August Rush (2007)

Hij gelooft gewoon niet in zoetzemerige bs waarschijnlijk. Ik kan begrijpen dat mensen het een mooie film vinden, maar er zijn er zo 13 in een dozijn.

Ik vind de film niet zo goed net om die reden.

Dan nog, hij wou haar toch terugzien?

Effe googlen en binne 24u in New York weer een kindje maken...

Een film met dit gegeven (kind zoekt ouders) doet het altijd goed. Hier en daar iets overdone. Aanrader.

Lekkere zoete film met een pakkend verhaal. Ik heb er van genoten.

Voorafgaand aan een film bekijk ik bijna nooit de storyline, de trailer en lees nooit recensies omdat ik van mening ben dat het mijn kijkplezier zou kunnen beinvloeden. Dit keer heb ik vooraf de trailer en recensies bekeken en beide maakte me nieuwschierig naar de film vooral vanwege het onderwerp.

Tijdens het kijken van deze film kwam ik er achter dat ik inderdaad geen recensies meer moet gaan lezen voorafgaand aan de film. Vooral de in de recensies genoemde "ongeloofwaardigheid", "zoetsappigheid" en toeval spookten door mijn hoofd tijdens het kijken van de film wat het geheel helaas (nog meer) voorspelbaar maakte.

Na afloop heb ik gemengde gevoelens over de film. De film heeft een mooie boodschap, wat ik ervan begrepen heb is dat muziek mensen verbindt omdat het een gevoel is waarnaar geluisterd moet worden. Naar mijn idee had dit veel sterker uitgewerkt en/of uitgebeeld kunnen worden. Aan de andere kant komt het verbinden van mensen doormiddel van muziek, heel nadrukkelijk tot uiting in de toevallige ontmoetingen tussen kind, vader, moeder, musici en anderen.

Al met al een goede film door het mooie en originele onderwerp maar naar mijn idee helaas niet sterk genoeg uitgebeeld/uitgewerkt. Maar zoals ik al zei misschien komt dit doordat ik bevooroordeeld was door het bekijken van recensies voorafgaand aan de film.

Geweldig mooie film. Veel gevoel, en al die rare berichten hier boven snap ik niet. Misschien van de wat jongere generatie, die bepaalde gevoelens mist? Dacht het wel!

En al dat gezeur over ongeloofwaardig. Dan zouden er dus geen Potters, Lotr, en weet ik veel hoeveel films niet geweest. Sterker nog, ik denk 70 % vd films niet....

Erg veel waarde aan de score hier of op IMDb hecht ik niet, maar ik schrok wel na de behoorlijk hoge scores te zien. Als mooie film of als ode aan de muziek faalt deze film compleet, en is het nergens meer dan een klef verhaal die alleen maar irritatie op wekt. Het script is behoorlijk pretentieus met die zogenaamde mooie teksten over muziek, maar tevergeefs.

Alsof dat nietszeggende script niet zoet genoeg is, hebben we ook nog dat rotventje van een Freddie Highmore die met z'n o zulke mooie ogen en stemmetje de hele film door, die de liefde voor liefde zou moeten symboliseren, maar ook nergens in de buurt komt van die pretentie te vervullen. Het is eerder lachwekkend om hem met z'n houterige armpjes door de straten van New York zien te zwaaien. Die muziekloosheid delen de andere sterren van de film ook. Altijd zielig om Hollywoodsterren met klassieke instrumenten overweg te zien, of een waanzinnig slechte Robin Williams met een mondharmonica - hij was de laatste beetje hoop die de film had, maar hij werd misschien wel de grootste flop van het geheel. Die slappe poprock van Jonathan Rhys Meyers met z'n mislukte accent deed het ook niet echt goed. De muziek van ons wonderkindje was dan ook duidelijk een stuk muziek van een filmcomponist, die met wat strijkers het kippenvelgevoel probeert te faken, maar ook met wat leuke deuntjes als Moondance schiet het weinig op.

