Su-ki-da (2005)

Leuk zulke berichten wanneer je deze film nog te gaan hebt.

Dag later:

“Hoe zou iemand de fotografie van Rinko Kawauchi in film kunnen vastleggen ?” vroeg ik me ooit eens af. Toen ik Tokyo.Sora zag, wist ik dat het kon. De kleine stiltes, de haast niet vast te leggen lentebries. De kille zon en de ijle atmosfeer, die zo fijn aan je huid voelt. Su-Ki-Da is dit alles (en meer). Het is in mijn belevingswereld werkelijk haast onmogelijk voor te stellen dat een film als deze gemaakt kan wordt. Waar de hele filmwereld (buiten Japan) op een totaal ander spoor vaart, weet een film als deze me net op die manier te raken.

Natuurlijk kon ik dat verwachten na zijn vorig film, de prachtige website met daarop schitterende fotografie en een prachtige trailer, de geweldige poster en puur het feit dat de film van Ishikawa afkomstig is. Zijn vorig film was niet minder dan een revelatie, een film vol herkenning, een bevestiging dat de soort film waar ik alleen van kan dromen ook echt bestaat.

Su-Ki-Da dus. Gister dan eindelijk gezien.

Ziek, zwak en misselijk lag ik op bed en vreemd genoeg besloot ik dit tot hét Sukida-moment te bestempelen. Hij lag al een tijd op de plank, maar ik heb het dikwijls moeilijk een moment vrij te maken voor films waarvan ik (heel) veel verwacht, faalangst wellicht.. De kans dat een film als deze tegenvalt is klein, maar ik wil het liever niet meemaken.

Gelukkig viel hij alles behalve tegen. De eerste minuten van de film waren weer inkomen, acclimatiseren, gewent raken aan de mooie omgeving. Na luttele minuten zat ik er dan, al mijn zintuigen richting het beeld en mijn koptelefoon. Insnuiven die sfeer, met volle teugen.

De film weet me op meerdere vlakken te raken, zoals ik in mijn vorig bericht al aangaf. Misschien het best om het stapsgewijs te beschrijven.

Cinematografisch is de film een meesterwerk als haast geen ander. De manier waarop sfeer wordt vastgelegd is ongekend. Natuurlijk doen de Tarkovsky’s en Tarr’s ook prachtige dingen met beeld, maar deze doet daar zeker niet voor onder.

Waar andere vooral op het zware, stugge en grootste mikken, zoekt Ishikawa naar subtiliteit in de “werkelijkheid” (een visie daarop). Doormiddel van strakke, bijna steriele shots, creëert hij een flinterdunne sfeer. Etherisch vind ik hier goed passen.. Qua kleur kiest hij vooral voor de ijle tinten, veel grijs en bruin, en soms ineens een strakblauwe lucht.

Dit voert hij door tot in elk detail, de kleding van de personages, de omgevingen (interieurs), een fleswater, alles.

De film speelt op een heel subtiele manier met het geluid. Soms valt het ineens weg, of overlapt het naar het volgende shot. Op de achtergrond hoor je zachtjes het verkeer uit de verte, zuchtjes wind. Mooi en subtiel.

Qua acteerprestaties is dit ook één van de betere. Aoi heeft nog nooit gefaald en speelt hier echt geweldig. De oudere karakters zijn ook zeer ingetogen neergezet, wat me uiterst moeilijk lijkt. Een serene sfeer hangt rondom de spelers. De rustige manier waarop ze praten, de subtiele trekjes in hun gezicht, prachtig. Net als Tokyo.Sora en een film als Café Lumiere weet juist dit me het diepst te ontroeren. Misschien omdat ik mensen zo het liefst zie. Kan me goed voorstellen dat velen dit niet trekken, het te afstandelijk vinden of zelfs als saai beschouwen. Persoonlijk zie ik het als het omgekeerde. Eén van de weinige films waar personages echt innemend en eerlijk zijn, waar ik me echt bij thuis voel.

Eigenlijk kan ik niks dan positief zijn over de film. De film kroop stilletjes onder mijn huid. Af en toe leek het of dat het me koud liet, kon me niet altijd geheel inleven en droomde wat weg, maar zo ineens kon hij hard toeslaan en me diep ontroeren.

Ik geloof dat ik weer genoeg heb getypt, 5* verdient hij zeker. Een plaats in me top10 lijkt me vrij logisch. Geweldig dit. Waarschijnlijk wordt het weer een tijd wachten tot er een volgend subtiel Japans drama langskomt.

