Container (2006)

Volgens mij wel. Het International in IFFR staat volgens mij voor, dat ze alleen films mogen draaien die niet eerder op een andere festival draaiden. Anders mag je je festival volgens mij geen internationaal festival noemen.

Nee hoor, misschien voor de Tigercompetitie, maar verder draaien ze juist voor een groot deel best-of-the-fests.

Nou nou nou nou nou!!! Daar zijn ze weer!!! Prijzen mensen!!! Kom naar beneden en sla je slag mensen... Containers zijn vanaf 29 januari te verkrijgen bij het Oww oww oww zo geweldige Play dot Com!. Je hoeft er niet eens meer voor naar Rotterdam... nee nee nee hoor! Bestel het nu via het oh zo gezellige belastingparadijs Jersey...

En of dat nog niet genoeg is mensen... Neen hoor! Er zit ook nog een Inside the mind of Lukas Moodysson featurette in de container... Wat zou er spoken in het hoofdje van Moodysson mensen?!!! Oww die lucht!!! Bestel snel voor maar 15 pondjes. Dat is geen pondje teveel hoor!!!

© Gerard Ekdom

Hoop dat ik deze nog kan zien op het IFFR!

Ontroerende indringende film over iemand waar je je normaal niet zo makkelijk in zou kunnen verplaatsen, maar door de repetitieve gedachtenstroom en de prachtige symboliek zit je dicht op de huid van de hoofdpersoon.

@ Querelle: mijn God, dat je dit snapte! Snapte er absoluut niets van! Maar goed, die voice-over van Jena Malone was best grappig en het blijft natuurlijk een Moodysson he. Maar hij moet echt weer terug naar vrolijkere kost als Fucking Amal en Tilsammans! 2,5*

Geweldige film en één van de hoogtepunten van het IFFR voor mij.

Geweldige beeldenstroom met metaforische waarden, een ingetogen -monotome- voice-over en een werkelijk zeer fascinerende "boodschap".

Er valt zoveel uit deze film te halen, het maakt emoties los en het doet zodoende echt iets met je.

Wanneer op het eind de muziek langzaam opkomt, stijgt de film naar een hoogtepunt, om vervolgens te stoppen met een subliem einde.

Voor mij mag Moodysson de lijn (gestart met hole in my heart) doortrekken en het "Fucking amal-achtige werk aan andere overlaten).

Fucking Amal en Tilsammans krijgen we waarschijnlijk nooit meer. Tenminste niet van Moodysson. Ik ben wel benieuwd wat zijn volgende stap zal zijn.

Deze film viel me erg mee, hoewel ik 'm iets aan de lange kant vond. Intrigende, associatieve gedachtenstroom van iemand die dan weer verward en dan weer scherp naar de wereld om haar heen kijkt. Ik wil 'm vaker zien omdat ik merk dat ik onbewust veel meer met de tekst bezig ben geweest dan met het beeld. Lef van Jena Malone om hier aan mee te werken trouwens, zeker ook omdat de tekst duidelijk vanuit het oogpunt van een beroemd iemand is geschreven.

3.5*

Fucking Amal en Tillsammans waren fijne filmpjes verder, maar dit is wat mij betreft de eerste keer dat Moodysson echt weet te imponeren.

Ik had vooraf geen idee of ik dit 70 minuten lang ging trekken, maar het is beter bevallen dan ik had verwacht.

Niet veel toe te voegen aan de positieve reacties hier. Prachtige, intrigerende beeldenstroom met de monotome voice-over van Malone er overheen, die vooral verrassend oprecht overkomt. Als de muziek op het eind langzaam de film in komt kruipen wordt de sfeer nog even flink verhoogd, om vervolgens op z'n hoogtepunt te eindigen.

Ruime 4*, beste Moodysson tot nu toe.

Voor de liefhebbers: bij de boudisque is ie net binnen, zag ik net toen ik er was...

Hoe duur? Misschien dat ik gek ben en dat ik m nog ga kopen ook...

Nog 30 euro op het moment. Beetje prijzig dus.

Een van de meest effectieve hypnose technieken is dat je het rationele, 'bewuste', gedeelte van de hersenen overspoelt met vele kleine puzzelstukjes aan informatie.

Als een persoon hier zich voor openstelt en het rationele gedeelte van de de hersenen in een soort 'overload' mode terecht komt (druk bezig met het puzzelen, het zin proberen te geven aan de informatie), kun je vervolgens direct communiceren met iemands 'onderbewuste', althans, dat is het hele idee achter hypnose Dit is dan ook wat in deze film doelbewust gebeurt. Moodysson wilde met deze film de kijker de diepste ellende laten VOELEN die er bestaat en maakt om dit doel te bereiken, zeer effectief gebruik van diverse hypnose technieken. Alleen dit idee op zich is al briljant natuurlijk

Het hangt bij deze film helemaal ervan af (net als bij elke hypnose) of je hier in mee wilt/durft gaan. Zoals iemand hier zegt, als je een gitaar erbij pakt en wat gaat tokkelen dan werkt deze film uiteraard niet en kun je beter wat anders gaan kijken.

