28 Days Later... (2002)

Na zijn laatste teleurstellingen (A life less ordinary en The beach) eindelijk weer eens een behoorlijke film van Boyle.

Erg origineel is het allemaal niet (een soort zombieversie van the day of the triffids), waar wel mooi en verontrustend gefilmd en, zoals we gewend zijn van Boyle, voorzien van prachtige muziek (o.a. Godspeed you black emperor!). 3,5*

Ik heb m gekocht maar ik kan me er maar niet doorheen worstelen.

Als hij door de straten loopt (vind ik ook niet zo'n sterke sene, ik had gewoon het gevoel dat de camera's en de mensen meekijken) en op het moment dat hij de enige mensen tegen komt die nog niet in een zombie zijn verandert is het acteren zo beroerd.

Kortom: de film had (voor mijn idee) het beter op moeten bouwen tot de climax dan zit je er meer IN.

Gisteren gezien en kort door de bocht geredeneerd vond ik hem teleurstellend. Geen moment was de film voor mijn gevoel echt spannend en daar doe je het toch voor. Ik moet de film wel krediet geven voor manier waarop die geschoten is, en ook het menselijke aspect wat hierboven al beschreven is vond ik sterker dan de average horrorfilm. Het verhaal heeft echter nog al wat gaten als je ff na gaat denken.

Al met al zwak

**

Ik heb me er ook niet door kunnen worstelen.

De film kon me gewoon niet boeien.

De sfeer is wel erg goed weergegeven, werd er erg down van..!!

Flinke tegenvaller deze film hoor. Na een ijzersterk begin in de straten van Londen zakt het als een pudding in mekaar. Slechts bij vlagen weet het me te boeien en blijft de boel nog een beetje overeind dankzij het mooie camerawerk. Echter, die verhaallijn... dat einde...daar kan ik echt helemaal niets mee.

Lees ook vooral het verhaaltje achterop de DVD-hoes niet (ik ga ervanuit dat die overal hetzelfde is), niets wat daar staat komt ook maar enigszins in de film terug. Teleurstellend, ik had beter van Boyle verwacht.

Deze film werd in enkele vakbladen nog voor de release uitgeroepen tot film die het zombie-subgenre (dit is trouwens geen zombie-film) terug nieuw leven zou inblazen.

En met een regisseur als Boyle achter de lens is het inderdaad gemakkelijk om hoge verwachtingen te koesteren.

In geval van zulke hoge verwachtingen moet men zich meestal aan een teleurstelling verwachten en inderdaad, ‘28 Days Later’ doet juist dát, teleurstellen.

Het is allemaal best mooi in beeld gebracht en de scenes met de geïnfecteerden zijn explosief, maar voor de rest is het allemaal veel te tam en voelde ik me als kijker niet betrokken bij wat er gebeurde op scherm. Het gevoel van leegte en verlatenheid komt redelijk goed over, maar werd toch beter gedaan in een film als ‘The Quit Earth’

Het laatste deel van de film (met de militairen) breekt de film echt in 2 en deed mij dan weer wat denken aan ‘Day of the Dead’. Vlak voor de finale is er dan nog wel een zeer intens stuk (werkelijk zeer goed gebracht, prachtig met die aanzwellende muziek), beklijvend en lang geleden dat ik nog zo’n krachtig stukje cinema gezien heb, maar het ‘happy end’ past dan weer minder bij de donkere sfeer die over de film hangt.

De film is één lange gemiste kans. Men had werkelijk alles in huis om hier een topper van te maken, maar al wat ’28 Days Later’ doet is de clichés nog eens oppoetsen.

Best wel een leuke film af en toe, maar ook te veel langdraderige stukken en dan verflauwt de aandacht snel.

Tja, het is geen zombie-film, maar het lijkt er wel verdacht veel op.

2,5 * voor de leuke effecten die ze je vaak voorschotelen, die houden je dan wel wakker.

Uhm ? Ik ben Alien fan door het wezen. De films vind ik op zich stuk voor stuk redelijk teleurstellend gezien het potentieel, maar dat zwarte ding maakt gewoon erg veel goed. Battle Royale gebruikt dan wel klassieke deuntjes, niet voor spanningsopbouw, maar eerder voor komisch effect. Erg in your face. En ook de muziek in Avalon is vaak uiterst aanwezig, en niet echt klassiek in gebruik.

Misschien begrijp ik je verkeerd dan ?