Ik vind Su-Ki-Da ook een hele mooie tweede film van Ishikawa, al vind ik 'm wel een pak minder dan het magistrale Tokyo.Sora. Zo irriteerde ik me een beetje aan een bepaald luchtshot in het eerste gedeelte van de film, dat nogal vaak terugkwam en verliep de montage niet altijd even soepeltjes naar mijn gevoel. Maar dat zijn details. Grootste probleem van Su-Ki-Da is dat de film me niet zo erg raakte als ik gehoopt had. Er zitten twee prachtige emotionele scenes in de film (1 in het eerste gedeelte en 1 in het tweede gedeelte), maar voor de rest kabbelt de film maar een beetje voort (soms esthetisch, zo nu en dan hele mooie plaatjes) zonder me echt te raken. Inclusief de climax. Ik had het plotverloop liever wat anders gezien. Zelf had ik gehoopt op een subtiel mierzoet (voorspelbaar)eind waarin de zus zou ontwaken uit haar coma omdat Yosuke zijn liedje ten gehore zou brengen aan Yu, maar liever had ik gehad dat de film was geeindigd nadat Yosuke was neergestoken (ik houd van tragische, onbereikbare liefde)
Nu was het meer een compromis en miste het impact. Beetje jammer. Maar verder valt er genoeg te genieten hoor. 4* Ishikawa lijkt een filmmaker met veel potentie. Ik verheug me op een volgende film.

Prachtig emotioneel meesterwerk!

Toen ik de film zag waren m'n verwachtingen torenhoog en hoewel dit meestal tot een teleurstelling lijdt, gebeurde hier het (bijna) onmogelijke, hij overtrof m'n verwachtingen.

De subtiliteit, de rust, de stilte, tragiek en eenvoud zijn ongekend goed. Hoewel de film in zeker de helft van de tijd had kunnen worden verteld had ik hier geen seconde van willen missen. Ik werd gegrepen zoals weinig films mij grijpen en na een paar dagen spookt hij nog steeds helder door m'n hoofd.

Ramon k kaart hierboven 2 minpunten aan: het eind wat ik prachtig vond, niks compromis, gewoon prachtig en de luchtshots waar ik hem wel een beetje gelijk in geef. (als we natuurlijk dezelfde bedoelen) Dit shot komt zo'n 3 keer terug in 1 scene en dat had niet gehoeven. Maar enkel de grootste mierenneuker die daarover valt. (Niet als verwijt tegen Ramon bedoeld.)

Een prachtige film, die puur in al z'n eenvoud is. 5 sterren en een top 10 plaats. Ik kan niet wachten op Tokyo.sora.

Kun je mijn punt niet nog korter door de bocht proberen onderuit te halen? Ik leg duidelijk uit waarom ik het een compromis vind; dan kun je op zijn minst proberen uit te leggen waarom jij 't geen compromis vindt.

Op zijn minst 5 keer, waarschijnlijk nog vaker. Nou gebruikt Ishikawa regelmatig luchtshots in deze film (en ook in zijn vorige film) en kan ik daar flink van genieten, maar in deze scene kwam het zo ongeinspireerd over (het is echt exact hetzelfde shot) dat het me irriteerde. We mogen toch nog wel ooit kritiek hebben op de moderne Aziatische film hoop ik?

Is dit de beste deal of is hij ergens voor minder te koop?Of is deze (R3) versie ook goed?

Koreaanse edities zijn sowieso erg goed. Gewoon wat goedkoper.

Is die echt r3 of stiekem toch regio vrij? (Mijn beste dvd speler kan alleeen R 1 & 2 afspelen)

Of het einde van de film een compromis is ? Laat ik een duid in het zakje werpen.
Su-Ki-Da is een film die voor een jong publiek zou kunnen zijn geschreven, maar door zijn uitwerking wat mij betreft een contemplatief, meditatief en vooral sereen meesterwerk is geworden.
Maar in het hart blijft het een film over de jeugd, en gevoelsmatig geregisseerd vanuit dat perspectief. Vandaar vond ik het einde ook niet heel vreemd of een compromis. Wanneer Yosuke wordt neergestoken kwam het mij als een schok aan. Wanneer hij later ontwaakt en Yu hem haar liefde verklaard, met het zoete “Su-Ki-Da” is de film bijna tot een einde. Full circle, liefdes verklaard en kan de film met een wat wrang maar happy end eindigen. Het wrange zit hem in het lot van de zus van Yu. Vergelijk het met het einde van .Sora, waar we in het rennen een climax vinden, maar weten dat de eenzaamheid en pijn niet geheel voorbij is.

