No Way Out (1987)

Zeker geen Thirteen Days, deze trage en ietwat saaie film met vooral een tegenvallende Hackman. Persoonlijk wist ik me geen raad met de twist aan het einde, dat er voor m'n gevoel onnodig in is gegooid.

1,5*.

Spannende thriller met sterke cast. Puik verhaal, een verrassende wending, het zit er in. Soms enigszins voorspelbaar, maar zeer vermakelijk. Hackman is weer eens sterk. Drie vette sterren. Goed.

Soms nog best wel spannend. Ben absoluut geen fan van Costner. Hier ging het nog wel. Het was het allemaal net niet, maar een goede B-film kan ook best te pruimen zijn. Ik heb eigenlijk naar een soort (letterlijke) marathon van Costner gekeken met hier en daar een obstakel. Beetje run Forrest run.

Die 2 slechteriken waren heerlijk dom wat wel komische stukjes opleverde.

Het einde vond ik maar vreemd en ook afgeraffeld. Ik hoorde de eindmuziek opkomen en dacht neeheeeeee maak het nou even netjes af allemaal, maar helaas de aftiteling was daar. Wel leuk om alle rangen etc wat daar rond loopt en de verschillende afdelingen een beetje in kaart te zien. Ik vrees wel dat ik deze prent snel weer vergeten ben. Keek hem gisteren en dacht nu al "wat heb ik ook weer gekeken? " 2,5 sterren.

Ontzettend spannende thriller. De regisseur neemt de tijd om de romance tussen Susan en Tom uit de doeken te doen, en het vervolg komt alleen maar harder aan. De positie van Costner in het hele komplot is het interessantste aan de film. Hoewel dat einde waar duidelijk wordt dat hij een russische spion is vond ik er net teveel aan en was ook niet nodig. De sfeer, waarbij de de val langzaam maar zeker Costner klem zet is werkelijk om van te genieten en doeltreffend in beeld gezet. Een dikke aanrader.

Typisch jaren tachtig begin met duidelijk aanwezige synthesizer. Onheilspellende zware tonen en opeens van die kippenvel hoge toontjes. Leuke goed doorwrochte film. Alleen beetje lange aanloop naar het beslissende slot van de film. Het einde kwam wat gemakkelijker over. Had meer ingezeten of plot was niet sterk genoeg ontwikkeld.

Onderhoudende thriller met intelligent scenario en leuke twist op het eind.

Romance tussen Costner en Young heeft chemie. Ook Hackman en Patton zijn erg goed op dreef in No Way Out. Film die ik vermoedelijk eind jaren ’80 begin jaren ’90 voor het eerst gezien heb en sindsdien nog een aantal keren herkeken. Goede, typische jaren ‘80 soundtrack van Maurice Jarre, vader van.

Alles bij elkaar een erg goede thriller, naar mijn mening lichtelijk ondergewaardeerd hier en op IMDB. 4*

Het eerste half uur is niet zo sterk, de ontmoeting en relatie tussen Tom en Susan is een beetje knullig en het rommelt maar een beetje aan. Na de moord komt er meer tempo in het verhaal en wordt de spanning naar het einde toe goed opgevoerd. De cast is goed, ook de bijrollen worden goed vervuld. De twist op het einde voegt niets toe en is wat vreemd.

Goede jaren 80 thriller die de tijd neemt, wat ik wel kan waarderen- het hoeft niet vanaf minuut 1 te vlammen. Kevin Costner speelt overtuigend, maar ook Gene Hackman en vooral Will Patton in een memorabele vertolking zijn sterk. Sean Young mwah- komt misschien omdat ik haar nogal een "girl next door" uitstraling vond hebben terwijl ze toch voor een vamp/ femme fatale zou moeten doorgaan.

De laatste scene was te vergezocht en hadden ze beter weg kunnen laten. maar goed, kleine smet op een verder meer dan degelijke thriller.

Na jaren deze film weer eens gezien, als je de film voor het eerst ziet dan zet de openingsscene je op het verkeerde been voor een groot deel van de film. Voor de rest is het een gedegen thriller met goed vertolkingen van zowel Kostner als Patton, Hackman vind ik een beetje op de automatische piloot. Goede rol ook van Dzundza als een van de eerste computernerds. De weinige actiescenes zijn goed in beeld gebracht, het politieke gekonkel word een beetje onderbelicht en dat is jammer. Het einde vond ik de eerste kijkbeurt zeer verrassend, nu was ik op de hoogte en, dan denk is de scene wat te kort, had meer uitgehaald kunnen worden. Als positief plus punt de muziek van Maurice Jarre, tijdloos.

Goede film waarin we Kevin Costner aan zijn conditie zien werken . Run, Kevin, run want de FBI en wie weet wie nog allemaal zit je op de hielen man! Haha, dit is echter geen biopic van een atleet maar van een romance die uitmondt in een nachtmerrie. De film kent in het eerste uur een ietwat voorzichtige opbouw van de relaties waarin Sean Young dus zogezegd een femme fatale moest voorstellen. Daarin vind ik wel dat de film faalt want Young is, wat mij betreft, niet eens zo aantrekkelijk. Ze komt nogal opdringerig over en haar dood is nogal ongeloofwaardig. Ze valt ook nog eens op een salontafel dat haar val breekt en toch zou ze haar nek gebroken hebben, ik weet niet hoor. Ik bedoel Kevin Costner valt ook ergens vrij gelijkaardig, maar hij staat recht en rent verder alsof er niks gebeurd is. Wat een kanjer!