Ik kan me voorstellen dat het op anderen compleet anders overkomt, het is echt hoe 'open' je voor deze film stelt. Als je de film doelbewust van 'een afstand' bekijkt is er misschien weinig aan. Maar als je besluit dat je je door Moodysson mee wilt laten voeren en je jezelf helemaal over durft te geven aan de film ... Dan staat je hier nog wat te wachten ... Hier kan Lynch nog wat van leren (en het is juist Lynch die de laatste tijd zo 'into' meditatie en hypnose is, maar mijn inziens hier net iets minder in slaagt dan Moodysson)

'Container' neemt je mee naar de diepste, rauwste delen van je ziel, scheurt deze open en schenkt benzine over de bloedende wond. Bizar hoe intens je de pijn van een ander kan voelen. En dat door een film !

5 *

(p.s: deze film ZONDER subtitle kijken, dat ontkracht namelijk het hele effect )

Volgens mij valt de film ook niet te ondertitelen

De film ook bekeken zonder subtitles. Goede keuze zo bleek achteraf, want er wordt 70 minuten lang aaneen gesproken door Jena Malone. Een rauwe, monotone stem. Die steeds meer tot je door gaat dringen, zodat je in een trance raakt.

Tranceversterkend is ook de bijbehorende editing van de beelden. Deed mij denken aan Tetsuo. Veel beeldenstromen achter elkaar. Visueel zit het sowieso wel goed. Met name het vele spelen met de kleuren zwart en wit viel op. Niet alleen zwart, wit maar ook veel kleuren die zich er tussenin begeven. En vele donkere scènes worden afgewisseld met scènes waarin alles ineens felwit aandoet.

Over het algemeen genomen is de film vreemd, bizar en zwartgallig. Maar daardoor ook gewoon enorm grappig. Niet uitbbundig gelachen, maar meer om andermans eigenaardigheden. De hoofdpersoon slaapt zelfs niet in een gewoon bed, maar heeft een prima alternatief.

Nog een paar leuke quotes: These boobs are the most expensive I ever bought. Leuk, omdat het voor doet komen dat het om een routine klusje lijkt te gaan. De hoofdpersoon meent het echter heel serieus.

En: the subway is full of idiots who are going to die. Illustrerend voor de sfeer binnen de film deze quote. Veel van dit soort monologen die lekker naargeestig overkomen met een sarcastische ondertoon, die maatschappelijk gebruikelijke waarden en normen op de hak nemen. Het vreemde leven van de hoofdpersoon wordt telkens afgewogen tegen het normale leven. Maar het normale wordt alleen verwoord en niet gevisualiseerd.

Daardoor creëert de film een groot contrast tussen vervreemding en ogenschijnlijk normale dingen. De hoofdpersoon doet alsof hij zich af zet tegen gevestige waarden maar dat lijkt geen bewuste keus. Maar eerder een manier om zijn levenswijze te rechtvaardigen. Je voelt aan alles dat hij een verschoppeling is binnen de maatschappij. Tolerantie of feel good momenten zijn in deze film ver te zoeken. O.a. stevige uitspraken m.b.t. homoseksualiteit.

Boeiende film dus, een must voor mensen die ook wat konden met Eraserhead en Tetsuo. Geen verhaal, maar visueel en auditief geweldig. 4,5*

Fucking Amal ooit es gezien. Wel aardig. Maar voor mensen die houden van Eraserhead zei je? hmm dan moet ik dit toch maar zien te downen of huren ofzo.

Kwaliteit

Fenomenale film, in alles. De 70 minuten durende monoloog wordt enorm divers gebruikt. De boodschap die het brengt is pessimistisch en vol met kritische blikken. Zwartgallig, maar ook grappig op sommige momenten. Jena Malone weet haar stem zo te gebruiken dat een soundtrack overbodig is. Fluisterend, hees, schel en vol overtuiging. Tevens is haar stem enorm hypnotiserend en zuigt je de film in. Getriggerd door de weirde beelden en deze monoloog blijf je vastgekluisterd aan het beeld.

Veel gekke bekentenissen en anekdotes, passend treffend worden de beelden eronder gegooid. Montage soms enorm snel, soms lange shots. Voelt vreemd aan als de stem echter onverstoorbaar doorrateld en verteld.

De duur is echter het enige minpuntje. Door de constante monoloog lijkt alles veel langer te duren. Mocht hij een stukje korter zijn dus iets geconcentreerder was dit een meesterwerkje. Nu is het maar een 4,5* waard.

