The Astronaut Farmer (2006)

Het verhaal is tot en met de eerste lancering best goed, maar daarna wordt het allemaal een beetje teveel Hollywood en nogal onaannemelijk. Jammer dat de film moet eindigen met een (natuurlijk geslaagde) tweede lancering en een geforceerd happy end. Wat dat betreft hadden ze er beter een komedie van kunnen maken, dan had het allemaal wat minder uitgemaakt. Nu is The Astronaut Farmer jammer genoeg niets anders dan een mooi gefilmd, maar geheel ongeloofwaardig feelgood-drama.

The Astronaut Farmer, of terwijl; Just another cheesy american movie.

De dik belegde boterham met gezeur over gezin, rolmodellen, geloof in je eigen dromen en geef nooit op maken deze film, die aanvankelijk met een leuk fantasie-element begint, toch wat moeilijker verteerbaar. Op zich aardig in beeld gebrachte feel-good die zichzelf verzuipt in typisch amerikaanse moraal (Ook typisch; Afrika past trouwens wel als geheel in het raampje van de capsule maar van amerika alleen een stukje Baja California. Hoezo grootheidswaan ).

Wel leuk is Virginia Madsen die ondanks haar hier ubertuttige garderobe toch een mooie vrouw blijft. Het duo Jansen en Jansen en het commentaar op de paranoia in hedendaags amerika.

2.5* maar had in potentie meer kunnen zijn.

Sympathiek filmpje, die bij vlagen helaas wat terug valt in de standaard cliché's, maar op andere punten deze ook weer, soms heel verrassend, weet te ontwijken. Thorton blijft altijd leuk om naar te kijken. Binnenkort Twin Falls Idaho maar eens kijken. Een leuk duo, die Polish broertjes...

3,5*

De samenwerkende broertjes Polish hadden mij betoverd met hun bizarre spel tussen licht en donker in Twin Falls Idaho. Ik had dan ook hoge verwachtingen voor deze tweede film die ik van ze heb gezien. Billy Bob Thornton speelt hierin een ingetogen rol als gezinshoofd met de drang om een raket te bouwen. Het levert hem vele kopzorgen op als de bank besluit om de financiering definitief te stoppen.

Goed, het verhaal is eigenlijk 13-in-een-dozijn in het genre van de familiefilm en sommige aspecten zijn hoogst onwaarschijnlijk. De man heeft een enorm stuk land tot zijn beschikking, maar hij besluit desondanks om zijn raket te bouwen in een houten schuur naast het huis. Over onverantwoordelijke ouders gesproken...

Maar gelukkig is dat hele gedoe rond die raket alleen maar bedoeld om een warm verhaal te vertellen over een familie die zich staande probeert te houden onder pa's bezetenheid. In dat opzicht is het zeer goed geslaagd. Met name het geloofwaardige acteerwerk van Billy Bob Thornton en tegenspeelster Virgina Madsen maakt het toch aangenaam om naar te kijken. Hun verhaal wordt aangenaam loom verteld vol gepaste humor. Ook zijn de beelden soms betoverend mooi gedaan, met het vleugje absurdisme erin waar de Polish-broers om bekend staan. Naar het einde toe wordt het wel erg zoetsappig en langdradig, maar dat doet niets eraan af dat ik het gewoon fijn vond om te kijken.

Maakt mij dat een minder echte filmliefhebber? Ach, als je films kijkt om ze alleen maar de grond in te kunnen boren, ben je in mijn ogen zeker geen liefhebber.

In het begin dacht ik nog dit kan wel eens een leuke film worden maar na 30 minuten had ik dat idee niet meer. Niet boeiend en zeer saai.

Hmm, eigenlijk slaat deze film echt helemaal nergens op. Iemand bouwt zijn eigen raket, om even lekker de ruimte in te vliegen? Yeah, right... Het begint allemaal erg matig, met een Billy Bob Thornton die lekker zit te ontbijten met een astronautenpak aan. Dat kan grappig zijn, maar helaas niet wanneer het serieus bedoeld is. Net als de hele film trouwens. Neemt zichzelf toch wel serieus, terwijl het één van de meest ongeloofwaardige dingen is die een filmmaker ooit heeft bedacht. Misschien overdrijf ik wat, maar oké...

Daarnaast moet ik toch zeker toegeven dat de film er bij vlagen prachtig uit ziet en lekker wegkijkt. Zo nu en dan een grappig moment en Thornton en Madsen die prima werk afleveren. Jammer van de scéne dat Thornton zijn zoon bij zijn ziekenbed zit, want die is erg slecht. Zowel het script als de acteur zelf laten de nodige steekjes vallen op dat moment. Leuk om hiernaast Bruce Willis ook nog te zien in een betrekkelijk klein rolletje. Zijn screentime komt toch bijna altijd positief uit de verf. Vind het voor de rest ook maar slecht dat Thornton zo slordig met zijn project omgaat. Als je de lucht in wil, hou je dat toch lekker geheim, of maak je het toch pas bekend op de dag des onheils? Die hele media gekte en dat gedoe van de regering zorgt nou niet echt voor schot in de zaak.

