The Exorcist III (1990)

Beetje een saai en slaapverwekkend vervolg.

Wel een stuk beter als 2 wat al helemaal nergens over ging. Het echte exorcisme is pas op het eind en ik heb me ook lang afgevraagd wat dit verhaal buiten priester Karras te maken had met de andere delen. Er zaten enkele coole beelden in. Heb vooral kunnen lachen met mijn vriend die vele teksten kon quoten uit muziek die hij luistert. Maar verder was dit deel ook niet veel. 1.5*

Wat mij betreft had hier gerust "humor" bij mogen staan.

Wat een vreemde film eigenlijk. Het begin kent enkele hilarische scenes, zoals het vertelseltje over de karper in het bad van de detective. Had nu niet meteen droge humor verwacht en mede doordat het compleet uit het niks komt wordt het extra grappig. Apart.

Het hele Gemini gebeuren is niet veel, eng is de film ook niet. Het politieonderzoek is verder best saai.

Maar de film kent vele gezichten. Net wanneer het de serieuzere kant lijkt op te gaan krijg je een knotsidootgekke scene in de hemel Het leek bijna een parodie. De film doet geregeld nog best gek (die oma op het plafond ) wat de rek er gelukkig wel een beetje inhoudt.

Wat normaal gezien 2* had opgeleverd, maar zoals Linn al zegt, deze film zit echt nokvol (voor mij) bekende quotes. Altijd leuk om die ter herkennen (als je ze eigenlijk enkel uit nummers kent) maar gezien de hoeveelheid krijgt de film er nog een extra halve ster bij.

2.5* dan maar. Absoluut niet eng, noch sfeervol. Wel grappig en soms compleet fout. Oneindig veel leuker dan het vreselijke tweede deel, maar niet sterk genoeg om beter te zijn dan deel 1.

Zeer sfeervolle horror uit de bekende reeks. Beter dan deel twee met een aantal gedenkwaardige scenes. Echter wat de delen allemaal met elkaar gemeen hebben is saaiheid. Gemiddeld.

In ieder geval stukken beter dan deel II. Deze film is best aardig en er zitten ook een aantal spannende momenten in (de zuster met het mes was geweldig).

Een Exoricst-film vrijwel zonder exorcisme, het werkt blijkbaar en hoe: William Peter Blatty blijkt een vaardig en experimenteel regisseur te zijn die de recherche-horror (soort van niet-Italiaanse Giallo) op ijzersterke wijze weet te benaderen. Onder andere door zijn bizarre montage en bizarre kadrering weet hij de rauwheid en angst voor de moorden erg goed tot leven te wekken. In een haast somber realistische wereld wordt een link gelegd met de duivel en dit zorgt voor een verfrissende film-ervaring. Z'n experimentjes met geluid werken vaak niet maar wie denkt er nog aan fouten wanneer Brad Dourif één van de meest angstaanjagende personages uit de horrorgeschiedenis neerzet? The Exorcist III is waarschijnlijk de allerbeste vervolgfilm binnen het horrorgenre.

Vele malen beter als het 2de deel.

Meer creepy en duistere sfeer, goed geacteerd en vooral damian werd goed vertolkt.

Deze film is wel ondergewaardeerd.

3,5 ster

The Exorcist III vind ik in ieder geval een stuk beter dan deel 2. Dat was ook niet zo verwonderlijk. Deel 2 was een ramp en slechter kon bijna niet. The Exorcist III haalt echter bij lange niet het niveau van het origineel.

The Exorcist III is zeker spannend. Het hele onderzoek van detective Kinderman is interessant en spannend. Er zitten ook wel een paar enge momentjes in de film. De film heeft echter niet de bloedstollende spanning van deel 1. Nergens zat ik echt op het puntje van mijn stoel. The Exorcist III is toch ook wel een beetje langdradig. Er had wel wat meer vaart in de film mogen zitten. Bijvoorbeeld de dialogen tussen Kinderman en de serie moordenaar duurde wat te lang. Al waren die dialogen wel interessant, het had allemaal wel wat sneller gekund.

Het einde van de film valt toch wel wat tegen. Eigenlijk is het einde een anti climax. We krijgen o.a. kort wat Exorcisme te zien maar dat is voorbij voor je er erg in hebt. Damien Karris word uiteindelijk veelte makkelijk bevrijd.