Erg teleurstellend, jammer jammer en nog eens jammer!

Een mooi begin alleen in Londen en daar hadden ze op moeten houden, een erg vervelende zombie film. mijn tijd niet waard!

*

Lorenzo

mee eens.. zo kan je alle discussie wel afkappen op MoMe. Mensen die de overeenkomsten tussen deze en de films van Romero niet zien zijn de naam filmkijker trouwens niet waard, kunnen beter bij televisiesoaps blijven

Ik vond deze echt schitterend! Het idee om wakker te worden en iedereen is weg, ongelofelijk angstaanjagend toch? Anyway, ik was een beetje teleurgesteld in het einde, anders was dit een dikke 5* geworden.

Beter dan verwacht!

Ik heb deze film zojuist bekeken, in het holst van de nacht dus, met koptelefoon op hoog volume.
Godspeed You! Black Emperor bleek zich hier voor geleend te hebben, iets wat je niet direct van ze zou verwachten. Alleen dat feit al, naast de naam van de regisseur, maakte dat ik deze film wilde zien. En laat GY!BE ook nog eens mijn favoriete band zijn...
Zoals ik verwachtte werd East Hastings tamelijk misplaatst gebruikt (wat misschien ook komt doordat ik dat nummer tot in den treure ken), en werd er bovendien schaamteloos in geknipt. Bij deze scene zou m.i. alleen volledige stilte gepast zijn. Maar soit, dat was één van de weinge dingen die ik aan te merken had.

De sfeer, de sfeer. Dat is zeker de kracht van 28 Days Later... het korrelige beeld, de donkere kleuren, de diepe keel-geluiden van de geïnfecteerden. De film straalt constante, onderhuidse, spanning uit. Ik heb bovendien nog nooit zo vaak schrikmomenten gehad in een film, denk ik.
Het apocalyptsche scenario blijft me, hoe uitgemolken ook, intrigeren. Waar het vaak in cliché's vervalt, weet Boyle er hier een goede draai aan te geven. Persoonlijk vind ik de psychologische gevolgen nog het meest boeiend, hetgeen hier niet de meeste aandacht krijgt. Echter de soldaten die vrouwen willen, Jim die zijn oerkrachten vindt: het werd niet helemaal buiten beschouwing gelaten.
Af en toe lijkt het verhaal wat springerig, zijn er wat onlogische handelingen, zijn de acteerprestaties wisselend (het meisje was vrij irritant en uit-de-toon-vallend), maar puur op gevoel geef ik 4* met kans op verhoging. Werd East Hastings maar beter gebruikt, waarschijnlijk een once-in-a-lifetime kans om zo een fantastisch nummer te mogen verwerken in een film.

Dit is mischien wel de beste film die ik ooit gezien heb, het heeft alles, actie, comdy, en natuurlijk ook de horror.

Alex Palmer (Jim) vind ik perfect gecast, en Naomie Harris ( Selena ) speelde ook erg goed.

Daarom was ik ook bij de premiere van 28 weeks later, en dat vond ik mischien wel de grootste teleurstelling ooit.... in mijn hele leven.

De Americanen hebben het weer verpest, gefeliciteerd

Prima film van David Boyle. In ieder geval iets heel anders dan Trainspotting. Het verhaal is natuurlijk standaard, het lijkt trouwens ook wel alsof 28 days later een inspiratiebron is geweest van I Am Legend die een beetje hetzelfte verhaal heeft. Ik vraag me trouwens wel af hoe je nou een film kan maken terwijl je eerst een paar miljoen mensen van de straat moet houden om er een verlaten wereld van te maken. Het was trouwens wel goed opgezet. Het verhaal kennen we ondertussen wel. Ik vraag me trouwens wel af waar dat virus nou steeds vandaan komt. De zombies oftewel de besmetten zagen er best goed uit en de film is ook soms lekker bloederig en goor. Een heldenfilmpje is het ook niet. De mensen proberen hierin te overleven terwijl er in de USA meteen al hier en daar zware wapens te vinden zijn. Alhoewel ik de personages wel een beetje te normaal en vrolijk vond overkomen voor een verlaten wereld met een dodelijk virus en besmette zombies die op de loer liggen. Maargoed...

Was de hoofdrolspeler Jim nou trouwens ook die dokter helemaal aan het begin als die rovers die besmette apen willen willen stelen die rovers wou tegenhouden?

