Coraline (2009)

Ik wil em in 3-D zien! Is er al bekend of het dan de originele versie betreft of wordt deze ook weer vern.. nagesynchroniseerd door Nederlandse acteurs? Wil namelijk de Engelse versie zien

Op Pathé stond eerst alleen de Nederlandstalige versie, maar de OV gaat nu toch ook draaien. Gelukkig maar, want Dré Hazes? Daar kan een mens niet vrolijk van worden.

Ik wil hem ook wel in 3D zien alhoewel ik heb begrepen dat het vooral diepte-3D is (geen overdaad aan dingen die naar je hoofd worden gesmeten dus).

Ik geloof dat het idd diepte 3D is, maar dat zijn alle 3D films tegenwoordig geloof ik Maar er worden ook dingen op je afgesmeten geloof ik Hoop dat het geen Spy Kids 3D effecten zijn xD

Volgende week is het dan eindelijk zo ver

Ik woon in Castricum en daar gaat Coraline in de 3-D Originele Versie draaien en aangezien de bioscoop in Castricum altijd alleen maar de NL-versies draait zal hij in andere 3-D bioscopen ook wel in Originele Versie uitkomen;) Ik hoop het voor je:P

Oke nice Ik zag net een review van Empire en hij kreeg 5 Sterren en ze noemden hem zelfs nog beter dan The Nightmare Before Christmas! Kan niet meer wachten mensen Volgende week is het zover Jammer dat ie in België nog niet draait, daar komt ie later ofzo. Ik woon namelijk in Zeeland met geen 3D zalen or whatsoever.

P.S. Bioscoop eigenaren in Zeeland.. doe er wat aan!

Gelukkig duurt het niet meer zo lang nu, ben echt zo benieuwd naar deze film en heb hele hoge verwachtingen!

Ik wil deze film echt graag zien!

Ongelovelijke dat ze al vanaf 2000 met deze film bezig zijn geweest!

Ik zie alleen de NL versie tot nu toe staan op Pathe.nl

Pathé heeft zowel de Nederlandse als de Originele versie, maar refereert naar beiden als 'Coraline en de geheime deur'. Kijken of er dus OV of NL achter staat.

Ik zie dat de 3D versie echt maar in 6 of 7 zalen draaien in heel Nederland. Vind ik best wel raar. Dichtsbijzijnde wordt dus Spijkenisse voor mij, en ik zal hem pas volgende week vrijdag op zijn vroegst kunnen zien

Ge-wel-dig! Coraline is een soort pretparkattractie waarin je je ogen uitkijkt. En dan wel eentje waar je niet na 4 minuten alweer uit moet maar waar je anderhalf uur lang van kunt genieten.

Ik heb de Engelse versie in 3D gezien en ik was blij dat de film niet vol zit met voorwerpen die op je afvliegen, dit kwam maar zeer sporadisch voor gelukkig. Wel geeft het je het gevoel er bij te zijn, met Coraline mee te kruipen door de geheime gang. Het ziet er allemaal even prachtig en fantasievol uit. Enkele grappige personages ook, maar verwacht niet de vindingrijke woordspelingen uit bijvoorbeeld een The Nightmare Before Christmas; Coraline moet het toch meer hebben van de visuele grapjes en blijft in dat opzicht echt wat achter bij eerder genoemde film. Ook het verhaaltje an sich is niet het allersterkste punt; gaandeweg lijkt het wat op te lossen in de beeldenpracht en creatieve vondsten. Maar die zijn dan ook wel weer zo verbluffend gaaf gemaakt dat de minpunten voor lief te nemen zijn. Niet perfect dus, maar voor de liefhebber een ware belevenis!

Nou, daar zat ik dan eindelijk. Van tevoren had ik nog gereserveerd, want je wist maar nooit hoe druk het zou worden. Het was de première en met reclames op tv waar werd gezegd dat het van de regisseur van Nightmare Before Christmas was had ik wel veracht dat er een groep van de mensen die je tegenwoordig met Jack Skellington tassen, shirts, rokjes over straat ziet gaan op deze film af zou komen. Maar nee, ik behoorde tot de kleine groep mensen die uiteindelijk in de zaal te vinden waren. Maar ik heb wel oprecht zitten genieten en volgens mij was ik niet de enige. Iedereen die was op komen dagen heeft hem helemaal tot het einde van de aftiteling uitgezeten. Blijkbaar wou iedereen nog wat langer wegdromen.

Maar nadat ik positief van de bioscoop terugkeerde kon ik toch een pijnlijk knagende vraag mij maar niet loslaten: Was dit het wachten waard?

