Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles (1994)

Interview with the Vampire is een vampierenfilm op z'n anti-Nosferatu's. Hier geen misvormd, kaal, bleek spook dat al bloedzuigend de bevolking terroriseert; nee, hier zijn de vampieren welgeklede, ijdele dandy's die op sensuele wijze hun eveneens welgeklede, welbeboezemde slachtoffers leegzuigen. Het grootste deel van de film is een verhaal-in-het-verhaal, waarin de titelvampier Louis (Brad Pitt) zijn geschiedenis uit de doeken doet. En dat is best een leuk gebracht verhaal. Hoe hij zo'n tweehonderd jaar geleden zelf vampier werd door toedoen van Lestat (Tom Cruise), zijn avonturen in (met name) het Louisiana van zo rond 1800 en het Parijs van, tja, ergens later in de 19e eeuw - maar ook de morele problemen die Louis heeft met zijn vampirisme, in tegenstelling tot Lestat. Het vampiersmeisje Claudia was ook een leuke toevoeging. Het is vampieren op z'n Hollywoods, maar wel op een vermakelijke wijze, al duurt het wel een tikje lang - maar deze rewatch viel me zeker niet tegen.

“ Evil is a point of view. God kills indiscriminately and so shall we. For no creatures under God are as we are, none so like him as ourselves.” – Lestat

Vampiers. Onze fascinatie met de bloeddorstige creaturen van de nacht, heeft tot heel wat films geleid. Soms goed, soms minder goed. Interview with the Vampire zit er wat mij betreft tussenin, al plaats ik hem zelf inmiddels na een aantal rewatches door de jaren heen, aan de bovenzijde van dat middenspectrum. Volgens mij wordt de film te vaak ondergewaardeerd. Zo is een metascore van 5,9 niet denderend, maar tegelijkertijd konden critici als Roger Ebert en Jonathan Rosenbaum de film wel waarderen.

Voor mij zijn het vooral de performances die het de moeite waard maken. De pas twaalfjarige Dunst is fantastisch als jonge vampier, en Cruise is passend theatraal in de rol van Lestat. Auteur Anne Rice maakte vooraf veel stampij over de casting van Cruise, om na het zien van de film publiekelijk en privé haar excuses aan Cruise aan te bieden, met o.a. full page advertenties in The NY Times en Vanity Fair, waarin ze alsnog haar goedkeuring over de film uitsprak. Verder is er Brad Pitt als de vampier met wroeging, en komen ook bekende gezichten als Banderas, Thandie Newton, Stephen Rea en Christian Slater even langs.

Het is een donkere film (niet geheel verrassend gezien de materie) en Neil Jordan doet daar een lekker Gothic sausje bij. Met een fijne score van Elliot Goldenthal komt het productieontwerp van drievoudig Oscarwinnaar Dante Ferretti prima tot zijn recht, al zagen sommige shots er ondanks zijn aanwezigheid, alsnog wat stagey uit. Klein smetje, wat mij betreft.

3,7*

“The world changes, we do not, there lies the irony that finally kills us.”

Sfeervolle horrorfilm met een heerlijk gotisch sfeertje, en uitstekend acteerwerk van Cruise, Pitt en een jonge Kirsten Dunst. De film is lang en wanneer het verhaal zich verplaatst naar Parijs wordt het wat langdradig, maar Interview with the Vampire blijft een erg fijne film om naar te kijken. De sets en cinematografie, in combinatie met het acteerwerk en sommige lugubere scènes, zorgen voor een vermakelijke en ijzingwekkende film. En horrorfilms over vampiers spreken altijd wel tot de verbeelding.

Ik zette kort geleden de film Dracula op uit 1992 en dacht aan deze film. Het gebeurt wel meer dat gelijkaardige films rond dezelfde tijd uitkwamen. Dracula wint de strijd in elk geval tussen beiden. Bij Interview with the Vampire is het de 14-jarige Kirsten Dunst die de film draagt en nog wat interessant maakt. En nochtans heeft de film veel te bieden. We krijgen een zwaarmoedig romantisch relaas van een 200-jarige vampier te horen. Als je op die manier leeft moet de eeuwigheid toch lang duren.

Het is een romantische film zonder liefde. De film is wel mooi gemaakt. We zitten terug in het verleden met mooie kostumering en historische steden. Maar de acteurs zetten de meest softe vampiers uit de filmgeschiedenis neer. Er zat meer leven in de Twilight reeks. Tom Cruise is (uiteraard) zeer irritant. Brad Pitt valt nog mee, maar gaandeweg is hij toch slaapverwekkend. En Antonio Banderas had voor de nodige pit moeten zorgen, maar stelt helaas teleur. Kirsten Dunst kwam, zag en stal de show.

