor kan je niet veel minder geven dan een 4,5* En wie weet maak ik er binnenkort wel 5* van.

Short was beter op zichzelf, maar deze feature kon me de gehele speelduur boeien, wat opzich al een prestatie is gezien die 7x zo langer duurt dan zijn voorganger. 3,5*

wat een leuke film zeg! heb me erg zitten vermaken met de komedie maar ook met het drama. goed in elkaar gezetten film met leuk acteurs. en moest zelf een paar keer lachen om de puber grappen. (zo zijn die gasten nu eenmaal op die leef tijd) deze film heeft veel. kung-fu, humor, drama, sport, romantiek, kunst en "mooi" naakt. nou ja... haal dat kung-fu maar weg. een 4

Goede film, het einde had mij zeker te pakken! een 4.

Erg hoge score voor een film waar van alles mee is. Dat freeze time gedeuns is leuk voor drie minuten maar het concept wordt uitgemelkt tot je er de kots van krijgt. Een berg aan misplaatste scenes die er duidelijk zijn om de speelduur op te rekken na die van een reguliere film. De scenes rondom het voetballen zijn erg slecht in beeld gebracht en erg flauw. Nog slechter is de scene waar iedereen zich voorbereid op het feestje van de baas.De film heeft geen enkele diepgang en teert volledig op de soundtrack en gejatte ideeen uit andere films.Verder is de film volledig uit balans en maakt de regisseur nergens keuzes. Uiteindelijk komt het op mij over als een soort van mengelmoes tussen american pie en de virgin suicides.

Totaal geen verrassing te vernemen dat de maker een redelijke korte film heeft uitgebreid na een reguliere speelfilm. Het is ook overduidelijk dat de inspiratie op was en hij ruim de helft van de tijd wat flauwe zooi ter opvulling toevoegt. Vreemd dat deze film zoveel herkenbare en echte gevoelens oproept terwijl hij geen enkele diepgang heeft. In principe komen we niks relevants te weten over de hoofdpersoon of een ander karakter uit de film.Het gebruik van een voice-over kan ik meestal wel waarderen maar dan moet deze wel iets te vertellen hebben.

goeie doordachte beschijving bisse! toch heb ik er van genoten. raar he?

Nee dat valt best mee ralfsjam,de goede soundtrack en de op momenten hypnotiserende beelden scheppen veel verwachting en op momenten valt er ook zeker te genieten.

Ik denk dat ik de korte film heel erg zou waarderen wanneer ik deze eerder had gezien. Ik kan het gewoon niet goed uitstaan wanneer een filmmaker niets doet om een bepaalde balans in de film te bewaken/bewaren.Die domme karatevent en die typische baas en de flauwe grappen en scenes daaromheen verpesten de sfeer en het gevoel wat op momenten wel effectief wordt gecreeerd.

Kung-fu.

Ja, verder kan ik het kritiek enigszins begrijpen. Ellis heeft in Cashback inderdaad geen keuzes gemaakt. Ik ben persoonlijk ernorm vatbaar voor de manier waarop de romantiek in deze film in beeld gebracht wordt. Het probleem is dat het geheel te 'cheesy' wordt als je er geen afwisseling in aanbrengt. Ik denk trouwens dat de short je ook niet zou bevallen, daar heeft dezelfde soort humor dezelfde prominente plaats.

De weg die Ellis heeft gekozen voor het verlengen van de film is mijns inziens erg sterk. Hij heeft niet de situatie uit de short uitgebreid, maar er een begin en einde aan gemaakt. Toegegeven enkele scenes (zoals de voetbalscene) zijn niet essentieel, maar de emotionele break-up en de opbloeiende liefde doen absoluut niet aan een geforceerde verlenging aan. Integendeel, volgens mij had Ellis best een visie. Het is jammer dat zijn gevoel voor humor af en toe de bocht uitvliegt (af en toe, want er zitten ook wel degelijk veel geslaagde grappen in).

Mijn conclusie is dat ik het kwartier aan overbodige scenes of flauwe grappen graag vergeet, door de andere 75 minuten van hartverwarmende emoties (en mijns inziens perfecte cinema).

