The Breed (2006)

Matig filmpje.

Opzich leuk gevonden, natuurlijk niet een nieuw verhaal.

Maar ik vond sommige scene's wel freaky, en vooral met die honden vond ik het gaaf dat ze echt waren, en dat alles er ook eigenlijk 'echt' uitzag.

Personages had ik niks mee, lag ook aan de acteurs en actrices denk ik.

Maar toch wel te doen, vooral door de enge honden.

2,5*

Erg matige horrorfilm over een stel aggressieve, wat gemuteerde honden. Zeker geen aanrader. Matig acteerwerk, oninteressant verhaal, saaie scene's....nee, dit is hem niet.

2*

Een eiland, 5 tieners en iets of iemand om ze één voor één af te slachten. Het is bijna een genre op zich. Veel moet je van deze film niet verwachten. Bijna positief is wel dat je niet met bovennatuurlijke elementen zit, maar met gewoon honden. Alleen is daar ook alles mee gezegd. Oh ja, Michelle Rodriguez is wel leuk om zien.

Standaard, niet erg spannend horror-werkje dat zelfs in het laatste gedeelte waar het ontploft teleurstelt, terwijl dat het leukste gedeelte is. Achja de aanwezigheid van Michelle Rodriguez maakt i.i.g veel goed.

The Bleed

Positief aan deze film is dat de agressie van de honden goed en realistisch (in hoeverre dat mogelijk is) in beeld is gebracht. Daarnaast is het een niet erg boeiende film. Wel grappig dat alle schilderijen scheef hangen nadat de honden het huis binnen zijn gedrongen. Alsof ze bij elk schilderij omhoog zijn gesprongen om het schilderij een tikje te geven. Daarnaast is het verhaal redelijk dun en oninteressant. Alle honden moesten afgemaakt worden maar ze zijn er wat 'vergeten' af te maken en nu moorden ze alle bezoekers van het eiland af; het is allemaal wat te aannemelijk.

En Michelle Rodriquez is natuurlijk alleen gecast voor de naam. Het helpt natuurlijk goed als een bekende acteur/actrice meedoet zodat er wat meer geld in de la komt. Beter hadden ze een echt lekker wijf kunnen casten, zoals Amber Heard, die vast niet veel meer had gekost. Rodriquez vind ik altijd maar een irritante actrice die af en toe wat mannelijke trekjes heeft.

Leuk filmpje voor Marianne Thieme.

*2,0

Had meer ingezeten.

Het probleem is dat bepaalde acties in deze film echt té dom zijn, of te opvallend plotgericht. Zo begreep ik niet waarom Rodriguez eens in de wagen er meteen weer uitspringt als die even niet wil starten. Het einde is echt zeer goedkoop (ze komt er ineens met haar auto aan en ze rijden weg ), maar het ergste is inderdaad wanneer één van de personage zegt "an attack protection suit" en ipv het aantrekken doodleuk verderwandelt ...

De jeugd is nog net te pruimen hier, al zijn het zeker niet de sympathiekste of interessantste personages. Maar op zich wel al erger gezien. Setting is best oké, de hondjes zijn goed afgericht (en sommige actiescenes met hen zien er aardig realistisch uit) en het vlot ook allemaal wel, maar de film is gewoon soms echt té laks om te overtuigen.

Ik klaag niet vaak over het plot bij een horror maar hier viel het in negatieve zin op. Kan je daar voorbij kijken dat schuilt er een zeer eenvoudig maar best vermakelijk horrortje achter.

1.5*

Aangename verrassing.

Een film met killerhonden had ik nog niet gezien, dus in dat opzicht was het toch iets nieuws voor mij. Ik ben blij dat het niet altijd een gemuteerde krokodil of een gemuteerde haai moet zijn. Hieruit volgt ook dat ik het wel leuk vond dat er met die honden blijkbaar zo goed gewerkt is. Het lijkt me niet altijd ideaal en eenvoudig om met dieren te werken, maar het resultaat in deze film mag er zijn.

De film wordt op geen enkel moment echt spannend, maar er zitten toch een paar leuke scènes in. Het verhaal is uiteraard nogal magertjes, maar dat weet je gewoon op voorhand. Deze film is gewoon puur entertainment: niet te veel nadenken en gewoon de film op je laten afkomen...

Leuk om eens gezien te hebben (zelfs meer dan dat)!

Een bende jongeren, een afgelegen vakantiehuis en griezels (in dit geval genetisch gemanipuleerde honden) die aan die eersten het liefst weg.. of nog beter: dood hebben...

Ik heb het allemaal al te vaak gezien om nog leuk te vinden of van te schrikken.

Leek erg op de film Wolf Town trouwens, al kwam die wel na The Breed.