Het is een relatief mooie film geworden, maar over het algemeen gewoon saai. Zeker als Kirsten Dunst van het podium verdwijnt, zakt de film als een pudding in elkaar.

Vampieren.

Het is wellicht mijn minst favoriete onderwerp in de horrorwereld, maar zo'n film met een status zoals deze kan ik als horrorliefhebber niet laten schieten. Toen deze eindelijk eens op BBC langskwam heb ik hem dus maar gelijk meegepakt van TV en 2 weken later gekeken.

Het koste me in het begin een beetje moeite om in de film te komen, maar toen ik er uiteindelijk inzat zat ik er ook wel in. Alhoewel het nooit optimaal wist te boeien, wist het op z'n minst te vermaken. Vooral omdat het tempo uiteindelijk hoger lag dan ik had gedacht dat het zou liggen.

Pitt speelt hier niet echt zijn beste rol, het leek alsof hij dacht het klusje nogal makkelijk te klaren. Cruise maakt dan meer indruk, vooral omdat dit een compleet andere rol is dan zijn actierollen. Maar uiteindelijk is het wat mij betreft Dunst die beide heren op zeer jonge leeftijd volledig weet te overklassen.

Kostuums en sets zijn erg geslaagd, de effecten wat minder. De goedkope zweef-effecten en vliegscenes zien er erg makkelijk uit, en er zijn wel meerdere momenten waarop regisseur Jordan het zichzelf iets te makkelijk maakt. De film kent te veel doorzichtige momenten.

De dialogen van de film zijn ook niet echt mijn ding, en weten me ook niet echt te raken. De film is subtiel genoeg en werkt op emotioneel vlak iets beter dan de gemiddelde horrorfilm, maar de dialogen weerhouden mij ervan geraakt te worden. De film voelt eigenlijk, ongeacht de periode, altijd ouderwets geschreven aan.

Uiteindelijk kent de film een aantal opvallend confronterende stukjes en geslaagde make-up. Hier en daar een opvallend grootse scene en knappe kostuums. Wat mij uiteindelijk heeft weerhouden de 3,5* te geven was de allerlaatste sequentie waarop Slater wordt aangevallen door Cruise. Vond dat zo suf en goedkoop, en bovendien totaal niet in het plaatje van de film passen.

Voor de rest verdient het ergens zijn status wel, maar de regie blijft vaak te doorzichtig om indruk te maken. Er zit duidelijk budget in en genoeg tempo, maar helaas maakt de film het zichzelf net wat te makkelijk om echt indruk te maken helaas.

Blijft een goede vampierenfilm, iets moderner opgevat dan de gekende klassiekers en met meer diepgang. Vampieren zijn sentimenteler dan je zou denken. Dat is zeker het geval voor Louis, die eigenlijk te menselijk is om als vampier te leven en zich tevreden stelt met het leegzuigen van ongedierte. Zijn mentor Lestat benadert dan weer de meer klassieke vampier, die geniet van zijn macht en onsterfelijkheid. Het derde personage is Claudia, een jong meisje dat verdeeldheid zaait en zowel de straf van Lestat wordt als de onafscheidelijke gezellin van Louis.

Jordan levert een gotisch en duister sprookje, niet zo sterk als Coppola's Dracula, maar aan een sfeervolle aankleding ontbreekt het niet. De film is ook zwierig met dramatiek : de dialogen wegen best door voor een vampierenfilm, met beschouwingen over eenzaamheid, menselijkheid, binding. Jammer van het slechte einde, plots wordt het komisch maar het past niet bij de rest . Wil je je hoofd niet teveel breken verkies liever nog eens Fright Night of de oude Dracula films.

Leuke vampierenfilm. Me altijd tussen de vingers geglipt. Kan me wel voorstellen dat deze destijds wel aansloeg met én Brad Pitt én Tom Cruise in de hoofdrollen. Toch heb ik nimmer de indruk gehad dat dit een succes is geweest.

Ik vond het plot vrij aangenaam en ook het standpunt om dit vanuit een interview te doen was geslaagd. Je wordt ondergedompeld in het lot van Louis die tegen wil en dank in leven - nouja - wordt gehouden en zelf tranformeert in een vampier. Als een vogel met hoogtevrees staat Louis er niet voor te springen te doen wat hij moet doen, namelijk onschuldige mensenlevens doden om te eten.