Een film waarbij je bij elke herziening waarschijnlijk wel weer nieuwe dingen ontdekt en hoort. Ik weet zeker dat ik nu echt een hoop heb gemist.

Het is jammer dat veel mensen dit blijven zien als een echte film film, want dat is het niet. Het is een kunstwerk wat je over je heen moet laten lopen.

Het einde vind ik vooral erg sterk.

Net besteld op DVD. Ben erg benieuwd. De clipjes vond ik in ieder geval erg sfeervol en ik hou wel van experimentele film.

Vanavond gezien. Echt wow... Hypnotiserend filmpje.

Van de week binnen gekregen op DVD. De clips van deze film hebben mij geïnspireerd in een persoonlijk project waar ik mee bezig ben, dus was erg erg benieuwd naar de volledige DVD. Gauw kijken, kan niet missen dit, erg tof.

Had hem zo een jaar geleden voor een groot deel gezien, echter toen begaf de "DVD" op dik driekwart van de speelduur. Bij een film als deze (bij welke niet?) behoorlijk vervelend, om uit zo een wereld gehaald te worden. Nu nog eens geprobeerd, en hij werkte subiet wel.

Met Container creëert Moodysson zijn eigen biotoop. Ruimte voor ademen is er nauwelijks, al geheel naar het einde toe, waardoor de verstikkingskans toeneemt.
Aanvankelijk ging ik er wat luchtig in, connectie met de hoofdpersonages groeit naarmate de film vordert. Dit rechtvaardigt ook direct de lengte, die wat mij betreft zelf nog wel langer had mogen zijn. Niet dat het makkelijk is om een film als deze door te komen, enige doorzetting, devotie en concentratie is gewenst. Het auditieve verhaal dat door Jena Malone (in de Amerikaanse versie begrijp ik) verteld is bedrukkend, vaak aanstellerig (begrijp The Eye’s opmerking ergens ook wel, hier en daar irriteerde me het lichtelijk, maar daar haal ik de film niet op naar beneden), maar uiteindelijk bedwelmend en op een vreemde manier erg interessant. De toevoeging van noise aan het einde werkt, alhoewel ik niet precies weet of de film dit nodig had.
Visueel gezien is het vooral in lijn met de stem en tekst, en draagt op deze manier mooi bij aan de bedrukkende sfeer die doorheen de film te voelen is. Pessimistisch zou ik het niet direct noemen.

Ik heb genoten van de vele anekdotes, verzamelingen, bedroevende en soms wrang grappige beelden en personages en het uit de hand en los geschoten beeldmateriaal. Bedrukkende film die op zijn manier uniek is.

(Vergelijkingen met Tetsuo en Eraserhead vind ik toch vreemd, afgezien van het hoge contrast in de beelden en het enigszins autonome/abstracte/experimentele karakter zie ik niet veel vergelijkingen. Die andere films vertellen toch echt heel iets anders, stralen ook een totaal ander beeld uit.)

Geweldig en origineel stukje film.

Is toch een stuk beter dan ik had verwacht eigenlijk. (Ik maak me altijd een beetje zorgen als een regisseur een abstract experiment maakt, maar ook zeker interessant)

Ik vond haar stem erg goed, veel mooie en cynische dingen werden er gezegd. In combinatie met de vreemde gebeurtenissen, op een of andere manier klopte dat.

Moodysson is toch wel iemand die z'n visie heel duidelijk en goed probeert om te zetten in films.

Misschien vind ik dit zelfs beter dan Lilja 4-Ever, alhoewel het lastig vergelijken is.

4*

Gistermiddag aangeschaft, eerdaags maar even kijken. Plotje klinkt alvast erg interessant.

Bedankt dat je ons op de hoogte houdt van je aankopen

Why is everything so sad? Why is everything, everything, everything so sad?

(Vraag ik me soms ook wel eens af)

Heb de film vannacht bekeken en dat was alles behalve lichte korst, het duurde ook zeker een kwartier eer ik er helemaal inzat en moet ook toegeven dat ik in het begin even mijn twijfels had of ik het de gehele speelduur wel zou volhouden, ben dan- achteraf ook blij dat me dat gelukt is. Zoals waarschijnlijk wel duidelijk was lijkt dit in de verre verte niet meer op Moodysson's eerdere werk, aan de ene kant wel jammer maar aan de andere kant ook positief wanneer een regisseur zijn stijl verranderd (tenminste dat vind ik dan). De film zelf is een brok emotie (laat dat duidelijk zijn) wanneer je er eenmaal inzit wordt je werkelijk meegezogen in de pikzwarte kunstzinnige- beeldenstroom, plus de mononome voice over van Malone die vaak een hele cynische en sterk pessimistische ondertoom heeft werkt daar heel goed bij, hoe langer ze spreek hoe hoe dieper je meegzogen wordt in het geheel. Heb er ondanks al die positieve punten veel moeite mee om dit objectief te beoordelen, aan de ene kant was ik er zwaar door aangeslagen, vooral om het feit dat iemand zulke diepe en- deprimerende gedachtes op zo'n goede manier op het doek wist te toveren zonder dat het allemaal te kunstzinnig overkwam verder maar aan de andere kant valt dit als film moeilijk te beoordelen, ik ben dit namenlijk niet gewend en het ligt heel erg zwaar op de maag. Heb lang getwijfelt tussen een drie en een half en een vier maar nu ik voldoende tijd heb gehad om het allemaal te laten bezinken houd ik het toch maar op het eerste.