Het acteerwerk in deze film is eigenlijk wel in orde. Al maakt George C. Scott als Kinderman zich soms schuldig aan overacting. Kinderman kan zich zelf in de film niet altijd in houden en gaat dan schreeuwen. Scott speelt die momenten te overdreven, dit werkt een beetje op de lachspieren. Maar naast die momenten acteert Scott wel goed en dat geld ook voor de rest van de cast.

De muziek is van Barry De Vorzon. Hoewel zijn muziek niet memorabel is, past de muziek wel goed bij de film.

Al met al vind ik The Exorcist III wel een aardige film om een keer gezien te hebben.

3 sterren voor deze film.

Die scene met die zuster en die vrouw met dat mes is echt goud waard. Serieus één van de beste jumpscares ooit wat mij betreft. Voor de rest een vrij matig filmpje, maar bij vlagen wel vermakelijk.

Veel erger dan het sprinkhanenfestijn van The Heretic kon het derde deel in de Exorcist franchise niet worden. Toch is The Exorcist III alsnog een behoorlijk zooitje. De vertelling is rommelig en de toon is werkelijk all over the place. Enerzijds bevat Exoricst III een paar erg geslaagde momenten, waaronder één van de beste jumpscares uit de horrorgeschiedenis. Anderzijds is het allemaal vrij idioot. Fabio en Samuel L. Jackson duiken op in een droomsequentie, Larry King zit ergens te dineren en veel van de hoofdrolspelers schreeuwen er op los of kibbelen fanatiek over en weer met cynisch commentaar. Gekke types komen voorbij als een kettingrokende Scott Wilson en energieke rollen van Brad Dourif en Jason Miller. Exorcist III is een bende, maar gelukkig een best stijl- en sfeervolle bende, met een handjevol scènes die je nog wel even bijblijven. Als geheel alleen niet zo memorabel, helaas.

3 sterren.

De plannen voor The Exorcist III ontstonden toen de rechten op een vervolg bij Morgan Creek terecht kwamen. Schrijver William Peter Blatty werd aanboort gehaald als regisseur en verfilmde zijn boek Legioen met George C. Scott en Brad Dourif in de hoofdrol. Toen de producenten en studiobazen zagen wat Blatty had gemaakt, een mysterieuze thriller met bijbelverwijzingen, zagen ze de bui al hangen. Naam van de film werd veranderd in Exorcist III en bijna de helft van de film werd opnieuw opgenomen zodat er meer actie in kon en meer verwijzingen naar de originele film gemaakt konden worden. Blatty kreeg niet eens de tapes van het materiaal dat hij had opgenomen. Todat in 2016 een aantal fans Morgan Creek alsnog zo ver kregen de VHS-tapes van de dailies te geven. Op basis van het originele script en het boek van Blatty werden deze ge-edit tot de Director's Cut die vorig jaar is verschenen.

Detective Kinderman heeft jaren geleden de zaak afgehandeld van de bericht Gemini-killer. Als 15 jaar later een doof-stom negerjongetje aan een kruis genageld wordt gevonden met het teken van de Gemini op zijn hand lijkt het erop dat de moordenaar terug is. Maar dat kan niet gezien die op de elektrische stoel is overleden... Bekenden van Damien Karris, de priester die zijn leven gaf voor Regan tijdens een Exorcisme, worden één voor één dood gevonden...

Wat zijn nu precies de verschillen tussen de bioscoopversie en de directors cut? De bioscoopversie heeft Jason Miller die Karris speelde in het origineel als Patient X in de ene scene en Brad Dourif in de andere. Omdat zowel Karris als de moordenaar in het lichaam zaten leek de producenten dit duidelijker voor de kijker en ze wilde perse een acteur uit het origineel. Blatty koos Dourif omdat Miller door zijn alcoholisme geen teksten kon onthouden, wat ook de reden is dat Dourif in beide versies alle scènes met lange dialogen heeft. Waardeloze continuïteit is het gevolg. Een ander groot verschil is dat het personage van Father Morning later is toegevoegd door de producenten zodat ze er toch nog een Exorcisme in konden proppen. Het einde van Blatty's versie is dat Kinderman Patient X doodschiet (executie-stijl), in de bioscoopversie vind een spectaculair Exorcisme plaats waar tijdens een poort naar de hel geopend wordt waarna Karris aan Kinderman vraagt om hem te doden en hij hem vervolgens op dramatische wijze doodschiet.