Op muzikaal gebied, wat juist het mooist zou moeten zijn, is de film volledig geflopt, maar ook over de rest kan ik ook niets positiefs melden. Het is allemaal flink over the top, en dan wat mislukt in beeld gebrachte mooie plaatjes voelen dan ook heel geforceerd aan. Verhaal heeft ook helemaal niets te bieden, met een stoere jongen met gitaar en een net meisje met cello - die na elf jaar geen haar zijn veranderd, en met een overgevoelig wonderkind als resultaat, die allemaal met geneuzel over muziek, (moeder)liefde en het oversentimentele gedoe van elkaar en de muziek 'voelen'. Dat deze film mij niet heeft gegrepen heeft absoluut niet te maken met het feit dat ik niet van muziek houd, integendeel, maar meer met het feit dat deze film niets meer is dan een veels te zoet hapje dat je enkel met kiespijn achter laat.

1,0*

Ik vond dit een hele mooie film. Sommige stukjes waren misschien niet logisch en voorspelbaar maar toch had ik verschillende keren kippenvel op mijn armen. Maar dat komt misschien omdat ik zelf ook van muziek houd..

Aardige film, losjes gebaseerd op Sans Famille, het meesterwerk van Hector Malot. Dat boek heb ik in mijn jeugd verslonden en blijft voor mij het ultieme verhaal over een wees die op zoek is naar zijn ouders.

Helaas gaat de film August Rush nergens echt een richting uit. Waar de hoofdpersoon uit boven genoemd werk via allerlei omwegen uiteindelijk bij zijn ouders terechtkomt, kabbelt dit verhaal maar een beetje voort. De moraal - muziek verbindt iedereen - is leuk gevonden, maar veel te mager om de hele film te dragen. De film had veel en veel rauwer gemoeten. August komt terecht bij de troep van Wizard, een soort kruising van Fagin uit Oliver Twist en Garofoli uit Sans Famille. Williams kan echter geen moment overtuigen in deze rol. Waar de personen uit eerder genoemde verhalen puur slecht zijn (zoals het hoort in dit soort sprookjes), zet Robin een halfzacht eitje neer. En dat is dan zowat de enige tegenslag die August meemaakt. Op deze manier komt alles wel erg makkelijk weer goed.

Verder besteedt de film veel te veel tijd aan twee oninteressante subplots over de ouders van August. Helemaal verkeerd natuurlijk. Wil zo'n wees zoekt ouder verhaal echt werken, dan moet je de kijker veel langer in het ongewisse laten. Nu is de hele clue binnen 10 minuten al verklapt. Bijzonder jammer. De muziek dan maar? Nee, ook niet echt. De film heeft op dit gebied heel wat pretenties, maar faalt volledig. Men had er verstandig aan gedaan zich te beperken tot bestaande klassieke werken, in plaats van te kiezen voor deze slappe muzak. In het begin, als August net in New York arriveert, is het even leuk. Maar daarna niets boeiends meer gehoord of gezien.

En ondanks deze grote mankementen vond ik het toch een prettige film. De belangrijkste reden: Freddie Highmore. In tegenstelling tot sommige recensenten vond ik hem aanstekelijk in zijn rol als August. Hij was me in The Spiderwick Chronicles niet opgevallen, maar zet hier een verbluffend sterk staaltje acteerwerk neer. Robin Williams wordt weggeblazen, al is dat niet zo moeilijk, echter ook de rest van de cast komt er nauwelijks aan te pas. Daarnaast straalt de film gewoon een prettige opgewektheid uit, een echt feelgood gevoel. Dat heeft een mens ook af en toe nodig.

August Rush is in potentie een topper, in de praktijk blijkt het een gemiddelde feelgoodfilm. Mits je natuurlijk open staat voor een sentimenteel sprookje. 3,5*

Na deze film in een suikercoma geraakt.

Wat een mierzoete troep.

De eerste scène, waarbij de twee geliefden elkaar vinden op het dak, is al echt te erg voor woorden. Quasi-filosofisch geneuzel met op de achtergrond een volle maan...

Geen topper, maar ik moest deze film beslist zien omdat ik destijds bij toeval een paar uur lang getuige kon zijn van opnamen voor deze film in Washington Square, toen ik daar in een nabijgelegen hotel verbleef.

De film valt nogal tegen. Hij is wat slordig en schijnbaar haastig gemaakt en ook het acteerwerk is niet om over naar huis te schrijven. In het bijzonder Freddie Highmore levert een matige prestatie. De enige die een beetje niveau haalt is Jonathan Rhys Meyers, maar de overigen (incl. regisseur Kirsten Sheridan) blijven onder de maat.