Is de short hiervan een soort verkorte versie van deze film? Had namelijk laatst het idee de feature film te pakken te hebben, maar kwam na een minuut of twintig bedrogen uit, toen de aftiteling over het scherm rolde. Vond de humor daar erg fout overigens en het freeze frame gedoe kitscherig, maar dat terzijde

Ja, dat is de kortfilm. Na het succes (Oscar) werd er blijkbaar besloten er een speelfilm van te maken waar de kortfilm integraal in is opgenomen. Zie ook het bericht van Knisper op 14 juni.

Welnu, die poetische freeze frames krijgen meer inhoud in de langspeelfilm. Ze zorgen zelfs voor de meest inhoudelijke, mooie, warme en visual-stunning momenten. Toch netjes hoe Ellis dit heeft uitgewerkt. De puberale humor is helaas de strop. Alhoewel ik de door bisse gehekelde voetbal-scenes juist weer fijn vond (wellicht omdat ik voetbal-hater ben).

In de kortfilm lijkt de mooiigheid er bij de haren bijgesleept te zijn, dat ben ik met je eens. De langspeelfilm maakt daar gelukkig korte metten mee.

ergens heb je wel gelijk, maar om die domme karatevent en die chef heb ik best een paar keer kunnen lachen.ik heb erg genoten van de drama in de film, maar ook gelachen om de flauwe grappen (ik kon er niets aan doen) in mijn ogen kun je best goeie drama aankleden met puberale grappen. maar... zo heeft ieder zijn eigen gevoel bij deze mix. en als je niet om die grappen kan lachen verpest het de film. ik denk dat het drama in iemands leven (jouwe en ook mijne) ook paralel lopen aan de humor in het leven. en dat loopt ook tegelijker tijd! T is maar net welke drama en welke humor.

en dit was in mijn ogen goeie drama in het leven van pubers met flauwe humor werkzaam in een supermarkt. voor mij werkte het wel!

Het is een film waar ik wat gemengde gevoelens bij krijg.

Aan de ene kant heb ik me enkele keren afgevraagd waarom ik de tijd heb genomen om deze film te zien en aan de andere kant vond ik hem toch erg boeiend.

Sommige delen zijn (te)langdradig waardoor er verveling ontstaat maar aan de andere kant vond ik het boeiend gefilmd. Het verhaal is wat voorspelbaar maar niet storend.

De verschillende personages zijn goed uitgebeeld. Misschien niet direct geschikt voor een film maar wat mij betreft wel realistisch.

Het komische is mij helaas een beetje ontgaan al zie ik wel dat ze het geprobeerd hebben.

Al met al heeft de film me toch wel geboeid. (3.5 *)

Dit slaat echt nergens op. Bagger film en zit niet eens een verhaal lijn in bah.

Zeker een hele strakke film

4*

Een aparte en wat kunstzinnige film.

Die het verhaal verteld van een jongen die leidt aan slapeloosheid en die het vermogen heeft de tijd af en toe stil te zetten.

Niet echt vervelend om naar te kijken maar om nou te zeggen boeiend.........

Zeer magere (teen-achtige) film.

Een te simpel verhaaltje over de liefde met flauwe en voorspelbare humor! Qua vormgeving prikkelde de film bij vlagen, maar dit kon niet het magere verhaal en opvlakkige personages verhullen.

Vreemd genoeg dacht ik dat dit een soort arthouse-achtig iets was.

Het bleek meer een soort studentikoze komedie inclusief een hoop sexhumor.

Op zich niet erg, want het was in ieder geval een stuk beter gedaan dan in de Amerikaanse tegenhangers.

Maar ergens knaagt het wel een beetje dat de romantische/serieuzere scenes toch wel mooi waren en wat teniet worden gedaan door de rest van de film.

toch wel apart, dat de film een dikke 3.5 krijgt en jij hem een 0.5 geeft. en als je het geluid en de ondertitels aanzet zie je vanzelf het verhaal! want die is er wel degelijk!

typische debuutfilm. Het hele scala aan ideeën wat de regisseur heeft opgedaan (waarschijnlijk tijdens z'n cinema studie) zit in de film: mooie beelden, gekke typetjes, filosofieën, allerlei visuele vondsten en camera trucs. Daardoor wel wat onevenwichtig. Maar het kijkt allemaal goed weg, zo nu en dan een gulle lach en zelfs wel wat ontroering.

Had wel het idee dat ik veel van de beelden eerder eb gezien in andere films. Wel met uitzondering van de laatste scene in de regen. Die was echt prachtig.

