Sonatine (1993)

Beter lezen ja. Ik bedoel duidelijk dat het gros der film van jou 1* krijgt om redenen van verwisselbare aard.

Een film als 'The girl with the pearl earring' kraak je af vanwege de waardeloze art direction. Leiden in de 17de eeuw is geheel gerestaureerd als nooit tevoren maar volgens jou is het te triest voor woorden.

Maar dan ga je Sonatine ophemelen omdat er een scene in voorkomt waarin twee figuren uit verveling op het strand gaan zitten worstelen. Dat bedoel ik met selectief bewonderen.

Och, Frans Hals wordt ook als een groot schilder beschouwd maar ik vind het ook oersaai (want dat zegt OH voornamelijk bij GwaPE). Je kunt Leiden wel prachtig opbouwen, maar als je dat niks doet is dat toch niet meteen selectieve bewondering? Gewoon een kwestie waar je kriebeltjes van krijgt en waar niet. En niet of het nu knap gemaakt is of niet.

Overigens heb ik Sonatine en Girl with a pearl earring zelf niet gezien.

Nou er staat bij GwaPE:

'qua art direction vind ik dit toch maar magertjes'

Of de film verder interessant is, doet er even niet toe. De kritiek gaat over de art direction. In hoeverre die opmerking hout snijdt weet je alleen als je de film wel gezien hebt.

Aangezien je ook Sonatine niet gezien hebt snap je mijn opmerking betreffende selectieve bewondering niet. Misschien handiger om te reageren als je ze allebei wel gezien hebt.

Selectief quoten.... dat kan ik ook. Er staat namelijk ook:

Art direction wordt voor mij pas echt goed als ik het echt mooi vind. En dat is een kwestie van kriebeltjes in je buik. The girl with a pearl earring mooi vinden kan net zo goed selectieve bewondering zijn dan Kitano goed vinden. (Vermeer moet je een geweldige schilder vinden en deze film geeft zijn sfeer zo goed weer, dus.. De film kreeg een oscarnominatie voor art-direction, dus...)

En of ik deze films al dan niet gezien heb doet er weinig toe. Het zijn twee nogal willekeurige voorbeelden bij een algemene stelling die jij hier neerlegt (en Onderhond vergelijkt bovendien de scene die jij aanhaalt alleen binnen het werk van Kitano). The English Patient kreeg ook vreselijk veel lof om de art direction en dat vond ik ook oersaai en magertjes. Terwijl alle films van Ming-Liang Tsai die ik zag volzitten met prachtige scene's en dat zien vast ook mensen niet (en het is, oei, nog een verantwoorde positief besproken in NRC/Skrien/Filmkrant regisseur ook nog). Lees het bericht van eclectic bij Bu San maar. Ben ik dan ook selectief aan het bewonderen?

Ik kan zo vaak iemands gevoel voor wat mooi en lelijk is niet volgen.

Niet waar dus. Ik heb het niet over het script, niet over de regie, niet over de strekking, niet over de moraal, niet over het acteerwerk. Maar puur alleen over de art direction. Je hoeft dat ook niet eens mooi te vinden, maar die film juist daarop af rekenen (wat OH ook doet...duffe beeldvorming) is nogal merkwaardig. Kom dan met een vergelijkend voorbeeld waarin een Nederlandse of Vlaamse stad in de 17de eeuw authentieker in beeld is gebracht. Gezocht argument mijns inziens.

Zo vind ik die strandscene in Sonatine ook slechts van meligheid en ballorigheid getuigen. Die wordt als beste scene van Kitano beschouwd. Ook nogal gezocht.

Dat bedoel ik voor de 3de en laatste maal met selectief.

Ik heb het ook niet over de regie, script, moraal of acteurs gehad.

Waar het mij om gaat is dat je objectieve (authentiek) kwalificaties verwart met subjectieve (saai, duf, melig, ballorig). Die zijn niet te vergelijken. Art-direction kan zeer authentiek zijn en ik kan het tegelijk oersaai vinden. En dat tweede weegt dan toch echt zwaarder. En vooral ingaan op de art-direction bij een film die daar juist om geroemd wordt vind ik niet merkwaardig.

