Mr. Bean's Holiday (2007)

De film is me bij deze tweede kijkbeurt veel beter bevallen dan de eerste maal.

Wellicht is dat omdat ik beide films nu na elkaar heb bekeken, en deze toch even goed vind als de eerste.

Heb beide voor een habbekrats op de kop kunnen tikken trouwens en ze zijn hun geld meer dan waard.

Het typetje van Rowan Atkinson heeft na al die jaren nog niets aan aantrekkingskracht verloren en blijft leuk om naar te kijken.

Maar toch blijf ik er bij dat het personage beter toch zijn recht komt in korte sketches dan in een langspeelfilm, maar laat u dat er niet van weerhouden deze, en de eerste film, eens te bekijken.

Lachen gegarandeerd !!!

Voor mij alvast een ontgoochelende Bean-film. Het blijft steeds jammer om een succesvol (oud) concept commercieel uit te melken tot een waardeloos product. Deze film is weinig inspirerend, niet overtuigend en amper origineel. Vele grappige momenten en gedragingen van Bean kwam je al wel eens tegen in zijn sketches. Jammer dat dit telkens herkauwd moet worden.

Het uitgangspunt was nochtans veelbelovend. Mr. Bean in het buitenland! Maar daarom is de film nog niet vernieuwend. Alles blijft heel voorspelbaar en de situaties waarin Mr. verzeild raakt wekten bij mij soms irritatie en vervelend op. Misschien ben ik Mr. Bean "ontgroeid"? Kan best zijn, hoewel: als ik naar sketches op Youtube kijk, vermaak ik me nog steeds zeer goed. De film kent enkele geslaagde momenten, dat zeker, maar misschien ligt het pijnpunt aan de speelduur (van een film), in plaats van een kleine 10-30 minuten entertainment?

De film zit vol mooie Franse beelden. Als luchtige roadmovie is dit best fun. De videocamera van Mr. Bean is dan ook bijzonder leuk. Maar over het algemeen weet de film gewoon niet genoeg te boeien. Mijn kinderen zullen dit wellicht de max vinden, ik jammer genoeg (en dat meen ik) wat minder. Een Dafoe bovendien zal dit hoegenaamd niet verhelpen, integendeel zelfs.

Geen naughty Bean hier, toch ook vaak een karaktertrek van hem, niet perse jammer, eerder een vaststelling.

Duidelijk beter dan de eerste.

Atkinson ruilt het grijze, gure Amerika voor het zonnige Frankrijk, het plot wordt afgeslankt tot een serie van sketches in plaats van een overkoepelend stukje drama. Het werkt allemaal stukken beter en het zorgt ervoor dat deze comedy zowaar slaagt in z'n missie.

Bean zelf is vooral weer zichzelf, alleen dan met iets meer dialoog. Het is een typetje dat zelden grappig is op zichzelf, maar vooral teert op de situaties waarin hij verzeild geraakt (en de personages die hij daar tegenkomt. Zo'n roadtripje is dus het ideale excuus voor een nieuwe Bean film.

Verder toch ook wel een grappige rol van Dafoe. Vooral diens film op het einde was een komische voltreffer. Erg memorabel is het verder niet, in vergelijking met een Kikujiro ofzo mist het ook wel een beetje fond, maar voor een keertje is het best te genieten.

3.0*

Hoewel dit misschien mijn tiende keer al weer is dat ik deze Bean film heb gezien, vind ik dat het wat achteruit is gegaan in zijn stijl. Ik was hier vroeger erg groot fan van maar vandaag de dag vind ik hem toch minder leuk.

De cast is leuk maar er valt weinig over te vertellen. Atkinson speelt zijn meest succesvolle typtje weer vol enthousiasme en voor de rest deed Emma de Caunes het ook wel leuk en zo is de cast merendeels wel ingevuld en valt er weinig meer over te vertellen.

Ook het verhaal is inhoudelijk niet zo bijzonder te noemen. Bean wint een reis naar Frankrijk (Cannes) als alles zo'n beetje fout gaat. Tijdens zijn reis leert Bean Stepan kennen die net zijn vader kwijt is op het station. Samen reizen ze naar Cannes als ze de mooie Sabine ontmoeten die de twee meeneemt naar Cannes voor een filmfestival waar o.a. Bean zijn vakantieoord heeft zitten. Eenmaal aangekomen word Stepan weer herenigd met zijn vader en is het eind goed al goed.