Een modern sprookje met een romantische super(looser)held. Enige minpunt is de soms erg naar Hollywood riekende sfeer in sommige scenes. Vooral de stuntman doet me af en toe denken aan Stifler uit de American Pie reeks. Maar dat kan ook liggen aan de gelijkenis van de acteur. Valt me ook op dat Employee of the month hier of daar een scene gestolen heeft uit deze film (race in supermarkt).

Om hem één keer te zien is hij goed. niet om meerdere malen te zien

3*

Op papier een film voor mij. Veel reacties van mensen die struikelen over de flauwe humor. Maar wat betreft de visuele kant lijkt iedereen het eens te zijn.

Als student zijnde weet ik als geen ander wat voor een flauwe studentikoze humor er af en toe onderling wordt uitgehaald. Sleutels verstoppen, met zijn allen door het raam naar buiten staren als een van de laatste veroveringen van een van ons zich aandient....

Ik stoorde mij dan ook geenszins aan de lekkere flauwe humor in deze film. Veel sexgrappen, maar what `s new in het studenten leven? De regisseur tracht nergens om bepaalde personages wat meer diepgang te geven, maar zet ze vaak vrij expliciet neer als karikaturen. Tegelijkertijd slaagt hij erin om sommige personages vooral oprecht neer te zetten. Onder de categorie karikatuur valt: de baas van de supermarkt die we achter een bureautje uit zijn mok zien drinken, die van de volgende tekst is voorzien: The Boss. Onnoemelijk droog vond ik. Niet alleen omdat het daadwerkelijk de baas betrof, maar ook omdat er gelijk wat sarcastisch aan vastkleefde. Hoe serieus moet je zo iemand nemen? Desondanks, kan ik begrijpen dat sommige mensen zich eraan storen.

De humor is nog geen eens altijd clichèmatig. Wel valt hij soms in herhaling en handelt dus veel over sex. Dat moment met dat graaien in de chipszak in de bioscoop was trouwens echt lachen!

Visueel dus geweldig. De pijn van liefdesverdriet wordt ondersteund door flashbacks met hoe illustrerend `een achterom kijkend meisje die zich op een droomlocatie bevindt`. Een passende metafoor voor een mooi, maar nu vooral pijnlijk verleden.

Op romantisch vlak ook vreselijk oprecht. Ik viel als een blok voor de ontluikende liefde tussen Ben en het meisje in de supermarkt. Waarom? Omdat de voice over wat manipuleerde, door allerlei leuke wetenswaardigheden over haar tentoon te spreidden. Zo krijg je immers toch een band. Vaak ook nog vormgegeven aan de hand van visuele trucjes. Net zoals in Amelie, ook zo `n film waarin een nogal expliciete voice over en de begeleidende beelden hand in hand gaan. Het leverde in ieder geval veel stuntelende, maar daardoor niet minder magische en uiteindelijk romantische beelden op. De muziek was trouwens ook schitterend op zijn plek en gaf de beelden zo niet, nog meer impact.

Qua verhaal niet bijzonder, maar wel heel sfeervol uitgewerkt. De film staat soms net zoals de boodschap die de film uitdraagt letterlijk even stil bij sommige momenten. Trouwens wel clichè als Ben even met Suzy zoent en het supermarkt meisje net kijkt, maar daarentegen omzeilt de film ook veel clichés d.m.v. visuele ondersteuning. Zo zegt Ben niet als goedmakertje: ik hou van jou, maar zeggen de schilderijen meer dan genoeg.

100 minuten topamusement! Visueel boeiend en voorzien van personages met een gouden hartje. Komt allemaal heel sympathiek over. Ik moet Inland Empire binnenkort gauw eens herzien, maar wellicht de beste film van 2006. 5*

Ik snap niet dat er mensen zijn die het voor elkaar krijgen

om pakweg 100 regels te schrijven over deze film.

Met 4 man gekeken en na 20 min werden we al niet goed.

Het is een stomvervelende niets zeggende film

Zo verboden moeten worden

REST MY CASE

Als je zijn bericht leest, begrijp je het misschien beter.

Kwil er nog aan toevoegen dat de film echt een prima soundstack heeft! Een hele dikke 4*

Half sterretje meer, puur vanwege de visueel mooie eindscène!

Wat begint als een standaard cliche verhaaltje ontpopt zich gaandeweg als een boeiende film die geen enkel moment verveeld. Visueel prachtig in beeld gebracht met mooie dialogen en zoals gezegd een mooie eindscène. 4 sterren.