Dank je voor de moeite SB, maar het haalt niet veel uit blijkbaar .

Om even verder in te gaan op wat Redlop zegt: hoe authentiek het 17de eeuwse Leiden is nagebouwd kan me werkelijk gestolen worden. Waar ik bij art direction op focus, is hoe iets in beeld gebracht wordt, niet wat er in beeld gebracht wordt. Shot compositie, camerawerk, cuts en edits, kleuren ... en dat vond ik (buiten die ene scene) bij Girl echt bedroevend. Wat er te zien is kan natuurlijk ook van belang zijn, al hou ik dan wel van surrealistische accentuaties. Authenticiteit heeft voor mij meestal een 0 waarde.

Tja, en Girl is een film over idioten in pofbroeken, vrouwen in lompen, gezien tegen een oubollige ouderwetse stad, terwijl Sonatine op frivole en speelse wijze het contrast blootlegt tussen het harde en kinderlijke in de ziel van de yakuza. Zo weet ik er nog wel een paar. Feit blijft dat ik de strandscene qua shots, cuts en pacing fantastisch vind, terwijl ik niks voel als ik naar Girl kijk.

Dat jij dat niet vindt, best ... dat je andere dan maar beschuldigt dat ze "zoeken" naar postieve elementen, daar kan ik echt niet bij. Nogmaals, wat win ik erbij om een film als Girl af te breken en een film als Sonatine op te hemelen als ik er zelf niet achtersta ?

Ik snap wel dat het een puur subjectieve beleving is, maar derhalve nog steeds ver gezocht.

Girl ... gaat alleen maar over compositie, kleur, lichtinval. Daar bestaat de film voor 90% uit. Maar ja...daar kan je over twisten. Ja maar ik vond het kleurgebruik geen reet aan en...ect...

En dan zijn we weer bij het selectief ophemelen...

Feit blijft dat ik de strandscene qua shots, cuts en pacing fantastisch vind

Goedzo.

Iemand die wat licht in de duisternis kan werpen ? Verder vind ik dit best wel grappig klinken:

Moet je me toch eens uitleggen hoe een subjectieve beleving vergezocht is ... ik doe er geen moeite voor of zo, ik kijk en ik oordeel, niks meer, niks minder.

Herhaling van zetten. Het is jouw mening ja. Dat weten we wel. Ik kan Smokey and the Bandit tot meest knappe film aller tijden benoemen. Geen speld tussen te krijgen.

ontzettend leuke film. de film wisselt lekker trage stukken af met hele harde 'snelle' actiescènes. een geweldige wisselwerking. de trage delen zijn heerlijk om naar te kijken, omdat ze humorvol zijn en de karakters verder uitdiepen. de vlotte, gewelddadige scènes zijn bijzonder stijlvol in beeld gebracht en daarom een lust voor het oog.

ondanks het redelijk simpele (maar goed uitgewerkte!) verhaal was ik halverwege even de draad kwijt. die gasten die in dat maïsveld vermoord worden. door wie, waarom en what the hell gebeurde erna?

ik snap de tarantino discussie op de vorige pagina niet helemaal goed (m.b.t. deze film en eigenlijk al het werk van Kitano dat ik zag, althans), maar dat zal wel aan mij liggen. erg verschillende stijlen en erg verschillend uitgewerkt.

sonatine is duidelijk de voorloper van Hana Bi, die ik overigens wel beter vond (en ook wel iets anders op veel vlakken). Deze film verdient i.i.g. 4 sterren.

Ik heb tot nu toe alleen Brother en Hana-Bi gezien en deze film was overeenkomstig mijn verwachting. Ik vond alleen de actiescènes een beetje tegenvallen.

Leukste stukje was het 'gevecht' in de cirkel op het strand. Sloeg totaal nergens op maar was gewoon heel grappig.