Ik heb toch zeker een jaar of 4 reikhalzend naar deze film uitgekeken. Al die schitterende stills, al die lovende reacties, fans die hem beter vonden dan Nightmare, ze hebben mij toch op een groter meesterwerk laten hopen dan dat ik uiteindelijk voorgeschoteld kreeg ben ik bang. Daarvoor mist de film het een en ander. Het voelt te erg aan als een kleine film om een groot spektakel te zijn, maar mist dan weer de typische charme van de kleine independent films (wat niet wil zeggen dat dit geen charmante film is geworden, dat word het met de stop-motion techniek automatisch toch wel).

Ik heb daarom toch het idee dat ik zelf niet helemaal met Selick op een lijn lig. Buiten Nightmare Before Christmas ben ik zowiezo nooit zo weg geweest van zijn andere materiaal omdat hij toch een ander idee lijkt te hebben van wat werkt en wat niet. Hij is in mijn ogen wel een erg goede regisseur en zowat een animatie virtuoos. Maar toch laat hij heel veel kansen liggen en voegt hij een aantal zaken toe waar ik nooit aan zou hebben gedacht. Zo vraag ik me af of het einde wel werkt, er is bewust gekozen om een overdreven happy end of juist een griezelig einde uit de weg te gaan. Nu eindigt het zo droog en gewoon dat ik me afvraag of kinderen er wel wat mee kunnen, maar is het ook zo onschuldig en kinderlijk dat ik niet denk dat het voor volwassenen werkt. Ik maak me geen zorgen dat de film te donker of te eng is voor kinderen, ik denk dat ze er allemaal prima tegen kunnen. Het is meer dat ik denk dat kinderen de charme van Miss Spink & Forcible en Mr. Bobinsky compleet zal ontgaan en dat ook hier volwassenen niet precies zullen weten wat ze ermee aan moeten. Hoofdstukken met deze karakters vond ik ook al het minst werken in het boek.

Dit soort zaken zijn toch de dingen die er een film van maken die kinderen eerder op school zullen zien of zullen lenen van de bibliotheek dan dat ze hem uitkiezen voor een verjaardagsfeestje of voor een zaterdagavond met chips erbij. En veel van het wat oudere publiek zal sommige van deze scènes wel te raar en kinderachtig vinden. Dat is natuurlijk erg jammer want creatieve ambacht films als dit verdienen veel meer aandacht. En een beter gevulde bioscoopzaal.

Maar goed, een hele lap negatieve tekst als dat is ook maar omdat het veel makkelijker is te zeggen wat er niet goed is aan de film dan alleen maar positief commentaar te geven. En de negatieve punten vallen toch in het niet bij alles wat de film wel goed doet. Het is moeilijk onder woorden te brengen hoe mooi sommige scènes wel niet zijn vormgegeven. Vooral de decors waren echt adembenemend. De sfeer van de film ligt echt heel dicht tegen de sfeer aan zoals echte droomwerelden aanvoelen. Uniek is bij deze film het sleutelwoord, zien is geloven.

En naast dat wat bijfiguren misschien nog meer naar de achtergrond geplaatst zouden mogen worden is ons hoofdfiguur wel erg 'likeable', wat zeker bepalend is voor een film als dit. En ook de kat was erg goed getroffen, bijna net zo'n leuk personage als in het boek. Muziek was ook dik in orde, het mist wel een eigen thema, maar was op momenten (vooral tijdens de aftiteling) echt prachtig.

4,5* Was dit het wachten waard? Weet het eigenlijk nog steeds niet, maar weet wel dat ik met bijgestelde verwachtingen de film zo nog eens zou willen zien. En dat ik hem toch aan iedereen aan wil raden. Animatie hoogstandjes als dit horen gezien te worden.

De Engelse versie natuurlijk gezien! Wat een mooie animatie film. In het begin dacht ik waar gaat het heen met het verhaal, maar later wordt het duidelijk, leuk en soms zelfs spannend.

Wat een prachtige animatie, vrolijke kleurtjes en af en toe spannend. Henry Selick heeft het weer voor elkaar, erg genoten van deze film!

Briljant!

Ik heb The Nightmare Before Christmas altijd wel een goede film gevonden, maar ik had tevens altijd het gevoel dat er iets aan ontbrak, al wist ik niet wat. Dankzij Coraline besef ik het me. Ondanks alle donkere en griezelig bedoelde elementen is The Nightmare Before Christmas tijdens de gehele speelduur compleet onschuldig. Nergens wordt het echt sinister en de film lijkt te proberen kindertjes een beetje bang te maken, maar dat element heeft volgens mij nooit echt gewend.

