Dreamgirls (2006)

Hoe leuk je dit vindt hangt waarschijnlijk af van de vraag hoe leuk je het vindt om 2 uur lang naar bekende acteurs en jaren '60 R&B te kijken/luisteren, want veel meer heeft deze film niet te bieden imho.

Ik vond het allemaal lekker wegkijken, maar niets bijzonders.

Als je de negatieve dingen veel aandacht geeft is het een verloren zaak voor deze film.

Verhaal is nogal cliche en gewoon best boring, het serieuze acteerwerk tussen alle optredens door is ook niet alles, niet alle acteurs passen even goed in hun rol etc.

Maar goed, waar het dan om gaat zijn toch wel de muzikale performances en die kunnen niet veel beter denk ik (hoewel het ook niet helemaal mijn muziekstijl is).

Die Jennifer Hudson (volslagen onbekend voor mij): WAT een stem. En Beyonce, wat heeft die vrouw toch enorm veel talent en niet in zingen alleen. Erg knap in elkaar gezette nummers ook.

Al met al zou ik het op een dikke 3 sterren houden, maar toch maar een halfje erbij voor Eddie Murphy met zijn Marvin Gaye-mutsje . .

Mooie film. Maar hoe fantastisch de muziek ook is, het gaat op een gegeven moment wel een beetje te veel worden.

Mooie scene's: het moment dat de dreamettes tijdens de talentenjacht horen dat ze niet hebben gewonnen. Op dat moment valt het doek naar beneden en is er een oorverdovende stilte. De teleurstelling van dat moment is heel goed in beeld gebracht.

En als Effie naar buiten rent, terwijl buiten de rellen aan de gang zijn. Dan ziet ze pas in wat voor plastic wereldje ze leeft. Die tegenstelling was heel mooi.

Eddy Murphy was verbazingwekkend goed. Een keer in een andere rol. Normaal ben ik niet zo'n fan van hem maar hij was zeker goed in deze film.

Het is een mooi verhaal maar inderdaad is het einde niet realistisch. Helaas wint looks vaak nog altijd van talent. Uitzonderingen daargelaten, dus het is wel mogelijk. Er zijn dus bijna evenveel min al pluspunten. *3,5

Deze musical is van dezelfde schrijver/regisseur als Chicago. Dat is ook te zien aan de schitterende choreografie en de manier waarop de songs als fundament dienen om de karakters diepgang te geven. Helaas is het hier allemaal een tikkeltje too much. Het begint er al mee dat er geen duidelijk perspectief gekozen wordt. Het gaat zowel om de ''Dreamgirls'' uit de titel, als om de gewiekste manager die ze uiteindelijk tegen elkaar uitspeelt. En alsof dat nog niet genoeg is, wordt een groot gedeelte van het verhaal gewijd aan de flamboyante has-been zanger James '' Thunder '' Early. De plotlijnen schieten dan ook alle kanten op en het lijkt soms bijna alsof je een soapserie aan het kijken bent.

Ook wordt teveel van het verhaal opgehangen aan de songs, waardoor een zekere voorspelbaarheid ontstaat. Op een gegeven moment voel je gewoon waar en wanneer er liedjes gaan komen. Iemand wordt gedumpt door een ander, dan gaat hij of zij vast een liedje zingen. En ja hoor, dat gebeurt dan ook steeds weer opnieuw. Het musical-element voelt op deze manier wel erg geforceerd aan.

Het is echt jammer dat het verhaal zo matig blijft, want visueel en qua sound is het een heerlijke ode aan de Motown. Toch een stukje van de Amerikaanse geschiedenis die ons doorgaans niet getoond wordt in het door blanken geregeerd Hollywood. Acteurs Jamie Foxx en Eddy Murphy zijn beiden in hun element. Zelfs ex-idol Jennifer Hudson en Beyonce zetten een meer dan behoorlijke prestatie neer. Maar helaas is zelfs dat niet genoeg om te verdoezelen dat het allemaal heel slecht verteld wordt. Weer een film met potentie die een tikkeltje tegenvalt.

Leuk.

Vooral om te zien dat Murphy weer eens in een fatsoenlijke film zit. En Glover alsmede. Deze acteurs hebben tijden lang rotzooi gemaakt of zijn er zelf in opgedoken (en doen dat nog steeds).
Een beetje een clichématig verhaal, maar de soul in deze musical is van grote klasse. Zowel de composities als de teksten doen ons bijna Motown, Stax en Atlantic vergeten. De film duurt ietwat te lang, doet te veel leentjebuur bij de muziekgeschiedenis, is soms te sentimenteel en het heroïne-verhaal met Murphy voelt overbodig, maar de muziek spettert van het scherm. Zoals een goede musical betaamt..

