Finding Nemo (2003)

Wat een mooie film Vooral de animatie en de achtergronden waren dik in orde. Zo'n kleurrijke achtergrond, je wou dat je er ook kon zwemmen

Het verhaal was ook goed gedaan en verveelde niet.

Heel leuk om nog eens terug te zien.

Vandaag voor het eerst in 7 jaar weer eens gezien geloof ik.. De eerste keer was in de bioscoop, en daarna nog een of twee keer op DVD. Daarna nooit meer gezien. Tot aan vandaag..

Bepaalde elementen kon ik me nog wel wel herinneren, maar ook niet bepaald veel. Ik heb overigens de Nederlands gesproken versie gekeken omdat ik die vroeger ook gezien heb. Bovendien zat daar ook een aardige stemmencast bij (Jeroen van Koningsbrugge en Huub Stapel). Ik zag wel een Engelse trailer van de film zelf voor de film zelf en die stemmen klonken ook leuk. Het verhaal is mooi en verloopt best snel. Er gebeuren zoveel dingen, en er komen ontzettend veel personages aan bod. Groot voordeel is dat die allemaal wel leuk zijn. Marlin en Dory zijn erg leuke personages. Dory is wel echt verschrikkelijk met haar geheugen, zeg Maar is daardoor wel leuk. Ook de vissen in het aquarium waar Nemo terecht komt zijn leuke personages en worden leuk uitgewerkt. En de film ziet er natuurlijk prachtig uit! Bijna zoals in de echte oceaan. Zeer mooi gedaan! En er kwamen weer veel leuke herinneringen naar boven toen ik de film zag.

Ik had hem 4 sterren gegeven maar wist niet of dat nog klopte. Wat mij betreft heeft hij ze nog steeds, na al die tijd, verdiend! Mooie Pixar-werkje.

4*

Finding Nemo is een schitterend gemaakte animatiefilm en behoort duidelijk tot de beste films van Pixar.

Ongelofelijk hoe mooi een onderwaterwereld neergezet kan worden. Die kleurrijk, fantasierijk en de vissen en dieren die er leven hebben soms erg menselijke trekjes. Er zitten een hoop grappige karakters in de film, waarvan de meeste ook nog eens behoorlijk goed uitgewerkt worden. De film wisselt regelmatig tussen de oceaan en het aquarium waar Nemo en zijn vrienden uit proberen te ontsnappen en daardoor oogt de film ook erg dynamisch en afwisselend.

Vooral de stemmen worden goed ingesproken. Albert Brooks en vooral Ellen DeGeneres doen het ontzettend goed. Het script is goed geschreven en de film is behoorlijk meeslepend, waarbij zowel jong als oud hiervan kunnen genieten. Het enige echte minpunt is, dat de film richting het einde misschien een tikkeltje te sentimenteel wordt. Maar dat is een klein minpunt op een verder erg geslaagde film met een schitterende onderwaterwereld.

4,0*

Fantastische film. Denk wel mijn favoriete animatie. De beelden zijn zeer indrukwekkend te noemen, je wordt helemaal meegesleept in de uiterst kleurrijke onderwater wereld. Verder vind ik de overvloed aan humor ontzettend knap, aangezien het volgens mij voor de kleintjes leuk is, maar ook voor de ouderen. Ik heb het gekeken met een vijftal 20+ers, en we lagen constant in een krik.

Helaas is er voor mij één minpunt waardoor het net niet de volle bak ontvangt, dit komt omdat ze net iets te lang doorgaan. Het had gewoon klaar moeten zijn toen vader en zoon herenigd werden. Oke, de scène dat ze terug zijn in het stadje is prima voor de feelgood. Maar waarom eerst nog even vluchtig zo'n avontuurtje? Dat ze allemaal in het visnet belanden? Voor mij meer dan overbodig.

Maargoed, dit waren slechts de laatste pak 'm beet 5 minuten. Voor de rest zeer genoten.

4,5*

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een schitterende animatie is. Het is één en al pracht en praal wat je voorgeschoteld krijgt. Het verhaal is ook erg goed. Zowel voor volwassenen als voor kinderen een geweldige film om naar te kijken. Er zitten ook genoeg grappige stukjes in om als volwassene van in een deuk te liggen. Het stukje in het begin waarin Nemo voor het eerst naar school gaat is om één of andere reden mijn favoriet. Met zijn allen bij die kwal op zijn rug. Zo aandoenelijk en prachtig getekend. En de rest van de film blijft het genieten. Aanrader !