Al met al een zeer vermakelijke film. Op naar 28 Weeks later. 28 Months later zou toch ook komen?

4,0*

- David?

- Het virus is gecreeerd door de wetenschappers die je aan het begin van de film ziet.

- Nee. Jim was een fietskoerier die is aangereden en toen in coma heeft gelegen.

Ik had er persoonlijk meer van verwacht. Iedereen in mijn omgeving was vol lof over deze film maar hij heeft me toch wel wat teleurgesteld.

Dan vind ik doomsday toch nog iets beter dan deze. Zelfde land, ongeveer zelfde plot maar gewoon beter. Misschien is het omdat daar iets meer actie in zit. Heel de film door.

Begrijp me niet verkeerd deze zit ook vol spanning maar Doomsday heft voor mij toch net dat ietsje meer.

Ik vond ook dat het einde anders mocht zijn. Ik hou wel van verhalen met een slechte afloop. Voor mij mochten ze gerust allemaal dood of mocht er maar 1 overblijven. Misschien 1 van de vrouwen en dan blijkt dat ze zwanger is ofzo.

Kortom:

Hij was niet slecht, heb hem graag bekeken maar verwachtte er meer van.

*3

De vierde die ik zie van Boyle; en nog altijd blijft de enige (ruime) voldoende voor Trainspotting staan: 2.50 (2.30)

Danny Boyle duwt zijn werk doorgaans een bepaalde richting op, voorziet ze van iets dat alle anderen niet hebben en doet dat met wisselend succes. In Trainspotting viel alles goed op de plaats; waar The Beach en Sunshine me al veel minder konden bekoren doordat Boyle zijn vaste patronen in deze films onvoldoende kon inpassen. In 28 Days Later is het helaas niet veel beter. Het onsamenhangende script was in het geheel niet boeiend, deed het na verloop van tijd nogal inspiratieloos aan, en werd het op momenten zelfs gewoon echt saai (of beter gezegd: afgezaagd). Het slotakkoord ademde ook al niets bijzonders uit. Murphy stelde ronduit teleur, evenals het gros van de andere castleden. Enkel cinematografisch red Boyle zijn hoofd met deze prent, maar zelfs dat kan geen positieve wending aan deze film geven.

'Sure. - No look, I mean, thank you. - and I mean Sure'

Schandalig dat ik 28 Days Later nog nooit gezien had. Al een lange tijd wilde ik deze film gaan kijken, maar om de een of andere reden stelde ik het steeds uit. Nu moest het er toch echt maar eens van komen en ik heb hem dus gekeken.

Het begint al meteen goed, met een openingsscene die erg goed was. De gruwelbeelden op de televisie en de apen. Ja, ik was geboeid. De spanning zat er dan ook meteen goed in. En dan, 28 dagen later wordt Jim wakker. Wat was dat een leuk hoofdpersonage zeg. Ik kweekte ook al meteen een heleboel sympathie voor hem. Ook de cynische Selena was errug leuk.

De film was een beetje een mix van een destroyed world- en een zombiefilm. Erg leuke combinatie vond ik dat. Visueel was het allemaal erg mooi. Vooral de beelden van het uitgestorven Londen vond ik prachtig. Je vraagt je na het zien van die beelden ook meteen af wat er in godsnaam in die 28 dagen gebeurd is. Ja, ik was meteen geboeid.

Ook het geluid is erg goed. Er zit goede muziek in de film, maar soms is er ook, op precies de goede momenten, voor stiltes gekozen. Erg fijn, want dit past perfect bij het 'uitgestorven'-idee.

De spanningsopbouw was geweldig. In het begin was de spanning nog enigzins dragelijk, maar tegen het einde van de film was het zo nagelbijtend spannend dat ik op het puntje van de bank zat. Ook de schrikmomenten waren erg effectief. Soms waren ze erg simpel, maar o zo effectief. Voorbeeld: Jim loopt door het uitgestorven Londen, je hoort geen geluiden. Opeens loopt hij tegen een auto aan en het alarm van die auto gaat af. Ik schrok me rot!.

Ik was ook enorm aan het meeleven met de hoofdpersonages. Toen Frank infected raakte jankte ik dan ook tranen met tuiten. Naast dit drama-aspect zat er ook meer dan genoeg gore in de film en ik heb zelfs af en toe wat humor kunnen ontdekken. Vooral de cynische Selena zorgde voor de nodige humor, maar ook bijvoorbeeld de 'Let's shop'-scene vond ik erg vermakelijk.