Neem dan Coraline. Dit moet haast wel de meest sinistere kinderfilm zijn die er ooit gemaakt is. Een volwassene zal er niet bang van worden, maar de film heeft veel gruwelijks in zich dat kinders onder de 10 er vast niet onberoerd door zullen blijven. Wat niet wil zeggen dat ze de film niet zullen waarderen, al kun je de allerjongsten misschien beter thuislaten. De film identificeert zich met de angsten van veel kinderen, zoals het onbegrepen en verwaarloosd voelen door ouders, niet geaccepteerd worden en het belanden in een wildvreemde omgeving. Dit is echter slechts het beginpunt van Coraline. Dit zijn de elementen van de 'echte wereld'.

Dan komt de alternatieve wereld, waarin Coraline vind wat ieder kind wil. Lieve ouders, veel leuke ongein, kadootjes en verrassingen, veel aandacht en natuurlijk kanonnen die suikerspinnen afschieten. Selick weet er echter op meesterlijke wijze voor te zorgen dat deze gelukkige momenten tegelijkertijd iets sinisters hebben. Het ziet er prachtig en vrolijk uit, maar je voelt gewoon dat eronder iets compleet verrots zit. En dat zit er dan ook en dit resulteert in een aantal duistere scènes die de grenzen opzoeken van wat je in een kinderfilm allemaal wel en niet kan stoppen. Maar bijna alle angsten lijken enigzins contextgebonden aan de belevingswereld van een kind. De wezens en nachtmerrie-achtige situaties zijn vreemd, fantasierijk, surrealistisch en wat al niet, maar nooit echt willekeurig. Ze dragen bij aan het gevoel dat er iets engs is in elementen die gewoonlijk vertrouwd horen te zijn, zoals ouders, je huis en je speelgoed. Doordat de film hier niet vanaf wijkt blijft het spannend.

Coraline is wat mij betrefd een meesterwerk in sfeer, art-direction en pure creativiteit. De film zit barstensvol met geweldige ideeën. Alles ademt een sprookjesgevoel uit. Het is knap dat de scènes in de echte wereld niet saaier zijn dan die in de alternatieve wereld. Selick zorgt gewoon voor evenveel maffe dingen in beide werelden, waardoor het de gehele speelduur genieten blijft. De scènes rond de finale hebben een sinisterder gevoel dat de gemiddelde slasher (waarmee ik niet zozeer bedoel dat ze enger zijn). De stopmotiontechniek wordt vlekkeloos gebruikt. De karakters komen geweldig tot leven (goede voice-acting ook). Misschien komt het omdat ik het compleet ongeïnspireerde Monsters Vs. Aliens in dezelfde week zag, maar Coraline voelt levendiger aan dan de meeste animatiefilms die ik kan bedenken.

Boven alles heeft de film Coraline echter een hart. Het brengt een sprookjesgevoel terug dat intussen al weer heel lang absent is in westerse animatiefilms. Hier is een film die daadwerkelijk om zijn verhaal lijkt te geven en het gewoon zo sprankelend mogelijk lijkt uit te werken. Ik hou van Pixar, maar het is toch verfrissend om een westerse animatiefilm te zien die én goed is én niet als een Pixarfilm aanvoelt. Deze film heeft een eigen identiteit.

Daar komt nog eens bij dat dit waarschijnlijk de beste kind-in-alternatieve-wereld-film is die ik ken. Onder deze films reken ik uitstekende werkjes als Spirited Away en The Wizard of Oz, alsook het ietwat overgewaardeerde Pan's Labyrinth en natuurlijk de Alice in Wonderlandverfilmingen (of the Chronicles of Narnia erbij hoort weet ik niet zeker, die voelt wat anders aan). Een voordeel dat Coraline heeft op al deze film is dat de hoofdpersoon geen brave toeschouwer is, maar een meid met karakter, die ook wat meer over haar eigen lot lijkt te kunnen bepalen. Waar de anderen meer gestuurd worden door de gebeurtenissen van de fantasiewereld draagt Coraline bij aan haar eigen lot en maken haar keuzes soms het verschil. Dat maakt haar interessanter om te volgen en geeft de film ook meer gevoel, zonder daarvoor een verplicht sentimentele scène in te hoeven lassen. Daarbij is het gewoon makkelijker om te geven om een hoofdpersoon die iets eigens heeft, in plaats van de onbeschreven bladeren uit de bovengenoemde films.

