Final Destination 2 (2003)

“I have this really bad feeling. It's not over yet.”

Beetje meer van hetzelfde als het eerste deel. Het is niet perse slechter, maar je kent het trucje en het is allemaal erg inspiratieloos. De moordpartijen zijn op zich wel sterk gedaan en vooral het begin is weer geweldig. En Ali Larter brengt halverwege weer het broodnodige pit wat wel nodig is. De andere acteurs zitten alleen in de film om één voor één vermoord te worden. Final Destination 2 is zeker niet slecht, maar de franchise leidt nu al aan metaalmoeheid.

Zeer vermakelijk vervolg op het sterke Final Destination.

Het is qua verhaal een beetje een herhalingsoefening van deel 1, maar dan met nieuwe death scenes. En daar is weinig op aan te merken. De cast is helaas stukken minder, al vond ik T.C. Carson wel leuk. Openingsscène, dit keer op de snelweg, is wederom erg sterk en spectaculair. De reeks aan deathscenes die daarop volgt zijn super vermakelijk. Wel allemaal een stuk meer over de top. In de eerste film had je bij de meeste nog redelijk een gevoel van 'dit is nog redelijk plausibel'. Dat gevoel heerst hier eigenlijk nooit. Neemt niet weg dat de deaths allemaal de moeite waard zijn om te zien.

Een wat cheesy vervolg waarin alles een beetje over de top gaat, en het allemaal nogal vergezocht wordt. Maar vermakelijk is het absoluut. Werkelijk waar geen seconde mee verveeld. Op naar deel 3.

Lichter dan lucht. Nog net goed genoeg om enigszins amusant genoemd te kunnen worden, maar morgen alweer vergeten.

Matige film waarin een aantal mensen aan een grote kettingbotsing ontkomen. Deze vervolgfilm is bijna letterlijk een herhaling van het eerste deel en heeft dan ook absoluut niets nieuws te bieden. De spectaculaire en goed opgebouwde openingsscène is meteen het beste aan de film. Verder zijn de redelijk inventieve dood-scenes zijn nog wel vermakelijk.

Wat mij betreft een vervolgfilm die het beter doet dan de eerste film. Was men bij de eerste film nog een beetje zoekende naar de toon, hier gaat regisseur David R. Ellis duidelijk voor lomp, lekker over de top en niet al te serieus. Er wordt vrij weinig tijd gespendeerd om scènes echt spannend te maken, we weten dat het misgaat, maar zijn vooral benieuwd hoe erg het misgaat. Was het vliegtuigongeluk aan het begin van de eerste film nog vrij spectaculair, de opening van Final Destination 2 is echt een paar flinke scheppen erbovenop. Die kettingbotsing is wellicht één van de beste auto-ongelukken ooit gefilmd. En ook al is de toon in die scène nog niet voluit humoristisch, zelfs daar zien we al flink wat lekker lompe taferelen voorbij komen. En we zitten dan nog puur in de openingsscène.

Vervolgens knalt Ellis steevast door het verhaal heen. Vaak letterlijk en figuurlijk. Want alles - en iedereen - kan ontploffen, zo bewijst hij hier. Uiteraard zijn er ook in deze film momenten dat de hoofdpersonages even moeten puzzelen met elkaar en bedenken hoe de vork in de steel zit - met wederom een bezoekje aan een alles-behalve-concrete Tony Todd - maar een groot deel van Final Destination 2 wordt gespendeerd aan personages - of eigenlijk gewoon typetjes - die op compleet over de top manieren aan hun eind komen. De kleine momenten dat de film iets te dramatisch wil doen, alsof we echt iets geven om hoofdpersonage Kimberly en de wat charismaloze agent Burke, werken een beetje tegen, maar ook daar gaat gelukkig niet teveel tijd naar toe. De meeste tijd gaat naar lollige typetjes die uit elkaar knallen. Nee, het is geen hoogstaande cinema, maar potverdorie, vermakelijk is het wel.

3,5 sterren.

“Man with hooks? Man with hooks! Hey, I think I see a man with hooks! Is that... a sign?”

Ik kwam van de week een keer aan het denken over deze films aangezien ik ze vooral vroeger erg leuk vond en ik kwam er achter dat ik nog twee films van deze franchise moet kijken want daar mis ik een stem op. Ook dit tweede deel kende nog geen stem van mij maar ik kende hem al wel aangezien hij mij bekend voor kwam, de film herkijken was zeker geen ramp en ik heb me uitstekend vermaakt, misschien nog wel iets meer als het eerste deel.

De film duurde wat dat betreft niet lang en dat was al gauw wel een pluspunt, hierdoor bleef de film leuk en de constante actie wist de verhaallijn zeker te stimuleren waardoor het leuk was te volgen, er was ruimte voor hier en daar wat gepraat maar het was veelal de dood ontlopen, waar deze films ook voor bedoelt zijn. Met een aardige cast, leuke ‘dood’ scenes zeker in het begin weet de film toch aardig genoeg te boeien om interessant te blijven.

3.0*

Minder dan 1.

