The Lusty Men (1952)

Tien stemmen maar? Dat is wel heel weinig voor een film als deze. Niet dat ik honderden stemmen verwacht had, maar een een vijftigtal zeker. Nicholas Ray laat in ieder geval maar weer eens zien een prima regisseur te zijn, die zijn acteurs altijd erg goed laat presteren.

Het verhaal hier is leuk, misschien een tikkeltje voorspelbaar, maar dat mag de pret niet drukken. Kennedy doet het goed, maar het zijn vooral Mitchum en Hayward, die hun personage goed neerzetten en door hun uitstekende spel het geheel naar een hoger plan tillen.

De rodeo's worden erg goed in beeld gebracht en als westernliefhebber is het erg leuk om te zien dat het eens een keertje hierover gaat, want dat ben ik nog niet vaak in andere westerns tegengekomen.

Het is goed, het is boeiend er wordt prima geacteerd en deze film moet gewoon door meer mensen gezien worden. Daar komt het eigenlijk wel op neer.

4,0*

Aardig drama met veel rodeo-beelden. Rodeo is iets waar ik weinig tot niets mee heb, maar dat was wel goed in beeld gebracht. Ook veel echte rodeo-beelden ertussen gemonteerd zo te zien.

Van de acteurs zijn Mitchum en Hayward goed gecast, Kennedy was niet helemaal geloofwaardig als jonge cowboy, maar ze doen het alle drie naar behoren. Mitchum als zo vaak een vrij tragisch figuur, die door zijn laconieke manier van communiceren de indruk wekt dat het hem uiteindelijk weinig kan schelen. Fijne acteur toch.

Degelijk maar ook wel een beetje saai. Maar als rodeo je ding is, zeker zien.

Goed geregisseerd en geacteerd drama waarin Mitchum bewees dat hij ook karakters met meer diepgang kon spelen. Hij speelt hier Jeff McCloud, een succesvolle veteraan uit het rodeocircuit, die na een ernstige beenblessure terugkeert naar zijn ouderlijk huis en daar kennis maakt met Wes Merritt [Arthur Kennedy] en diens echtgenote Louise [Susan Hayward]. Wanneer blijkt dat Wes ambities heeft in de rodeowereld biedt Jeff aan hem te trainen en te coachen voor de helft van eventueel prijzengeld. Louise probeert Wes te weerhouden van een carrière in één van de gevaarlijkste sporten die er is, maar wanneer het prijzengeld binnen stroomt is Wes niet meer te stoppen. Terwijl de relatie tussen Wes en Louise steeds meer onder druk kom te staan, begint Jeff steeds meer interesse in Louise te tonen.

Kennedy mist de ruigheid van een rodeoheld, maar Mitchum houdt zich uitstekend staande tegenover de toen al gelauwerde Susan Hayward. Arthur Hunnicutt is vermakelijk als de rechterhand van Jeff, iemand die het allemaal al eens gezien heeft en kleurrijke verhalen over vroeger vertelt. Nicholas Ray maakt uitstekend gebruik van de mistroostige locaties, de inserts van Kennedy en Mitchum tijdens de rodeo's zijn overtuigend en hij maakt goed gebruik van authentieke beelden, zeker die van de Pendleton Round-Up, de sterke finale van dit stijlvolle drama.

Goeie film over een rodeorijder die vanwege een blessure een nieuwe rodeorijder begeleid. Best interessant om het rodeo-wereldje van destijds te zien hier. De 'sport' levert ook een aantal spectaculaire beelden op. Genoeg dramatische ontwikkelingen zowel binnen als buiten de driehoeksverhouding die ontstaat hier. Het einde komt een beetje afgerafeld over.

Op doorreis door Wyoming heb ik zo’n twintig jaar geleden een rodeo bijgewoond in het stadje Cody, de zogenaamde "rodeo-hoofdstad van de wereld". De mensen om mij heen op de tribune waren laaiend enthousiast, ik een stuk minder. Dat geldt mutatis mutandis ook voor deze film, met een sterrenbezetting, een aantal rodeowedstrijden en een driehoeksverhouding die niet van de grond komt. Susan Hayward is volgens mij enkel voor de versiering van de partij, want haar rol stelt niet veel voor.

Ik heb ook weinig met rodeo en ben er ook nooit geweest, maar het is wel een boeiend decor voor film. Dit is niet de eerste film waar ik hoger uitkom dan het site-gemiddelde. Junior Bonner (Film, 1972) , The Rider (Film, 2017) en hoewel het daarin minder centraal staat Stop the Pounding Heart (Film, 2013) gingen deze film al voor. Rodeo is als circus. Een rondreizend spektakel en een heel eigen wereldje. Net buiten de gewone maatschappij. Veel mensen die zich daar net niet helemaal thuisvoelen zitten in dat wereldje, Rodeo is anders vanwege het competitie-element. Dat is een decor dat Nicholas Ray goed ligt. Opvallend genoeg zou de film eerst naar Robert Parrish zijn gegaan.

Met name Mitchum is prachtig in een gelaagde rol die hij vooral nonchalant speelt maar er schijnt constant een andere emotie door. Ook Hayward en Kennedy zijn prima. Het einde gaat wat snel maar het allereinde, de volgende generatie staat alweer klaar, is mooi. De film neemt ervoor de tijd en is voor een studiofilm uit de jaren '50 soms bijna documentair en probeert heel duidelijk de sfeer van de rodeo op te roepen door lange rodeoscenes, waardoor deze film bijna twee uur duurt. De film gaat natuurlijk over een zeker, burgerlijk bestaan versus een spannender leven. Over rijkdom en armoede en over mannelijke concurrentie. Ik zie duidelijk de hand van Ray hier. Het trekt de film naar een hoger niveau.

Yes moderne cowboys-drama: rodeo! Robert Mitchum neemt Arthur Kennedy onder zijn hoede en die wordt een succes. Echtgenote Susan Hayward vind dat rodeo-gedoe helemaal niks. En Mitchum vind Hayward misschien nog wel interessanter dan Kennedy. En die laat zijn hoofd op hol brengen door geld, alcohol en jongedames. Nicholas Ray-film met mooi zwart wit camerawerk en een mooie mengeling van drama en rodeo-actie.