Container (2006)

Bij Lukas Moodysson:

Op dit moment is Lukas Moodysson aan het schrijven aan zijn nieuwe film met als werktitel "Container"... (red: owjee).

De film zal wederom worden geproduceerd door Memfis Film en worden opgenomen in een Film I Väst studio in Trollhättan. Hij zal al deze zomer beginnen met filmen en de bioscooprelease staat geplanned voor de lente 2006. Zoals gebruikelijk zijn Moodysson en Memfis zeer geheimzinnig over de inhoud en zullen we pas meer te weten komen ten tijde van de release.

De nieuwe film van Lukas Moodysson heet "Container" en is net zo experimenteel als "a hole in my heart", maar dan zonder schokkende beelden. Een verhaaltje van een Noorse Moodysson nerd

Two years have passed since Ett hål i mitt hjärta (A Hole in My Heart), so it's finally time for a new film from Lukas Moodysson: Container will premiere in only a month in the Panorama section of the Berlin International Film Festival, February 9- 19. This was announced in a press release from the Swedish Film Institute yesterday. "I'm very happy and a bit surprised that the film was selected. It's so weird that I didn't think anyone would want it," Lukas Moodysson comments.

"Container" is even more experimental than "Ett hål i mitt hjärta", but unlike that it doesn't contain any strong imagery. It's a pure art-film in black- and white with no clear structured storyline. Even so, Lukas Moodysson's distinct style is still recognizeable. The director describes it as "a black and white silent movie with sound" and with the following words; "A woman in a man's body. A man in a woman's body. Jesus in Mary's stomach. The water breaks. It floods into me. I can't close the lid. My heart is full".

The main cast of the film is Mariha Åberg (from Balletakademin - the Ballett Academy) and Peter Lorentzon ("Stockholm Boogie"). The film is actually produced in two versions; one Swedish and one English. The English version is narrated by Jena Melone, a very talented young indie-actress known from Saved! and Donnie Darko.

The English version will be shown in Berlin. An exact viewing date is not yet set. Later this year the film will released in a limited theatrical distribution in Sweden, and certainly many other countries.

vaag... vaag...

Vaag gelul inderdaad.

Afbeelding zien er wel geweldig uit. Lijkt de goeie kant uit te gaan met deze regisseur

Alleen een beetje jammer dat er twee "versies" komen. Hou ik nooit zo van.

Alleen een andere commentaar-track, van wat ik er uit begrijp. (English version is narrated)

Erg vaag inderdaad. Maar dat deed Lukas ook bij zijn vorige film. Toen was hij ook heel terughoudend. Ach ja... als de synopsis al zo vaag is, hoe zit het dan met de film zelf?

Wat ik daaruit afleidt is dat de voice-overs in twee talen gemaakt worden. Dat je dus ofwel naar een Engelse, ofwel een Zweedse vertelstem ligt te luisteren.

Wat ik dus alles behalve positief zou vinden.

Ach ja, zie De Mars van de Pinguins, de basisbeelden zouden hetzelfde moeten zijn Maar of ik dit een goed product ga vinden, ik denk het van niet...

Met excuses (namens Moodysson) voor 't gebrekkige plot.

Film is geselecteerd voor het Filmfestival van Berlijn.

Bron

Toch de verkeerde poster genomen

Kijk ik hier toch wel naar uit eigenlijk.

Geregisseerd door Jena Malone? Jena "Gretchen" Malone?

Plot klinkt wel triest trouwens. Geforceerde interessantdoenerij.

Ja inderdaad... Toch is het plot van "de meester" zelf.

Overigens niet geregisseerd door Jena Malone, maar de stem van...

En dan dit...

Vertaling in het Engels: David Christian (Kant 1781)

„With his first two films „Fucking Amal“ and „Together!“, Swedish director Lukas Moodysson became a favourite with an international audience. But since then, he has taken extraordinary licence to shock his audience and scare it off. His last film, „A Hole in the Heart“, brought the shooting of an amateur porn flick to the screen. And „Container“, now to be seen in the „Panorama“ section [of the Berlin International Film Festival], is surely a considerable impudence.

It begins simple, black and white, with very sober-looking text plates. But then the film pushes you into a terrible world. It’s dissociated from beginning to end, pictures and soundtrack are somehow connected to each other, but it is not clear exactly how. On the soundtrack we hear the monotonous singsong of a woman's voice who delivers an auditive stream-of-consciousness in American English for the extremely grainy pictures that look as if they were shot with an 8-mm-camera.

A fat man moves through a decrepit apartment flat. The voice of the woman on the soundtrack is this man’s Ego, who thinks that he is a beautiful woman, an actress even, trapped in an ugly body, desired by the world, followed by paparazzi. Celeb news of Paris Hilton, Brad Pitt, and Kylie Minogue are woven into the singsong that continues in the ever same grinding tone. The Ego that is talking here is sick, it wails, it laments the misery of the world. Among its obsessions are catastrophies, the World War, Chernobyl, the end of the world. Meanwhile pictures of dumps are to be seen, the fat man covers his face with adhesive tape and binds a small plastic doll to his mouth.