Kortom: weinig afwisseling in omgeving, een groepje voorspelbare tieners: de slimmerik, de heldhaftige, de bangerik en een paar meiden, en een typische loop van het verhaal: enkelen overleven het en een paar gaan dood, gevolgd door een abrubt open einde.

De stukjes waarin honden gedood werden zoals met pijl en boog of de mercedes vond ik er vrij echt uit zien.

Leuk om te zien als je nog geen of weinig films in dit genre zag, maar anders is het behoorlijk déjà-vu allemaal.

Daarom:

2 sterren

Aardige horrorfilm. Michelle Rodriguez is altijd in haar sas als tough lady maar voor mij zijn het vooral de honden die de film redden. 3 sterren

Wes Craven is een bekende naam, die met films als The Hills Have Eyes, A Nightmare on Elm Street en Scream zijn stempel op het horrorgenre heeft gedrukt. Bij the Breed staat zijn naam groots boven de titel, maar nadere beschouwing leert dat het hier meer om namedropping gaat dan dat Craven veel wezenlijke bijdrage aan de film levert. Niet veel kunstzinnige bijdrage althans. Hij zal daarentegen de geldbuidel waarschijnlijk wel wezenlijk hebben opengetrokken.

De regisseur heet Nick Mastandrea, die jarenlang de regieassistent van Craven was en met deze film debuteert als volwaardig regisseur. Waarschijnlijk heeft Craven hier en daar wel wat beschermende handelingen verricht, waardoor de film nog enigszins kijkbaar is. Erg goed is de film namelijk niet.

Het plot klinkt als een standaard plot van één van de talloze horrorfilms met dieren uit de jaren 70. Een groep twintigers brengt een paar dagen door in een hut op een afgelegen eiland. Al snel worden ze belaagd door agressieve honden. Dat klinkt behoorlijk afgezaagd en is in werkelijkheid ook zo.

De film is voorspelbaar en heeft onbedoelde humoristische momenten, die er nogal sneu uitzien. De personages zijn ontzettend cliché en moeilijk verdraagbaar. Ze vallen je daarbij ook nog eens lastig met het spuien van stompzinnige teksten die de verdraagbaarheid nog eens extra onder druk zet. Daartegenover staan een paar leuke actiescènes met de goed getrainde en angstaanjagende honden die ervoor zorgen dat de aandacht niet al te veel verslapt.

En dat is het wel.

Fantastische overtuigende acteerprestaties van de honden! Al is de film niet echt een aanrader voor de hondenliefhebbers. Mensengedoe is van C-film-niveau en de looks zijn ook allemaal van het goedkope soort, verhaal hoef je ook niet voor op te blijven, maar dankzij de honden absoluut overtuigende horror.

Het gevaar komt van gemuteerde honden die twee broers, een vriend en twee vriendinnen terroriseren. Tja er waren honden...grote en gemeen uitziende honden maar verder waren het gewoon honden. Oké het was handiger dan de gemiddelde hond, want nu tjonge... wisten deze honden de spanning erin te houden! Het ene moment zijn ze slim genoeg om ervoor te zorgen dat het vliegtuig niet kan worden gebruikt, maar niet veel later lijkt het alsof ze niet eens weten wat ze moeten doen om aan te vallen. De trouwe viervoeters dachten trouwens ook aan de nachtrust want 's nachts lieten ze je gewoon met rust! Sara werd gebeten wat zorgt ervoor dat je je ​​... een beetje prikkelbaar gedraagt (ze steekt koelbloedig een pannenkoekje eraan) en aanhalerig in je ondergoed rondloopt. Een paar keer leek het alsof ze een van de honden werd, of zoiets (maar dat was een te goed idee!) Ja veel beter kan je opeens honden laten verschijnen in afgesloten kelder, twee jongens in een auto rond laten rijden naar...hum ja wat? Of last laten krijgen van een prikkeldraadhek dat bij weg naar binnen er blijkbaar niet was? OMG, hoeveel plotgaten kan je creëren? Het is een nog slechter teken als je daar op gaat letten i.p.v. de rest van de film!? Tja...Michelle Rodriguez zal door haar bijdrage aan de Fast & Furious-films wel de bekendste actrice zijn geweest dus mag ze ontsnappen zonder een schrammetje... eind goed, al goed, zullen we maar zeggen!

Ik zal horrorfilms uit de jaren '00 nooit begrijpen.

The Breed doet denken aan die killer dog-films uit de jaren 70 en 80 en soms werkt dat wel in zijn voordeel. Het grootste probleem is wat de meeste horrorfilms in de jaren nul hadden: Ze zien er lelijk uit, mensen lopen constant geil rond en er zit niet echt diepgang in iemand of iets.

Michelle Rodgriguez is kicking major ass, dus dat is een pluspunt.

2*