De muziek is niet erg catchy maar wel erg goed. En het valt me op dat Kitano wel veel dezelfde acteurs in zijn films gebruikt. De man met de snor, die meegaat naar het huis aan het strand, is volgende mij de man van de junkyard uit Hana-Bi (al heeft hij daar geen snor), en dat andere ventje, in het rode Hawaii shirt, speelt ook grote rol in zowel Hana-Bi als Brother. Er zit tot nu toe één rode draad in de Kitanofilms en dat is (knip)

Ik ga zeker nog meer kijken (Violent Cop, Dolls en Zatoichi zijn onderweg) maar ik hoop wel wat meer variatie in zijn films te gaan ontdekken.

Susumu Terajima. Veelal terug te vinden in de rol van yakuza, vind het persoonlijk naast Kitano één van de beste Japanse acteurs. Die lange oudere kerel (die als joke dat Hawaii shirt ook even aanheeft) is nog zo'n Kitano regular trouwens.

Heerlijke film.... beter als Brother maar wel veel overeenkomsten. Alleen kan ik de cover niet heleiden met de film.... wie weet het wel?? verder *4

Kitano laat de leegheid van het Yakuzaleven zien, waar geweld niet meer dan werk en dus bijzaak is. Kameraadschap kan de zaak nog een beetje opfleuren. Ben het met het commentaar hier eens over de prachtige scènes met het worstelen en het vuurwerk .

Over het algemeen net iets minder dan Hana-Bi, ook de muziek. 3,5*

Een film waar ik in het begin echt in moest komen.. Kon niet echt wennen aan de kilheid ofzo.
Maar na een kwartier ofzo kwam ook de humor om de hoek die dude die word neergestoken, en later drinken krijgt aangeboden.
De humor in deze film vond ik dus echt briljant!
Dat gehop op het strand, en die kuilen die ze graafden, whaha.
Tegelijkertijd hing er natuurlijk ook een heel serieuse sfeer in de film en bracht dit schitterende muziek met zich mee.

Mooie mix tussen humor en drama, 4*

Mijn Kitano-ontmaagding, en wat een heerlijke ervaring. Wist niet zo goed wat me te wachten stond, maar was vooral erg onder de indruk van de kalme maar geladen sfeer door de hele film heen.
Geweldige balans tussen stilte (prachtige still/shots zonder dialoog) en storm (plotselinge uitbarstingen van geweld), aangevuld met heerlijk droge en vaak subtiele humor. Ook een compliment voor Kitano als acteur, geweldig om naar te kijken. Wat een uitstraling heeft die man. Jammer dat ik, wanneer hij lacht, soms aan Richard Gere moest denken.
Vond de soundtrack ook geweldig trouwens. Enige minpuntje; vond het verhaal af en toe onnodig ingewikkeld. Hopelijk wordt dat na herziening (die waarschijnlijk niet lang op zich laat wachten) wat overzichtelijker. Vooralsnog 4*

Te idioot voor woorden. Waarom schrijf je dit in hemelsnaam?? Kun je spoileren wat je wilt, verpest wel veel voor volgende Kitano-films. Thanks a lot.

Een spoiler quoten is ook niet slim. Ik heb de boel gewist.

Een van de betere Kitano's die ik tot nu toe gezien heb. Heel veel grappige scenes afgewisseld met plotseling geweld. Zoals hier al door meer mensen gezegd is, vond ik ook de worstelscene en de scene met het vuurwerk geweldig. Op naar Hana-bi en Kikujiro. Van mij 4* voor dit mooie werkje.

Zou de film graag zien, maar in de FRS en videotheek ligt ie met zo'n soort hoes: http://carteles.metropoliglobal.com/paginas/pgrande.php?image_id=2168&caso=1

De cover lijkt me een aardige spoiler op zich...

Neh, dacht ik ook, valt reuze mee.

okee, thanxx!

Een heerlijke Kitano weer. De geweldige humor, het charisma van Kitano, de heerlijke kurkdroge humor gemixt met lekkere actie. Vooral het dollen op het strand was erg leuk om te zien en het onderlinge belachelijk maken was ook erg hilarisch. 4*

mischien wel de beste film van Takeshi Kitano.

wat een creatieve man !

10*

bijna niet te overtreffen.Kitano he ?

Idiote film van Kitano, maar met ongelofelijk goede scenes en opmerkingen.