Het einde vond ik erg goed. Fijn dat ze het open gelaten hebben en briljant dat het op het einde weer 28 days later is. Ik vond het een erg geslaagde horror. Op naar 28 weeks later!

4,5*

His fear began when he woke up alone. His terror began when he realised he wasn't

In een ver verleden heb ik me ooit eens gewaagd aan het vervolg van deze film, 8 Weeks Later, en die beviel me eigenlijk wel. Mijn broer had deze film op een rommelmarkt voor een spotprijs gekocht maar toen ik zag dat de film van Danny Boyle was, daalde mijn interesse wel wat. Boyle is een regisseur die verafgood werd met films zoals Slumdog Millionaire en Shallow Grave maar ik vond het allemaal maar wat overrated. De verwachtingen werden dus wat getemperd maar nog altijd is 28 Days Later een teleurstelling te noemen.

Al moet ik eerlijk toegeven, ik had soms de indruk dat ik naar een kopie was aan het kijken. De hoes zag er nogal korrelig uit qua afbeelding maar was toch geprint op het correct aanvoelende papier. Er was een scènemenu en dergelijke aanwezig en ook de afbeelding op het schijfje zelf zag er authentiek uit maar de kwaliteit van de film was soms toch echt wel bedroevend slecht. Is dit een gimmick van Boyle? Geen idee maar het werkte wel op mijn zenuwen. Voor de rest is de film ook niet al te boeiend. Op gebied van zombies wordt dit nergens echt vernieuwend maar heel de plotlijn wordt zo ontzettend saai uitgewerkt! Had af en toe last voor mijn ogen open te houden. Gelukkig dat Boyle er nog wel een beetje sfeer in weet te brengen. Nu is London blijkbaar wel een perfect gebied voor een claustrofobische film want gecombineerd met een heerlijk accent bij vlagen, geeft dit toch nog enig vermaak. Het einde vond ik trouwens wel compleet misplaatst. Het idee van de soldaten die eens niet de typische soldaten-in-een-zombiefilm-rol hebben is goed gevonden en één van de weinig verfrissende aspecten van de film maar wanneer Jim dan eens eventjes ontsnapt uit de handen van de soldaten en begint knokken, dan had ik het echt wel gezien.

Waarom weet ik niet maar die Engelsen kunnen vaak echt wel ontzettend goed acteren. Types zoals Paddy Considine uit Dead Man's Shoes zijn geweldige acteurs en ik hoopte er hier een nieuwe te ontdekken. Jammer genoeg blijkt dat niet waar te zijn. Cillian Murphy kende ik al vanuit Inception en de Nolan's kijk op de Batman saga maar daar lijkt hij me beter op dreef te zijn dan hier. Pas op, hij doet het niet slecht maar het kwam niet echt goed over. Hetzelfde geldt voor Naomie Harris die de rol van Selena vertolkt. Sowieso een waardeloos personage in mijn opzicht. Iets van background story had gerust gemogen (of lopen er in London overal van die harde chicks rond die zonder enige twijfel hun vrienden afslachten?) maar ze speelt ook zo overdreven. Bij de rest van de namen kan ik me eigenlijk al bijzonder weinig meer voorstellen dus dat is voor mij ook al het bewijs dat er niet echt een indruk werd nagelaten.

Nah, ik denk dat ik de films van Boyle in het vervolg toch echt aan mij voorbij ga laten gaan. Nu al een aantal verschillende genrefilms van hem gezien maar geen enkele lijkt een diepe indruk achter te laten, al zeker deze 28 Days Later niet. De korrelige weergave lijkt op een kopie te duiden al zou ik er niet van verschieten dat dit de bedoeling was. Qua cast is dit nergens hoogstaand en ook heel het plot is iets om snel te vergeten, alleen de sfeer is nog redelijk de moeite waard.