Nog nooit eerder gezien, deze Pixar, dus ik vond het wel tof dat ze hem terug in de zalen hebben gebracht. Finding Nemo slaagt in zijn bedoeling maar zal waarschijnlijk vooral in de smaak vallen bij minderjarigen. Niet dat alles zo kinderachtig was maar het bleef toch behoorlijk tam en we vallen steeds in herhaling. Ook de stemmen van alle vissen (inclusief haaien) zijn vrij braaf. De schidpadden daarentegen waren wel geinig met hun ''vet cool man'' en ''relaxed maat''. Vermakelijk zeker, grensverleggend niet.

Heel vermakelijke animatiefilm die heel droevig begint, maar later boordevol humor zit. Dory is een van de leukste karakters uit animatieland. Geweldige scènes zijn die met de meeuwen "mine mine mine", het moment waarop de zeester vrolijk wakker wordt hopende op een vuil aquarium maar al gauw haar enthousiasme moet temperen en de opmerkingen van Dory over van alles en nog wat. Grappig, hartverwarmend en wordt beter iedere keer als je em bekijkt. De animatie is prachtig. Was vooral onder de indruk van de schildpadden en kwallen.

dit geeft mooi weer hoe de mens het zeeleven naar de knoppen helpt door wilde dieren uit hun natuurlijke habitat haalt. Als je het ver zoekt tenminste.

Buiten dat kijkt hij zeer aagenaam weg en de meeuwen zijn ook mijn favoriet. Zeker met de krab wanneer die zijn 'kungfu'-stijl boven haalt

Ik lag plat!

zeer leuke film!

Finding nemo is een van de leukste animatie films die er is.Zelfs 11 jaar naar dato ziet de film er nog steeds er goed uit op blu-ray.

Aanrader voor jong en oud.

disney film klassieker,dat staat buiten kijf.

maar meestal heeft pixas veel knipogen die de kids niet opvatten,wat het dubbel zo leuk maakt.

gelukkig zien de meeste kids het verhaal niet als volgt:

A serial killer kills a mans wife and children. Just 1 child remains. Crippled by the attack. In a horrid twist of fate, the crippled child is kidnapped. The father embarks on a daring journey, assisted by a mentally disabled woman in the search for his son.

5e avondvullende animatiefilm van Pixar, waarbij de lat op het gebied van animatie steeds hoger wordt gelegd. De stappen die zijn gemaakt tussen Toy Story uit 1995 en Finding Nemo uit 2003 zijn indrukwekkend. Waren de decors bij Toy Story nog aan de lege kant, bij Finding Nemo is de oceaan in al zijn pracht en praal op voortreffelijke wijze geanimeerd. Hierbij vergeet je voor gemakshalve maar dat het scenario niet veel voorstelt. De humor is van een hoog niveau en met name de Blauwe Vis Dory steelt de show.

Finding Nemo is de Godfather van animatie.

Durf zelfs te beweren dat het de beste animatie is tot dusver. 11 jaar na dato staat het nog steeds als een huis en gaat het generaties lang kinderen en volwassenen nog amuseren. Wat deze film zo bijzonder maakt is niet de zoektocht van papa clownfish al is het wel de hoofdthema, maar de ontzettend geestige creaturen die hij tegenkomt op zijn reis. Sommige scenes zijn zo waanzinnig grappig dat het legendarische vormen begint aan te nemen en ben er heilig van overtuigd dat het als maatstaf is gebruikt voor alle animaties die later zijn uitgebracht.

Haaien met gewetens problemen voor het doden van vissen gaan in een praatgroep, schildpadden als surfende dudes, school vissen die als 1 individu communiceren en zo kan ik nog wel doorgaan. Naast humor neemt het van tijd tot tijd gas terug om plaats te maken voor ontroering en spanning. Dat houd de film perfect in balans die je aandacht vasthouden tot helaas de aftiteling begint. Zo zou elke filmbeleving moeten zijn en petje af voor de makers en bedenkers van Finding Nemo voor een onvergetelijk avontuur.