Op die manier is het een compromis en geen compromis tegelijk. Een deel van de film eindigt goed, een ander deel niet.

Ik begrijp je punt voor de rest wel, ook ik had er wel enige moeite mee, maar om dat precies aan te duiden, vind ik toch erg moeilijk. Het heeft iets met dat zoetsappige te maken, iets met de woorden Su-Ki-Da.



Kritiek is inderdaad een goed iets, al helemaal op de hedendaagse Japanse cinema, aangezien mensen zoals ik het vaak genoeg de hemel in prijzen. Krijg soms het idee dat ik met oogkappen op naar dit soort films loop te kijken, of dat er een chip in me is gepland met het heb-moderne-japanse-drama’s-lief-virus.

Over de shots van de luchten. Wat mij betreft als esthetisch stijlmiddel. En de herhaling van exact dezelfde luchten kan daarom ook zo gezien worden (alhoewel ik ze herinner als telkens net anders…) Zie het als een weergave van de serene sfeer waarin hoofdpersonages leven. Alleen op een rivierbank, zonder veel worden. Een koele lentebries door de haren, de luchten zijn daarin puur associatief. Ze weerspiegelen de gemoedstoestand.

Misschien drijf ik nu erg ver af, maar in De verzegelde Tijd geeft Tarkovsky zijn mening over de Haiku. Naar de (prachtige) Haiku over een lenteochtend:



Hij schrijft erover dat doormiddel van een trefzekere observatie ze getuigen van een gedisciplineerde geest en een fijnzinnige verbeelding. Ze houden dat ene onherhaalbare ogenblik, dat in de eeuwigheid overgaat, vast.

Zo zie ik de shots van de luchten in Su-Ki-Da ook. Doormiddel van de omgeving te filmen (in dit geval de lucht), wordt er meer sfeer gegeven aan het narratief. Het is geen acteursfilm, het is een film die draait om net dat ene ogenblik waarin we ons precies zo voelen.

Edit: Nu lees ik ook nog eens dat Ramon K helemaal niet tegen shots van luchten is, maar iets had tegen die herhaling..

Het was niet m'n bedoeling je punt onderuit te halen, ik gaf enkel aan dat ik het een erg mooi eind vond en er geen compromis in zag. Het zoetsappige eind dat je voorstelt had ik vreselijk gevonden en had veel aan de kracht van de film afgedaan, je stopt er niet zo veel subtiel drama in om hem als een Disney sprookje te laten eindigen. De 2e of slechte einde had ik ook erg mooi gevonden, hoewel ik denk dat als de film daar was gestopt, ik toch wel met een ietwat leeg gevoel was achtergebleven.

Die herhaling van luchtshots in de desbetreffende scene blijf ik wel een klein minpuntje vinden, maargoed echt storen doet het ook niet.

Al eens geprobeerd om hem regiovrij te maken? Op internet staat hoe je dat met elk model moet doen. (weet overigens niet zeker of het met elk model kan.)

Ik heb ook nog een regiovrije speler, dus niet heel veel noodzaak om die andere regio vrij te maken.

Ik vind dat je een prachtig stuk hebt geschreven danuz (en de haiku is ook mooi), dus het is niet voor niets geweest.
Ik vind het ook een mooi esthetisch middel, alleen in die scene dus wat minder.



Ik had misschien beter een smiley kunnen plaatsen want ik bedoelde het geenszins om je af te vallen. De scene waarin de mannelijke hoofdpersoon neergestoken wordt en het leven 'lijkt' te laten vond ik zo intens en mooi ("why?"), dat de scene erna (hij ontwaakt in het ziekenhuis) eigenlijk een beetje teleurstellend was. Daarom vind ik het ook een compromis, gelijkend op die in nogal wat Hollywoodproducties. De woorden die op danuz zo'n indruk maakten misten voor mij de impact. Wel moet ik zeggen dat ik de comatoestand van de zus even buiten beschouwing liet en danuz heeft wat dat betreft gelijk dat de film niet geheel op een positieve noot eindigt. Ik had toch graag dat lege gevoel gehad dat Kiriyama liever niet had gehad

Een gevoelskwestie... wat doe je eraan?



