Lavender (2016)

Ben benieuwd.

Ik ook. Klinkt niet slecht en The Last Exorcism van deze regisseur was ook niet verkeerd.

Dus laat maar komen.

Het verhaal spreekt wel aan en de trailer ziet er prima uit. Dit zou nog wel eens een leuke verassing kunnen gaan worden.

Lavender

Erg matig. Lavender probeert opzichtig mysterieus te zijn, maar verliest zichzelf in een hoop pretentieus geneuzel en is rommelig en opvallend voorspelbaar. De film is wel sfeervol en heeft een aantal fraaie beelden. Abbie Cornish doet het goed en een gevoel van paranoia is constant aanwezig. Jammer genoeg is het script barslecht en is er op een gegeven moment geen touw meer aan vast te knopen.

Een sombere en vrij trage thriller met een niet al te bijzonder verhaal. Met de muziek wordt geprobeerd om onder de huid te kruipen maar zonder succes, echt spannend wordt het nergens. Er zitten enkele fraaie shots in maar de "special fx" zijn erg simpel en ogen goedkoop, bovendien valt er vaak niet eens wat te zien. De cast doet het nog niet eens zo slecht, helaas kon die het magere script niet redden.

Er wordt wel getracht een goede sfeer neer te zetten en Cornish doet het niet slecht maar de uitwerking is niet meer dan suf. Helaas.

Vol goede moed aan deze film begonnen, want het leek mij best een leuk script. Uitwerking is echter matig met veel voorspelbare en onrealistische scènes. 2.5 ster

Zeker geen onaardige film.

Inderdaad klopt het dat sommige de film wat traag vinden, en ja, het is ook echt een slowburner, maar door de behoorlijk goede mysterieuze sfeer heb ik me prima weten te vermaken tot het eind en vond ik de film ook nergens echt saai te noemen.

Het verhaal sprak me best aan, wat ik al zei het is lekker mysterieus wat er voor zorgde dat toch benieuwd was hoe het allemaal zou eindigen. Verwacht daarom ook niet een super spannende film, (ook al zaten er hier en daar best wel wat leuke scene's tussen) maar vooral redelijk sfeervol en lekker mysterieus.

Wat mij ook heel, maar dan ook echt heel erg opviel was de audio in de film. Ben ik de enige die echt gelijk moest denken aan films van James Wan? Ik weet niet of dit echt een beetje is afgekeken, maar ook al zou dat zou zijn vond ik dit misschien wel het sterkste punt van de film. Dit zorgde dan ook voor een aantal redelijk spannende scene's, puur door de audio van de film.

Voor degene die de film nog gaan bekijken zou ik zeggen let hier is goed op;)

Het acteerwerk was prima en had hier eerlijk gezegd een beetje m'n twijfels over, maar de gehele cast deed het behoorlijk goed. Vooral Justin Long vond ik leuk om hier in te zien spelen ondanks dat hij wel heel weinig in beeld was en een kleine rol had.

Richting het einde van de film zat ik echt met de gedachte: als dit maar niet weer zo'n film is met veel vraagtekens en onduidelijkheden en daarom maar gewoon iets aan elkaar hebben geflanst om een einde aan de film te maken. Maar nee, gelukkig was het eind prima. Zelfs redelijk verrassend. Ik moet toegeven dat ik niet alles zag aankomen toen alle puzzelstukjes op zijn plaats vielen.

Al met al een leuk tussendoortje dat mijn stem van een 2,5 een 3,0* maakt door het einde.

Sfeervol spookverhaal met bijna geen spanning, geen verrassingen of logica. Het verhaal begint in 1985 als de familie van Jane Ryer dood wordt aangetroffen en zij is de enige overlevende. Vijfentwintig jaar later is Jane moeder van zesjarig meisje en kan ze deze traumatische gebeurtenissen niet meer herinneren. Dan gebeuren erop eens vreemde dingen. Misschien heeft de regisseur, die ook verantwoordelijk was voor het verhaal, naar de film: Spellbound (1945) gekeken voordat hij hieraan begon? Echter is hij geen Hitchcock en faalt dus jammerlijk. Veel scenes roepen eerder meer vragen op, dan dat we antwoorden krijgen. De sleutel aan de rode ballon waar was die van? Wie zend die cadeautjes? Waarom probeert ze haar eigen kind te wurgen? Waarom raakt Jane in trance als ze steeds het liedje... Lavender blue, dilly,dilly hoort? En Abbie Cornish is ook geen Bergman. Al doet Cornish nog goed haar best om iets van de film te maken. Ze draagt het grootste gedeelte de film namelijk alleen, maar met zo'n script kan het niet anders dan dat de film struikelt over zijn eigen goede bedoelingen.