Heel prachtig filmmuziek!...

Dit is veel leuker film dan een andere film "I'm Not There"...

Uitstekend acteerwerk...

Mooi verhaal...

Prachtig HD kwaliteit film...

dan zal deze film ook wel niets voor mij zijn..

ik twijfel nog..

@Banjo, iedereen heeft eigen smaak. Je moet gewoon even stukje kijken, als niets bevalt, gewoon tv uitzetten en klaar is kees.

2 sterren in veronica gids

Is nog te veel.

Ieder zijn meug ik vond de film prachtig

Zo is het

Mee eens Stinissen

Wat een zeikfilm.

En je zit de film nu te kijken? Als dat zo is waarom geef je dan nu al een stem?

Ik vind de film ook minder dan verwacht, maar het is nog redelijk te doen.

Net gezien,prachtige film.

Jonathan Rhys Meyers, groots in the Tudors doet het ook hier geweldig.

Zelfs Robin Williams, normaal fantastisch als lolbroek speelt deze rol met verve.

Nee, toch niet geworden zoals ik hoopte.

Ik snap dan ook de hoge beoordeling niet echt. Het verhaal was allemaal vrij droevig, maar dat kon ik in de film nauwelijks terug vinden. De cast is perfect, maar dat is altijd een illusie. Als de cast goed is wil nog niet zeggen dat automatisch de film goed is. Meestal nemen ze een sterrencast als het verhaal en de film voor de rest niet veel voor stelt waardoor het toch meestal een hoge beoordeling krijgt en gewaardeerd en gekeken word.

Freddie is en blijft gewoon een leuk ventje en hij is zo schattig! Robin Williams vond ik dit keer iets minder dan normaal, zijn personage was ook niet echt verbluffend.

De film heeft erg maar dan ook erg veel toevalligheden waardoor het gewoon niet meer leuk word. Hoeveel moeite moet het kosten in het echte leven dat een moeder haar kind zoekt maar ze weet helemaal niks over hem behalve zijn geboortedatum. Dat is bijna onmogelijk. Maar neehoor, zij komt toevallig een man tegen die hij kent en vind hem vrijwel direct. Zijn vader komt Evan ook toevallig tegen in zo'n grote stad. Op het einde komen ze ook heel erg toevallig bij elkaar. Evan word gevraagd voor een optreden en zijn moeder ook. Zijn moeder loopt weg, maar ze gaat uiteindelijk weer terug (god mag weten waarom) en zijn vader komt ook toevallig net langs waardoor ze elkaar in de armen kunnen springen. Evan draait zich toevallig om en weet gelijk dat, dat zijn ouders zijn. Jahoor. Zijn vader staat erbij, maar hij weet volgens mij niet eens dat ze ooit zwanger is geraakt van hem ook dat was erg vreemd. Had op een mooier einde gewacht, waarbij ze een echte ontmoeting hadden en elkaar echt in de armen sprongen. Vond het einde erg zwak, heb dus voor niks gewacht eigenlijk.

Veel irritaties maar heb me hier en daar wel vermaakt hoor. Alleen kan ik niet begrijpen waarom Louis na 11 jaar nog steeds met zijn hoofd bij Lyla zit!!! Ze hebben elkaar 1 keer ontmoet, seks gehad en daarna hebben ze elkaar nooit meer gezien. Je kan mij niet vertellen dat je dan nog steeds aan haar denkt en bij haar wilt zijn, na 11 jaar! Ga verder met je leven en maak er wat van. Erg vreemd. Ook een man (waarschijnlijk Lyla's vader) haar zoon ter adoptie afgestaan. Wat ben je dan voor vader! Wie doet dat nou weer? Dan ben je wel een erg stomme lul hoor. Ik had hem echt wat aangedaan. Ook erg toevallig dat de baby het overleeft heeft na het ongeluk maar ook erg toevallig dat het precies op tijd was geboren te worden dat het nog leefde dus dat de baby al helemaal volgroeid was.

Eigenlijk zou ik de film nog lager moeten geven, maar ik hou het hier bij.