A woman turns up. The fat man carries her; she is, this much seems clear, the woman inside him, projected into the outer. The pictures keep floating in, the waste, the man, the woman; the words keep floating in, the catastrophies, the misery of the world. In the best moments, this becomes somehow hypnotic, in the worst moments, one understands the considerable part of the audience who leaves to escape.

Lukas Moodysson, a small man in black with a scarf and a hat and with flamingly yellow intars on his equally black shoes, does not really contribute anything helpful in the ensuing press conference. He can’t really explain how the text developed. The two actors, standing next to him, affirm that they just saw the film for the first time. They are obviously shocked. This, says the woman who plays the imagined star-actress-Ego inside of the fat man and who is actually a ballerina, this is not the script that I read.“

by Ekkehard Knörer

Oorspronkelijk artikel

... Moodysson is duidelijk de weg kwijt.

Oké, staat nu erg hoop op m'n to-see list. Laat maar komen

Doet me heel erg denken aan de geniale parodie op artfilms van Family Guy .

Hier kun je 2 clips bekijken van Container en een interview met Lukas Moodysson.

Je vergeet een disclaimer erbij te zetten

Disclaimer

Het is je eigen verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat je de eventueel noodzakelijke huisartskosten zelf betaalt, voor het gebruik van bestanden die te zwaar zijn om aan te zien.

Sydney wordt hierbij vrijgesteld van elke aansprakelijkheid die door de filmpjes zouden kunnen worden veroorzaakt.

Schitterende clips. Ben nu zeer benieuwd naar dit werk!

Ziet er iig beter uit dan A Hole in my Heart.

Nou inderdaad.

(Zo monotoon mogelijk) ,,I am so unbelievably pretty. Everyone wants to be with me all the time."

Ik geloof het meteen. Zeker omdat ze in slaap gevallen zijn.

72 minuten luisteren naar een vermoeiende voice-over?!

Pfrt, laten we het dan maar op verschil van smaak houden. Mij lijkt het in ieder geval wel mooi. En in dit geval vond ik de voice-over zeker niet saai. Gaf een mooi verstilt beeld. Doet me wel iets

De clips doen mij heel sterk aan het werk van Harmony Korine denken, maar dan een soort aftreksel ervan.

Ik zal wel weer gaan kijken, zij het tegen beter weten in...

En nu maar hopen dat op de DVDcover niet in het groot prijkt : van de maker van Fucking Amal, anders wordt het hier een waar slagveld.

Container is geen "normale" film. Het gaat niet over Janneke en Mieke die samen naar de bakker gaan en geweldige avonturen beleven onderweg. Container deed me vooral denken aan Analife. Een beeldenstroom met een interne monoloog overgegooid. Al is Container dan nog wat puurder, vooral zwargalliger.

Wat betreft de dub, ik heb de versie met Jena Malone gezien (als ik het goed heb bestaat er ook een Zweedse dub). Nu hou ik niet van dubs, maar bij dit soort films zijn ze toch redelijk onmisbaar. De kracht van de film is dat je wegzinkt bij de stem, terwijl je de beeldenstroom en de betekenis over je heen laat stromen. Er is zoveel monoloog dat de hele tijd subtitels lezen niet meer productief is. Kan je evengoed een boek gaan lezen. Malone doet het verder ook erg goed. Ze klinkt inderdaad erg monotoon en na de 70 minuten gaat het ook zwaar wegen, maar daar doelt Moodysson ook duidelijk op.

Visueel is het vaak prachtig. High contrast black & white, pleziert mij sowieso bijna altijd. Eng, mysterieus, grauw en erg passend. Bij momenten erg fijne montage die het geheel alleen maar bevreemdender maakt. Wanneer dan een klein kwartiertje voor het einde ook nog een duistere illbient track de soundtrack vervolledigt kan ik alleen maar concluderen dat Moodysson 100% slaagt in z'n sfeerschepping.

En doorheen/overheen dit alles dus het eeuwige, bijna incoherente gewauwel van Malone. Teksten die aanvoelen als gedachtengangen. All over the place, cynisch, grappig, hard ... en na een tijdje vooral eerlijk. Wanneer Malone halverwege verklaart 'everyone thinks I have breast implants ... but I don't' straalt er een zekere onrechtvaardigheid en tristesse vanaf die de film veel goed doet. Het voelt niet aan als interessantdoenerij of een gedichtje, maar iets met meer gewicht.

Ik vond het een uiterst geslaagde film. Wel eentje die veel verwacht van z'n publiek. Doet me ook denken aan films als Tetsuo of Rubber's Lover, die veel van hun publiek eisen en op zich nogal vermoeiend zijn. Container nog dat extra beetje, omdat de ontsnapping naar een makkelijk verteerbaar verhaaltje hier helemaal ontbreekt.

Eén brok emotie, vertaald naar beelden, woorden en geluid. Het verhaal mag u elders zoeken.

4.5*

Goede review, blij dat je hem mooi vond, nu ik nog! En Analife moet ik ook zien dus..

Heerlijk filmvoer, zo blijkt. Nu nog eens de tijd vinden om er voor te gaan zitten .

Ik heb de plotbeschrijving hierboven nou al een stuk of 10 keer gelezen, maar ik begrijp er nog steeds geen zak van Zelfs Onderhonds recensie geeft me totaal geen idee wat voor film dit is.