Goed.

Dreamgirls begint wel aardig. We zien de opkomst van "The Dreamettes" met ups en downs en de samenwerking met Eddie Murphy als artiest.

Als de groep dan verandert in "The Dreams" vind ik het eigenlijk minder worden. Het verhaal en gebeurtenissen worden cliché, echt teveel liedjes waarvan er maar een paar echt leuk waren en als geheel te langdradig. Na 90 minunten was ik het echt meer dan beu maar met moeite heb ik hem dan toch helemaal afgekeken. Het einde zag je natuurlijk al van ver aankomen en samen met mijn grapte ik: "Zou wat zijn als ze nu wordt doodgeschoten eh?". Gebeurde natuurlijk niet maar had van mij zeker gemogen. Het verhaal is opzich wel te doen maar werd naar het einde toe wat te dramatisch en echt te langdradig. Dat laatste is voor mij het hele punt van deze film. Zoals ik al zij heb ik het laatste deel echt met moeite moeten afkijken.

Voor de liefhebber misschien een aanrader, voor degene die dat niet zijn, deze film kun je best missen.

2.0*

Aardige musical die een beetje lijdt onder een wat oninteressant script en niet echt opvallende liedjes. Het is allemaal goed gemaakt en geacteerd en het is een onderhoudende film, maar hij berijkt nooit grote hoogten. Beyoncé heb ik nooit veel aan gevonden, maar ze viel me hier zeker mee. Jammer alleen dat haar personage niet zo veel ontwikkeling in zich had als veel van de wat schijnbaar als 'bijrollen' gezien worden. Hudson is erg goed en kan geweldig zingen, maar helaas is het wel zo'n soort zang waarbij de tekst geschreeuwt wordt. Daar ben ik zelf niet zo'n fan van en ik vind het zelfs snel vermoeiend te vinden, maar daar kan de film verder ook niets aan doen.

2,5*

Ik snap niet waarom één van de actrices een oscar had gewonnen! Ze zong meer dan dat ze acteerde! Verder was het een film waar men het einde gewoon kon verwachten, het was dus niet zo spannend! Liedjes waren wel leuk, maar soms dacht ik: waarom zingen ze dit en zeggen ze dat niet gewoon! Het was wel mooi gezongen, maar na een tijdje irriteer je je eraan! Dat is best wel jammer. Door stukjes te zingen die niet gezongen hoeften te worden werd het allemaal een beetje overdreven. Voor de rest was het wel een leuke film!

Ik had geen al te grote verwachtingen bij deze film, wat naderhand ook volkomen terecht bleek. De film zit boordevol (misschien zelfs tè vol) prachtige zang; met name Jennifer Hudson kan geweldig mooi zingen.

Maar buiten deze fantastische zangprestaties vind ik Dreamgirls een zeer lege film. Het verhaal wordt er maar vlug doorgehaald en kent weinig diepgang. Ze hadden beter wat meer aandacht besteed aan het verhaal en er wat minder liedjes ingestopt (ook al is het een musical). Ook de personages hadden zeker wat meer uitgewerkt mogen worden. De acteurs waren oké, maar konden het zwakke verhaal niet goedmaken.

Wat mij betreft een dikke tegenvaller.

Verrassend.

Een cliché verhaaltje, soms wat ongelukkige casting maar filmtechnisch biedt het erg weinig. Dit is toch wel "mijn" muziek en er komen once in a while wel pareltjes voorbij. Vooral Jennifer Hudson was magistraal (echt een zangeres die perfect in mijn straatje past), ik kende haar eigenlijk nog niet maar ben wel een fan geworden. Daardoor krijgt deze film wel een extra persoonlijke waarde.

Beyoncé is ook perfect op haar plaats en laat zien dat ze ook op acteervlak zeer interessant kan zijn. Foxx en Murphy doen ook prima mee trouwens. Conceptueel ook wel interessant dat zang als substitutiegoed dient van het dialoog. Een film die je uitsluitend moet kijken voor de muziek, als je daar geen plezier uit kan halen dan moet je dit links laten liggen.

Mooie film, mooie muziek en goede rollen!