I am a nice shark, not a mindless eating machine. If I am to change this image, I must first change myself. Fish are friends, not food.

Recent op bluray gekocht aangezien ik dit een waanzinnig leuke animatiefilm vind en met het oog op Finding Dory (2016) die over een paar maanden gaat draaien was het een mooi moment om deze klassieker nog eens op te zetten. Ik heb de film al een paar keer gezien, maar de vorige kijkbeurt is al wel tig jaar geleden.

Deze week nog eens gekeken en gelukkig is mijn gevoel voor de film niet veranderd. Finding Nemo is nog altijd schitterend geanimeerd, ondanks dat de film al ruim 12 jaar oud is heb ik niet vaak nog een mooier vormgegeven animatiefilm gezien. Zoveel kleur, details, karakterontwerpen. De mix tussen avontuur, oprechte emoties en humor blijft gewoon werken. De reis van de Marlin en Dory op zoek naar Nemo is nog steeds bijzonder, dankzij de prachtige locaties die ze treffen, maar vooral door de briljante dieren die ze ontmoeten. Van de nog altijd geweldige Bruce de haai tot de reizende schildpadden tot de hilarische aquariumdieren die Nemo vergezellen; perfect! Elke stem is passend en allemaal hebben ze hun unieke eigenschappen, problemen en humor. Vooral Willem Dafoe zijn karakter Gill is echt geweldig. Veel van de dieren lijken persiflages van bekende filmrollen, zoals er sowieso al een paar films leuk op de hak worden genomen (Heeeeerrreee's Brucie! )

Jammer dat de film soms wat overdreven prekerig en sentimenteel probeert te zijn, maar het stoorde me verder absoluut niet. Finding Nemo is een filmmonument en ik kan alleen maar hopen dat de opvolger ook maar een beetje in de buurt van deze klassieker gaat komen. Ach, zo niet dan zet ik over een paar jaar gewoon het origineel weer mooi op.

4,5* stonden en blijven staan.

Mooi geanimeerd en bij vlagen erg geestig. De stemmen zijn prima.

Vooral Dory is grappig.

Zelf vond ik die hele zoektocht op een gegeven moment wat langdradig worden. Leuke film, maar niet eentje die ik een tweede keer zou kijken.

Voor een tweede keer gekeken om alvast in the mood te komen voor 'Finding Dory'. Het blijft echt een super leuk en avontuurlijk verhaal. Prachtige kleuren en karakters. Ben erg benieuwd naar het vervolg.

“This is the Ocean, silly, we're not the only two in here.”

Het is lang geleden dat ik Finding Nemo heb gezien maar dat pure nostalgische gevoel bij het kijken naar deze film blijft iets magisch. Het is niet alleen sentiment maar ook blijdschap en opluchting dat de film nog steeds zo leuk is als in mijn herinnering. Natuurlijk zijn de emoties bij sommige momenten in de film niet meer zo heftig als toen ik nog erg jong was, maar die gevoelens komen toch weer naar boven bij het zien van de film.

De film ziet er prachtig uit met de onderwaterwereld die op schitterende wijze tot leven komt. Het verhaal is briljant in zijn eenvoud en de manier waarop de verschillende dieren worden neergezet is erg grappig. Heeft Finding Nemo minpunten? Zeker, het gedeelte met Nemo in het aquarium wordt kort en bondig neergezet en de dieren zijn kleurrijk en grappig. De avonturen van Marlin voelen op een gegeven moment wat langdradig aan en de grappen om het korte-termijngeheugen van Dory worden snel oud. Ook is niet elk personage even geslaagd en vooral de reuzenschildpadden waren leuker in mijn herinnering. De meeuwen en haaien zijn en blijven uiteraard briljant. Finding Nemo blijft een schitterende film die je laat lachen maar ook ontroert.

Finding Nemo

Finding Nemo heb ik altijd nog gehad op VHS, ik durf niet te zeggen dat, dat destijds nog een speciale editie was aangezien toen de DVD populairder begon te worden maar, zo herken ik de film wel. Dan ik elke zondag nog aan mijn moeder vroeg om Finding Nemo er in te doen want die wou ik graag kijken. Dat deed ik altijd samen met The Lion King (1994), die hadden we sowieso op VHS. Met name dankzij mijn nogal jonge leeftijd, is deze film nog jeugdsentiment voor mij. Dat wil niet zeggen dat deze film me altijd ontgroeid is, de film blijft sowieso één van mijn favoriete animatie films die ik, hoe vaak dan ook, nog altijd met liefde kan bekijken.