2*

Deze film , vind ik , zwaar overschat.
voorbeelden waar ik mij aan dooderger: Ze komen aan in Manchester City en de vader is zwaar teleurgesteld omdat de radioboodschap nep blijkt te zijn. Hij laat al zijn frustratie de vrije loop en schopt tegen een stelling. Het moet toch wel juist lukken dat daar een dood persoon in hangt en een druppel besmet bloed in de vader zijn oog terechtkomt. En wat gebeurd er natuurlijk 10 seconden later, de militairen komen juist aan en schiet de zombie-vader dood.
Dat is iets teveel toeval naar mijn zin.
Net hetzelfde toen de dochter achter het stuur zat en de militair net de hoofdrolspeler neer geschoten had. Zij gaat even naar de inkomhal rijden en toevallig komt daar een zombie aangelopen die de militair door de vensterbank trekt en de militair dood. (terwijl diezelfde zombie te dom was om zichzelf te ontdoen van een ketting.
Door die momenten lijkt het wel meer een komedie dan een thriller.
Ook storten de stoere, sexmaniakale soldaten ineens in en gaan ze lopen/verstoppen voor de zombies terwijl ze daarvoor in hun voortuin met zware geweren de zombies even neerlegden
Allemaal echt jammer want in deze film zat echt wel meer potentieel in. Resident Evil, vind ik, veel beter. Daar konden de acteurs wel wat beter acteren en werd je echt in het verhaal gesleept. Ik had wel een déjà vu gevoel in het begin.
Resident evil: apocalypse had net hetzelfde beginscene

14 years later..

Voor een lange tijd heeft deze Horror op een vijfde plek in mijn top 10 geprijkt, maar na deze herziening 14 jaar na de release, voelde ik hoofdzakelijk teleurstelling. 28 Days later is namelijk typisch zo'n titel die in mijn hoofd veel beter was dan dat hij nu nog is, en dit is er dan ook overduidelijk eentje die de tand des tijds voor een groot deel niet doorstaan heeft.

Niet dat het nu allemaal slecht is, maar meer dan gemiddeld kan ik het niet meer noemen. Het is allemaal in geen enkel opzicht eng meer, en de cameravoering is veel te hectisch om je in het verhaal mee te sleuren. Dat de opzet van het verhaal een cliché was, wist ik nog wel, maar dat vervolgens het hele verdere verloop van het verhaal me nog zo weinig interesseerde had ik niet verwacht. Een van de belangrijkste redenen hiervoor was de presentatie. Ik keek deze film via Netflix waarvan je toch verwacht dat ze de juiste versies on-line zetten, maar ik schrok hoe gedateerd het allemaal overkwam.

Na dit eerste deel was ik gelijk van plan om door te gaan naar het vervolg, 28 weeks later, maar dat heb ik na deze herziening toch nog maar eventjes uitgesteld..Toch nog een krappe 3* maar dit is hoofdzakelijk te wijden aan een gevoel van nostalgie..

3,0*

Da's jammer, maar euhm... de film werd op 1 november 2002 uitgebracht in Groot Brittannië. In Nederland op 28 mei 2003. Waar je dat '14 Years Later...' vandaan haalt is me dus een raadsel, want dat kan hooguit nog net geen twaalf jaar geleden zijn .Ik heb de film ook nooit echt eng gevonden maar daar was het me ook niet om te doen. De situatie waarin de wereld verkeert is voor mij vele malen boeiender dan de surrogaat zombies. En hectische cinematografie helpt me vaak om een gevoel van chaos overgebracht te krijgen, ook in -zeker de eerste twee vervolgen op- The Bourne Identity.Lag dat misschien ook aan de beeldkwaliteit? De film is immers nooit in HD opgenomen, begreep ik. Da's ook wel de kracht ervan, naar mijn mening.Dat vervolg vind ik persoonlijk ook niks. Niet in vergelijking met dit deel. Jammer dat de herziening zo tegenviel, joh!

Wat een bagger zeg!

Heb jarenlang deze film uitgesteld. Toen ik m op netflix zag staan, ben ik toch maar gaan kijken.

Door vele meningen van anderen was ik toch wel nieuwsgierig.

Maar ik werd diep teleurgesteld. Film is totaal niet spannend, slecht verhaal, domme personages die domme acties uithalen en vreselijke zombies.

Zonde, ik had wel wat beters verwacht.

Het gaat in 28 Days Later snel.

Veelbelovend is misschien te veel eer, maar in de aanleiding is dit keer gekozen voor een soort woede-virus. En dus verwachtte ik een meer originele take op het hersenloos en bloeddorstig zooitje dat inmiddels onder een handvol (of 3) namen bekend staat.

De daaropvolgende take is echter teleurstellend. Alweer wordt er iemand wakker in een verlaten ziekenhuis. Ik weet niet wie hier het eerste mee is gekomen, maar ik heb het inmiddels al gezien in Resident Evil, The Walking Dead en nu dus 28 Days Later. Het wordt een tikje afgezaagd.