Maar nog steeds een prima horrorfilm met flink wat bloedvergieten. Jammer dat het bloedvergieten eigenlijk de leukste gedeeltes van de film innemen. Zeker het ongeluk tijdens de opening is een memorabel stukje, maar die scenes blijven wel de leukste scenes van deze reeks.

Ook de kills tussendoor blijven lekker over-the-top en bloederig. Origineel kan je ze ook noemen, zeker aangezien het geen persoon is die de genadetrap geeft. Iedereen vliegt wel makkelijk uit elkaar, maar dit mag de pret zeker niet drukken. Opbouw naar enkele kills had wel iets beter gemogen, maar als de moorden zelf dan komen is het wel gelijk raak.

Het punt is dat de "ongelukken" eigenlijk de leukste gedeeltes van de film innemen, zoals wel vaker tijdens een horrorfilm. Alles tussendoor bestaat uit saaie conversaties, saai plot en een saai mysterie eromheen. Het kon me eigenlijk niks schelen wie er nu aanging, als er maar iemand aanging. Tijdens de eerste helft van de film sleept het ook net wat te veel, waardoor klokkijken soms wel aantrekkelijk was.

Visueel ziet het er aardig uit. Behoorlijk lomp soms, zeker met de meerdere explosies tijdens de opening. Het bloed spat ook rijkelijk in het rond op een nogal lompe manier, maar het werkt wel. Deze reeks staat er dan ook bekend om, en Ellis leek goed te begrijpen dat hij over de vorige film heen moest, en dat doet hij behoorlijk goed.

Eerste film zat qua plot alleen beter in elkaar, dit is gewoon een herhaling van zetten met andere moorden en andere personages. Daarin voelt deze film niet echt origineel of verfrissend meer aan, maar dat valt de film te vergeven tijdens de moorden zelf. Tijdens het mysterie valt het ze alleen niet te vergeven. Vermakelijk en lomp horrorgeweld, maar daar eindigt het ook weer.

En meteen door met deel 2 waar de karakters van de eerste FD grotendeels zijn opgeruimd en er begonnen wordt met een verse lichting.

Bekend is inmiddels het concept met het zogenaamde visioen van wat komen gaat met de gebruikelijke ingreep tot gevolg. Teenkrommend is het leeghoofdige gedrag en praat van de gevolgde groep in eerste instantie, zeg maar gerust dramatisch cliché en plat, je zou bijna willen dat het ongeluk daadwerkelijk gebeurt want wat een achterlijk volk. Toch ook meteen wel pijnlijk aan deze deel 2 is de overdaad van de kettingbotsing, het kan niet gekker en idioter, en kennelijk is de gemiddelde Amerikaanse auto niet met een rem uitgerust want alles blijft vol gas door jagen zelfs als de pile up al is begonnen. Het is wat mij betreft meteen duidelijk dat dit deel minder is.

Gelukkig stabiliseert de film zich enigszins met de gebruikelijke zoektocht naar antwoorden en uiteraard is daar weer de gebruikelijke reeks aan bijzondere en levenseisende incidenten die allemaal weer wat vergezochter zijn dan in deel 1 het orginele is er af dus kan je slechts nog proberen dat te overtreffen. Iets dat altijd ten koste gaat van de kwaliteit. Op een gegeven, zoals met dat prikkeldraad en de beknelling in de auto, is het ook echt niet meer horror shocking of zo maar eerder humoristisch en moet ik er smakelijk om lachen. Aardig is de leading lady in dit geval A.J. Cook en vind ik het nooit erg naar Ali Larter te kijken.

Overduidelijk blijkt FD 2 best nog vermakelijk bij tijd en wijlen maar is het allemaal wel een stuk minder dan de eerste. De originaliteit is er af en dan wordt het toch snel een herhaling van zetten.

Eindbestemming

Dit vervolg is losser dan het origineel, wat vooral de finale ten goede komt. Het origineel werd richting het slot wat te slepend en toevalligheden stapelden zich hier net even iets te opzichtig en met een gebrek aan creativiteit op. Ook gewaagd vond ik dat het personage van Ali Larter niet gespaard werd, hiermee laat de regisseur zien dat echt niemand veilig is om uit de klauwen van de dood te blijven.

In zijn totaal vind ik dit tweede deel net iets beter dan het eerste deel, maar ook weer niet zoveel beter dat ik er een halve ster extra bovenop ga doen. Wat mij vooral iets beter beviel was het feit dat het verhaaltje net wat luchtiger was en de finale net wat vlotter. Op alle overige gebieden staat dit vervolg wel aardig gelijk aan het origineel, die qua concept wel net wat verfrissender was.

3,5*

Ook dit vervolg weer herzien. Net als deel 1 opent ook deze film weer sterk met de waarschuwingen in het interview op tv, gevolgd door de scene op de snelweg, wat voor mij ook meteen de beste scene is. Qua cast keren alleen Ali Larter als Clear en Tony Tudd als William Bludworth terug. Alex (Devon Sawa) was wel gevraagt, maar hij vond het verhaal helemaal niks en paste. Jammer, want in deel 1 speelde hij erg goed. Ze hebben hem in het script door een offscreen kill eruit geschreven. Qua innoviteit van kills doet deze film het voor mij zelfs nog iets beter dan het origineel, de special effects zagen er goed uit. Net als deel 1 had deze film ook weer een fijne soundtrack.