Finding Nemo is een film die tot de Disney PIXAR familie behoort. Deze familie bevat al grote titels zoals Toy Story (1995) en Monsters, Inc. (2001) maar ook al wat nieuwere titels bevat als Inside Out (2015) en de opvolger van Finding Nemo, Finding Dory (2016). De Disney Pixar films behoren tot mijn favoriete Animatie films. Buiten alle MARVEL en DC Animated Studios om kijk ik het liefste naar de Disney Pixar films. Ook de oude classics pakken vaak goed uit maar dat meuk zoals Frozen (2013) wat ik nog liever door de wc wil spoelen dan dat ik hem zelfs links laat liggen.

Finding Nemo is wel echt een film waarvan ik houd, heerlijke kinderdrama met een leuk verhaal erachter heeft mij zonet weer tot een leuke waarneming gebracht. Finding Nemo is eigenlijk een best simpel maar leuk verhaal. Marlin en zijn vrouw verwachting baby's. Op een dag worden ze 'aangevallen' een een jaagvis die er voor zorgt dat zijn vrouw en 199 baby's verdwijnen. Eentje blijft over, die Marlin op idee van zijn vrouw Nemo noemt. Nemo word geboren met een kleinere vin dan normaal en word erg veel in bescherming genomen door zijn vader. Nemo is het zat en neemt de poging om een vissersboot aan te gaan raken, om zijn vader meer en deels te laten zien dat het niet gevaarlijk is. Toch word Nemo mee genomen door een tandarts in Sydney en komt daar in een aquarium terecht, wachtend tot dat hij overdragen kan worden aan zijn nichtje. In een tocht van Marlin om Nemo te redden komt hij de nodige gevaren maar ook erg leuke scenes tegen, en Nemo vecht in zijn eigen haggie om te ontsnappen.

Ik kan begrijpen dat sommigen Dory niet uit kunnen staan, het zijn af en toe té kinderrijke scenes en de personage Dory kan vaak erg irritant overkomen. Toch heb ik erg vaak glimlach op mijn gezicht gehad om haar en ik kon er wel naar kijken. Finding Nemo, een fijne film die ik toch met liefde heb bekeken. Het verhaal was simpel maar erg leuk en het concept blijft toch fantastisch. Ik kan niks anders doen dan op de huidige stem te blijven en dat vind ik niet erg. Zeer leuke film voor de kids maar, ook de wat ouderen kunnen er nog alledaags van genieten. Nu op naar Finding Dory (2016).

5.0*

Als er ooit een animatiefilm perfect genoemd mag worden dan is dat deze, Alleen door de muziek komt de film niet op een 5. Normaal gesproken maakt Newman muziek die perfect bij de film past, zo af en toe slaat hij bij deze film de plank mis, maar dat is mijn mening.

De film kwam in 2003 uit maar nog steeds doet de film fris en up to date aan. De vele rollen maken juist dat je een goed beeld krijgt van de complexe gemeenschap welke de verschillende delen van de zee vormen en de stemmen die daaraan zijn gekoppeld zijn geweldig. Ja het einde is voorspelbaar, maar is wel geweldig in beeld gebracht en het laat ook zien hoed vader en zoon zich hebben ontwikkeld gedurende hun reis.

Finding Nemo verveelt nooit en is een film voor alle leeftijden.

"Fish are friends, not food"

Nadat ik deze film al jaren geleden heb gezien, besloot ik hem maar te rewatchen voor ik het vervolg 'Finding Dory' ging bekijken. En deze film is nog beter dan hij in mijn herinnering was.