Ik hou van muziek ik ben danseres

dus maar ik vond de film leuk en de muziek ook

ik vond het alleen een beetje te lang duren en het was een

beetje voorspelbaar maar verder leuk om naar te kijken

ik had hem wel heel anders verwacht...

je moet maar van zulke films houden anders is het een flop

ik keek vooral omdat beyonce erin zat

in ergerde me een beetje aan die dikke die stem ook BLEH ik hou d'r nie van maar ik vond het ook een beetje te veel zang

het begin is wel 't leukst daarna gaat het een beetje mist in

maar toch een 3

aardige film over de Dreamettes uit de jaren 60. Soms wel ietwat saai en heeft de film last van eentonigheid vooral met die 131 minuten.

Het einde was wat sentimenteel. Maar voor de rest is er officieel niet veel mis mee. Decors, dames, acteurs en liedjes zijn hier wel goed. 3,0.

Vond dit absoluut niet geslaagd. Ik ben er zeer zeker voor dat er meer musicals gemaakt worden maar dit was me een veel te standaard en nietszeggend stukje. Ik vraag me vooral af wie er op het idee kwam om de acteurs de dialogen gewoon te laten zingen. Volgens mij is bij het zingen van lyrics een bepaalde poetische lading best handig, en om dan zulke botte discussies onder een paar noten te zetten... Werkte vooral tenenkrommend. Het enige positieve aan Dreamgirls moet dat afscheidsnummer zijn... verder geen beste film.

Wervelende musical, die vooral draait om de prachtige stemmen van Jennifer Hudson en de fraai gebouwde Beyoncé Knowles, de schitterende kostuums en het knappe camerawerk. Zoals wel vaker in filmmusicals stelt het verhaaltje niet zo veel voor, maar de muziek is boeiend genoeg om daar geen last van te hebben. Bovendien vond ik dat Eddie Murphy in een bijrol zijn beste acteerwerk leverde sinds Beverly Hills Cop. Al met al alleszins de moeite waard (als je van muziek houdt).

Ik keek er wel wat naar uit, maar hij is me toch niet helemaal goed bevallen.

In het begin had 'k iets van wat een leuke film, maar er zit te veel zang in. Op een gegeven moment had 'k echt iets van dat Effie gerust eens mag stoppen met zingen , al kan ze natuurlijk wel heel goed zingen.

'k Vond ook wel dat de liedjes een beetje op elkaar trokken en dat het zo een beetje eentonig werd. Gelukkig zat er dan nog 1 liedje in die er uitsprong, nl Listen van Beyoncé.

De grootste verrassing voor mij was toch wel Eddie Murphy die zingt en het er nog heel goed van af brengt.

'k Zou zeggen een aanrader voor de echte fans van dit soort muziek, voor de andere, misschien eens goed voor een keertje.

Eindelijk is het er van gekomen om de film te zien. Ik verwachtte een film in de stijl van Cadillac Records, maar kwam toch wel deels bedrogen uit. In tegenstelling tot Cadillac Records is dit een vrije interpratie rond figuren en gebeurtenissen. Ik weet ook wel dat in bopics niet altijd alles klopt, maar hier zijn zelfs de figuren blauwdrukken van bestaande figuren. Zelfs de liedjes zijn niet van Motown, wat toch wel belangrijk is als je een film wil maken over het bekende platenlabel. Bij een musical mag gerust wat meer dichterlijke vrijheid, maar dan moet je wel weten wat je wil maken. Ofwel ga je voor een musical ofwel maak je een muziekfilm/biopic. Nu is het een musical met de stijl van een biopic. Je mist de creativiteit van een musical helaas en de (quasi) authenticiteit van een biopic. Dan denk ik bvb aan I'm not there dat wel op een creatieve manier een muziekfilm wil maken.

Het duurde dan ook even voor ik in de film zat. De liedjes waren nogal standaard en ik miste wel de sound van Motown. Als je daarover een film wil maken is de muziek enorm belangrijk. Gelukkige maakten 2 acteurs veel goed. Eddie Murphy, die sinds lange tijd weer eens een goeie rol te pakken had, en Jennifer Hudson die gewoon met alle aandacht gaat lopen. De rest doet het nogal standaard en Beyoncé heeft in Cadillac Records laten zien dat ze beter kan. Ook al blijft het (misschien wel goed zo) telkens een rol als zangeres.

Dreamgirls is een goed onderhouden film geworden dat wel wat creativiteit mist. Hudson verdient dan wel weer haar Oscar en trekt de film wat naar boven. Dit moet leuk geweest zijn in Broadway, maar dat blijkt helaas niet altijd op het witte doek.

"What is R&B?" "Rough and Black" antwoordt Mr Early (lol)

Een film vol show, zang en dans en dan op gebied van soul, gospel, r&b en blues in de Motown sfeer. Heerlijke muziek en een luchtige, vrolijke sfeer. Vooral dankzij Eddy Murphy natuurlijk

Qua humor zit het dus ook wel goed.