Voor de oplettende kijker zie je bij de tandartsscene Tim een boek van Stephen King lezen, dit boek is ''Bag of Bones''.

Dit was voor mij de laatste goede film uit de reeks, alles wat hierna kwam vond ik overbodig en ronduit slecht.

Oké, de nieuwigheid is eraf en de formule zoals die uit deel 1 ontstond wordt hier netjes nagevolgd. Wat deze dan uniek maakt zijn voor mij dan toch de beginramp en enkele kills die echt wel de moeite waard zijn. Echt spannend wordt het nooit, het zijn van die korte momenten dat je met een glimlachje toch stiekem onder de indruk bent. Alles eromheen neem je een beetje op de koop toe.

De beginramp is voor mij de beste opening uit de serie: hoe de boomstammen in al hun massiviteit vanaf de oplegger losbreken en destructief op ramkoers over de snelweg en dwars door enkele auto’s heen vliegen is best een machtig moment.

Ook kan ik me (momenteel) geen betere kill uit de serie bedenken dan de vallende glasplaat die die puber dubbelklapt. Als ik een glasplaat-kill-top 2 zou samenstellen (waarbij de andere die onthoofde journalist uit The Omen zou zijn - óók vet!), zou deze op nummer 1 staan. Verder nog een eervolle vermelding voor het suizende hekwerk dat Rory doorklieft, die dan als een slappe pap ineenzakt.

En de rest van de film? Die hangt van het krampachtig bijeengehouden, bonte gezelschap medium tot slecht geacteerde personages aan elkaar. Een gemakzuchtige deductie hier of of slappe verwijzing naar het eerste deel daar: de film pretendeert niet veel meer te zijn dan het is - en dat is fijn. 3*

Prima vervolg met vooral meer spektakel en creativiteit wat best wel gewenst was. De eerste Final Destination is best wel een modern horrormonumentje, ik denk dat iedereen met voorliefde voor horror wel eens een deel heeft gekeken en zeker de eerste kende ook nog een leuk, verrassend verhaal omdat het nieuw was. Deel 2 probeert dit gelukkig niet te kopiëren en laat al heel snel aan de kijker merken dat mensen bekend zijn met het fenomeen van ''de dood'' die jaagt op overlevenden die eigenlijk niet meer hadden mogen leven. Het feit dat ze er bewust van zijn en ook geregeld verwijzen naar het vorige deel vind ik wel fijn. Zelfs de John Denver muziek is hier ook subtiel weer in verwerkt.

Verder springt vooral de imposante snelwegcrash in het oog, sowieso de beste opening van de hele reeks en het is toch wel akelig indrukwekkend en realistisch in beeld gebracht. Ik moet ook altijd aan deze film denken als ik op een snelweg langs een vrachtwagen met boomstammen rijd en zal er ook nooit achter blijven rijden. De rest van de film levert wel een wat rommelig verhaal op, maar de creatieve kills maken wel veel goed. Het loopt nooit zoals je denkt dat het gaat lopen, waardoor ik wel een paar keer verrast werd. De cast spreekt me hier wel wat minder aan, die vond ik in deel 1 net wat leuker. Maar eigenlijk kijk je dit alleen voor de ongevallen en daar scoren ze dik voldoende mee.

3,5* (was 3*)

De openingscene uit deel 1 is hier zeker overtroffen. Ondanks de wat losgelaten realiteitszin de ongelukken gaan maar door (de auto's en vrachtwagens lijker eerder gas bij te geven dan te remmen) en alles vliegt natuurlijk meteen in brand, die je hier eigenlijk voor lief moet nemen, is dit een iconische scène en briljant gemaakt en in beeld gebracht. Ook in het vervolg van de film is weer, net als in deel 1, niet bepaald alles even realistisch. iemand wordt in pulp veranderd door een enorme glazen plaat die van een hijskraan naar beneden valt, wat er totaal niet echt uit zag en ook niet zo zou kunnen, alles wat vlam vat explodeert meteen, een lijk wordt zomaar de oven in geschoven zonder uitvaart en een net geboren baby met open ogen en duidelijk ouder Het verschil met deel 1 is dat je weet wat er gaat gebeuren (behalve hoe mensen aan hun einde komen). Het toegevoegde element nieuw leven zorgt ervoor dat de keten (de mensen die een ongeluk niet hoorden te overleven en alsnog moeten sterven) stopt had van mij niet gehoeven. Verder heeft de film weinig om het lijf en hoef je niet te rekenen op verdieping van of enige sympathie voor de karakters, wat je in dit soort films ook niet mag verwachten. Per saldo toch een voldoende voor de openingscène en de ook in dit deel originele vondsten van de kills met name de ladder in oog.