Beide versies hebben hun sterke en zwakke punten. Nadeel van de Director's Cut is dat de helft van de film in slechte VHS-kwaliteit en met enkel opname geluid is, geluidseffecten en muziek zijn nauwelijks aanwezig en overduidelijk later toegevoegd. Deze scènes zijn echter wel onmisbaar want de hele clue van de film komt niet over in de bioscoopversie omdat vrijwel alle scènes van Dourif eruit zijn geknipt. De director's cut is erg spannend en heeft een zeer mysterieuze sfeer, maar kan soms vrij traag aanvoelen. De bioscoopversie is dan weer wat actievoller, maar mist wat diepgang.

Opmerkelijk is ook dat Dourif het hier in de director’s cut heeft over het fenomeen dat een afgehakt hoofd nog kan zien enkele seconden nadat het afgehakt is. 3 jaar later speelde hij in Dario Argento’s Trauma een man die wordt onthoofd waarna zijn hoofd nog eventjes blijft leven. Ongetwijfeld dat Dourif Argento op dit idee heft gebracht.

George C. Scott is perfect voor de rol van knorrige en doorgewinterde detective en Brad Dourif is geboren om labiele moordenaars te spelen. Beide acteurs zijn hier dus perfect gecast en komen (in de director's cut wel te verstaan) helemaal tot hun recht met oscarwaardig acteerwerk. Barry De Vorzon componeert een erg unheimliche soundtrack waarin Tubular Bells na enkele seconden overvloeit in een akelig spel van lage tonen en duivelse ademhalingen. Het is een schande dat ook deze film zo is verminkt en zelfs in de director’s cut zit nog veel missend potentieel. George C. Scott wist de frustratie perfect te verwoorden: “These folks will only be satisfied if Madonna came out and sang a song at the end!”

William Blatty kreeg de mogelijkheid om zijn roman Legion te verfilmen. Een boek dat weliswaar over demonen gaat, maar waarin geen exorcisme voorkomt. Ai, dat was de heren bij studio Morgan Creek even ontgaan. Vlak voor afronding van de film, bepaalden zij dat een exorcisme toch wel wenselijk was. Die moest er dus in. Ook wilde men dat de film The Exorcist III zou gaan heten om zodoende als enige echte opvolger van The Exorcist geafficheerd te kunnen worden. Een gegarandeerde kaskraker voor de studio, zo dacht men. Maar ja, zo liep het dus niet. De film werd niet het commerciële succes waarop men hoopte. Daar kon ook de toegevoegde scène met een exorcisme niet voor zorgen.

De film zoals Blatty hem had bedoeld is niet meer. Daarvoor zijn er teveel aanpassingen in het script geweest. Toch is de film helemaal niet onaardig geworden. Ik heb hem met veel plezier bekeken.

De inmenging van de studio is edoch zichtbaar. In de laatste 20 minuten gebeuren dingen die weinig of geen binding hebben met de rest van de film. Die rest is door zijn rustige en ingetogen enscenering nogal in tegenspraak met de gejaagd aandoende slotakkoorden. De laatste 20 minuten staan bol van de schokeffecten. Demonisch gegrom, een exorcisme en zowaar nog wat splatter zorgen voor veel hectiek. Niet verkeerd, maar wel erg in tegenspraak met het verhaal dat tot die tijd vooral erg op suspense en op sinistere sfeer leunt. De tierelantijntjes aan het eind zijn helemaal niet onaardig, maar voelen bepaald niet aan als het logische (en bedoelde) einde van het filmverhaal.

De film bevat veel dialoog. Plezierige dialoog. Mijmerende en prikkelende gesprekken tussen de heren van middelbare leeftijd Ed Flanders en George C. Scott. Dialogen tussen een priester en een rechercheur over leven en dood. Zeer humoristisch en aangenaam om te ondergaan. En nee, die dialoog zit niet in de laatste 20 minuten film. George C. Scott doet trouwens fantastisch werk. Hij zet een vertwijfeld en door stress overmand personage neer, dat heel kwetsbaar de confrontatie aangaat met de gruwel en de dood die op zijn pad komt. Scott speelt hier eens niet het personage dat hij in andere film wel vaak vertolkt. Dat van harde, afgestompte en cynische overheidsdienaar. Hij beviel mij wel.

