Island in the Sky (1953)

erg leuke avontuur film met prima acteer werk

zeker genoeg spanning en mooi einde

4 sterren

Ben hier niet zo kapot van. We krijgen één type beelden voorgeschoteld en de personages worden niet echt uitgediept. Ook maakt een gedeelte van de cast zich schuldig aan over-acting. Het resultaat is een onderhoudende maar ook tamelijk saaie en voorspelbare film. De slotscenes zijn wel aardig eindelijk wat actie.

Erg gedateerd natuurlijk als ge de technologie uit de jaren 50 als achtergrond nu bekijkt, maar John Wayne zou John Wayne niet zijn als hij niet, als harde doorzetter, het eigenlijke thema van de film, namelijk de moed niet verliezen en het moreel hoog houden, niet knap op zich zou nemen. Natuurlijk is er, zoals gebruikelijk in dergelijke films, veel plaats voor heimwee en verlangen naar geliefden en vrolijker toestanden en ook wel eens voor wat onenigheid, maar al bij een nog "doenbare" film.

Dooley's down!

John Wayne heeft in de loop der jaren personages van allerlei slag gespeeld. Het bekendst is hij natuurlijk van de Westerns, maar hij maakte ook een aantal oorlogsfilms waar hij soldaat of commandant is en er zijn ook een aantal films waar hij piloot is. Op MovieMeter is het stemmenaantal van The High and Mighty en Island in the Sky nagenoeg gelijk, maar op IMDB blijkt die eerste toch de meest bekende van de twee te zijn. Ik vond dat echter een redelijke teleurstelling en het was maar de vraag wat Island in the Sky ging brengen.

Op voorhand verwachtte ik eigenlijk gewoon meer van hetzelfde. Technisch gezien is The High and the Mighty pas na Island in the Sky gemaakt, maar heel veel elementen zijn gewoon hetzelfde. John Wayne als hoofdacteur natuurlijk, maar ook William A. Wellman als regisseur en een verhaal van Ernest K. Gann als basis voor het plot. Vreemd genoeg kon ik echter veel meer met Island in the Sky. Een film die heel wat compacter aanvoelt dan de spreekwoordelijke opvolger, maar het is ook gewoon een mooi verhaal van een stel piloten die crashen in onontgonnen gebied en hun collega's die wanhopig naar hen op zoek zijn. Realistisch oogt het eerlijk gezegd niet echt aangezien er geen greintje slecht in de personages zit (Moeder Natuur is hier de grote boosdoener, maar dat kun je je moeilijk mee identificeren) maar het is gewoon een heerlijk mannelijk verhaal over overleven. Visueel ook best nog leuk geschoten eigenlijk met veel weidse shots en de keuze om in zwartwit te filmen is een goede zet.

En je hebt natuurlijk John Wayne ter beschikking, dan kan er al weinig mislopen. Interessant om te zien hoe hij hier de iets meer emotionele kant opgaat doordat hij zich verantwoordelijk voelt voor het lot van zijn bemanning (de scène waar hij is aan het bidden, de begrafenis van Frank, de onmacht wanneer de vliegtuigen terug vertrekken nadat ze Dooley en co niet hebben gezien, ...) want dat is toch iets dat Wayne niet zo erg vaak doet. Ook qua bijrollen is Island in the Sky goed vertegenwoordigd. Andy Devine blijkt wel de koning van het overacteren te zijn als Willie Moon, maar de overige rollen zijn goed ingevuld. Veel Wayne-regulars zoals zijn schoonzoon Harry Carey Jr. (ik tel zo eventjes al zeker 8 andere Wayne films die ik met Carey Jr. heb gezien), James Arness en Lloyd Nolan onder andere maar wie ben ik om te klagen als dat goede acteurs zijn.

Tof! The Public Enemy vond ik ook nog een goede film van de hand van Wellman, maar Island in the Sky kan zich daar perfect mee meten en is sowieso al de beste uit de combinatie Wellman/Wayne die ik heb gezien. Wayne fans weten ondertussen wel wat ze moeten verwachten bij films van de Duke, maar kan me voorstellen dat dit een perfecte binnenkomer is voor iemand die nog niet met zijn oeuvre gekend is. Beter dan The High and Mighty in ieder geval.

4*

Hier had ik wel zin in, een film die toch alle ingrediënten van een klassieker leek te hebben ook al was de film me redelijk onbekend. En een goede klassieker kan ik zeker waarderen en tot mijn spijt stelde Island in the Sky best wel teleur.

Aan het verhaal zal het opzich niet liggen. Vliegtuig met bemanning die in noodweer en zonder exacte locatie een noodlanding maakt in onbekend gebied en in wrede omstandigheden moet zien te overleven. Zeker aardig zijn bepaalde shots van vliegtuigen, de natuur en het verdwaalde bemanningslid laat goed de verraderlijkheid zien van een 'white out'. Praktisch binnen handbereik te zijn maar het simpelweg niet kunnen zien.

De film faalt bij mij toch redelijk op het feit dat ik verwacht had dat we vooral bij Dooley's crew zouden blijven en de ontberingen, en angst niet gevonden te worden, krijgen te zien. Het tegendeel is waar en het gaat de mannen redelijk gemakkelijk af en het merendeel zitten we in de cockpit's van de andere c-47's die vruchteloos rondjes vliegen. Dan laat Wayne zich van zijn meest overheersende en irritantste kant zien in de beginfase. Ja, John Wayne is natuurlijk dé man, baas, koning en beslisser in één. Weet alles beter en waag niet aan zijn woord te twijfelen want natuurlijk heeft hij gelijk. Hier ook weer waar hij even zijn navigator te plek zet die ondanks een kaart, kompas en sextant, en het feit dat hij continu bezig is met posities, correcties en koers op de kaart, geen notie heeft van hun positie. Wayne natuurlijk wel gelukkig, overheersend als hij is, buig onderdaan, buig! Het zal het tijdsbeeld zijn, de regie en hoe de film aangekleed wordt rond de leading man, maar eigenlijk is het natuurlijk vreselijk slecht. Dan zijn er nog wat kleine dingetjes zoals het gekoekeloer uit de raampjes naar de ijsvorming op de vleugels wat niet mee zal vallen als het bijna donker is noch dat men de raampjes opent om een plek om te landen uitzoekt. Niet onmogelijk misschien maar wel erg sterk lijkt me. Dan is er nog wel eens wat sprake van overacting, vind ik de zogenaamde humor met het wekken van de piloten en het door het raam naar buiten gooien van de dader ronduit flauw en tevens komt iedereen wel erg overenthousiaste en gehaast over Dooley te gaan zoeken, alsof er een beloning op zijn hoofd staat ofzo. Populaire man kennelijk die Dooley.

Island of the Sky is niet perse slecht en heel veel dingen moeten in het karakter van de film gezien worden en vooral het tijdsbeeld, iets dat ik normaal wel kan, maar dit keer slaat het niet aan bij mij. Vind ik het uiteindelijk best nog wel een zit en doet het me allemaal bitter weinig. Nee, Island in the Sky valt tegen en zelfs met de woorden aardig voor een keer heb ik moeite. Toch zal men met zorg aan dit product gewerkt hebben en is er wel sprake van een zekere degelijkheid, daarom slechts een kleine onvoldoende.