Het verhaal betreft persoonlijke ambities en onderlinge menselijke relaties en is boeiend om te volgen.

Ik vind dit een heel leuke musical, op basis van een al bestaande Broadway musical.

Als je op YouTube kijkt zie je dat de liedjes in allerlei shows en talentenjachten worden gezongen. En dat zijn ze zeker waard. Mooie muziek!

Toch een kleine aanpassing van mijn mening nadat ik deze film opnieuw heb bekeken.

Dit is dus wel een topper, een prachtig en ook emotioneel verhaal, dat weliswaar niet echt is gebeurd, maar wel had gekund.

Daar is het verhaal getuige van, want een sterk verhaal is het wel.

En ook de vertolkingen zijn uitstekend, zowel het acteren als de zang.. subliem ...

Ik heb van deze film nog meer genoten dan de eerste maal en het zal zeker niet de laatste keer zijn...

Kijken mensen, al is het alleen al om het talent te ontdekken van Jennifer Hudson, die helaas niet op de hoes wordt vermeldt, een ware schande (nogmaals) !!!

Fijne muziek, het ene lied vind ik beter dan het ander, maar het verhaal eromheen interesseerde mij niet erg en het hield mijn aandacht nauwelijks vast. Het acteerwerk vind ik oké en vooral door de muziek en de mooie shows, geef ik een voldoende. 3*

Mwa.

Bijzonder eigenlijk om te zien hoe namen zoals Bill Condon zoveel verschillende soorten films maken. Misschien doet hij zichzelf in zoveel mogelijk genres positioneren totdat er eentje raakt bij het publiek. Een strategie die ik best kan ondersteunen, alleen moet ik bij Condon nog films ontdekken die het echt goed doen.

Showgirls is een film die zichzelf snel op de radar wil gooien met visuele kunstjes. Veel kleuren, glitters en liedjes die het scherm opvullen. Dat is ook te verwachten als je Beyonce in de hoofdrol hebt staan, dan kun je natuurlijk wel een soort musical verwachten. Verder nog bijzondere bijpersonages zoals die van Foxx, die er echt niet uitziet. Maar het hoort wel bij de tijd, dus vergeven is het hem makkelijk.

Deze film schiet vooral tekort in het verbinden met het publiek. De film duurt lang en er gebeurt veel, maar zelden weet dit ook daadwerkelijk aan te slaan. Bovendien zijn het nogal uitgekauwde scenario's die hier worden gepresenteerd zonder dat de presentatie ervan echt geweldig is. Wel kleurrijk en opbeurend, maar nooit een stijl die zich van andere films kan onderscheiden.

Had het een wat consistentere flow aangehouden in combinatie met een wat kortere speelduur, dan was Dreamgirls uiteraard makkelijker geweest om uit te zitten. Voor nu is het een standaardproduct dat aardig te kijken valt, maar te uitgekauwd aandoet om nog langer indruk te maken bij het publiek. Tenzij je een grote fan bent van Beyonce natuurlijk, dan gaat het allemaal ook wat makkelijker.

Hmm, de lage score hiervoor had ik niet verwacht. Ik vond het juist een spetterende musical met lekkere nummers (terwijl ikzelf niet per se van Motown en de oude r&b hou), en het "rise & fall"-aspect mag velen hier dan uitgekauwd voorkomen, maar het blijft toch een wijze les hoe het er achter de schermen van een half artistieke half commerciële business aan toegaat.

        Eddie Murphy vond ik gedurende de eerste helft vanwege zijn overdreven mimiek moeilijk los te zien van Axel Foley, maar dat verandert gelukkig vanaf het moment dat zijn nummer Patience wordt afgewezen, en de verwording van Jamie Foxx van schlemielige ritselaar tot meedogenloze mover & shaker is overtuigend. Grootste troeven van de film zijn voor mij echter de aanwezigheid en vooral de stem van Jennifer Hudson, die eigenlijk wel in een nominatie in de categorie van beste vrouwelijke hoofdrol in plaats van bijrol had verdiend (maar mischien dacht de studio dat ze in die categorie meer kans zou maken dan wanneer ze zou moeten opboksen tegen namen als Meryl Streep, Helen Mirren en Kate Winslet). En hilarisch: de Jackson 5-lookalikes.

        Overigens, John Milton, Gods and monsters is inderdaad een prachtige film met een geweldige Ian McKellen, maar de laatste was wel genomineerd maar moest de Oscar helaas aan Roberto Benigni in La vita è bella laten.