Was ook een beetje een flauwe opmerking hoor omdat iedereen zo zijn oogkappen lijkt te hebben.

Die hele cast en plot klopt niet eens echt, iemand een correctie? (30 jaar )

Wat een hoop stemmen in een keer!! Is dit dé film van het moment?

Dus - nog even voor alle zekerheid - deze versie is hoogstwaarschijnlijk wel een goede koop? En heeft iemand ervaring met de gemiddelde levertijd van yesasia.com?

Yep , na pokemon en dbz is deze film de nieuwe rage, er komen ook al kaarten van. Misschien dat het ook helpt dat ie op youtube staat.

Weet niet of dat een goede versie is maar de gemiddelde levertijd ligt eraan hoe je het laat versturen.

Ik zie nergens op welke manieren dat dan allemaal kan.

Als je hem besteld vragen ze je er vanzelf naar.

Zolang jan-met-de-pet en z'n 5 paar tieten per minuut smaak even wegblijft bij deze film waarschijnlijk wel.

Wat het einde betreft, ik denk dat Ishikawa net het cliché vermijdt. Het is geen Hollywood einde, daarvoor is het toch iets te bitter. Maar het is ook geen cliché arthouse slecht einde - hoeveel heb ik er ondertussen zo al gezien. Het is uiteraard een soort tussenweg, maar ééntje die erg goed werkte vond ik. De film verdient het gewoon niet slecht te eindigen. Daarvoor is hij net even té goed.

Heb die Koreaanse editie maar besteld. Ik heb zo het gevoel dat deze film is, wat ik van Dolls hoopte dat ie zou zijn. Ben benieuwd.

net gekeken op youtube, echt ongelovelijk mooi.....

... ja wat moet ik zeggen, het meest ontroerend stuk vond ik wanneer yu yosuke zoent en je alleen haar in beeld ziet... ik was echt vet ontroerd op dat moment. Het einde vond ik mooi. 4.5

Toch fout dat mensen film (en vooral als deze) op youtube gaan zitten kijken. Hoe hou je het uit.

No offense, maar aan het bericht te lezen, kan ik me niet voorstellen dat iemand het op een erg serieuze manier heeft bekeken.

Films op youtube is echt een smet, en inderdaad vooral één als deze Verschrikkelijk.

Ook maar de R3 versie besteld.... verwacht 'm op 26 maart. Hopelijk bevalt hij meer dan Sora.

Bij vlagen briljante film, vooral cinematografisch gezien. Prachtig spel met de elementen lucht, zon en water. Kleuren uit scenes die bij elkaar zijn gezocht en tot in details bij elkaar passen, pure verwennerij voor het oog.

Toch had ik er stiekem NET iets meer van verwacht, vooral na het lezen van de veelbelovende review van 'onderhond'. Moeilijk om aan te geven wat dat precies is, maar ik werd gewoon NET wat te weinig geraakt door deze film. Ik denk dat het voornamelijk een inhoudelijke kwestie is. Ik kon op de een of andere manier gewoon weinig sympathie opbrengen voor deze 2 pubers die hun gevoelens niet konden uiten jegens elkander. Ik had af en toe zin om ze met hun koppen tegen elkaar te slaan

De vergelijking met Dolls zie ik zeker, maar vind deze film net iets minder. Ik miste dat brokje in m'n keel, dat Dolls daar bij mij WEL wist te plaatsen. Desalniettemin verdient 'Su-ki-da' toch 4 sterren.

Goh, dat ging snel. Vorige week maandag besteld bij YesAsia met standard shipping, werd afgelopen zaterdag al bezorgd.

Schitterende uitvoering trouwens, die R3 DVD. Mooi kartonnen hoesje met boekje met prachtige foto's en achtergrond info (helaas in het Koreaans). Verder een appart vel papier met de noten van het liedje uit de film. Even snel naar de beeldkwaliteit gekeken en die is prima in orde.

ja, ik moet toegeven dat het niet echt de geweldigste ervaring is '-_- ik ben gewoon erg ongeduldig, te ongeduldig om hem te bestellen dus en dan biedt youtube wel wat. Zowiezo, ik ben er inmiddels wel aan gewend, heb zelfs al vrij veel dingen erop gekeken.

Vandaag binnen en hij doet het op mijn r1 & r2 speler.

Nu effe wachten op de juiste stemming...