2,5*

Vond het een erg emotionele film toegewerkt naar een enorm hoogtepunt. Kreeg er de tranen van in mn ogen. Goed gekozen karakters, leuke vader, lieve moeder en een mystiek zoontje passen goed bij mekaar.

Goed gekeuzen muziek, hoewel het deuntje van Rush op een gegeven moment wel een beetje hetzelfde blijft. Het is wel de manier van het deuntje wat de familie met mekaar verbindt, vind ik wel mooi bedacht.

Ook leuk zo'n wereld van muzikale kinderen in een verlaten theater. Jammer was dat daar niet verder mee door werd gegaan. Je had hele coole muziek dr mee kunnen maken. Dit was wat jammer aan de film. Hij was te snel afgelopen. Die donkere jongen met zn gitaartje klonk fantastisch en ook dat kleine gospel meisje met dr gospel koor. Ik had het wel gewaardeerd als daar wat meer mee werd gedaan. Dr had meer muziek in de film gekund en gemoeten.

Maar das alleen maar een compliment eigelijk. De film is eigelijk een sprookje maar weet een mooie boodschap te vertellen van wat muziek inhoudt. Leuk was het stuk waar die voor het eerst door de stad heen loopt en overal muziek hoort. Hier had alleen wel meer mee gedaan kunnen worden. Bijvoorbeeld door het ritme van bepaalde levenssituaties om te zetten in muziek zoals hij al doet met het gevoel van zn verloren ouders. Daar hadden ze de reis van zijn gevoel mee kunnen vertellen.

Prima film, was dr behoorljjk van onder de indruk, lekker emotioneel, met een mooie boodschap.

'Sans Famille' heet gewoon 'Alleen op de wereld' hoor, dan snapt iedereen tenminste wat je bedoelt... Natuurlijk klinkt het interessant om boeken in de originele taal te citeren, maar nu mist je schot ieder doel. Bovendien is die verhaallijn toch wel heel anders (alleen al de reden waarom het kind ter adoptie gesteld werd/te vondeling werd gelegd).

Leuke film. Highmore vond ik redelijk overtuigend hoewel dat constante zachte stemmetje daar geen goed aan deed. Vader, moeder en Wizard kwamen niet echt boven het gemiddelde uit. Van die drie vond ik Robin Williams dan nog de beste. Hij begint als soort vader voor al die straatkinderen, maar het is al snel duidelijk dat dat alleen opgaat als hij er geld mee kan verdienen.
Dan hetgeen waar de film om draait, de muziek. Die was ook weinig memorabel al werd het wel duidelijk genoeg gemaakt dat het een wonderkind was. Zoals zo vaak in films waarbij één van de hoofdrolspelers in een band zit, komt dat ook hier weinig overtuigend over. Rockster zijn is natuurlijk een vak apart en je kan niet U2 op dat podium gooien, maar het blijft jammer. Wat ik echter een groter gemis vond was de eindscene. Daar heb je een jonge vent die zo verliefd is op een meisje, dat hij na de breuk zijn carriere als rockster opgeeft en elf jaar lang alleen aan haar kan denken. Na al die tijd ziet hij haar weer en verwacht je een brok emotie....... en dan komt er niets dan een flauw glimlachje.Toch was het een vermakelijke film die wat mij betreft hier en daar wat extremer had gemogen. Wat emotioneler aan het eind of iets meer vuur in August of iets meer venijn in Wizard.
Voorlopig een voorzichtige 3 sterren.

helemaal niet geloofwaardig, daarvoor zijn er teveel toevalligheden en ongeloofwaardige gebeurtenissen. Ik zie deze film dan ook meer als een sprookje in een modern jasje. Met die gedachte kun je echt van deze film genieten. Een geweldige feel good met goeie acteurs al vond ik wel dat het soms te vlot verliep met august.

ik geef maar geen stem op dit ding. Wat een absurde toestanden. Ik weet genoeg van muziek en de muziekwereld om hier luid om te kunnen lachen. Dat gedoe rond muzikale of andere wonderkinderen is zo overtrokken en onecht. Bovendien is het verhaaltje werkelijk een schaamteloos samenraapsel van elementen uit Hector Malot en OliverTwist van Dickens.

Wat zijn er toch bijster weinig films die zonder opgeblazen gezwets en romantische clichés iets over muziek en muzikanten vertelt...