Het eerste uur vond ik sterk. Nadien werd het wat langdradig en de scènes met Banderas vond ik overbodig. Liever had ik een soort wraak- en vluchtfilm gezien, maar deze weg werd niet langer ingestaan. Verder erg sfeervol en prima setting. Goede en overtuigende acteerprestaties ook. Leuke film!

Vampiers zullen wel nooit mijn favoriete monsters worden. Als ze lol hebben, kan ik ze prima hebben, maar ik ben dat eeuwige gemiep en geklaag altijd snel zat. Zo is Tom Cruise hier lekker bezig; hij schmiert en geniet, geheel in de stijl van een Kiefer Sutherland in Lost Boys of Bill Paxton in Near Dark. Maar die films hebben vaak veel aandacht voor de gekwelde ziel. Hier is dat Brad Pitt, die met zijn gezeur vrij snel begint te vervelen. Interview with the Vampire is dan ook op z’n leukst als Tom Cruise lekker loopt te geinen. Brad Pitt die poedels opvreet, dát is geestig. Maar helaas is Interview with the Vampire naast komisch, campy en energiek ook geregeld te chaotisch, kabbelend en soms ronduit saai.

3 sterren.

Bloederige monden, gesabbel aan de nek, heel veel gesabbel aan de nek, lijkbleke gezichten, keurige kostuums en braaf gecoiffeerde haardossen. Een ellenlange aaneenrijging van clichés in een veel te lang uitgesponnen verhaal zo dun als de sex-appeal van een rimpelsauriër. Over seks gespróken, doe mij Cruise maar in Magnolia of Eyes Wide Shut.

Film die zijn momentum kwijt is.

Ik kan me herinneren dat de minpunten destijds goed te vergeven waren. Misschien was het de afwijkende benadering van het vampiersleven. De verrassende casting van Tom Cruise als Lestat, of de indrukwekkende performance van Kirsten Dunst. Zonder dat drieledige element-of-surprise echter, valt voornamelijk op hoe saai de film eigenlijk is.

Hoewel deels natuurlijk onderdeel van de premisse - de tergende eeuwigheid van het onsterfelijke leven als noodgedwongen bloeddorstig roofdier - als kijker raak je al snel besmet met het gevoel van zinloosheid. Dat Brad Pitt dat sentiment kracht bijzet met een ongelooflijk levenloze performance wil ook geenszins helpen. Hij komt werkelijk iedere scene over alsof hij onder een zware drugskater gebukt gaat en tot geen greintje emotie in staat is.

Kostuums en decor weten nog wel indruk te maken, maar samen met Cruise en Dunst zijn het zeldzame momenten die deze prent overeind houden. Zeker het tweede deel meandert het verhaal wat doelloos voort, tot de weinig indrukwekkende terugkeer van Lestat als magere climax.

Lang, zeurderig en zonder echte hoogtepunten. In 1994 misschien leuk als onderdeel van Pitts rise-to-fame of vanwege de ongebruikelijke casting van Cruise, maar al terugblikkend toch vooral een vervelend saai vehikel van een film. Voor ieders carrière (die van Dunst uitgezonderd) een dipje en naast de vermenselijking van de vampier ook van weinig meerwaarde voor het genre. 2,5*

De film wil denk ik – zoals de gemiddelde Dracula-film – horror zijn maar kiest een premisse waarvan ze zullen hebben gedacht dat het origineel is maar dat eigenlijk de film meer comedy dan horror maakt: de vampier wordt menselijk gemaakt zodat de vampier in kwestie zich schuldig voelt om mensen te moeten doden, met een andere mannelijke vampier en vampiermeisje een alternatief gezinnetje vormt (sowieso hint de film aldoor naar homoseks), het meisje puberale streken heeft en na ruzies er wordt bijgelegd en geknuffeld, etc waarbij de film misschien een enkele keer ook bewust grappig wil zijn. De film blijft zo hangen tussen horror en comedy en slaagt voor beide genres niet. De film heeft wel een fijne, gotische sfeer en is soms redelijk vermakelijk.

Interview with the Vampire is een lange film die nergens echt weet te vervelen. Het verhaal neemt je mee in het duistere en eenzame bestaan der vampiers. Het wist me kostelijk te vermaken.

Hoe scoort dit zo hoog hier? Sfeervolle film en twee acteerkanonnen in de hoofdrol, maar dit was echt oprecht saai. Na twee uur weet ik nauwelijks nog naar waar ik gekeken heb. Nou zijn vampiers al niet bepaald figuren waar ik veel mee heb, maar dit is dan nog de echt softe, saaie versie. Gelukkig hebben Pitt en Cruise film wat betere films nadien nog gemaakt waardoor ik ze deze film wel kan vergeven.

