The Wings of the Dove (1997)

Ik vind deze film verre van saai. In tegendeel: elke scene staat zo bol van conflict dat ik bij het herkijken gister (ik nam ´m op van Belgie 2) gewoon het lef niet meer had voor de laatste drie kwartier. Het was TE pijnlijk, TE noodlottig en tegelijk TE begrijpelijk.

Ik ben echt ongelooflijk onder de indruk van deze film. Over het algemeen ben ik niet zo geinteresseerd in kostuumdrama. Het kan zo snel een soort plaatjesboek worden. Maar hier was het zo verdomd functioneel. Niet alleen om de tijd te laten zien waarin het zich afspeelt (rond 1910) maar hier bijvoorbeeld zag ik zelfs het verschil tussen de jurk van Kate (die rijk is) en Millie (die rijkisimo is) en snap je wat zulke constante verschillen en de bijkomende afhankelijkheid met mensen doen.

Ook cinematografisch is het een juweeltje. Bijvoorbeeld de overgang tussen Millie bij de radioloog en Millie in het park. In een enkel shot snap je haar lot.

Bonham Carter had voor deze film de oscar verdiend, boven Helen Hunt. Natuurlijk, Bonham Carter heeft een ijzersterk script mee. Dat is toch fijner acteren dan een dramaloze kletsfilm (ik refereer in het algemeen, niet zozeer naar As Good as it Gets). Maar wat zij in een enkele beweging, een enkele blik, een enkele stembuiging laat zien.. wow. Linus Roach speelt ook de sterren van de hemel.

Hoe alle belangen van de personages met elkaar verweven zijn, waarom ze liegen, wanneer ze hun angst prevaleren boven hun geduld... Oh, mensen, als je een script als dit schrijft mag je heel voldaan zijn.

Gaat deze film zien.

Hele mooie film. Mooie sfeer, mooi verhaal. Heel tragisch. En geen duizend in een dozijn - einde. Eén minpuntje is dat je midden in het liefdesverhaal valt. Ik had ook willen zien hoe hun liefde is ontstaan, waar ze elkaar hebben ontmoet etc. Maar verder is het echt een schitterende film.

Gevoelig drama over een af en toe wat cynische driehoeksverhouding. Een boeiend verhaal en fraai camerawerk, al is het niet zo moeilijk om in Venetië mooie plaatjes te schieten.

Helena Bonham Carter speelt naar mijn mening haar beste rol tot nu toe. Sinds het zien van The Spitfire Grill (1996) heb ik een beetje een zwak voor Alison Elliott.

Aardige film over een vrouw die niet kan trouwen met de man van wie ze houdt vanwege zijn financiele situatie. Het duurt erg lang voordat het verhaal echt goed vorm krijgt, en in dat opzicht is de tweede helft dan ook de beste. Het is dan waarschijnlijk ook een voordeel als je al bekend bent met het boek waarop de film is gebaseerd. Prachtige kostuums en ook mooie opnames in Venetië .

Romantische film met Venetië als prachtig decor - ook de costumering en de muziek zijn mooi - die helaas pas in het laatste stuk raakt.

Helen Bonham Carter is weer subliem.