Natuurlijk vond ik het prachtig om te zien dat Bean zich omtovert naar een Nazi, of Duitse WOII soldaat maar daar blijft het qua hard lachen ook wel bij voor mij. Al om al, leuke feel-good film die ik tussendoor snel even gekeken heb.

3.0*

Ik kon er maar moeilijk inkomen en de film werd zelden echt leuk. De meeste grappen zijn een herhaling van zetten en al eerder door hem gebruikt dus intussen een stuk minder leuk.

Feitelijk weet je wat je kunt verwachten als je naar deze film kijkt maar al met al had ik er meer van verwacht.

Nou, het opnieuw zien van de beide films heeft de score geen goed gedaan. De eerste film zakte bij mij van 4 sterren naar 2,5 en ook deze tweede film zal fors dalen. Beide films doen totaal geen recht aan het vermakelijk niveau van de korte sketches waar Rowan Atkinson als Bean een iconisch personage werd.

Mr. Bean krijgt op gelukkige wijze een vakantie naar Frankrijk cadeau en daar gaat natuurlijk weer van alles mis, vooral door hem uiteraard. Het is een scenario waar veel uit te halen valt, maar waar de makers kansen hebben laten liggen. De humor is vooral flauw en veilig. Het typetje Mr. Bean komt ook veel te weinig uit de verf. Onhandig is hij, maar waar hij in de serie vooral egoïstisch, lomp en naïef is, daar is hij hier redelijk charmant en sociaal. Dit past gewoon niet bij hem en het levert vooral veel saaie stukken op. Eigenlijk heb ik geen enkele keer kunnen lachen en dat is toch wel schrijnend bij een Mr. Bean film, want om de serie kon ik dat zeker wel.

Sowieso is de aanloop echt enorm langdradig en dan hou je nog maar een drie kwartier over. Dat is wel een wat beter deel, maar nog veel te weinig om hier ook maar in de buurt van een voldoende te komen. Eigenlijk is het triest als het tijdperk van Mr. Bean hiermee eindigt, met twee zwakke films. Het zou leuk zijn als er nog eens nieuwe sketches zouden komen of desnoods een derde film met flink wat betere schrijvers die zich uit kunnen leven.

1,5* (was 3*)

Het experiment om een 1,5 uur durende Bean sketch te maken is niet bijzonder geslaagd, dat is gewoon veel te lang, ondanks de vondsten hier en daar. Toch valt er wel wat te genieten.

Ik moest eigenlijk nog het meest lachen om de onuitstaanbare ijdeltuit die door de anders zo ernstige Willem Dafoe met plezier neer wordt gezet. Het zelfingenomen Hollywood wordt hier lekker op de hak genomen. Die scene waarin het publiek in slaap valt bij zijn pretentieuze drol is goud waard.

Als toetje is Emma de Caunes nog toegevoegd, een Frans snoepje om de vingers bij af te likken, heerlijk naturel.

Atkinson blijft uiteraard wel de show stelen en laat mimiek van wereldklasse zien.

Het was aardig om even met de familie wat vertier mee te hebben, want het is best moeilijk om een film voor het hele gezelschap te vinden op Netflix. Je kunt je er geen buil aan vallen.

Het is best knap, wat Atkinson allemaal als Mr. Bean doet. Maar op een of andere manier vind ik het eigenlijk nooit leuk. Er zijn maar een paar scenes die een beetje werken, maar dat wordt onderuitgehaald doordat de pantomime me vanaf het begin irriteert. Het einde is wel leuk gevonden, dat dan weer wel, en De Caunes is grappig, dat maakt het nog net een beetje draaglijk.

Maar doe mij maar Johnny English, die films vind ik veel leuker.

Niet veel anders dan de vorige keer. (Ik dacht hij kan wel wat lager in mijn favorietenlijst maar dat valt mee ik heb hem zelfs wat hoger gezet en kan in de bovenste 100 blijven staan). Wat leuk is blijft leuk en wat minder is blijft ook zo.

Komedie als filmgenre is echt moeilijk dat zie je in deze film dan ook wel terug. Trage onevenwichtige film waarin hilarische gedeelten worden afgewisseld door mindere gedeelten.

Atkinson blijft goed in het gestalte geven van Mr Bean en Jean Rochefort (in het restaurant) en Willem Dafoe (als zelfingenomen filmmaker) blijven ook leuk.

Ach ja het hoeft niet van begin tot eind even leuk te zijn. Er zijn leukere komedies maar Mr Bean blijft toch een heel geslaagd typetje en dat zie je in deze film dan ook wel weer terug (ook al leent het zich meer voor sketches).