The Exorcist III is een hele behoorlijke film. Rustig, ingetogen en heel sfeervol gedurende anderhalf uur. En is rijk aan actie, hectiek en sensatie in de laatste rommelige 20 minuten. Beide delen zijn echter ok, hoewel ik een lichte voorkeur heb voor het sfeervollere deel.

De film heeft trouwens een jumpscare van formaat. In eerdere berichten wordt die ook al gememoreerd. Hij maakt indruk. Ik schrok me wild. Ik schrok zelfs een tweede keer toen ik het bewuste fragment nog eens terug keek en de verrassing dus al weg was. Heel bijzonder.

De bewuste jumpscare zit overigens niet in de laatste 20 minuten...

Alhoewel het boek 'Legion' (een direct vervolg op "The Exorcist") al uit 1983 stamt, sluit het goed aan bij horror uit de jaren '90. In die periode werden er vele horror's (Thriller met een horror-element )gemaakt, die draaide om een detective die op onderzoek uit ging.Zodoende zien we hier dan ook Inspecteur Kinderman jacht maken op de Gemini Killer aka James Venamun (Brad Dourif, de stem van Chucky) En ook al is deze veel nauwer verbonden met de klassieker uit 1973, is het maar verder aan de magere kant. Er worden maar weinig griezelige beelden getoond, zelfs nog minder dan deel twee, al zijn deze soms nog wel effectief. Gek was de aanwezigheid van al dan niet bedoelde humor?

Na wat ik lees schijnt de studio niet tevreden te zijn geweest en toevoegingen hebben gedaan in de film, met als gevolgd dat het resultaat nogal rommelig was. Echter als er nog minder horror-elementen aanwezig waren, rust de film dus nog meer de dialoog en of ik dan de film beter had gevonden? Het is voor mij nu nog net een acceptabele horrorfilm.

Redelijke film waarin een detective een aantal moorden onderzoekt en waarvan hij een vermoeden heeft wie de moordenaar is. Het verhaal wordt soms rommelig gebracht, maar er zijn toch best wat goeie momenten en hier en daar is het ook best spannend. George C. Scott en Brad Dourif zetten twee prima rollen neer.

Ik heb overigens de director's cut gezien die zelfs een andere naam draagt, namelijk Legion. De scenes die niet in de theatrical cut zaten zijn duidelijk zichtbaar aangezien het beeldmateriaal eigenlijk te slecht is en een veel te groot contrast vormt met de rest van de film. Uiteraard wel interessant om te zien hoe montage een film maakt.

Net Legion, de Director’s cut gezien. Wat een fantastische film! Spannende thriller met een geweldige Brad Dourif die Haninbal Lector voorbij streeft als doodenge psychopatische gevangene.

Dikke 4* voor deze versie.

Overigens erg goed dat Arrow deze cut heeft uitgebracht. Veel scenes zijn gescand van de vhs edit van Blatty, maar dat mag de pret niet drukken. Wel eeuwig zonde.

Vier jaar na mijn eerste kennismaking met William peter blatys  verfilmde legion ben ik deze mega onderschatte derde deel weer gaan kijken. De opening credits/scene is een waar kunstwerk. Sfeervol, enorm creepy, de toon is gezet!

We maken weer kennis met een oude bekende,  Kinderman, inspecteur van de eerste deel die niet gelooft in het hiernamaals en op zoek gaat  naar een moordenaar die de meest gruwelijke moorden pleegt en komt oude bekende tegen waaronder father Dyer. Script is geweldig vooral met de geweldige oneliners [begin met Kinderman en father Dyer in ziekenhuis} De absolute ster is Brad Dourif die een Oscar waardige rol neerzet. Zijn monologen met Kinderman zijn adembenemend fascinerend. Deel drie bevat  meesterlijke schrik momenten wat je tegenwoordig maar weinig ziet in horror films van vandaag. Zoals de ziekenhuis scène dat is gewoon zo goed gedaan. De opbouw, de keuze van de kaders, stiltes en onverwachte close ups.Tegenwoordig moet het publiek zo veel mogelijk schrikmomenten krijgen anders is het de film niet geslaagd. Wat bull. Horror films zijn beter zonder elke scène met een schrikmoment wat  je ook nog is mijlenver ziet aankomen. Jammer dat Blaty na III geen films meer heeft gemaakt. Hij laat zien naast een meester horrorschrijver ook een meester in horror regisseurs 

Leuk.