Ben ik de enige die Lola Flanery in de rol van de zesjarige ongeloofwaardig vond?

Ik heb een dochter van 11 en dit meisje was 11 . Had gewoon haar haar leeftijd gegeven die ze is. Of een andere actrice, het kinderachtig gedrag irriteerde me mateloos .

De film zelf vond ik redelijk onderhoudend, ik houd wel van die langzame paranoïde sfeer.

Vandaar toch een 2,5

Warrig verhaal waar soms geen touw aan vast is te knopen...waar kwamen die cadeautjes vandaan?....de psych??? De tweede helft begon me wat te vervelen en ik bleef kijken omdat ik weten wilde hoe het eindigt.

Duidelijk te volgen verhaal, snap niet waar iedereen het over heeft. Na driekwart gezien te hebben kon ik wel een afloop bedenken. Muziek was erg toepasselijk, zeker een aanrader

Deze eens bekeken en is mij prima bevallen. Het lijkt alsof er steeds meer van dit soort vertragende spookfilms uitkomen, maar niet iedereen houdt er van. Hoeft ook niet maar ik vind ze heerlijk ! In een soort zelfde stijl is het geniale I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016) waar het ook meer om de suspense gaat. En dan heb ik het over de mooie gefilmde beelden, de traagheid, het mysterieuze wat een vrouw om zich heen kan hebben. Veel beter dan Saw 14, The Conjuring 6, Insidious 8 of Paranormal Activity 10.

En slim hoor, Abbie Cornish of Ruth Wilson, het zijn dan ook zulke lelijke dames om naar te kijken.. Wat dat betreft zet men prima de lijn voort zoals al eerder gedaan met Naomi Watts in The Ring of Nicole Kidman in The Others (zie verder).

Dit is geen warrig verhaal, dit is gewoon een spookverhaal met tradities die tot Edgar Allan Poe teruggrijpen en in de Victoriaanse stijl van The Haunted House Horror blijven. Moederfilm blijft hier dan natuurlijk The Others (2001) waar het ook weer om de vrouwelijke hoofdrol draait.

Natuurlijk heeft deze 'Lavender' haar zwakke plekken, maar ik vind juist hier de traagheid van de spokerij, verbonden met de werkelijke wereld, zeer verfrissend. Wat realistischer. Ik vond dat Abbie Cornish heerlijk vervreemdend werd weggetrokken naar daar waar ze moest zijn. En dat acteerde ze prima - zie auto scène '5, 4, 3, 2, 1..., Wie niet weg is, is gez.....'.

Zeer traag verhaal dat pas de laatste 20 minuten ietwat boeiend wordt. Het verhaal is niet warrig, maar begrijp wel dat dit zo wordt ervaren, op het einde vallen wel wat puzzelstukjes op zijn plek. Het acteerwerk is best redelijk, maar kan het verhaal niet redden. Niet de moeite waard...

Film met vrij zwak en gewoon verhaal..

Dat is niet persee erg, maar het was ook een slecht uitgewerkt script...

En ik stoorde me aan het acteerwerk van de hoofdpersoon..

Ik hoopte dat de film, naarmate deze vorderde, beter zou worden... Maar dat was helaas niet het geval..

Film krijgt van mij met hakken over de sloot 2 sterretjes.

Ja ach, weet je.... Tja hmmm Nou nou...

Ti’s een beetje van... ja....

Zo’n film ist wel.... zeg maar.

Catagorie F voor vleugeltjes en paard op maandag...

Welterusten

Zwakke vertolking van Cornish, die deze vrij moeilijke film niet kan dragen.

Regisseur Ed Gass-Donnelly leek een ambitieuze film voor ogen te hebben, maar wordt veelvuldig tegengewerkt door een weinig overtuigende Abbie Cornish. Ze maakt vooral een ongemotiveerde indruk en dat is natuurlijk binnen dit soort sentimentele personages dodelijk. Gass-Donnelly moet het dus extra veel van de sfeerzetting hebben, maar die komt amper los. Tussendoor wel wat aparte beelden en leuke visuele vondsten, maar de spanning wil er niet echt inkomen. Effectief is dat het algemene mysterie voor lange tijd overeind blijft, ondanks dat sommige hintjes iets te vroeg worden weggegeven. De uiteindelijke insteek is ook niet bepaald goed doordacht, maar de opbouw blijft gelukkig boeiend genoeg. De bijrollen van Justin Long en Dermot Mulroney vielen me positief op, zeker de tweede naam heb ik niet vaak zo authentiek zien spelen. Lavender vormt uiteindelijk vooral een typerende net-niet-film met een aantal intrigerende ideeën en concepten, maar een beperkte inhoudelijke uitdieping.