Het begint natuurlijk al vrij tragisch met de dood van Nemo's moeder waardoor je er meteen in zit. Ik vond dit erg sterk gedaan (wat een film had het geweest als er 300 Nemo's rond hadden gezwommen haha). Daarna volgen we Nemo op zijn eerste schooldag waar we al wat leuke zeepersonages leren kennen en waar het verhaal zich goed kan ontwikkelen als Nemo ontvoerd wordt door een duiker. Dit vond ik vroeger al een erg spannende scène en dat is het nog steeds. Daarna begint Marlyn aan zijn reis door de oceaan waar hij o.a. Dory ontmoet (briljant personage, paar keer goed om gelachen) en onder andere het groepje met vegetarische haaien wat echt briljant gevonden is. Daarna zien we nog wat leuke personages zoals een rare lichtvis op de bodem van de oceaan, een groep haringen die imitaties verricht en een paar heerlijke stonerschildpadden. Erg leuk gevonden, en ik kreeg zelf ook zin om in die golfstroom te gaan.

Ondertussen volgen we ook de verhaallijn van Nemo zelf die wil ontsnappen uit het aquarium bij de tandarts. Dit zorgt ook voor een paar hilarische scènes en er zitten ook weer een paar hele leuke visjes (en zeester) bij. Uiteindelijk loopt het verhaal natuurlijk goed af (zoals verwacht) maar Pixar weet op een zeer fraaie manier de gevoelens van de (wat depressieve) vader Marlyn uit te beelden en zijn bijzondere band met de vergeetachtige Dory. En Nemo is zelf ook een leuk personage natuurlijk, al is hij wel wat cliché als het kind dat zich los wil rukken van de beschermzucht van pappie.




Uiteindelijk bekroon ik deze film met 4,5* en het is in mijn ogen de beste Pixar film, al hebben die nog wat andere pareltjes.

Clownvis Marlin [Albert Brooks] voedt zijn zoontje Nemo in zijn ééntje op nadat zijn vrouw zich heeft opgeofferd om haar nest te beschermen. Niet geheel onbegrijpelijk wil hij Nemo koste wat kost beschermen tegen alle gevaren, maar wanneer Nemo naar school maag - die ook nog een fysieke handicap heeft in de vorm van een te kleine vin - is hij vastberaden om het avontuur op te zoeken. Wanneer een paar klasgenootjes elkaar uitdagen om zo dicht mogelijk naar een 'butt' (lees: boat) te zwemmen, wordt Nemo gevangen door een duiker. Marlin moet nu zijn veilige omgeving verlaten om zijn zoon terug te vinden en krijgt hulp van Dory, een blauwe doktersvis met goede bedoelingen en een slecht kortetermijngeheugen.

Een roadmovie door de oceaan waarbij elke diersoort mogelijkheden biedt voor creativiteit. "Finding Nemo" maakt hier optimaal gebruik van en het resultaat is een eenvoudig, maar pakkend verhaal vol kleurrijke karakters en verrassingen. Zo komen Marlin en Dory terecht bij een soort AA-meeting van haaien die het eten vis van hebben afgezworen en ontmoeten ze een groep schildpadden die verzot zijn op adrenaline en praten als surf-dudes. "Finding Nemo" heeft ook tal van kleine, gouden vondsten: de pelikaan en de zeester die commentaar geven op de behandelingen van de tandarts, het geluid dat de zeemeeuwen maken en de Jacques-behandeling bijvoorbeeld. Mijn favoriete moment: de twee pelikanen bij het mijnenveld... Albert Brooks en Ellen Degeneres geven voortreffelijke vertolkingen weg in de hoofdrollen en natuurlijk maakt John Ratzenberger (zo'n beetje de Pixar-huisstem, nog steeds vooral bekend als Cliff de postbode uit Cheers) ook zijn opwachting. Eén van de meesterwerken uit stal van Pixar, gedistribueerd door Disney.

Inmiddels ben ik een zestiger en nog steeds vind ik dit een prachtige film die me anderhalf uur plezier heeft bezorgd.

Topper in het animatiegenre!!

Eén van Pixar's beste en meest kleurrijke. Behalve de geweldige vondsten met de eigenschappen van de verschillende vissen excelleert de film ook door zijn eenvoud in alles. Niks vergezochts. Dat mag ook eens. Dory met haar korte termijngeheugen, de haaien in groepstherapie, de onderwater-autosnelweg, de kogelvis die zich opblaast wanneer hij zich opwindt waren stuk voor stuk geniaal gevonden. Een eenvoudige zoektocht van een vader naar zijn zoon wordt hiermee innemend, magisch en grappig terzelfdertijd. Het moment waarbij Marlin en Nemo elkaar terugzien is er één van oprechte opluchting en ontroering. Ongelooflijk wat een tekenfilm kan doen met een mens. Dit was de eerste keer dat ik 'm zag maar zeker niet de laatste keer.