Weer een stapje omhoog in vergelijking met het vorige deel. Nu leek de regisseur die zelf ook het boek schreef erg goed te beseffen dat de reeks naar beneden was gevallen. The Exorcist III volgt weer een beetje de lijnen van het eerste deel, maar draaft qua akelige sfeer nog wat verder door.

Zo kent deze film pakweg veel meer spanning en focust zich hier ook meer op. Veel scenes bevatten opbouw. De soundtrack ondersteunt de film verder echt geweldig, lekker dromerig en akelig. Een hoop scenes weten toch wel aardig spannend te worden hierdoor, met als kers op de taart een schrikmoment in het ziekenhuis.

Acteerwerk is verder wel aardig, het is alleen jammer dat een hoop personages niet zo interessant zijn. Scott is bijvoorbeeld redelijk saai. Dourif maakt gelukkig een hoop goed, omdat hij met een behoorlijk bizar personage aan komt draven. Echt creepy is hij niet, maar hij weet behoorlijk op te gaan in zijn rol, resulterend in een bijzonder personage.

Verder is dit weer een film waarbij je echt moet opletten, want details vliegen in het rond. Het valt hierdoor toch echt weer meer in de lijnen van deel 1. Toch, als we richting de finale draven, wordt de film iets te silly en eindigt niet heel bevredigend. Gelukkig is de opbouw verder goed en bevat deze film een hoop creepy scenes.

Nee, deze film evenaart het eerste deel niet meer, maar het doet wel een aardige poging. Veel effectieve opbouw samen met bevredigende schrikmomenten. Jammer dat de finale iets te ver doordraaft en de ontknoping van het mysterie ook niet heel bevredigend is verder. Leuke film verder, beter dan verwacht. Lekker sfeervol, lekker spannend, maar deel 1 blijft het beste deel.

Ik heb eigenlijk niets aan mijn commentaar toe te voegen, goede film is dit, en zeker een verademing na het barslechte tweede deel.

Dieptepuntje in de filmhistorie. Slaapverwekkende, tergend langgerekte rotzooi die geen moment boeit.

In het eerste gedeelte zit je vooral te kijken naar houterige, stroperige dialogen die in bedenkelijke mentale toestand lijken te zijn geschreven. Het acteerwerk is zo slecht dat je je afvraagt of het grappig bedoeld is. De settings zijn sfeerloos en saai. De enige degelijke scène is de moord op de priester, ook al is de kill zelf off screen.

Het tweede deel wordt gedomineerd door wat ronddwalen in een ziekenhuis en eindeloze dialogen - of beter gezegd monologen - in de isoleercel. Een hoop pretentieus gewauwel waar geen touw aan vast te knopen is. Ook in deze scènes geen sfeer, geen spanning, geen (geslaagde) humor, niks. Weer met moeite één degelijke scène kunnen ontdekken namelijk de moord op Keating en de opbouw daar naartoe. Dieptepunten te over maar de scène waarin gepoogd werd de dochter van die rechercheur te onthoofden met die reuzeschaar sloeg toch wel alles. Pure slapstick.

Zelden tijdens een film zo vaak op mijn horloge gekeken. De uiteindelijke ontknoping was ook nog eens te suf voor woorden en maakte totaal geen indruk.

Toen ik in 2019 mijn persoonlijke Top 250 horror films samenstelde, plaatste ik The Exorcist (1973) op # 16. Ik heb geen idee hoe vaak ik Friedkins klassieker gezien heb, maar het is in elk geval niet op één hand te tellen. Wat mij betreft een van de meest baanbrekende horrorfilms ooit gemaakt, en eentje die nog steeds kan shockeren 50 jaar na dato. Weinig films die dat kunnen zeggen.

En dat maakt het voor de sequels niet gemakkelijker. Ik heb deel 2 wel ooit gezien, maar dat is zo lang geleden dat ik hem geen cijfer durfde te geven toen ik in 2012 op MM kwam. En wat er stond was niet denderend. Deel 3 heb ik nooit durven kijken, met nota bene de schrijver zelf in de regiestoel. Dat moet toch wel prut zijn?

Helemaal niet dus. Ik heb gefascineerd zitten kijken, en Tering, wat steelt Brad Dourif sommige scènes. Ik denk dat ik deze nog maar een keer moet kijken, terwijl ik niet zo vaak gestoord wordt tijdens het kijken. En dan wellicht de DC?

3,6*