Costner presteert hier prima en zet hier een personage neer met balls of steel. Sean Young was wat irritanter (aan die lach kan ze vast niets veranderen). Will Patton kwam op mij over zoals dat van zijn personage werd verwacht. Voor het einde verwachte ik alsnog dat Costner zou ingerekend worden maar het echte einde van de film bleek anders te gaan uitdraaien. Het werd een einde dat nieuwe vragen stelt die nooit zullen beantwoord worden. Was het wel echte liefde tussen Farrell (Costner) en Susan (Sean Young) of was het eigenlijke doel vooral staatsgeheimen ontfutselen?

This movie is dedicated to John Alcott (cameraman bij o.a. vier bekende Stanley Kubrick films).

Best aardige thriller met een goede cast. Bijna klassieke film maar blijft nog steeds prima om naar te kijken. Bijna 2 uur spanning en constant boeiend. Tom Farrell die constant pogingen moet leveren om niet verdacht te worden: Denzel Washington in Out of Time (Film, 2003) kon wel gespiekt hebben bij deze film 'No way out'. De verrassing aan het einde van de film was te verwachten.

Een stukje jeugdsentiment, deze film van ondertussen alweer 37 jaar geleden - en verrassend genoeg heeft Costner echt een enorm melkmuiltje. Toch was hij ten tijde van de film al 32. Misschien ga ik er dan ook nog eens volwassen uitzien, denk ik dan maar.

Waar de film me altijd in teleur gesteld heeft is dat er maar zo weinig van de mooie Young te zien is - narratief niet zo vreemd vanzelf, maar daar wordt de teleurstelling niet minder van. Het kat en muisspel is nog wel onveranderd sterk en spannend, al moet ik wel zeggen dat de raamconstructie echt volstrekt misplaatst uit de hoge hoed getrokken wordt. Als mosterd na de maaltijd, een tang op een varken. En zo ongeveer net zo onnodig is de scene op het schip, al vond ik dat dan wel weer erg leuk om te zien.

Ook leuk, de helikopter-plaatjes van Washington, met het U.S. Capitol, Lincoln Memorial en Pentagon allemaal in een enkel shot - je vergeet dat dat allemaal zo dicht bij elkaar is. Als ik niet zo'n hekel aan vliegen had zou ik daar best eens willen rondkijken.

Matig.

Verhalend loopt No Way Out niet bijster vloeiend. De achterliggende gedachte om het personage van Kevin Costner de boel te laten onderzoeken lijkt er nogal bij de haren bij gesleurd en het komt mijns inziens het verhaal niet ten goede. Echt spannend wordt het daardoor nooit, krampachtig des te meer. Costner is voor een keertje wel oké, van Gene Hackman's prestatie ben ik minder kapot. In z'n geheel iets te degelijk, en daardoor een tikkeltje te stroef en saai.

2,5

Als Paasafsluiter dit tussendoortje in de vorm van No Way Out die ik ergens wel als titel meende te herkennen maar verder niets van wist. Sterker, eind jaren '80 begin jaren '90 tilt het mijn inziens op van dit soort films waar een advocaat voor rechercheur begint te spelen en een enorm complot ontrafelt met gevaar voor eigen leven, en niet altijd even interessant of goed. En tot die categorie behoorde No Way Out helaas ook wel een beetje.

En eigenlijk begint de film al superslecht met de zogenaamde heroïsche actie van Farrell, want waarom zou er in godsnaam iemand met zulk pokkenweer als uitkijk op de boeg van het schip staan? In hemelsnaam, wir bedenkt zo iets? Maar goed, dat daargelaten ontspint zich toch wel een redelijk plot rond een driehoeksverhouding die niet goed afloopt waar de minister van Defensie uiteindelijk het meeste te verliezen heeft. De politicus laat zich vlak na het gebeuren wel erg onpolitiek en dom uit over het incident want in plaats van een stonecold murder is het toch eerder een kwestie van dood door schuld en kan ik me niet voorstellen dat een snelle denker als een minister en politicus dat niet vanaf het eerste moment zal benadrukken gericht op zelfbehoud.

Na dat minpuntje ligt de focus andermaal weer op het plot met een fictieve Russische spion die de dame in kwestie vermoordt zou hebben waarop de jacht mag ontbranden met Tom Farrell in de voorste gelederen die notabene onderdeel is van de driehoeksverhouding wat opzich interessant te noemen is. Maar natuurlijk zit er wel weer een minpunt aan te komen, in dit geval met zo'n gedateerde overdreven jaren '80 achtervolging waar ontzettend agressief wordt gereden en meer schade wordt veroorzaakt dan dat dit nut heeft. Vervolgens heeft de film dan wel weer een goede fase en behoorlijke opbouw richting de finale in het Pentagon met Hackman die zich in alle bochten wringt en wel een andere 'patsy' zoekt.

En zo is No Way Out het gebruikelijke potje turven met het nodige aan matige en redelijke punten maar valt me vooral op dat we niets nieuws noch bijzonders zien de mooie Sean Young daargelaten. Hackman en Costner maken er het beste van maar eindresultaat is toch dat No Way Out weinig bijzonders is.