Na het soms tenenkrommend matige begin, weet de film zich na een tijdje wel op te pakken. Alles is aardig vermakelijk, maar dan worden we geconfronteerd met - wat het lijkt - een vroegtijdige climax, die helemaal verkeerd uitpakt. En die pakt echt verkeerd uit, want wat hierna volgt, is gewoon zo fout. Thornton maakt na een eerste crash een nieuwe raket en maakt toch zijn reisje rond de planeet en landt hierna precies weer in de buurt van zijn huisje. Tsja, wat hiervan te zeggen. Prachtige beelden, dat zeker, maar té ongeloofwaardig en alles op een manier gebracht waardoor het niet helemaal wil werken eigenlijk. Maar oké, ik heb wel kunnen lachen opzich, dus wat dat betreft was het zo slecht nog niet

Een leuke familiefilm en waarschijnlijk een groot succes voor veel kids, maar het wist mij niet echt te pakken. Een sentimenteel, ongeloofwaardig, feel-good drama die soms echt te stupide voor woorden is. Daarintegen vloog de tijd - als een raket - voorbij en heb ik me wel vermaakt. Ook de prachtige beelden en de goede acteerprestaties zorgen ervoor dat deze film opzich wel te pruimen is.

Mja. Een boer bouwt een raketje en wil de ruimte invliegen. Okay. Wat is de rest van de grap?

Nou, die is er niet. Het is namelijk geen grap: die boer wil echt met een zelfgemaakt ruimteschip de aarde verlaten. En dat is nog niet alles: die droom is het enige wat hem en zijn gezin bij elkaar houdt. Jaja. Uniek is het wel, dat zeker. Maar dan ook alleen dat idee, die drang die in feite achter het verhaal zit, de rest niet.
The Astronaut Farmer is een vrij voorspelbaar uitgetypt familiedrama met Hollywoodiaanse nukken, lieve kindertjes en gescheld waar we uiteindelijk toch wel overheen komen. Zelfspot en zwarte humor zijn absoluut uitgesloten, we mogen al blij zijn met een kritische noot in het hele raket-verhaal. Of was er iemand echt bang dat Farmer's zuurstof op zou raken en hij een eenzame dood in de ruimte zou sterven? Desondanks is de film zo af en toe nog best wel grappig, al dan niet bedoeld, maar de enige grap die écht leuk is, van een caberetier op tv, omdat hij kritisch is, wordt meteen door Farmer afgedaan als 'That's not funny!'. Jammer, maar begrijpelijk. De kinderen die meekijken zouden namelijk absoluut niet kunnen lachen om een grapje over scheidende ouders. Tja.

Soms ging de film ook een beetje traag. De begrafenis-scène had bijvoorbeeld in zijn geheel geschrapt kunnen worden, of voorzien van een interessanter voice-over. Hetgene wat de boel steeds draaiende houdt is het acteerwerk. J.K. Simmons, Bruce Willis, de advocaat, de bankier, Thorton zelf, het agentenduo dat de boerderij in de gaten moet houden: stuk voor stuk geweldig. Ook min of meer Hollywood-style, dat acteerwerk, maar dit is dan een aspect van de automatische piloot-mentaliteit dat wél vermakelijk is. Daar kan het verhaal nog een puntje aan zuigen. De volledig uit de toon-vallende vliegende raket-scène's slaan eigenlijk nergens op. Ze zijn onwaarschijnlijk, slecht geschreven, vooral de eerste, die gewoon een goede gooi naar 's werelds grootste anti-climax ooit lijkt te zijn, en absoluut niet spannend. Lelijk geanimeerd ook. Zelfs de vliegende snoepjes in de ruimte zijn met doorzichtige technieken gemaakt. Kubrick deed het 40 jaar geleden een stuk beter. Maargoed, dat is ook het punt niet, zullen we maar zeggen? Helaas is wat wél het punt is, de familie-moraal, ook niet echt om van te gaan juigen en springen.

Dus eigenlijk heeft de film heel weinig opwindends te bieden, en is hij vooral degelijk. Thorton's personage heeft wel enigszins maffe gewoontes die soms vermakelijk zijn, maar ook daar worden de scherpe randjes afgeveild. Het verhaal is te braaf en te onwaarschijnlijk. En de spanningsbogen zijn redelijk slecht geschreven.