2*

Uitstekende film waarin een weduwnaar het eeuwige leven krijgt na een beet van een vampier. Een mooi verhaal dat zich over een paar decennia afspeelt, maar toch niet gehaast overkomt. Prachtige aankleding (zowel de sets als de kostuums), en een mooie gotische sfeer. Tom Cruise zet zijn rol redelijk dik, maar wel heerlijk aan. De jonge Kirsten Dunst weet zich goed staande te houden tegenover hem. In de herziening zijn 4.0 sterren toch meer op hun plaats.

Dé film over vampiers blijft, voor mij althans, Bram Stoker's Dracula met een weergaloze Gary Oldman. Deze film is totaal anders en ook van mindere makelij. Het opzet is oké met Slater als luisteraar en Pitt als hoofdfiguur als verteller. Net als de start met Pitt als Louis die na het overlijden van zijn vrouw en pasgeboren baby geen enkele reden meer ziet om te leven. Hij wordt opgewacht door Lestat - die goed wordt weergegeven door Tom Cruise - die hem vervolgens de kans geeft om als vampier verder te leven.

De morele worstelingen die Louis vervolgens doormaakt (in tegenstelling tot de moordzucht van Lestat) kunnen zeker voldoende boeien. Net als de toevoeging van Kirsten Dunst als Claudia. Op jonge leeftijd zet ze echt wel een hele goede rol neer. Zeker wanneer ze beseft dat haar lichamelijke ontwikkeling zich niet zal verderzetten en ze voor eeuwig kind zal blijven.

Het tweede deel van de film met eerst de behoorlijk zwakke terugkeer van Lestat en nadien de ontmoeting van Armand en de anderen heeft niet veel meer om het lijf. Neil Jordan sleept zijn film daar echt naar het einde. Louis wordt opgesloten "voor eeuwen" om nadien makkelijk weer te kunnen uitbreken en vervolgens degenen die Claudia om het leven brachten simpel te vermoorden. Dat is allemaal nogal lichtzinnig. De film eindigt dan wel weer behoorlijk leuk, maar voorspelbaar.

Interview with the Vampire blijft vermakelijk, er zit heel wat goeds in en Cruise, Dunst en Pitt acteren prima. Maar het is aan de lange kant en na verloop van tijd bloedt de film letterlijk wat dood

Vampieren (b)romance.

Het valt hier helemaal op zijn plek, evenals het het gotische aspect, de beelden, set design, kostuums, regie, muziek, geluid. En ga zo maar even door. In potentie had dit zomaar een meesterwerk kunnen zijn. Ware het niet dat er op ongeveer halverwege een heel domme keuze wordt gemaakt rondom een personage, waarna de film als een kaartenhuis in een stort een het ook een heel lange tijd duurt voor er weer echt iets interessants gebeurt. Het einde was dan weer enorm goed gedaan. Een enorme pay-off. Ik ben groot fan van Neil Jordan's The Company of Wolves. Dus ik was erg benieuwd wat hij met een vampier-film kon doen. En hij stelt zeker niet teleur. Toch wel een leuke kijk ervaring gehad

Totaal niet bekend met de boekenreeks, maar puur afgegaan op de fenomenale cast waar de film mee pronkt. En die cast levert gelukkig deels ook wel. Interview with the Vampire kent zeker wat horror-elementen, maar bevat daarnaast ook drama en een hoop campy humor. Tom Cruise geeft zich heerlijk aan dat laatste over, waardoor hij balanceert tussen akelig en grappig, en daardoor met gemak de uitschieter van de film is. Hij en een jonge Kirsten Dunst overigens, want die vond ik ook erg sterk.

Brad Pitt valt echter tegen. Heeft volgens mij weinig met Pitt zelf te maken, maar wel met dat zijn personage oersaai is. Het deel van de film waar het vooral om zijn personage draait, en Lestat uitgeschakeld wordt geacht, is dan ook mijns inziens een heel stuk minder dan het eerste deel. Gelukkig is er nog fantastische grime en aankleding, die de gotische sfeer omarmen en ervoor zorgen dat de film de moeite waard blijft. Interview with the Vampire is (alleen al gezien de thematiek) gegarandeerd niet voor iedereen en is ook verre van een meesterwerk, want de film behoudt niet één constant niveau. Toch heb ik mij er een avondje goed mee geamuseerd. Ik was eigenlijk een maand te vroeg met kijken, want dit past perfect bij de oktobermaand.

3,5*