3,5 sterren

Moeilijk, maar wel gaaf.

Er is al van kinds af aan dat ik een korte spanningsboog heb. Dit betekend kortweg, dat mijn concentratie niet altijd optimaal is en ik ook maar een beperkte hoeveelheid informatie achter elkaar aan kan. Hier ben ik echter in gegroeid en het gaat veel beter, dan vroeger. Toch verschilt het nog per dag.

Toen ik de trailer zag, wist ik dus dat ik zorgvuldig moest uitkiezen, wanneer ik deze film zou kijken. Het zou namelijk nogal wat concentratie vergen.

De intonatie van de stem was toch wel een voordeel. Het had een zodanig hypnotiserende werking, dat de tijd aardig voorbij vloog. Toch, ineens was het moment daar. De beelden schoten langs me heen, zonder dat ik ze zag. Ook de stem hoorde ik niet meer. Een glas drinken pakken, deed het goed. De 5 minuten die ik uit de film was, zorgden ervoor, dat ik daarna kon genieten van het laatste kwartier.

Zoals de korte kreet in het begin al aangaf, ik vond het namelijk wel erg gaaf.

De voice-over was echt een pluspunt. Behalve de hypnose, bevatte het ook heel vee humor. Zwart, maar humor was het zeker.

De beelden waren al even vreemd. Soms gelijklopend met de stem, soms hevig contrasterend, dan weer iets weergeven wat al geweest was, of nog moest komen.

Visueel hoef ik niet zo uitgebreid te reageren. Het mag bekend zijn, dat ik gek ben op dit soort grove zwart-wit beelden. Als dat word toegepast in een sfeervolle film als deze, kan het wat dat betreft niet meer stuk.

Apart toch nog dat laatste stukje soundtrack, terwijl dat de hele film niet aanwezig was. Het had wel wat sfeerverhogends, een soort climax.

4.5* maar met geduld

Voor de mensen die benieuwd zijn, de film zit in de pakketservice!

(ik dacht, ik zal even reclame maken)

Vermoeiende film, heb aardig wat moeite moeten doen om dit uit te zitten. Visueel is het allemaal erg aardig; Moodysson weet goed hoe hij met stijlvolle zwart-wit beelden en een pakkende grimmige sfeer moet omspringen. Verder zitten hier en daar best een paar sterke ideeën, maar in mijn ogen zeker niet genoeg om een film van ruim zeventig minuten mee te vullen. Een korte film van om en nabij de vijftien minuten was imo ideaal geweest, maar Container gaat maar door en door. En door.

Wat dat betreft had ik het al erg snel gezien, want zoveel bijzonders gebeurt er niet en enkel met een interessante sfeer en goed verzorgde visuele aspecten maak je nog geen goede film. Daarnaast werden pogingen om toch nog een beetje van het werk te genieten behoorlijk verpest door een bijzonder irritante voice-over van mevrouw Jena Malone. Oervervelend om naar te luisteren en dan houdt het beste mens zich ook nog eens geen seconde stil.

Kleine 2,0 sterren.

Moeilijke en depressieve film

Ik had me vooraf wel enigszins ingesteld op een zware film en ik kreeg eigenlijk ook wel wat ik verwachtte, al duurde de film wat mij betreft net een kwartier te lang. Deze Moodysson is in ieder geval totaal niet te vergelijken et de drie andere films van hem, die ik tot nu toe zag. Container combineert heftige, soms best wel mooie zwart-wit beelden met een naargeestig verhaal. Soms is het niet altijd even goed te volgen, maar eigenlijk spreken de beelden wel voor zich. Na zo'n vijftig minuten had ik het op een gegeven moment wel gezien. Vond de film vanaf dat moment behoorlijk eentonig worden en begon de stem van Malone op een gegeven moment ook wel zat te worden. De laatste twintig minuten duurden dan ook best lang. Misschien zou de film film zonder geluid wel echt indruk maken? Dapper in ieder geval dat Moodysson in ieder geval zoiets durft te maken, maar wat mij betreft is het "experiment" net mislukt.

2,5*