Terminal Velocity (1994)

Domme 13 in 1 dozijn aktiefilm.

Als je op zoek bent naar iets om de tijd te doden is deze clichématige flick aardig onderhoudend. Voor de rest blijft er weinig over. Alles is namelijk al eens eerder gedaan, en vaak veel beter.

Zoveelste actiefilm over parachutisten en hun verwikkelingen. Helaas ook al beter gedaan.

Sheen doet het best o.k. maar komt niet overtuigend over als actieheld. Kinski doet het ook niet slecht, maar van de cast ben ik wel beter gewend. Een beetje met het verstand op nul zoals ook de rest van de film dat is eigenlijk. Verhaal is best saai en het is echt een herhalingsoefening van vele andere films. Qua actie ook niets bijzonders gezien, al springt de laatste sprong met de auto wel echt uit het oog. Voor een film die gaat over het springen uit vliegtuigen voor de lol zitten er weinig van dat soort momenten in. De momentjes die er wel inzitten zijn best gaaf om te zie. Verder gewoon een rennen schieten filmpje.

2*

Heerlijke onzinfilm. Sheen's personage komt net als de kijker veel te laat achter de redenen van het hele gebeuren, waardoor beiden zich wel kunnen ergeren aan de hele situatie, maar toch ook blijven participeren aan de film omdat ze er toch achter willen komen waar het de mooie Kinski nu precies om te doen is.

Over het algemeen goed acteerwerk, ook van Sheen die voor de verandering niet de hele tijd alleen maar moeilijk kijkt en een van de meest spectaculaire stunts die ik ooit heb mogen aanschouwen aan het einde van de film (de mensen die hem gezien hebben weten wel welke ik bedoel, de anderen moeten alleen daarom al eens een keertje een kijkbeurt geven).

Verder weinig diepgang, mooie explosies, maar toch alles bij elkaar net iets te veilig (geen overdreven gewelddadige scenes of enige vorm van naakt).

En toch erg leuk.

Het is wel een leuke actiefilm om naar te kijken. Alleen vond ik dat Sheen zijn karakter zo onnozel neerzette dat ik me er wel eens aan begon te irriteren. Ook de scene op het laatst dat hij haar uit een auto die uit het vliegtuig was gevallen moest redden was een beetje nèt iets te overdreven.

Maar ach, dat mag op zich de pret niet drukken. Er zitten veel leuke actie en achtervolgingsscene's in. Het neigt af en toe wat spannend te worden maar dan toch net niet. Toch kijkt deze film wel gewoon lekker weg.

Dit is een film waarin de realiteit ver te zoeken is, maar door een spannend eind, vergeet je dat eigenlijk. Op het eind zit er nog een moment in waar ik erg om moest lachen. Als hij gaat salueren..

Deze en de film "Drop Zone" waren min of meer de parachute films van het jaar 1994. Echt veel heeft de film niet om het lijf en boeiend wordt het eigenlijk nergens. De film begint nog enigszins aardig maar al snel wordt het een flauwe bedoeling. Pas op het einde wordt het weer een beetje aardig maar dan is het eigenlijk al te laat. De cast wist ook nergens te overtuigen maar op de één of andere wijze vind ik het Charlie Sheen nooit echt super slecht doen in een film. Visueel gaat deze film nog en de parachute sprongen waren best fraai. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Geen al te beste beurt van Sarafian en consorten. Gandolfini doet het nog wel leuk, vooral in het begin, maar voor de rest valt hier niet veel uit de cast te halen. Wel veel actie en vaak in de lucht. Samen met het tempo de reddingsboei van de film. Net genoeg afleiding om niet stil te staan bij het plot, want dat gaat natuurlijk nergens over. De derde troef zou eigenlijk de humor moeten zijn, maar net daar gaat het behoorlijk mis. Vrij veel one liners en andere grapjes die geforceerd overkomen en meestal verre van grappig zijn. Sheen zou er toch wat aanleg voor moeten hebben, maar ook hij krijgt het niet voor elkaar. Het soort materiaal waar Shane Black wel raad mee zou weten. David Twohy komt zelfs niet in de buurt.

Matige film waarin een instructeur van parachutespringen een vrouw meeneemt die voor het eerst een sprong waagt. Het parachutespringen is het enige element wat de film weet te onderscheiden van de standaard actiefilm (en dit levert dan ook een paar spectaculaire beelden op). Voor de rest is het plot, de humor en de personages wat aan de flauwe kant.

Half/half.

De beelden zijn af en toe super mooi, de locaties in de woestijn ook. En Kinski natuurlijk. Maar daar staat dan tegenover dat de stunts veel te lang uitgemolken worden, dat Sheen strontvervelend is en het verhaal op niets trekt, en dat wat voor humor door moet gaan toch te vaak absoluut niet grappig is. De verkeerde balans tussen slapstick en inhoud wellicht - een wat meer serieus ingestoken thriller zou zomaar hebben kunnen werken. Nouja, niet met Sheen wellicht. Of als de humor wat slimmer opgezet zou zijn geweest.

Als ik dan bedenk wat er van de film zal blijven hangen, dan zijn dat vooral de beelden. En dat is dan ook precies wat me nog van de vorige keer - een jaar of twintig geleden - bij was gebleven. Sheen was ik wel wat vergeten, en de moeizame stunts ook. Dan hoop ik maar dat dat nu ook weer zo gaat.

Maandag als afsluiter even aan deze Terminal Velocity waar ik eerlijk gezegd Yancy Butler verwachte met haar strakke achterwerk tot ik ontdekte dat dit Dropzone is en daarmee een andere film over parachute springen. Dan maar Natasha Kinski wat ook zeker niet vervelend is.

Het verhaal is in ieder geval duidelijk en eigenlijk te simpel voor woorden met waaghals Ditch Brody onder wiens begeleiding een dode valt waarna het puzzelen kan beginnen voor zowel de politie als Brody terwijl er ook nog een stel bad guys in het geheel omroeren. Achteraf blijk ik de film toch zeker wel eens gezien te hebben want komt de cover van het turnmagazine me bekend voor net als het jetstoel achtige ding is en is het zeker niet om het verhaal dat ik me nog iets herinneren.

Want ja, het stelt allemaal bijzonder weinig voor met wat Russen en een of andere schat, het uitdenken en schrijven is eigenlijk al teveel moeite geweest voor deze film waar het geheel toch vooral draait om een stuk of wat stunts zoals het jet stoel geval, een aantal parachute sprongen of de aankomst per parachute in het begin en draait het dus vooral om spektakel en tempo. Jammer overigens van de Challenger die aan gort geschoten wordt hoewel wit toch niet echt mijn kleur is.

Maar fijn, heel erg slecht is het niet maar bijblijven gaat dit ook zeker niet doen waar Kinski natuurlijk een aardige pleister op de wonde is en heb ik de altijd mooie Brooke Langton kennelijk gemist. De vraag is dan ook of het voldoende moet hebben waar een 3 eigenlijk net teveel is, een 2,5 it is.