Fast Times at Ridgemont High (1982)

Het script voor de film is afkomstig van Cameron Crowe. De film volgt een paar karakters gedurende het laatste jaar van highschool. Crowe heeft dat magische schooljaar dat door de gemiddelde Amerikaanse tiener als een opwindende belevenis wordt ervaren, nooit zelf beleefd. Althans niet als student. Een gemis. Om het magische gevoel toch te kunnen ervaren, nestelde hij zich undercover tussen studenten op een highschool en schreef er een boek over. Op dat boek baseerde hij zijn script. De film die geregisseerd werd door Amy Heckerling, wier naam niet meteen bellen doen rinkelen, geeft een prachtig episodisch sfeerbeeld van een examenjaar in het begin van de jaren 80.

De film wordt bevolkt door ogenschijnlijk stereotype personages. Stuk voor stuk clichématig vorm gegeven, maar onder die oppervlakkige laag bevindt zich wel degelijk een bepaalde diepere emotionele laag. Hun problemen, behoeften en drijfveren worden serieus behandeld zonder dat daarbij het luchtige karakter van de film geweld wordt aangedaan. Een mooie balans. Het verleent de personages echtheid en is goed voor de beleving. Best knap hoe de film de karakters soms los laat komen van hun oppervlakkige karakterisering.

De film betekende de doorbraak van enkele grote namen van nu. Leuk om acteurs als Sean Penn en Forest Whitaker in een speelse onvolwassen rol te zien in deze sympathieke coming of age-film. Een film die zijn personages soms heel komisch, soms ook met drama maar altijd empathisch en tastbaar wegzet. Fast Times at Ridgemont High is een prettige film.

Het heeft weinig om het lijf - soms letterlijk te nemen - maar zorgt wel voor fun. Een soort tienersoap waarin verschillende verhaallijnen verstrengelen. Altijd goedlachs, ook als er ernstige thema’s aan bod komen (abortus). Fijne cast waarvan enkelen het ver zouden schoppen. Sean Penn is hilarisch als surfer boy. Ook Jennifer Jason Leigh charmeert.

Beter dan de cult high school komedie uit de jaren '80 van gisteren. Maar ook weer niet erg overtuigend, zeker niet als het wat serieuzer wordt of probeert uit te stijgen boven het fragmentarische begin, Geinig als zoekplaatje van later doorgebroken acteurs (en trouwens ook de schrijver van boek en scenario, dat is Cameron Crowe, die later ook zelf films ging maken). De soundtrack is wat minder jeugdsentimenteel voor me, want Amerikaanser dan bij de film van gisteren. Bovendien begint mijn stevigste muzikale jeugdsentiment bij 1983 en een jaartje eerder kan veel verschil maken.

Ik hou erg van high-school films vooral de wat oudere, heerlijke jaren-80 sfeer! Deze nog nooit gezien dus ik was erg benieuwd!

De cast is erg leuk. Sean Penn is geweldig, soms leek het een beetje alsof hij de jongere versie speelt van Sam Dawson van de film I Am Sam. Ook al speelt hij hier een stoner en in I Am Sam een verstandelijk gehandicapte, maar toch leek het op elkaar. Hij is gewoon zo'n vreemde eend in de bijt, duikt ineens op in een scene, doet zijn kunstje en dat gezicht in verhouding met zijn lichaam matcht heel raar ook in combinatie met de andere scholieren, haha.

Als de aftiteling komt voelt het een beetje als een film zonder begin en einde. Daarmee bedoel ik dat het vooral een inkijk is op een middelbare school, er geen grootse dingen gebeuren, maar gewoon de dagelijkse gang van zaken worden belicht.

Ik heb toch erg genoten.

Na jaren herzien op bluray van Criterion met een 4k scan.

Regiedebuut van Amy Heckerling, gebaseerd op het boek van Cameron Crowe dat hij schreef nadat hij een jaar undercover ging op een school in San Diego.

Blijft een heerlijke coming-of-age highschool film dat een zeer vermakelijk tijdsbeeld weergeeft van de leerlingen in de 80's. Het is een wilde achtbaansrit waar we thema's als seksualiteit, vriendschap, verraad en zelfs abortus voorbij zien komen. Een leuk spelende allstar cast waar voor een aantal namen dit een springplank naar groter succes was. Zo zien we surf dude Sean Penn als Jeff Spicoli in een hilarische rol als stoner. Hij rijd een VW busje waar die met z'n vrienden in gaat blowen en zodra één van de deuren opengaat komt er een stoomwolk van rook uit. Tevens heeft hij het aan de stok met Mr. Hand (Ray Walston), zijn leraar gescheidenis, omdat hij altijd te laat komt en zelfs tijdens de les een pizza laat bezorgen. Op het eindejaarsfeest draagt hij Vans schoenen, die pas later populair zouden worden. De knappe Jennifer Jason Leigh als Stacy Hamilton die worstelt met haar maagdelijkheid. Judge Reinhold als Brad Hamilton die de broer speelt van Stacy, hij rijd een vintage car en heeft een onderscheiden fastfood keten cv. De meeste zullen hem herkennen als Rosewood van Beverly Hills Cop. Phoebe Cates, als beste vriendin van Stacy. De scene in haar rode bikini bij het zwembad heb ik vroeger vaak teruggespoeld (sorry ma). Brian Backer als Mark 'Rat' Ratner, een verlegen knul die vaak om raad vraagt bij z'n beste vriend Mike Damone, gespeeld door Robert Romanus. Een gladjakker met verleidingstips en een zwart handeltje in kaartverkoop. Forest Whitaker in een klein rolletje als de grote american football speler en zijn sportauto. Kleine rol van Amanda Wyss die we twee jaar later zien als Tina in A Nightmare on Elm Street. Cameo's van Nicolas Cage (hier nog onder zijn oude naam) en Eric Stoltz.

De sfeervolle locaties gecombineerd met een fijne soundtrack laten de 90min voorbij vliegen.

Tijdloze 80's classic!

Meh.

Cameron Crowe schreef het boek, kennelijk, en of dat de vertaling naar de film doorstaan heeft is aan mensen met meer geduld dan ik kan opbrengen. De film is in ieder geval volstrekt mislukt - onleuk, terwijl er toch komedie als genre opgegeven staat, net als romantiek terwijl er niks romantisch te zien is. Het genre had toepasselijker 'onleuk tienergetob' of 'de noodzaak van abortus in het ziekenfonds' kunnen zijn.

Het genre is al niet bepaald hoogstaand, maar deze film bakt er ook wel echt niks van. Ondanks de enorme cast. Erg teleurstellend.