De sfeerbeelden zijn prima, Londen als setting is weer eens wat anders en het acteerwerk zit wel goed (Gleeson vond ik erg prettig). Tot zover de pluspunten.

Er zijn namelijk ook genoeg kritiekpunten. De dood van voorgenoemde Gleeson onder andere. Zo lullig en zo voorspelbaar, zeker gezien de situatie. De soort van relatie tussen Jim en Selena (na een paar dagen ben je dus al zo geil dat je alles pakt wat voor handen is) en de Rambo-esque ontwikkeling van Jim. Een fucking fietskoerier die een klein peloton één voor één uitschakelt. Oké, we hebben het hier niet over het meest professionele groepje ever, maar dit is vrij ongeloofwaardig.

Al met al is 28 Days Later vermakelijk. Zeker niets meer.

Volgens regisseur Danny Boyle en schrijver Alex Garland moet ’28 Days Later’ niet als een typische zombiehorror met opwindende actie en spectaculaire splatter effecten worden gezien, maar veel meer als een film die aansluit op de verontrustende actualiteit, waarin infectieziekten om de haverklap de kop opsteken.

Ik vond de film vooral spannend en vermakelijk. Maar goed. Zij zijn de makers. Zij zullen het weten.

Ik heb de film bekeken terwijl de toenemende wereldwijde paniek over het coronavirus hevig woekert. Ik moet toegeven dat de berichtgeving hieromtrent zeker een extra dimensie aan de kijkbeleving toevoegt.

Het Verenigd Koninkrijk is getroffen door een virus dat van mensen zombies maakt. Het land bestaat enkel nog uit ruïnes. De samenleving zoals die ooit bestond is niet meer. De beschaving is verdwenen. Wat rest is de strijd om te overleven.

Een groepje niet-geïnfecteerden doet dat. Een spannende tocht door de puinhopen van het eens zo trotse Brittannië in een poging andere overlevenden te vinden is het gevolg.

Het groepje komt veel ontwrichting tegen. Totalitaire machtsstructuren, geweld en bedreiging. Waar de beschaving ophoudt te bestaan, houden immers ook de beschaafde omgangsvormen op te bestaan. De groep is logischerwijs getuige van de tomeloze uitleving van de laagste driften van hen die ooit mens waren en van hen die nog mens zijn.

Is de mens van nature slecht en dientengevolge gedoemd om uit te sterven? Die vraag dwarrelt af en toe door de film heen. Erg interessant is de vraag niet. Althans niet op de geforceerde manier waarop deze invalshoek soms wordt gebruikt in het verhaal. Als onderliggend aandachtspunt is zo’n vraag bovendien wel wat uitgekauwd in het zombiegenre. Mij kon het in ieder geval niet veel schelen. De protagonisten houden zich er gelukkig ook niet echt mee bezig.

Die hebben trouwens wel andere dingen aan het hoofd. Die houden zich bezig met zaken die de film leuk maken. Overleven bijvoorbeeld. En dat is prettig, want de kracht van de film is niet de filosofische tint. De krachten van de film zijn de actie en de krampachtige verhoudingen en spanningsvelden tussen de personages.

De destructieve oerdriften waar sommige overlevenden maar vooral de anonieme horde der geïnfecteerden aan toegeven, weerspiegelen de ware natuur van de mens. Het gaat in deze wereld om het overleven. Het gaat om voedsel. Om het voortbestaan van de soort. Dat staat voorop en gaat ten koste van alles. Vooral deze 'openbaring' maakt de hectische zoektocht naar andere overlevenden gewoon hartstikke interessant en spannend.

De setting draagt sfeervol bij. Die is ruïneus en grauw. Het decor bestaat uit een ingestorte stad. Uit puin. Uit verspreid liggende lijken. Het kleurgebruik is groezelig grijs. De ondode dreiging komt in dit decor goed tot zijn recht. De sfeer is verontrustend en duister en voedt de personages met wantrouwen en paranoïa.

28 Days Later is een duistere en onheilspellende film, die vooral erg spannend is. Tegen het einde ligt de klemtoon misschien wat belerend veel op het beestachtige gedrag dat los komt onder extreme omstandigheden, maar tegen die tijd gaat van dat gedrag zo‘n spannenede werking uit dat ik mij aan een eventuele sociologisch opvoedende onderlaag gemakkelijk kon ontworstelen.

Genoten.