Leuk onderwateravontuur.

Op een wat jongere leeftijd was Finding Nemo natuurlijk wel een must-see onder de kinderen. Heb deze film geloof ik ook al meerdere keren gezien, maar om toch nog een recensie neer te pennen toch maar nog een keertje aangezet. Tevens ook ter voorbereiding op het vervolg.

De beste animatiefilm is het niet, maar het komt wel een eind. Hier en daar mooie plaatjes waarbij er goed gebruik wordt gemaakt van de onderwaterwereld. Er komen veel stukjes oceaan voorbij die allemaal toch wel een geinige uitwerking hebben hier en daar.

Voice-acting vond ik het enige falende element. Brooks vond ik weinig interessante kunsten vertonen, en vooral DeGeneres vond ik helemaal niks. Humor slaat ook vaak de mist in, vooral aangezien het meeste van Dory komt, die helaas niet tot mijn favoriete filmpersonage behoort.

Maar het avontuur weet goed te boeien, met hier en daar een kleine snaar naar de maatschappij. Maar vooral het onderwateravontuur weet goed te vermaken en kent een aantal hoogtepunten. Voor kinderen is dit natuurlijk ook de ideale film. Voor kids een spannend en creatief filmpje, aanrader voor kids dus ook.

Vermakelijk ten top, hier en daar wat irritante humor maar de grote hoeveelheid avontuur dat voorbijkomt en het hoge tempo dat daarbij komt kijken weet de pijn wat te verzachten. Sterker nog, het zorgt ervoor dat het toch wel een solide animatiefilm is geworden.

Finding Nemo was destijds een heuse hype die iedereen gezien moest hebben. Om van de merchandising nog maar te zwijgen. Denk zelfs dat je er bij de krant eentje kon sparen. En ook de levende visjes waren ineens immens populair - als ze dat al niet waren - in menig aquaria. Herkenbaar werden ze in ieder geval deze anemoonvisjes of clownvissen.

Zeer fijne wegkijker deze Pixar waar wel heel wat gebeurt tijdens de zoektocht naar Nemo. Er is altijd wel een scène waar het gevaar om de hoek schuilt zoals de haaien, kwallen, lichtvis, kwallen, vogels, mensen etc ... Enkele leuke personages ook zoals de haaien die in hun eigen praatgroep van hun visverslaving trachten af te raken. De film blijft ook na zoveel jaren nog steeds aantrekkelijk, mede doordat de vaart in de film blijft met de vele personages en gebeurtenissen.

Ook Dory is zo’n geslaagd personage waarop dan een vervolgfilm komt. Best grappig visje doordat ze alles vergeet en maar raaskalt. Leuk om nog eens gezien te hebben. Toch één van dé klassiekers van Pixar.

Met Finding Nemo brengt Pixar een film volgens het (eigen) boekje waar de liefhebbers zeker van kunnen genieten. Marlin en Dory zijn de vis-versies van Toy-Story figuren Woody & Buzz Lightyear. En uiteraard komen ze nodige figuren tegen die voor de nodige humor moeten zorgen. Visueel valt het best goed mee, zeker in verhouding met Toy Story dat wel last heeft van de tijd.

De film is best gezellig en kabbelt net als de vissen gezellig voorbij. Nergens echt verrassend, maar gemikt op een breder publiek. Viel beter mee bij herziening dan verwacht.

Zelf heb ik Finding Nemo voor het eerst gekeken tijdens één van de laatste Wiskundelessen van het schooljaar in HAVO 4 (dat was voor mij in 2006). Eerst dacht ik ‘o nee, een kinderfilm tijdens Wiskunde?!’ Ik vond het echter een prachtige film. Mijn vriend had Finding Nemo nog nooit gezien en wilde hem toch wel graag eens kijken. Zodoende hebben wij hem in juli gekeken. Nog steeds is het een prachtig verhaal, en een absolute aanrader ongeacht je leeftijd.