Daarom werkt het einde ook wel. Vooral achteraf, na de film wat te laten zakken, vroeg ik me af of de film wel het juiste einde had. Natuurlijk moest het goed aflopen, maar ik vroeg me af of het niet nog beter had moeten aflopen. Ondanks dat haar moeder handschoenen voor Coraline koopt zit het er dik in dat als ze weer een nieuwe werkopdracht heeft Coraline weer genegeert gaat worden. En dan begint de narigheid weer. De echte wereld is vooral te verkiezen boven de alternatieve wereld omdat de alternatieve wereld dodelijk is, maar de echte wereld blijft onaangetast op het einde. Dit stoorde uiteindelijk niet, omdat het enerzijds wat realistischer is dan een nog gelukkiger einde te forceren (dat had wellicht wel sentiment opgeleverd), maar ook omdat Coraline wel degelijk gegroeid is in de film, alleen ligt het er niet zo dik bovenop als gewoonlijk. De makers laten Coraline wel haar 'attitude' behouden die haar een boeiend personage maken, maar zorgen ervoor dat ze ook wat begripvoller is tegenover anderen. Dit zorgde er waarschijnlijk voor dat het einde niet onbevredigend aanvoelde toen de aftiteling begon.

Anyway, deze film draait sowieso niet om het einde. Het gaat om de reis ernaar toe en die is zo mooi als je had kunnen hopen. En dan te bedenken dat ik niets bijzonders van de film verwachtte. Meer van dit soort animatiefilms graag! En laat Monster vs. Aliens-dingen maar thuis!
4,5*

Vreselijke poster overigens. Vat de sfeer van de film nauwelijks. Kunnen we deze niet gebruiken:
http://www.scifi.com/scifiwire/gallery_photos/Coraline_NewOneSheet_gal.jpg

Niet zozeer ontbrak, er zit wat teveel in. Met name het hele musical gebeuren.

Weet iemand of dit geschiktt is om met je neefje naar toe te gaan? hij is 9 jaar.

Hangt er vanaf hoe goed hij tegen enge dingen kan. De film is gewoon voor 6 jaar en ouder maar als hij er heel gevoelig voor is, zou ik er mee oppassen.

Kun je bij deze film alvast je hart ophalen: het zou aanvankelijk een musical worden, maar omdat men dacht dit de sfeer zou verpesten zijn alle leidjes, op één na, geschrapt. En dat ene liedje is zeer kort en heeft ook een logische context. Dus geen personages die zomaar in zingen uitbarsten.

Overigens vergat ik te vermelden dat de film een geweldige score heeft.

They Might Be Giants (je weet wel, van de Malcolm in the Middle tune) schreven aanvankelijk tien liedjes voor deze film. Is er inderdaad maar één van overgebleven en die duurt nog geen minuut. Heerlijk, zo liedjesloos.

Niks minder dan fantastisch dit! Verwachtte vooraf wel het een en ander, maar vond het toch moeilijk me voor te stellen hoe de belevenis zou zijn. Is dit animatie die echt voor de jongere generatie kiest, of trekt Coraline het breder zodat het voor iedereen aantrekkelijk is. In een zaal met 50%, 45% ouders en 5% ik was ik een beetje in dubio aanvankelijk, iets zei me dat er wat reclames geweest zijn op de bekende kinderzenders.

Hoe dan ook, dit is echt een film voor alle generaties. Al vanaf de eerste scenes was ik verbijsterd over de animaties, echt vreselijk mooi en zeer origineel. Die animaties verbijsteren je keer op keer in de film, maar in dat kader is de openingscene nog wel de mooiste. Ondertussen is het begin bij vlagen ook nog best grappig, komische dialogen en wat mooie woordspelingen en opmerkingen. Het verhaal ontwikkelt zich in een haast perfect tempo, komt niet te laat to the point, de ontwikkelingen zijn uitstekend getimed, en is bovenal gewoon erg leuk. Tegen het einde wordt het ook nog best wel spannend en creepy, met de laatste terugkeer naar de echte wereld waar het gebonk op die deur nog best in een willekeurige horrorfilm had gepast als je de scene had uitgeknipt. Misschien had de speurtocht naar die zielen en haar ouders nog wat langer moeten duren, het werd wat kort op elkaar behandeld, maar dat is dan ook het enige minpuntje wat ik zo snel kan bedenken. Voor de rest gewoon een uitermate leuk verhaal met zo hier en daar wat raakvlakken met Spirited Away, maar zonder dat je daar nu continu aan moet denken.

Klassieker in wording dit, dat moest haast wel, maar dan moeten toch eerst wat meer mensen deze film gaan zien. Het aantal stemmen hier valt toch zwaar tegen voor een topanimatiefilm als deze. Spread the word!

4.5*

Ik denk dat Alice in Wonderland de belangrijkste inspiratiebron was. Ook voor Spirited Away waarschijnlijk.

Ach, dan blijft de film toch nog gewoon een paar jaar een cult klassieker? Cult status doet een film vaak toch alleen maar goed.

Waarschijnlijk. Raar, maar ik dacht toch vooral aan Spirited Away tijdens de film.

Geloof dat Miyazaki vooral de badhuizen uit zijn jeugd als belangrijkste inspiratiebron citeerde.