2*

Geinig, maar alles behalve bijzonder, deze feelgoodfilm van de gebroeders Polish. Gewoon een typische, erg toegankelijke en vooral voorspelbare familiefilm met alle facetten van dit genre aanwezig. En dus komen uiteraard die mierzoete, vermoeiende en inmiddels flink uitgekauwde levensboodschappen als ‘geef je dromen nooit op’ en ‘je gezin is het belangrijkste’ voorbij. Maar goed, wie hier door heen weet te prikken, krijgt een aardig, onschuldig en kleurrijk filmpje met gelukkig cinematografie, muziek en cast als krachtpunt. De film kent een paar prachtige shots, de score van Stuart Matthewman is sterk en Thornton speelt een uitstekende rol (hoewel ik ‘m toch veel liever in de wat vreemdere rollen à la U Turn zie). Daarnaast komen onder andere Virginia Madsen, Tim Blake Nelson, J.K. Simmons, Marshall Bell en Bruce Willis even voorbij in prima bijrollen.

3 sterren. Niets meer en niets minder.

Ook deze film heb ik me kunnen aanschaffen voor 1 €, en zo'n goede film laat je zeker voor die prijs niet liggen.

Ik heb nogmaals van dit prachtige familieverhaal genoten.

'k wist niet echt wat te verwachten bij deze film, maar 'k vond het wel een goeie familiefilm. Leuk verhaaltje, natuurlijk wel voorspelbaar, maar storend was het niet.

Billy Bob Thornton deed het niet slecht. Van Bruce Willis had 'k wel een grotere rol verwacht, aangezien z'n naam zo prompt op de cover stond.

Een goeie familiefilm, niet waw, maar ook niet slecht.

Billy Bob Thornton is geknipt voor de rol van opstandige en gedreven boer in dit 'follow your dream' verhaal. Ik ben altijd gecharmeerd van zijn acteren, vind het altijd met veel uitstraling en zeggingskracht gedaan. Ook hou ik van dit soort sprookjesachtige satirische verhalen met een onderliggende statement en interessante gedachten ter overpeinzing.

Een man wil een echt werkende raket bouwen in zijn schuur in de middle of nowhere en prompt staan overheid en media en masse voor de deur, slaan ter plekke hun kampen op en vallen hem lastig. Ook komt er zelfs een onderzoekscommissie aan te pas en worden terloops wetgeving, gezondheidszorg, onderwijs, cultuur en sociale structuren belicht.
Dit lijkt mij over de vraag van persoonlijke vrijheid en privacy te gaan. En wat is bijvoorbeeld geoorloofd in de naam van garanderen van veilgheid en beheersen van de angst voor mass-destruction wapens?
Het gezinsleven en strubbelingen daarin komen ook aan bod, ieder heeft zijn eigen belangen, dromen en verlangens, verwachtingen en teleurstellingen.
Vanaf dat de vrouw omturnt vind ik het gezinsleven soms wel een beetje zoetsappig uitgebeeld.
Tot slot de persoonlijke zege zonder enige media-aandacht, cynisch. Zo ook de ontkenning van de lancering door de overheid en de nep Jay Leno scene achteraf.
Prachtig spectaculair gefilmd trouwens als de raket start en vervolgens over de aardkorst schiet in plaats van de lucht in!
Een goed, compleet, veelzijdig, onderhoudend verhaal en een prima uitbeelding ervan met fraaie opnames. De sfeer is magisch-realistisch en zwartkomisch, gesitueerd in de uit de klei getrokken countryside van Amerika. De soundtrack draagt hier goed aan bij.
Goede acteurs, waaronder ook de uncredited Bruce Willis als Colonel Doug Masterson.
In z'n genre vind ik deze erg goed.

Een redelijk Avontuur/SF film...

Leuk verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Virginia Madsen...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Ziet er uit als een Disney film. Hoewel Thornton een fijn acteur is en de cast er duidelijk veel zin in had (behalve Bruce Willis dan, daar zijn naam zelfs niet in de aftiteling voorkomt??) , is het toch weer heel moraliserend. In de VS moet een gezin zich vooral op alle manieren opofferen om de droom van de vaderfiguur waar te maken. Dit gaat boven alles, ja zelfs de kinderen worden voor de gelegenheid voor enkele weken van school gehaald... en naar het eind toe worden alle problemen van meneer Farmer heel makkelijk van het filmdoek gevaagd. Tja, als het leven zo simpel is... Het ontbreekt in alles aan realisme en het moet vooral feelgood blijven, maar de dromerige fotografie, het gedreven acteerwerk en het fantasierijke idee maken dit toch nog tot een vrij genietbare familiefilm, die vooral het publiek eventjes wil doen dromen en zijn dromen realistisch? Een beetje in hetzelfde genre vond ik October Sky (5*) een veel beter werk.